Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012
Κουβέλης: Ο κίνδυνος της χρεωκοπίας είναι ακόμη εδώ
19.07.2012 09:49 0 Σχόλια
-A+A
Τις αποφάσεις της χθεσινής σύσκεψης των κυβερνητικών εταίρων εξειδίκευσε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, σήμερα το πρωί, ομολογώντας ταυτόχρονα ότι ο κίνδυνος της χρεωκοπίας δεν έχει απομακρυνθεί από την Ελλάδα που λόγω της παρατεταμένης ύφεσης.
Ο κ. Κουβέλης μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι, επισήμανε ότι ο ορίζοντας της κυβέρνησης είναι η εξάντληση της τετραετίας και απέκλεισε κατηγορηματικά τόσο τις απολύσεις στο δημόσιο όσο και το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας. Σημείωσε ότι το μόνο που μπορεί και πρέπει να γίνει είναι συγχώνευση φορέων και υπηρεσιών που θα φέρει και μετατάξεις προσωπικού.
Σε ότι αφορά τα μέτρα που θα ληφθούν, ο κ. Κουβέλης σημείωσε ότι θα εξαιρεθούν από το χαράτσι των ακινήτων όσοι εντάσσονται στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ και ότι λόγω της εξίσωσης του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης θα δοθούν επιδόματα με κριτήρια εισοδηματικά αλλά και γεωγραφικά.
Ο κ. Κουβέλης προανήγγειλε «σαφάρι» για την πάταξη της λαθρεμπορίας καυσίμων και παράλληλα, επισήμανε ότι παραμένει η υποχρέωση για διπλασιασμό του χρόνου παροχής του επιδόματος ανεργίας.
-A+A
Τις αποφάσεις της χθεσινής σύσκεψης των κυβερνητικών εταίρων εξειδίκευσε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς Φώτης Κουβέλης, σήμερα το πρωί, ομολογώντας ταυτόχρονα ότι ο κίνδυνος της χρεωκοπίας δεν έχει απομακρυνθεί από την Ελλάδα που λόγω της παρατεταμένης ύφεσης.
Ο κ. Κουβέλης μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι, επισήμανε ότι ο ορίζοντας της κυβέρνησης είναι η εξάντληση της τετραετίας και απέκλεισε κατηγορηματικά τόσο τις απολύσεις στο δημόσιο όσο και το καθεστώς της εργασιακής εφεδρείας. Σημείωσε ότι το μόνο που μπορεί και πρέπει να γίνει είναι συγχώνευση φορέων και υπηρεσιών που θα φέρει και μετατάξεις προσωπικού.
Σε ότι αφορά τα μέτρα που θα ληφθούν, ο κ. Κουβέλης σημείωσε ότι θα εξαιρεθούν από το χαράτσι των ακινήτων όσοι εντάσσονται στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ και ότι λόγω της εξίσωσης του πετρελαίου θέρμανσης με το πετρέλαιο κίνησης θα δοθούν επιδόματα με κριτήρια εισοδηματικά αλλά και γεωγραφικά.
Ο κ. Κουβέλης προανήγγειλε «σαφάρι» για την πάταξη της λαθρεμπορίας καυσίμων και παράλληλα, επισήμανε ότι παραμένει η υποχρέωση για διπλασιασμό του χρόνου παροχής του επιδόματος ανεργίας.
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Ολη η λίστα με τα επιδόματα που κόβονται
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Ολη η λίστα με τα επιδόματα που κόβονται: Από τις συμπληγάδες του προγράμματος μείωσης των δαπανών περνούν τα κοινωνικά επιδόματα. Οι περικοπές που προωθούνται είναι κλιμακωτές. Φτά...
ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ 6 σχόλια Αναρτήθηκε από τον/την doureios στο Δεκεμβρίου 11, 2010 Του Μελέτη Η. Μελετόπουλου*
Η χρεωκοπία της Ελλάδας και η έλευση του μηχανισμού της Τρόϊκας οδήγησαν αναγκαστικά σε αποκάλυψη πληθώρας στατιστικών στοιχείων σχετικά με το εύρος,την δομή και την ποιότητα του δημόσιου τομέα.Σήμερα διαθέτουμε πληρέστερη εικόνα,και επομένως μπορούμε να εξαγάγουμε ασφαλέστερα συμπεράσματα.
Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι η δομή της πολιτικής,της οικονομίας, της κοινωνίας και συνολικά του κράτους της Μεταπολίτευσης παρουσιάζει τεράστιες ομοιότητες με το σοβιετικό μοντέλο,και μάλιστα αυτό της ύστερης περιόδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Ποιά είναι τα στοιχεία σοβιετικού χαρακτήρα του κράτους της Μεταπολίτευσης;
1.Ο πρωτοφανής αριθμός δημοσίων υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημοσίου τομέα.Η πρόσφατη απογραφή κατέγραψε 768.000 υπαλλήλους της γενικής διακυβέρνησης και άγνωστον ακόμα αριθμό υπαλλήλων των ΔΕΚΟ (προφανώς η μη καταγραφή τους έχει σημασία).Συνολικά ο αριθμός, σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις, πρέπει να υπερβαίνει το 1.000.000.Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο ένα πέμπτο του εργατικού δυναμικού της χώρας(περίπου 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ),αναλογία τεράστια σε σχέση με τις σύγχρονες ευρωπαϊκές οικονομίες.Το εύρος αυτό δεν εξυπηρετεί απολύτως καμμία λειτουργική ανάγκη και στην ουσία αποτελεί έναν σοβιετικού τύπου κρατικό τομέα.Σ’αυτόν κυριαρχεί ο ανθρωπολογικός τύπος του αυταρχικού έναντι του πολίτη,προστατευόμενου από κάποιον κομματικό μηχανισμό,ανεύθυνου,αντιπαραγωγικού,αναποτελεσματικού και εν πολλοίς διεφθαρμένου,αλλά και μη λογοδοτούντος και μη απολύσιμου δημοσίου υπαλλήλου.Η κυριαρχία της γραφειοκρατίας επισημάνθηκε από όλους τους αναλυτές του σοβιετικού φαινομένου ως κύριο συστατικό του,που τελικώς κατίσχυσε των σοβιέτ,του «κόκκινου στρατού» και των άλλων μηχανισμών της πρωτογενούς σοβιετικής εξουσίας. Στην Ελλάδα,ο τεράστιος κρατικός τομέας ναι μεν προέκυψε από την πελατειακή και λαϊκιστική δομή των κομμάτων της Μεταπολίτευσης,αλλά δεν συνάντησε κάποια σοβαρή πολιτική ή ιδεολογική αντίσταση,κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία.Και πάντως το αποτέλεσμα ήταν μία δομή προσεγγίζουσα το σοβιετικό μοντέλο κράτους.
2.Η ύπαρξη σοβιετικού τύπου νομενκλατούρας,δηλαδή στρατιάς προνομιούχων κομματικών στελεχών(στις ΔΕΚΟ,αλλά και άλλων διεσπαρμένων σε όλον τον δημόσιο τομέα),με μισθούς διπλάσιους ή τριπλάσιους από αυτούς των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων και πολλαπλάσιων αυτών του ιδιωτικού τομέα(βλ. ακριβή μεγέθη στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10-12-2010).Η μισθολογική συντριβή του ιδιωτικού τομέα μπροστά στις μυθώδεις αμοιβές της νομενκλατούρας αποτελεί στοιχείο σοβιετικής αντίληψης και δομής.
3.Ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός,που δεν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα την πλειοψηφία των εργαζομένων,και διευθύνεται από κρατικοδίαιτα κομματικά στελέχη,τα οποία ελέγχονται πλήρως από τους κομματικούς μηχανισμούς και μετά από πολυετή πορεία κομματικής αφοσίωσης αμείβονται με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.Δεν υπάρχει καμμία ουσιώδης διαφορά από το σοβιετικό συνδικαλιστικό σύστημα,ελεγχόμενο από το κράτος και το κόμμα.
4.Η ολιγαρχική δομή διακυβέρνησης και η ύπαρξη στην πραγματικότητα ενός ενιαίου κομματικού οργανισμού,με αυτοαναφορικότητα,ελεγχόμενη κλειστή αναπαραγωγή με νεποτιστικά και ευνοιοκρατικά κριτήρια,υψηλό βαθμό διαφθοράς και ταυτόχρονα διοικητική αναποτελεσματικότητα.Η ύπαρξη διαφορετικών κομμάτων και οι ρητορικού επιπέδου διαφωνίες μεταξύ τους στην Μεταπολίτευση δημιουργούν επίφαση δημοκρατικού ανταγωνισμού και πολιτικού πλουραλισμού,ενώ στην πραγματικότητα τα στελέχη των κομμάτων αυτών συνεργάζονται στενά σε πελατειακό και επαγγελματικό επίπεδο (π.χ. ψηφίζουν πάντοτε από κοινού τις μισθολογικές τους αυξήσεις και όλα τα προνόμιά τους,καθώς και την ποινική τους ασυλία).Επίσης μοιράζονται τις ίδιες ακριβώς πελατειακές και διαχειριστικές πρακτικές,και ακολουθούν κοινά ήθη στην σχέση τους με τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Αλλά και τα μικρά κόμματα παίζουν ρόλο απολύτως παραπληρωματικό στον δικομματικό άξονα εξουσίας,συμμετέχουν στα προνόμια και λειτουργούν ως άλλοθι.Υπάρχει δε και «καταμερισμός εργασίας»,π.χ. μικρά κόμματα που λειτουργούν ως ψηφοδόχοι των δυσαρεστημένων από τα κόμματα εξουσίας,άλλα που επωμίζονται τον ιδεολογικό έλεγχο των πανεπιστημίων ή των αντιεξουσιαστικών-αναρχικών ομάδων κλπ. Αυτή η δομή δεν διαφέρει παρά μόνον επιφανειακά από το σοβιετικό πολιτικό σύστημα,το οποίο είχε ενσωματώσει σε μία μονολιθική δομή εξουσίας όλες τις τάσεις και τις αντίθετές τους.
Την διαφύλαξη του μονοπωλίου της εκπροσώπησης του εκλογικού σώματος το κράτος της Μεταπολίτευσης εμπιστεύθηκε σε εκλογικούς νόμους και εκλογικούς μηχανισμούς που αλλοιώνουν την λαϊκή προτίμηση και αποκλείουν κάθε περίπτωση ανάδειξης αντισυστημικών πολιτικών κινήσεων και προσωπικοτήτων.
5.Η απουσία διαχωρισμού των εξουσιών,κεντρικό χαρακτηριστικό του σοβιετικού συστήματος και βασική διαφορά του από τα δυτικά κράτη.Το κομματικό σύστημα επηρεάζει όλους τους επίσημους θεσμούς,την δικαιοσύνη μέσω του διορισμού της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων,την βουλή μέσω της κομματικής πειθαρχίας,αλλά και τους ανεπίσημους,όπως τα ΜΜΕ, ,ιδίως τα πιο ευπαθή ,τα οποία επηρεάζει με κρατικές διαφημίσεις ή με άλλους αθέμιτους τρόπους.
6.Τα πανεπιστήμια της Μεταπολίτευσης δεν είναι ανεξάρτητοι οργανισμοί,όπως στην Ευρώπη,αλλά προέκταση του πολιτικού συστήματος.Στελεχώνονται με κομματικά στελέχη,αποκλείουν πρόσωπα μη ελεγχόμενα, αναπαράγουν την κυρίαρχη ιδεολογία και αποτελούν φυτώρια κομματικών και συνδικαλιστικών στελεχών και γραφειοκρατών κακής ποιότητας,διαμορφώνοντας το ανάλογο ιδεολογικό και ηθικό κλίμα.Σε όλα αυτά δεν υπάρχει απολύτως καμμία διαφορά με το σοβιετικό μοντέλο ανώτατης εκπαίδευσης.Υπάρχει όμως μία βασική διαφορά:ότι στα κομμουνιστικά πανεπιστήμια το «άσυλο»,η βία και οι εμπρησμοί,οι ξυλοδαρμοί καθηγητών,η σταθερά επαναλαμβανόμενη καταστροφή της υποδομής,η πλήρης απουσία ιεραρχίας,ήταν αδιανόητα.Υπήρχε πειθαρχία και σκληρή μελέτη.Η αναπαραγωγή της σοβιετικής κυρίαρχης ιδεολογίας γινόταν στα πλαίσια κάποιας τυπικής τουλάχιστον ευρυθμίας και στοιχειώδους ακαδημαϊκής σοβαρότητας.Αυτή η ουσιώδης διαφορά οφείλεται στον πειθαρχημένο χαρακτήρα του ρωσσικού λαού και στον σεβασμό που επιδεικνύει προς την επιστήμη.
7.Η ποινικοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της επιχειρηματικότητας αποτελεί κοινό σημείο του σοβιετικού με το ελληνικό μεταπολιτευτικό μοντέλο.Με την λεπτή διαφορά ότι στην Ελλάδα η επιχειρηματικότητα δεν αποτελεί απλώς αντικείμενο ιδεολογικής απέχθειας (ενάντια στα αφεντικά,τον ιμπεριαλισμό και τα εγχώρια όργανά του,τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό κλπ.).Αλλά συνοδεύεται και από χλεύη έναντι των κορόϊδων που εργάζονται σκληρά και προκόβουν στον ανταγωνιστικό κόσμο της ελεύθερης αγοράς,ενώ θα μπορούσαν να τακτοποιηθούν και να σιτίζονται σε κάποιο κρατικό πρυτανείο καλλιεργώντας τις κατάλληλες διασυνδέσεις(και βεβαίως με τις απαιτούμενες αντιπαροχές και δεσμεύσεις υποτέλειας). Αλλά και ο συρρικνωμένος και προβληματικός ιδιωτικός τομέας της Ελληνικής οικονομίας βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης-ομηρείας από το κράτος,μέσω των μηχανισμών της γραφειοκρατίας-διαφθοράς, των κρατικών προμηθειών, της μη πληρωμής των κρατικών προμηθευτών κλπ.Στην ουσία η ιδιωτική οικονομία περνάει από το κράτος-πολιτικό σύστημα-κομματικό σύστημα-κομματικό συνδικαλισμό.
8.Η ιδεολογική κυριαρχία του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού,σε διάφορες παραλλαγές,που λειτούργησε σε όλη την διάρκεια της Μεταπολίτευσης ως πραγματική επίσημη ιδεολογία. Όχι μόνον η πληθώρα μαρξιστικών ή μαρξιστογενών κομμάτων,γκρουπούσκουλων και παρεών αναπαρήγαγε μία μαρξιστική vulgata,αλλά και τα λεγόμενα αστικοφιλελεύθερα κόμματα διακατέχονταν από τον τρόμο των ίδιων τους των θέσεων και λειτουργούσαν σε ιδεολογικό επίπεδο απολογητικά έναντι της μαρξιστικής ρητορικής.
9.Τα γκουλάγκ συνιστούν ασφαλώς μία σοβαρή διαφορά ανάμεσα στο κράτος της Μεταπολίτευσης και την Σοβιετική Ένωση.Χωρίς να υπάρχουν κυριολεκτικά τα γκουλάγκ,οι εξουσιαστές της Μεταπολίτευσης εφηύραν έναν άλλον τρόπο εξουδετέρωσης των αντισυστημικών στοιχείων(διανοουμένων,πολιτικών,επιστημόνων,ηθικών στοιχείων κλπ.):αυτό που ο Χριστιανισμός αποκαλεί,με άλλη έννοια βέβαια,εγκόσμια εξορία. Οι αντιφρονούντες της Μεταπολίτευσης μπορούσαν να εκφράζονται ελεύθερα,να γράφουν ελεύθερα,να οργανώνονται ελεύθερα.Αλλά η δραστηριότητά τους περιβαλλόταν από μία υγιειονομική ζώνη σιωπής,με ολοκληρωτικό αποκλεισμό τους από τα συστημικά(κρατικά και διαπλεκόμενα ιδιωτικά) ΜΜΕ,τα κρατικά πανεπιστήμια,τον δημόσιο βίο γενικώτερα,ώστε η φωνή τους να εκπέμπεται σε κενό.Ταυτόχρονα,οι αντιφρονούντες λοιδωρούνταν ως γραφικοί,αντικοινωνικοί,μη συνεργάσιμοι,ακραίοι,εθνικιστές,ουτοπιστές κλπ.(βλ. το πρόσφατο βιβλίο μου ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ,εκδόσεις Παπαζήση,Αθήνα 2010). Έτσι το κράτος της Μεταπολίτευσης απέφυγε την θυματοποίηση και ηρωοποίηση των θυμάτων των γκουλάγκ της Σοβιετικής Ένωσης,καθώς και την μομφή του ολοκληρωτισμού.
10. Υπάρχουν πολλές αιτίες της χρεωκοπίας του κράτους της Μεταπολίτευσης.Η αποτυχία εγκαθίδρυσης σύγχρονου κράτους και κοινωνίας ευρωπαϊκού τύπου έχει σχέση ασφαλώς με τα κατάλοιπα της Τουρκοκρατίας,που εγκλώβισε τον Ελληνισμό σε μία δομή ασιατικού δεσποτισμού και την απέκοψε από την Αναγέννηση(η οποία είχε ήδη αρχίσει να συντελείται στο Ύστερο Βυζάντιο),τον Διαφωτισμό και την Βιομηχανική Επανάσταση.Επίσης σχετίζεται με το πελατειακό σύστημα,τις δομές υπανάπτυξης και την νοσηρή και εν πολλοίς εκούσια(διότι ήταν πιο εύκολο άλλοι να μας τρέφουν και να μας προστατεύουν από το να αναλάβουμε τις ευθύνες μας….) εξάρτηση του νεοελληνικού κράτους από τις Μεγάλες Δυνάμεις.Όπως επίσης σχετίζεται με τις αποτυχία των μεταπολεμικών κυβερνήσεων να εκσυγχρονίσουν την χώρα.Υπάρχει όμως και μία πιο πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα ερμηνεία,συμπληρωματική των προηγουμένων:η ιδεολογική επίδραση του μαρξισμού σε μεγάλο μέρος της ιθύνουσας τάξης.
Ήδη από την εποχή του στρατάρχη Παπάγου και της καραμανλικής ΕΡΕ, οι σημαντικώτεροι εκ των ιδεολογικών καθοδηγητών της μεταπολεμικής Δεξιάς προέρχονταν από το ΚΚΕ ή άλλα ακροαριστερά-τροτσκιστικά γκρουπούσκουλα του Μεσοπολέμου(Σάββας Κωνσταντόπουλος,Γεώργιος Γεωργαλάς,Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου κλπ.).Η Δικτατορία των Συνταγματαρχών χρησιμοποίησε επίσης πρώην κομμουνιστές σε υπουργικά αξιώματα.
Κατά την Μεταπολίτευση,όπως έχει αποδείξει ο Χρήστος Πασαλάρης σε σχετική μελέτη του («Oι βαρώνοι των MEDIA- χθεσινοί και σημερινοί»,εκδόσεις Λιβάνη) ,οι σημαντικώτεροι εκδότες είχαν υπάρξει στην νεότητά τους μέλη του ΕΑΜ ή του ΚΚΕ.Η γενιά του Πολυτεχνείου,το ΠΑΣΟΚ,ο Συνασπισμός,ο κόσμος των media,το πανεπιστημιακό κατεστημένο της Μεταπολίτευσης συγκροτήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από πρόσωπα που είχαν υπάρξει μέλη του ΚΚΕ,του ΚΚΕ εσωτερικού ή άλλων αριστερών οργανώσεων.Η κοινωνικοποίησή τους και η πολιτικοποίησή τους εξελίχθηκε στο πλαίσιο της νεανικής τους στράτευσης σε οργανώσεις που υμνούσαν τον Λένιν,τον Στάλιν,την Οκτωβριανή Επανάσταση,τον Φιντέλ Κάστρο κλπ.Ακόμη και αυτοί που εξελίχθηκαν στους πιό διεφθαρμένους και αυταρχικούς εξουσιαστές της Μεταπολίτευσης,που μετεστράφησαν στην πράξη σε ταγούς του ληστρικού,ολιγαρχικού ψευδοκαπιταλισμού τριτοκοσμοικού τύπου,διατηρούσαν την ιδεολογική επίφαση του μαρξισμού,για να εξαπατούν τις μάζες και ίσως και τον εαυτό τους.
Κορυφαίο σημείο αυτής της ιδεολογικής κυριαρχίας του μαρξισμού υπήρξε η δικαίωση της κομμουνιστικής ανταρσίας της περιόδου 1944-1949.Τα ξερονήσια,η εξορία,οι φυλακές,το αντάρτικο κατέστησαν τίτλος τιμής.Η απόπειρα δηλαδή να επιβληθεί στην Ελλάδα διά της βίας,από μία οπλισμένη μειοψηφία ελεγχόμενη από την Σοβιετική Ένωση, κομμουνιστική δικτατορία, υμνήθηκε,οι ηγέτες της ανταρσίας αγιοποιήθηκαν,δημιουργήθηκε μαρτυρολόγιο θυμάτων της αστικής καταστολής,συγγράφηκαν αγιογραφικές βιογραφίες και επιστημονικοφανείς μελέτες,και φυσικά εξοβελίσθηκε κάθε αντίθετη φωνή ως αντιδραστική,φασιστική κλπ. Οι μη μαρξιστές λειτουργούσαν απολογητικά και αμυντικά έναντι του μαρξισμού.Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς έφθασε στο σημείο ώστε ο Κώστας Καραμανλής να υποχρεωθεί το 2004 να επισκεφθεί και να προσκυνήσει την Μακρόνησο ώστε να κερδίσει τις εκλογές χωρίς ιδεολογικές εντάσεις και επικίνδυνες αντιπαραθέσεις.
Η δικαίωση της ένοπλης κομμουνιστικής ανταρσίας και η εξύμνηση της προσπάθειας να καταλυθεί το αστικό κράτος και να καταστεί η Ελλάδα κομμουνιστική δικτατορία όπως η Βουλγαρία ή η Αλβανία,είναι φυσικό να αντιφάσκει,να υπονομεύει,να ακυρώνει ιδεολογικά και ηθικά,κάθε προσπάθεια συγκρότησης ευρωπαϊκού τύπου κράτους στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης.Δικαίωση των ηττημένων κομμουνιστών σημαίνει δικαίωση του σοβιετικού μοντέλου το οποίο αυτοί επεδίωκαν να επιβάλουν στην χώρα μας.Ή εν πάση περιπτώσει σημαίνει απέχθεια προς την εξέλιξη της χώρας σε σύγχρονη αστική δημοκρατία δυτικού τύπου.
Αυτή η ιδεολογική υπονόμευση διεπλάκη με οθωμανικές επιβιώσεις,πελατειακές δομές,τριτοκοσμικές κληρονομικές ολιγαρχίες και βαθύτατη ιδιοτέλεια και διαφθορά και παρήγαγε το χρεωκοπημένο κρατικιστικό μοντέλο της Μεταπολίτευσης,όπου στόχος όλων ήταν ο διορισμός στο πρυτανείο του Δημοσίου ή ακόμα χειρότερα η διαπλοκή με το δημόσιο,στην τελευταία του εκδοχή μέσω κοινοτικών προγραμμάτων και επιδοτήσεων,με εξαπάτηση της «αφελούς» ΕυρωπαΪκής Ένωσης.
Έτσι η Ελλάδα παρήγαγε τα αρνητικά του καπιταλισμού ληστρικού τύπου(διαπλοκή,διαφθορά,υπερκαταναλωτισμός,χρηματιστηριακός τζόγος κλπ.),χωρίς τα θετικά του καπιταλισμού δυτικού τύπου (υψηλό βιοτικό επίπεδο υποστηριζόμενο από αντίστοιχα υψηλή παραγωγικότητα, λειτουργικό κράτος,υγιής υπέρ του καταναλωτή ανταγωνισμός,καινοτομία,έρευνα).
Επίσης παρήγαγε τα αρνητικά του σοβιετικού μοντέλου,όπως τα προαναφέραμε,χωρίς όμως και τα όποια θετικά(ανώτατη εκπαίδευση υψηλού επιπέδου,ισχυρές ένοπλες δυνάμεις,αποτελεσματική διπλωματία).
Το σοβιετικό μοντέλο αποδείχθηκε ότι όχι μόνον είχε ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά αλλά και δεν ήταν οικονομικά βιώσιμο,διότι η κρατικοποιημένη οικονομία ήταν ανίκανη να καλύψει τις ανάγκες του σοβιετικού πληθυσμού(αυτό ίσχυσε σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες όπου επεβλήθη ο κομμουνισμός).Απουσίαζε η επιχειρηματικότητα,η καινοτομία,το ρίσκο,η φαντασία,οι ανοιχτοί ορίζοντες,καθώς και το κίνητρο του κέρδους.Την χρεωκοπία του σοβιετικού μοντέλου το 1989 ακολούθησε η ραγδαία και συνολική κατάρρευση όλων των κομμουνιστικών καθεστώτων,πλην της Βόρειας Κορέας,ενώ η Κούβα και η Κίνα ακολούθησαν έναν ομαλότερο δρόμο προς τον καπιταλισμό,διότι οι ισχυρές ηγεσίες τους απέτρεψαν το χάος.
Το Ελληνικό μοντέλο,ένα υβρίδιο σοβιετικών αντιλήψεων, μεσαιωνικών επιβιώσεων και ληστρικού ψευδοκαπιταλισμού,χρεωκόπησε είκοσι χρόνια αργότερα,απλώς και μόνον διότι είχε την βαλκανική ευφυία να ενταχθεί οικονομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ,χωρίς όμως ποτέ να προσαρμοστεί στον ευρωπαϊκό τρόπο του σκέπτεσθαι και του οικονομείν.Η αυταπάτη του,προϊόν αλαζονείας, ήταν ότι το παιχνίδι αυτό θα διαρκούσε εσαεί.Αλλά τέτοιου είδους φαυλοκρατικές ισορροπίες δεν διαρκούν αιωνίως,όπως γνωρίζει και ένας πρωτοετής φοιτητής Ιστορίας ευρωπαϊκού πανεπιστημίου.
Και,οπωςδήποτε,μία ιθύνουσα τάξη που διαμόρφωσε την ιδεολογική της συνείδηση με άξονα την απόρριψη της αστικής κοινωνίας και την καταγγελία του καπιταλισμού,είναι εντελώς-μα εντελώς-αδύνατον να συγκροτήσει σύγχρονο κράτος,στην θέση των ερειπίων της Μεταπολίτευσης.
*Διδάκτωρ Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών Πανεμιστημίου Γενέυης
Ένα βασικό συμπέρασμα είναι ότι η δομή της πολιτικής,της οικονομίας, της κοινωνίας και συνολικά του κράτους της Μεταπολίτευσης παρουσιάζει τεράστιες ομοιότητες με το σοβιετικό μοντέλο,και μάλιστα αυτό της ύστερης περιόδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Ποιά είναι τα στοιχεία σοβιετικού χαρακτήρα του κράτους της Μεταπολίτευσης;
1.Ο πρωτοφανής αριθμός δημοσίων υπαλλήλων του στενού και του ευρύτερου δημοσίου τομέα.Η πρόσφατη απογραφή κατέγραψε 768.000 υπαλλήλους της γενικής διακυβέρνησης και άγνωστον ακόμα αριθμό υπαλλήλων των ΔΕΚΟ (προφανώς η μη καταγραφή τους έχει σημασία).Συνολικά ο αριθμός, σύμφωνα με τις πιο έγκυρες εκτιμήσεις, πρέπει να υπερβαίνει το 1.000.000.Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο ένα πέμπτο του εργατικού δυναμικού της χώρας(περίπου 5.ΟΟΟ.ΟΟΟ),αναλογία τεράστια σε σχέση με τις σύγχρονες ευρωπαϊκές οικονομίες.Το εύρος αυτό δεν εξυπηρετεί απολύτως καμμία λειτουργική ανάγκη και στην ουσία αποτελεί έναν σοβιετικού τύπου κρατικό τομέα.Σ’αυτόν κυριαρχεί ο ανθρωπολογικός τύπος του αυταρχικού έναντι του πολίτη,προστατευόμενου από κάποιον κομματικό μηχανισμό,ανεύθυνου,αντιπαραγωγικού,αναποτελεσματικού και εν πολλοίς διεφθαρμένου,αλλά και μη λογοδοτούντος και μη απολύσιμου δημοσίου υπαλλήλου.Η κυριαρχία της γραφειοκρατίας επισημάνθηκε από όλους τους αναλυτές του σοβιετικού φαινομένου ως κύριο συστατικό του,που τελικώς κατίσχυσε των σοβιέτ,του «κόκκινου στρατού» και των άλλων μηχανισμών της πρωτογενούς σοβιετικής εξουσίας. Στην Ελλάδα,ο τεράστιος κρατικός τομέας ναι μεν προέκυψε από την πελατειακή και λαϊκιστική δομή των κομμάτων της Μεταπολίτευσης,αλλά δεν συνάντησε κάποια σοβαρή πολιτική ή ιδεολογική αντίσταση,κάτι που έχει ιδιαίτερη σημασία.Και πάντως το αποτέλεσμα ήταν μία δομή προσεγγίζουσα το σοβιετικό μοντέλο κράτους.
2.Η ύπαρξη σοβιετικού τύπου νομενκλατούρας,δηλαδή στρατιάς προνομιούχων κομματικών στελεχών(στις ΔΕΚΟ,αλλά και άλλων διεσπαρμένων σε όλον τον δημόσιο τομέα),με μισθούς διπλάσιους ή τριπλάσιους από αυτούς των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων και πολλαπλάσιων αυτών του ιδιωτικού τομέα(βλ. ακριβή μεγέθη στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 10-12-2010).Η μισθολογική συντριβή του ιδιωτικού τομέα μπροστά στις μυθώδεις αμοιβές της νομενκλατούρας αποτελεί στοιχείο σοβιετικής αντίληψης και δομής.
3.Ο κρατικοδίαιτος συνδικαλισμός,που δεν αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα την πλειοψηφία των εργαζομένων,και διευθύνεται από κρατικοδίαιτα κομματικά στελέχη,τα οποία ελέγχονται πλήρως από τους κομματικούς μηχανισμούς και μετά από πολυετή πορεία κομματικής αφοσίωσης αμείβονται με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα.Δεν υπάρχει καμμία ουσιώδης διαφορά από το σοβιετικό συνδικαλιστικό σύστημα,ελεγχόμενο από το κράτος και το κόμμα.
4.Η ολιγαρχική δομή διακυβέρνησης και η ύπαρξη στην πραγματικότητα ενός ενιαίου κομματικού οργανισμού,με αυτοαναφορικότητα,ελεγχόμενη κλειστή αναπαραγωγή με νεποτιστικά και ευνοιοκρατικά κριτήρια,υψηλό βαθμό διαφθοράς και ταυτόχρονα διοικητική αναποτελεσματικότητα.Η ύπαρξη διαφορετικών κομμάτων και οι ρητορικού επιπέδου διαφωνίες μεταξύ τους στην Μεταπολίτευση δημιουργούν επίφαση δημοκρατικού ανταγωνισμού και πολιτικού πλουραλισμού,ενώ στην πραγματικότητα τα στελέχη των κομμάτων αυτών συνεργάζονται στενά σε πελατειακό και επαγγελματικό επίπεδο (π.χ. ψηφίζουν πάντοτε από κοινού τις μισθολογικές τους αυξήσεις και όλα τα προνόμιά τους,καθώς και την ποινική τους ασυλία).Επίσης μοιράζονται τις ίδιες ακριβώς πελατειακές και διαχειριστικές πρακτικές,και ακολουθούν κοινά ήθη στην σχέση τους με τα ιδιωτικά συμφέροντα.
Αλλά και τα μικρά κόμματα παίζουν ρόλο απολύτως παραπληρωματικό στον δικομματικό άξονα εξουσίας,συμμετέχουν στα προνόμια και λειτουργούν ως άλλοθι.Υπάρχει δε και «καταμερισμός εργασίας»,π.χ. μικρά κόμματα που λειτουργούν ως ψηφοδόχοι των δυσαρεστημένων από τα κόμματα εξουσίας,άλλα που επωμίζονται τον ιδεολογικό έλεγχο των πανεπιστημίων ή των αντιεξουσιαστικών-αναρχικών ομάδων κλπ. Αυτή η δομή δεν διαφέρει παρά μόνον επιφανειακά από το σοβιετικό πολιτικό σύστημα,το οποίο είχε ενσωματώσει σε μία μονολιθική δομή εξουσίας όλες τις τάσεις και τις αντίθετές τους.
Την διαφύλαξη του μονοπωλίου της εκπροσώπησης του εκλογικού σώματος το κράτος της Μεταπολίτευσης εμπιστεύθηκε σε εκλογικούς νόμους και εκλογικούς μηχανισμούς που αλλοιώνουν την λαϊκή προτίμηση και αποκλείουν κάθε περίπτωση ανάδειξης αντισυστημικών πολιτικών κινήσεων και προσωπικοτήτων.
5.Η απουσία διαχωρισμού των εξουσιών,κεντρικό χαρακτηριστικό του σοβιετικού συστήματος και βασική διαφορά του από τα δυτικά κράτη.Το κομματικό σύστημα επηρεάζει όλους τους επίσημους θεσμούς,την δικαιοσύνη μέσω του διορισμού της ηγεσίας των ανωτάτων δικαστηρίων,την βουλή μέσω της κομματικής πειθαρχίας,αλλά και τους ανεπίσημους,όπως τα ΜΜΕ, ,ιδίως τα πιο ευπαθή ,τα οποία επηρεάζει με κρατικές διαφημίσεις ή με άλλους αθέμιτους τρόπους.
6.Τα πανεπιστήμια της Μεταπολίτευσης δεν είναι ανεξάρτητοι οργανισμοί,όπως στην Ευρώπη,αλλά προέκταση του πολιτικού συστήματος.Στελεχώνονται με κομματικά στελέχη,αποκλείουν πρόσωπα μη ελεγχόμενα, αναπαράγουν την κυρίαρχη ιδεολογία και αποτελούν φυτώρια κομματικών και συνδικαλιστικών στελεχών και γραφειοκρατών κακής ποιότητας,διαμορφώνοντας το ανάλογο ιδεολογικό και ηθικό κλίμα.Σε όλα αυτά δεν υπάρχει απολύτως καμμία διαφορά με το σοβιετικό μοντέλο ανώτατης εκπαίδευσης.Υπάρχει όμως μία βασική διαφορά:ότι στα κομμουνιστικά πανεπιστήμια το «άσυλο»,η βία και οι εμπρησμοί,οι ξυλοδαρμοί καθηγητών,η σταθερά επαναλαμβανόμενη καταστροφή της υποδομής,η πλήρης απουσία ιεραρχίας,ήταν αδιανόητα.Υπήρχε πειθαρχία και σκληρή μελέτη.Η αναπαραγωγή της σοβιετικής κυρίαρχης ιδεολογίας γινόταν στα πλαίσια κάποιας τυπικής τουλάχιστον ευρυθμίας και στοιχειώδους ακαδημαϊκής σοβαρότητας.Αυτή η ουσιώδης διαφορά οφείλεται στον πειθαρχημένο χαρακτήρα του ρωσσικού λαού και στον σεβασμό που επιδεικνύει προς την επιστήμη.
7.Η ποινικοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και της επιχειρηματικότητας αποτελεί κοινό σημείο του σοβιετικού με το ελληνικό μεταπολιτευτικό μοντέλο.Με την λεπτή διαφορά ότι στην Ελλάδα η επιχειρηματικότητα δεν αποτελεί απλώς αντικείμενο ιδεολογικής απέχθειας (ενάντια στα αφεντικά,τον ιμπεριαλισμό και τα εγχώρια όργανά του,τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό κλπ.).Αλλά συνοδεύεται και από χλεύη έναντι των κορόϊδων που εργάζονται σκληρά και προκόβουν στον ανταγωνιστικό κόσμο της ελεύθερης αγοράς,ενώ θα μπορούσαν να τακτοποιηθούν και να σιτίζονται σε κάποιο κρατικό πρυτανείο καλλιεργώντας τις κατάλληλες διασυνδέσεις(και βεβαίως με τις απαιτούμενες αντιπαροχές και δεσμεύσεις υποτέλειας). Αλλά και ο συρρικνωμένος και προβληματικός ιδιωτικός τομέας της Ελληνικής οικονομίας βρίσκεται σε σχέση εξάρτησης-ομηρείας από το κράτος,μέσω των μηχανισμών της γραφειοκρατίας-διαφθοράς, των κρατικών προμηθειών, της μη πληρωμής των κρατικών προμηθευτών κλπ.Στην ουσία η ιδιωτική οικονομία περνάει από το κράτος-πολιτικό σύστημα-κομματικό σύστημα-κομματικό συνδικαλισμό.
8.Η ιδεολογική κυριαρχία του μαρξισμού-λενινισμού-σταλινισμού,σε διάφορες παραλλαγές,που λειτούργησε σε όλη την διάρκεια της Μεταπολίτευσης ως πραγματική επίσημη ιδεολογία. Όχι μόνον η πληθώρα μαρξιστικών ή μαρξιστογενών κομμάτων,γκρουπούσκουλων και παρεών αναπαρήγαγε μία μαρξιστική vulgata,αλλά και τα λεγόμενα αστικοφιλελεύθερα κόμματα διακατέχονταν από τον τρόμο των ίδιων τους των θέσεων και λειτουργούσαν σε ιδεολογικό επίπεδο απολογητικά έναντι της μαρξιστικής ρητορικής.
9.Τα γκουλάγκ συνιστούν ασφαλώς μία σοβαρή διαφορά ανάμεσα στο κράτος της Μεταπολίτευσης και την Σοβιετική Ένωση.Χωρίς να υπάρχουν κυριολεκτικά τα γκουλάγκ,οι εξουσιαστές της Μεταπολίτευσης εφηύραν έναν άλλον τρόπο εξουδετέρωσης των αντισυστημικών στοιχείων(διανοουμένων,πολιτικών,επιστημόνων,ηθικών στοιχείων κλπ.):αυτό που ο Χριστιανισμός αποκαλεί,με άλλη έννοια βέβαια,εγκόσμια εξορία. Οι αντιφρονούντες της Μεταπολίτευσης μπορούσαν να εκφράζονται ελεύθερα,να γράφουν ελεύθερα,να οργανώνονται ελεύθερα.Αλλά η δραστηριότητά τους περιβαλλόταν από μία υγιειονομική ζώνη σιωπής,με ολοκληρωτικό αποκλεισμό τους από τα συστημικά(κρατικά και διαπλεκόμενα ιδιωτικά) ΜΜΕ,τα κρατικά πανεπιστήμια,τον δημόσιο βίο γενικώτερα,ώστε η φωνή τους να εκπέμπεται σε κενό.Ταυτόχρονα,οι αντιφρονούντες λοιδωρούνταν ως γραφικοί,αντικοινωνικοί,μη συνεργάσιμοι,ακραίοι,εθνικιστές,ουτοπιστές κλπ.(βλ. το πρόσφατο βιβλίο μου ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ,εκδόσεις Παπαζήση,Αθήνα 2010). Έτσι το κράτος της Μεταπολίτευσης απέφυγε την θυματοποίηση και ηρωοποίηση των θυμάτων των γκουλάγκ της Σοβιετικής Ένωσης,καθώς και την μομφή του ολοκληρωτισμού.
10. Υπάρχουν πολλές αιτίες της χρεωκοπίας του κράτους της Μεταπολίτευσης.Η αποτυχία εγκαθίδρυσης σύγχρονου κράτους και κοινωνίας ευρωπαϊκού τύπου έχει σχέση ασφαλώς με τα κατάλοιπα της Τουρκοκρατίας,που εγκλώβισε τον Ελληνισμό σε μία δομή ασιατικού δεσποτισμού και την απέκοψε από την Αναγέννηση(η οποία είχε ήδη αρχίσει να συντελείται στο Ύστερο Βυζάντιο),τον Διαφωτισμό και την Βιομηχανική Επανάσταση.Επίσης σχετίζεται με το πελατειακό σύστημα,τις δομές υπανάπτυξης και την νοσηρή και εν πολλοίς εκούσια(διότι ήταν πιο εύκολο άλλοι να μας τρέφουν και να μας προστατεύουν από το να αναλάβουμε τις ευθύνες μας….) εξάρτηση του νεοελληνικού κράτους από τις Μεγάλες Δυνάμεις.Όπως επίσης σχετίζεται με τις αποτυχία των μεταπολεμικών κυβερνήσεων να εκσυγχρονίσουν την χώρα.Υπάρχει όμως και μία πιο πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα ερμηνεία,συμπληρωματική των προηγουμένων:η ιδεολογική επίδραση του μαρξισμού σε μεγάλο μέρος της ιθύνουσας τάξης.
Ήδη από την εποχή του στρατάρχη Παπάγου και της καραμανλικής ΕΡΕ, οι σημαντικώτεροι εκ των ιδεολογικών καθοδηγητών της μεταπολεμικής Δεξιάς προέρχονταν από το ΚΚΕ ή άλλα ακροαριστερά-τροτσκιστικά γκρουπούσκουλα του Μεσοπολέμου(Σάββας Κωνσταντόπουλος,Γεώργιος Γεωργαλάς,Θεοφύλακτος Παπακωνσταντίνου κλπ.).Η Δικτατορία των Συνταγματαρχών χρησιμοποίησε επίσης πρώην κομμουνιστές σε υπουργικά αξιώματα.
Κατά την Μεταπολίτευση,όπως έχει αποδείξει ο Χρήστος Πασαλάρης σε σχετική μελέτη του («Oι βαρώνοι των MEDIA- χθεσινοί και σημερινοί»,εκδόσεις Λιβάνη) ,οι σημαντικώτεροι εκδότες είχαν υπάρξει στην νεότητά τους μέλη του ΕΑΜ ή του ΚΚΕ.Η γενιά του Πολυτεχνείου,το ΠΑΣΟΚ,ο Συνασπισμός,ο κόσμος των media,το πανεπιστημιακό κατεστημένο της Μεταπολίτευσης συγκροτήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από πρόσωπα που είχαν υπάρξει μέλη του ΚΚΕ,του ΚΚΕ εσωτερικού ή άλλων αριστερών οργανώσεων.Η κοινωνικοποίησή τους και η πολιτικοποίησή τους εξελίχθηκε στο πλαίσιο της νεανικής τους στράτευσης σε οργανώσεις που υμνούσαν τον Λένιν,τον Στάλιν,την Οκτωβριανή Επανάσταση,τον Φιντέλ Κάστρο κλπ.Ακόμη και αυτοί που εξελίχθηκαν στους πιό διεφθαρμένους και αυταρχικούς εξουσιαστές της Μεταπολίτευσης,που μετεστράφησαν στην πράξη σε ταγούς του ληστρικού,ολιγαρχικού ψευδοκαπιταλισμού τριτοκοσμοικού τύπου,διατηρούσαν την ιδεολογική επίφαση του μαρξισμού,για να εξαπατούν τις μάζες και ίσως και τον εαυτό τους.
Κορυφαίο σημείο αυτής της ιδεολογικής κυριαρχίας του μαρξισμού υπήρξε η δικαίωση της κομμουνιστικής ανταρσίας της περιόδου 1944-1949.Τα ξερονήσια,η εξορία,οι φυλακές,το αντάρτικο κατέστησαν τίτλος τιμής.Η απόπειρα δηλαδή να επιβληθεί στην Ελλάδα διά της βίας,από μία οπλισμένη μειοψηφία ελεγχόμενη από την Σοβιετική Ένωση, κομμουνιστική δικτατορία, υμνήθηκε,οι ηγέτες της ανταρσίας αγιοποιήθηκαν,δημιουργήθηκε μαρτυρολόγιο θυμάτων της αστικής καταστολής,συγγράφηκαν αγιογραφικές βιογραφίες και επιστημονικοφανείς μελέτες,και φυσικά εξοβελίσθηκε κάθε αντίθετη φωνή ως αντιδραστική,φασιστική κλπ. Οι μη μαρξιστές λειτουργούσαν απολογητικά και αμυντικά έναντι του μαρξισμού.Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς έφθασε στο σημείο ώστε ο Κώστας Καραμανλής να υποχρεωθεί το 2004 να επισκεφθεί και να προσκυνήσει την Μακρόνησο ώστε να κερδίσει τις εκλογές χωρίς ιδεολογικές εντάσεις και επικίνδυνες αντιπαραθέσεις.
Η δικαίωση της ένοπλης κομμουνιστικής ανταρσίας και η εξύμνηση της προσπάθειας να καταλυθεί το αστικό κράτος και να καταστεί η Ελλάδα κομμουνιστική δικτατορία όπως η Βουλγαρία ή η Αλβανία,είναι φυσικό να αντιφάσκει,να υπονομεύει,να ακυρώνει ιδεολογικά και ηθικά,κάθε προσπάθεια συγκρότησης ευρωπαϊκού τύπου κράτους στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης.Δικαίωση των ηττημένων κομμουνιστών σημαίνει δικαίωση του σοβιετικού μοντέλου το οποίο αυτοί επεδίωκαν να επιβάλουν στην χώρα μας.Ή εν πάση περιπτώσει σημαίνει απέχθεια προς την εξέλιξη της χώρας σε σύγχρονη αστική δημοκρατία δυτικού τύπου.
Αυτή η ιδεολογική υπονόμευση διεπλάκη με οθωμανικές επιβιώσεις,πελατειακές δομές,τριτοκοσμικές κληρονομικές ολιγαρχίες και βαθύτατη ιδιοτέλεια και διαφθορά και παρήγαγε το χρεωκοπημένο κρατικιστικό μοντέλο της Μεταπολίτευσης,όπου στόχος όλων ήταν ο διορισμός στο πρυτανείο του Δημοσίου ή ακόμα χειρότερα η διαπλοκή με το δημόσιο,στην τελευταία του εκδοχή μέσω κοινοτικών προγραμμάτων και επιδοτήσεων,με εξαπάτηση της «αφελούς» ΕυρωπαΪκής Ένωσης.
Έτσι η Ελλάδα παρήγαγε τα αρνητικά του καπιταλισμού ληστρικού τύπου(διαπλοκή,διαφθορά,υπερκαταναλωτισμός,χρηματιστηριακός τζόγος κλπ.),χωρίς τα θετικά του καπιταλισμού δυτικού τύπου (υψηλό βιοτικό επίπεδο υποστηριζόμενο από αντίστοιχα υψηλή παραγωγικότητα, λειτουργικό κράτος,υγιής υπέρ του καταναλωτή ανταγωνισμός,καινοτομία,έρευνα).
Επίσης παρήγαγε τα αρνητικά του σοβιετικού μοντέλου,όπως τα προαναφέραμε,χωρίς όμως και τα όποια θετικά(ανώτατη εκπαίδευση υψηλού επιπέδου,ισχυρές ένοπλες δυνάμεις,αποτελεσματική διπλωματία).
Το σοβιετικό μοντέλο αποδείχθηκε ότι όχι μόνον είχε ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά αλλά και δεν ήταν οικονομικά βιώσιμο,διότι η κρατικοποιημένη οικονομία ήταν ανίκανη να καλύψει τις ανάγκες του σοβιετικού πληθυσμού(αυτό ίσχυσε σε όλες ανεξαιρέτως τις χώρες όπου επεβλήθη ο κομμουνισμός).Απουσίαζε η επιχειρηματικότητα,η καινοτομία,το ρίσκο,η φαντασία,οι ανοιχτοί ορίζοντες,καθώς και το κίνητρο του κέρδους.Την χρεωκοπία του σοβιετικού μοντέλου το 1989 ακολούθησε η ραγδαία και συνολική κατάρρευση όλων των κομμουνιστικών καθεστώτων,πλην της Βόρειας Κορέας,ενώ η Κούβα και η Κίνα ακολούθησαν έναν ομαλότερο δρόμο προς τον καπιταλισμό,διότι οι ισχυρές ηγεσίες τους απέτρεψαν το χάος.
Το Ελληνικό μοντέλο,ένα υβρίδιο σοβιετικών αντιλήψεων, μεσαιωνικών επιβιώσεων και ληστρικού ψευδοκαπιταλισμού,χρεωκόπησε είκοσι χρόνια αργότερα,απλώς και μόνον διότι είχε την βαλκανική ευφυία να ενταχθεί οικονομικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση ,χωρίς όμως ποτέ να προσαρμοστεί στον ευρωπαϊκό τρόπο του σκέπτεσθαι και του οικονομείν.Η αυταπάτη του,προϊόν αλαζονείας, ήταν ότι το παιχνίδι αυτό θα διαρκούσε εσαεί.Αλλά τέτοιου είδους φαυλοκρατικές ισορροπίες δεν διαρκούν αιωνίως,όπως γνωρίζει και ένας πρωτοετής φοιτητής Ιστορίας ευρωπαϊκού πανεπιστημίου.
Και,οπωςδήποτε,μία ιθύνουσα τάξη που διαμόρφωσε την ιδεολογική της συνείδηση με άξονα την απόρριψη της αστικής κοινωνίας και την καταγγελία του καπιταλισμού,είναι εντελώς-μα εντελώς-αδύνατον να συγκροτήσει σύγχρονο κράτος,στην θέση των ερειπίων της Μεταπολίτευσης.
*Διδάκτωρ Κοινωνικών και Οικονομικών Επιστημών Πανεμιστημίου Γενέυης
Diary of a cyclist: Thessaloniki......Then & Now
Diary of a cyclist: Thessaloniki......Then & Now: Οδός Ερμού, γύρω στα 1930 Ermou Street, about 1930 To άνω μερος της οδού Εθνικής Αμύνης και το σιντριβάνι (στη σημερινή πλατεία Σιντριβανίο...
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012
Στην Αθήνα τον Αύγουστο ο πρόεδρος του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες
Στην Αθήνα τον Αύγουστο ο πρόεδρος του Ισραήλ, Σιμόν Πέρες
18.07.2012 16:38 0 Σχόλια
-A+A
Στην Αθήνα αναμένεται να βρεθεί στις αρχές Αυγούστου, ο πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, ο οποίος σχεδιάζει να πραγματοποιήσει ιστορική επίσκεψη στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές που επικαλείται το «Πρώτο Θέμα» ο κ. Πέρες θα βρεθεί για τρεις ημέρες στην ελληνική πρωτεύουσα, ενώ το γεγονός χαρακτηρίζεται ιστορικό αφού αυτή θα είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Ισραηλινού προέδρου στην Ελλάδα.
Είχε προηγηθεί πριν από δύο χρόνια, τον Αύγουστο του 2010, η επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ο οποίος είχε έρθει στην Αθήνα προσκεκλημένος του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Το γεγονός είχε θεωρηθεί εξαιρετικά σημαντικό αφού επισφράγιζε τη νέα εποχή στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Σημειώνεται πως το προηγούμενο διάστημα οι συναντήσεις υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών είχαν «παγώσει» λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης και της κυβερνητικής ρευστότητας στην Ελλάδα. Έτσι η επίσκεψη του κ. Πέρες στην Αθήνα επιδιώκει να αναθερμάνει το κλίμα και να δώσει δυναμική στις σχέσεις των δύο χωρών.
Ο κ. Πέρες αναμένεται να συναντηθεί τόσο με τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια όσο και με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ενώ μαζί του θα είναι και πολλοί υπουργοί της ισραηλινής κυβέρνησης οι οποίοι θα έχουν συναντήσεις με τους ομολόγους τους.
Σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, ενδεχομένως να συγκληθεί, έστω και ατύπως, το λεγόμενο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας Ισραήλ το οποίο είχε δημιουργηθεί το 2010 με απόφαση των κυρίων Νετανιάχου και Παπανδρέου και είχε συγκληθεί μια φορά στο Τελ Αβίβ.
Όπως είναι αναμενόμενο στη κορυφή της ατζέντας θα βρεθούν τα ενεργειακά θέματα, το Κυπριακό αλλά και το Μεσανατολικό. Σε ότι αφορά την εξόρυξη υδρογονανθράκων, θα εξετασθεί το πιθανό ενδιαφέρον ισραηλινών εταιρειών να κάνουν έρευνες στη δυτική Ελλάδα καθώς και τα σχέδια για κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει αέριο από τα κυπριακά και ισραηλινά κοιτάσματα στην Ευρώπη μέσα από τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες.
18.07.2012 16:38 0 Σχόλια
-A+A
Στην Αθήνα αναμένεται να βρεθεί στις αρχές Αυγούστου, ο πρόεδρος του Ισραήλ Σιμόν Πέρες, ο οποίος σχεδιάζει να πραγματοποιήσει ιστορική επίσκεψη στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με πληροφορίες από διπλωματικές πηγές που επικαλείται το «Πρώτο Θέμα» ο κ. Πέρες θα βρεθεί για τρεις ημέρες στην ελληνική πρωτεύουσα, ενώ το γεγονός χαρακτηρίζεται ιστορικό αφού αυτή θα είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Ισραηλινού προέδρου στην Ελλάδα.
Είχε προηγηθεί πριν από δύο χρόνια, τον Αύγουστο του 2010, η επίσκεψη του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου ο οποίος είχε έρθει στην Αθήνα προσκεκλημένος του τότε πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου. Το γεγονός είχε θεωρηθεί εξαιρετικά σημαντικό αφού επισφράγιζε τη νέα εποχή στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
Σημειώνεται πως το προηγούμενο διάστημα οι συναντήσεις υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών είχαν «παγώσει» λόγω της δύσκολης οικονομικής κατάστασης και της κυβερνητικής ρευστότητας στην Ελλάδα. Έτσι η επίσκεψη του κ. Πέρες στην Αθήνα επιδιώκει να αναθερμάνει το κλίμα και να δώσει δυναμική στις σχέσεις των δύο χωρών.
Ο κ. Πέρες αναμένεται να συναντηθεί τόσο με τον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια όσο και με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, ενώ μαζί του θα είναι και πολλοί υπουργοί της ισραηλινής κυβέρνησης οι οποίοι θα έχουν συναντήσεις με τους ομολόγους τους.
Σύμφωνα με διπλωματικές πληροφορίες, ενδεχομένως να συγκληθεί, έστω και ατύπως, το λεγόμενο Συμβούλιο Στρατηγικής Συνεργασίας Ελλάδας Ισραήλ το οποίο είχε δημιουργηθεί το 2010 με απόφαση των κυρίων Νετανιάχου και Παπανδρέου και είχε συγκληθεί μια φορά στο Τελ Αβίβ.
Όπως είναι αναμενόμενο στη κορυφή της ατζέντας θα βρεθούν τα ενεργειακά θέματα, το Κυπριακό αλλά και το Μεσανατολικό. Σε ότι αφορά την εξόρυξη υδρογονανθράκων, θα εξετασθεί το πιθανό ενδιαφέρον ισραηλινών εταιρειών να κάνουν έρευνες στη δυτική Ελλάδα καθώς και τα σχέδια για κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει αέριο από τα κυπριακά και ισραηλινά κοιτάσματα στην Ευρώπη μέσα από τις ελληνικές θαλάσσιες ζώνες.
Αλλαγές στην ηγεσία της ΕΥΠ 18 Ιουλίου 2012, 17:41
Η κυβέρνηση προχώρησε στην αντικατάσταση της ηγεσίας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), αντικαθιστώντας τον διοικητή, πρέσβη Κωνσταντίνο Μπίκα και τους δυο υποδιοικητές της υπηρεσίας.
Διοικητής θα είναι ο 40χρονος μηχανολόγος μηχανικός, Θεόδωρος Δραβίλας και υποδιοικητές οι κύριοι Κοντούλης και Καμαρινόπουλος. Ο κ. Δραβίλας έχει μεταπτυχιακό τίτλο στα δορυφορικά συστήματα και συμμετείχε στην επιτροπή που παρακολουθούσε τα σκάνδαλα των υποκλοπών.
Η τελετή ορκωμοσίας θα γίνει την Πέμπτη στις 11.00 το πρωί, ωστόσο από την ορκωμοσία θα απουσιάζουν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ.
Zougla.gr
Διοικητής θα είναι ο 40χρονος μηχανολόγος μηχανικός, Θεόδωρος Δραβίλας και υποδιοικητές οι κύριοι Κοντούλης και Καμαρινόπουλος. Ο κ. Δραβίλας έχει μεταπτυχιακό τίτλο στα δορυφορικά συστήματα και συμμετείχε στην επιτροπή που παρακολουθούσε τα σκάνδαλα των υποκλοπών.
Η τελετή ορκωμοσίας θα γίνει την Πέμπτη στις 11.00 το πρωί, ωστόσο από την ορκωμοσία θα απουσιάζουν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΔΗΜΑΡ.
Zougla.gr
Ελλάδα Ημερομηνία: 18.07.12Ώρα: 18:24Μεγένθυση κειμένου | Νέος Διοικητής ΕΥΠ ο 40χρονος Μηχανολόγος-Μηχανικός Θεόδωρος Δραβίλλας Αρθρογράφος: Χριστίνα ΑλεξίουΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 18:24
Με σημερινή απόφασή του ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας τοποθέτησε τον 40χρονο Μηχανολόγο-Μηχανικό Θεόδωρο Δραβίλλα ως διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών και τους δικηγόρο από την Καλαμάτα Παναγιώτη Κοντούλη και τον γνωστό πρώην συνδικαλιστή της Αστυνομίας απόστρατο Στρατηγό και πρώην Διευθυντή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Περιφέρειας Θεσσαλίας Γεώργιο Καμαρινόπουλο ως Α΄ και Β΄ υποδιοικητές της Ε.Υ.Π., αντίστοιχα.
Ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ, ήταν Γ. Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού, όταν ο Αντώνης Σαμαράς ήταν Υπουργός Πολισμού επί διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή.
Μετά από 33 μήνες ενεργούς και μάχιμης υπηρεσίας, αποχωρεί από τη θέση του Επιχειρησιακού Διοικητή της ΕΥΠ, ο υποστράτηγος ε.α, Φώτης Παπαγεωργίου.
Πρόκειται για τον άνθρωπο που μαζί με το επιτελικό κλιμάκιο της ΕΥΠ της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, εξάρθρωσε τις οργανώσεις «Επαναστατικός Αγώνες» και «Πυρήνες της Φωτιάς». Είναι ο ίδιος που έφερε με ελικόπτερο τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο από τους Λειψούς στην Αθήνα και που σε συνεργασία με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη εξάρθρωσε την «17Ν»...
Ο νέος Διοικητής της ΕΥΠ, ήταν Γ. Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού, όταν ο Αντώνης Σαμαράς ήταν Υπουργός Πολισμού επί διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή.
Μετά από 33 μήνες ενεργούς και μάχιμης υπηρεσίας, αποχωρεί από τη θέση του Επιχειρησιακού Διοικητή της ΕΥΠ, ο υποστράτηγος ε.α, Φώτης Παπαγεωργίου.
Πρόκειται για τον άνθρωπο που μαζί με το επιτελικό κλιμάκιο της ΕΥΠ της Αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας, εξάρθρωσε τις οργανώσεις «Επαναστατικός Αγώνες» και «Πυρήνες της Φωτιάς». Είναι ο ίδιος που έφερε με ελικόπτερο τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο από τους Λειψούς στην Αθήνα και που σε συνεργασία με τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη εξάρθρωσε την «17Ν»...
Μαρτυρία σοκ εξάδελφου Άκη: “Έτσι έγινε η νοθεία από το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2000″!
Συγκεκριμένα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και τον Γ.Σμπώκο, κατονομάζει ως «ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς» στην υπόθεση Τσοχατζόπουλου, ο εξάδελφος του πρώην υπουργού Νικόλαος Ζήγρας, κατά τη χθεσινή πολύωρη απολογία του στον ανακριτή, ενώ για πρώτη φορά αποκαλύπτει πως το ΠΑΣΟΚ έφερνε Ρωσοπόντιους από την Κύπρο τους ελληνοποιούσε και τους πλήρωνε για να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ειδικά στην Θεσσαλονίκη τον Άκη, ενώ το ίδιο έκανε και με τσιγγάνους. Το defencenet.gr έχει επανειλημμένα αναφέρεθεί στο όργιο νοθείας των εκλογών του 2000.
Τότε ξαφνικά εμφανίστηκαν στους εκλογικούς καταλόγους 150.000 “Έλληνες” επιπλέον, με δικαίωμα ψήφου, με αποτέλεσμα να επικρατήσει με 75.000 ψήφους το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και να αλλοιωθεί η βούληση του ελληνικού λαού.
Ολόκληρα χωριά στον Έβρο, στην Θεσσαλία, δεκάδες τμήματα στην Β’Αθήνας, ξαφνικά πενταπλασίασαν τους κατοίκους ή τους ψηφοφόρους τους.
ΑΦυλές από όλα τα μέρη του κόσμου, από το Πακιστάν, μέχρι τη Μολδαβία, τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες κλπ είχαν ψηφίσει ως Έλληνες πολίτες.
Πήγαιναν κι ερχόντουσαν δεκάδες επιβατικά αεροσκάφη από Κύπρο και από Βουλγαρία, αλλά και από μυστηριώδεις εταιρείες τσάρτερ σαν αυτές που χρησιμοποιεί η CIA για τις “δουλειές” της το Σάββατο πριν τις εκλογές και ολόκληρη την Κυριακή μέχρι που έκλεισαν οι κάλπες.
«Ο Ακης έκανε τα πάντα για να βγει βουλευτής. Ξόδευε πάνω από 2,5 εκατ. ευρώ, για την εξαγορά ψήφων από ρωσοπόντιους στην Κύπρο, και τσιγγάνους καθώς και την αγορά εισιτηρίων διαρκείας του ΠΑΟΚ», δήλωσε ο Νικόλαος Ζήγρας στον ανακριτή.
Ως πρωταγωνιστές στην κομπίνα εμφανίζει – εκτός του Άκη Τσοχατζόπουλου - πρώην υπουργό από την Κύπρο, τον εκπρόσωπο στην Ελλάδα της Drumilan International Βλάση Καμπούρογλου, καθώς και τον συριακής καταγωγής άραβα μεγαλοεπιχειρηματία κ. Αλ Σαγιάντ Φουάντ.
Παράλληλα, «καίει» τον επί σειρά ετών συνεργάτη του πρώην υπουργού κ. Ιωάννη Σμπώκο, καθώς τον εμπλέκει ευθέως ως «αποδέκτη» μεγάλων χρηματικών ποσών, ενώ δεν διστάζει να κάνει λόγο για μηχανισμό εξαγοράς ψήφων από πλευράς Τσοχατζόπουλου με ποσά άνω των 2,5 εκατ. ευρώ, προκειμένου για την εκλογή του στη Βουλή και τη διασφάλιση της ασυλίας.
Με την απολογία του, ο κ. Ζήγρας, δεν αφήνει περιθώρια ούτε για τις δυο συζύγους Τσοχατζόπουλου,Γκούντρουν Μοντενχάουερ και Βίκυ Σταμάτη, εμφανίζοντας τις αμφότερες να «γνωρίζουν».
Σύμφωνα με την απολογία του Νικόλαου Ζήγρα:
Οι τελικοί αποδέκτες του συνόλου των χρημάτων ήταν ο Άκης, και ο Ιωάννης Σμπώκος
Ο Μιχαηλίδης ήταν το πρόσωπο κλειδί στην υπόθεση, ο άνθρωπος που μεθόδευε όλες τις συζητήσεις, επαφές και αποφάσεις μεταξύ των Αλ Φαγιάντ Φουάντ, Καμπούρογλου και του Άκη Τσοχατζόπουλου. Αυτός μετέφερε σε βαλίτσες μεγάλα χρηματικά ποσά.
Η μεταφορά των χρημάτων γινόταν συχνά σε τσάντες, και από τον Σμπώκο.
Ο Νικόλαος Ζήγρας αναφέρεται και στην προσωπική σχέση του με τον Άκη Τσοχατζόπουλο, αναγνωρίζοντας τόσο τη διευθέτηση όλων των εξόδων νοσηλείας όσο και το μεγάλο ενδιαφέρον για την υγεία του, από τον εξάδελφό του_ που πάντα κατά με την απολογία, «εμφανιζόταν ως σωτήρας μου»
«Αισθανόμουν ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό του. Πολύ αργότερα, αντελήφθην την υστεροβουλία του, για τις παραπάνω ενέργειες. Ήθελε να μην πεθάνω, και δεν προλάβω να τον ενημερώσω για λογαριασμούς».
Σύμφωνα με τον κ. Ζήγρα, ο Άκης Τσοχατζόπουλος δεν κρατούσε μυστικά από τις συζύγους του, τόσο την πρώην κυρία Γκούντρουν Μολντενχάουερ, όσο και τη νυν Βίκυ Σταμάτη, ως εκ τούτου και οι δυο γνώριζαν τις κινήσεις του. Συνείδηση της κατάστασης αποδίδει και στην κόρη του πρώην υπουργού Αρετή Τσοχατζοπούλου.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Τότε ξαφνικά εμφανίστηκαν στους εκλογικούς καταλόγους 150.000 “Έλληνες” επιπλέον, με δικαίωμα ψήφου, με αποτέλεσμα να επικρατήσει με 75.000 ψήφους το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και να αλλοιωθεί η βούληση του ελληνικού λαού.
Ολόκληρα χωριά στον Έβρο, στην Θεσσαλία, δεκάδες τμήματα στην Β’Αθήνας, ξαφνικά πενταπλασίασαν τους κατοίκους ή τους ψηφοφόρους τους.
ΑΦυλές από όλα τα μέρη του κόσμου, από το Πακιστάν, μέχρι τη Μολδαβία, τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες κλπ είχαν ψηφίσει ως Έλληνες πολίτες.
Πήγαιναν κι ερχόντουσαν δεκάδες επιβατικά αεροσκάφη από Κύπρο και από Βουλγαρία, αλλά και από μυστηριώδεις εταιρείες τσάρτερ σαν αυτές που χρησιμοποιεί η CIA για τις “δουλειές” της το Σάββατο πριν τις εκλογές και ολόκληρη την Κυριακή μέχρι που έκλεισαν οι κάλπες.
«Ο Ακης έκανε τα πάντα για να βγει βουλευτής. Ξόδευε πάνω από 2,5 εκατ. ευρώ, για την εξαγορά ψήφων από ρωσοπόντιους στην Κύπρο, και τσιγγάνους καθώς και την αγορά εισιτηρίων διαρκείας του ΠΑΟΚ», δήλωσε ο Νικόλαος Ζήγρας στον ανακριτή.
Ως πρωταγωνιστές στην κομπίνα εμφανίζει – εκτός του Άκη Τσοχατζόπουλου - πρώην υπουργό από την Κύπρο, τον εκπρόσωπο στην Ελλάδα της Drumilan International Βλάση Καμπούρογλου, καθώς και τον συριακής καταγωγής άραβα μεγαλοεπιχειρηματία κ. Αλ Σαγιάντ Φουάντ.
Παράλληλα, «καίει» τον επί σειρά ετών συνεργάτη του πρώην υπουργού κ. Ιωάννη Σμπώκο, καθώς τον εμπλέκει ευθέως ως «αποδέκτη» μεγάλων χρηματικών ποσών, ενώ δεν διστάζει να κάνει λόγο για μηχανισμό εξαγοράς ψήφων από πλευράς Τσοχατζόπουλου με ποσά άνω των 2,5 εκατ. ευρώ, προκειμένου για την εκλογή του στη Βουλή και τη διασφάλιση της ασυλίας.
Με την απολογία του, ο κ. Ζήγρας, δεν αφήνει περιθώρια ούτε για τις δυο συζύγους Τσοχατζόπουλου,Γκούντρουν Μοντενχάουερ και Βίκυ Σταμάτη, εμφανίζοντας τις αμφότερες να «γνωρίζουν».
Σύμφωνα με την απολογία του Νικόλαου Ζήγρα:
Οι τελικοί αποδέκτες του συνόλου των χρημάτων ήταν ο Άκης, και ο Ιωάννης Σμπώκος
Ο Μιχαηλίδης ήταν το πρόσωπο κλειδί στην υπόθεση, ο άνθρωπος που μεθόδευε όλες τις συζητήσεις, επαφές και αποφάσεις μεταξύ των Αλ Φαγιάντ Φουάντ, Καμπούρογλου και του Άκη Τσοχατζόπουλου. Αυτός μετέφερε σε βαλίτσες μεγάλα χρηματικά ποσά.
Η μεταφορά των χρημάτων γινόταν συχνά σε τσάντες, και από τον Σμπώκο.
Ο Νικόλαος Ζήγρας αναφέρεται και στην προσωπική σχέση του με τον Άκη Τσοχατζόπουλο, αναγνωρίζοντας τόσο τη διευθέτηση όλων των εξόδων νοσηλείας όσο και το μεγάλο ενδιαφέρον για την υγεία του, από τον εξάδελφό του_ που πάντα κατά με την απολογία, «εμφανιζόταν ως σωτήρας μου»
«Αισθανόμουν ευγνωμοσύνη στο πρόσωπό του. Πολύ αργότερα, αντελήφθην την υστεροβουλία του, για τις παραπάνω ενέργειες. Ήθελε να μην πεθάνω, και δεν προλάβω να τον ενημερώσω για λογαριασμούς».
Σύμφωνα με τον κ. Ζήγρα, ο Άκης Τσοχατζόπουλος δεν κρατούσε μυστικά από τις συζύγους του, τόσο την πρώην κυρία Γκούντρουν Μολντενχάουερ, όσο και τη νυν Βίκυ Σταμάτη, ως εκ τούτου και οι δυο γνώριζαν τις κινήσεις του. Συνείδηση της κατάστασης αποδίδει και στην κόρη του πρώην υπουργού Αρετή Τσοχατζοπούλου.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Ο Ζήγρας τους «δίνει» όλους και ζητάει συγγνώμη – «Η Βίκυ και η Αρετή ήξεραν τι έκανε ο Άκης»
18.07.2012 18:48 0 Σχόλια
-A+A
Την διαδρομή του μαύρου χρήματος και ποιοι ήταν γνώστες των παράνομων ενεργειών του Άκη Τσοχατζόπουλου περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες ο ξάδελφος του πρώην υπουργού, Νίκος Ζήγρας στην απολογία του στον ανακριτή.
Ο Νίκος Ζήγρας ζητά συγγνώμη από τις αρχές για την μέχρι τώρα στάση του, υποστηρίζοντας πως κακώς χρησιμοποίησε το δικαίωμα της σιωπής και πως κάτι τέτοιο ήταν προϊόν της υπερασπιστικής τακτικής του πρώην δικηγόρου του.
Ο ξάδελφος του πρώην υπουργού παραδέχεται πως και ο ίδιος είχε συμμετοχή στις παράνομες δραστηριότητες, όμως τονίζει πως αρχικά δεν ήταν γνώστης και πολύ αργότερα κατάλαβε πως πρόκειται για χρήματα που προέρχονταν από παράνομες προμήθειες και εξοπλιστικά προγράμματα.
Ο Νίκος Ζήγρας υποστηρίζει στην απολογία του ότι διαχειριζόταν χρήματα τα οποία όμως παρέδιδε στον Άκη Τσοχατζόπουλο. Όπως λέει αποκλειστικοί αποδέκτες του συνόλου των χρημάτων ήταν ο πρώην υπουργός και ο Γιάννης Σμπώκος. Μεταξύ άλλων λέει ότι «ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί που οργάνωσαν –προγραμμάτισαν και είχαν ρόλο πρωταγωνιστή στην υπόθεση» ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο Βλάσης Καμπούρογλου (εκπρόσωπος της ελληνικής Drumilan που είχε αναλάβει τα αντισταθμιστικά για τα TORM1), ο Φουάντ Αλ Σαγιάντ (της κυπριακής Drumilan) και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου Ντίνος Μιχαηλίδης.
Επιπλέον, ο Ζήγρας ανέφερε ως πρόσωπο-κλειδί της υπόθεσης τον πρώην υπουργό της Κύπρου, Ντίνο Μιχαηλίδη. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος είχε συστήσει τον Κύπριο πολιτικό στον Νίκο Ζήγρα χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα και πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης, του οποίου ο βασικός ρόλος ήταν να μεταφέρει προσωπικά μεγάλα ποσά σε βαλίτσες στην χώρα μας, αλλά και επιταγές από τους Φουάντ Αλ Σαγιάντ και τον Καμπούρογλου. Τα ποσά είτε πήγαιναν στην Ελλάδα είτε προς το εξωτερικό, ενώ υπήρχαν περιπτώσεις μετρητών μαζί με τον γιο του Μιχάλη Μιχαηλίδη.
Στην μεταφορά αυτή των χρημάτων από πρόσωπο σε πρόσωπο ο Νίκος Ζήγρας εμπλέκει στην απολογία του αναφέροντάς τον συγκεκριμένα τον Γιάννη Σμπώκο, αλλά και τον συνεργάτη του Άκη Τσοχατζόπουλου, Γιάννη Μπλέτσιο.
Διακινηση χρημάτων με σακούλες ωστόσο δεν φαίνεται να έκανε μόνο ο Ντίνος Μιχαηλίδης αλλά και ο Γιάννης Σμπώκος ο οποίος σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα,: «Αργότερα είχε προστεθεί και ένα άλλο πρόσωπο που μετέφερε και αυτό μεγάλα χρηματικά ποσά σε τσάντες στον Τσοχατζόπουλο, το πρόσωπο αυτό ήταν ο Γιάννης Μπέλτσιος».
Ειδικότερα για τον Γιάννη Σμπώκο, τονίζει ότι τα τεράστια χρηματικά ποσά που δέχθηκε, «τα επένδυσε ο πεθερός του, ο οποίος έχει σχέση με χρηματιστηριακή εταιρεία». «Πρόκειται για χρηματικά ποσά-μερίδια που ζητά απεγνωσμένα μέχρι σήμερα ο Τσοχατζόπουλος από τον Ιωάννη Σμπώκο τον οποίο στις σημειώσεις του αποκαλεί "Βοσκό"»
Μιλώντας τόσο για την πρώην αλλά και για την νυν σύζυγο του Άκη Τσοχατζόπουλου, Βίκυ Σταμάτη, ο Νίκος Ζήγρας λέει πως γνώριζαν τα πάντα καθώς ο πρώην υπουργούς εκμυστηρευόταν σε αυτές, όλες του τις δραστηριότητες. Μάλιστα η πρώην σύζυγος του Άκη, Γκουντρούν Μολντενχάουερ, είχε συναινέσει στο διαζύγιο με εφάπαξ καταβολή πάνω από 500.000 ευρώ και καταβολή 3.000 ευρώ το μήνα.
Ο Νίκος Ζήγρας βάζοντας και άλλα ονόματα στο «κόλπο», κατονομάζει την Μαργαρίτα Τερζή την οποία οι «αρχές θα πρέπει να ελέγξουν». Η κυρία Τερζή, φέρεται να είναι ιδιοκτήτρια ενός υπερπολυτελούς διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη το οποίο αγόρασε ο Άκης Τσοχατζόπουλος στην κόρη του. Ο κ. Ζήγρας συνεχίζοντας λέει πως οι αρχές θα πρέπει επίσης να ελέγξουν «πώς πληρώθηκε το τίμημα, ποια ήταν η σχέση της Τερζή με τον Τσοχατζόπουλο και τη σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη, καθώς και το πώς η Τερζή βρέθηκε να κατέχει θέση συμβούλου στο υπουργείο Άμυνας».
Ο Νίκος Ζήγρας τονίζει πως δεν έχει καμμία σχέση με την off shore Νobilis η οποία εμπλέκεται στην αγορά του νεοκλασικού κτηρίου στην οδό Αρεοπαγίτου, καθώς υποστηρίζει πως η Nobilis αγοράσθηκε και ιδρύθηκε αποκλειστικά από τον Γιάννη Σμπώκο για λογαριασμό του Άκη Τσοχατζόπουλου. Ο Σμπώκος, αναφέρει, παρέδωσε τις μετοχές στον Τσοχατζόπουλο, ο οποίος ήθελε μέσω αυτής να αγοράσει το ακίνητο της Αρεοπαγίτου.
«Εικονική» είναι η αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα, καθώς: «Έγινε χωρίς να καταβληθεί οποιοδήποτε τίμημα παρά μόνο οι φόροι και τα έξοδα».
Μετά την αγορά αυτή ο Νίκος Ζήγρας γνώρισε στον Άκη τσοχατζόπουλο και τον Αστέριο Οικονομίδη της Arcon ο οποίος αυτήν την στιγμή είναι προφυλακισμένος. Ο Αστέριος Οικονομίδης ήταν αυτός που ανακαίνισε το νεοκλασικό και από τότε σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα, έγιναν επιστήθιοι φίλοι με τον Άκη ενώ συνεργάστηκαν και στην συνέχεια.
Ο Νίκος Ζήγρας παραδέχεται πως αυτός ήταν ο ιδρυτής της Bluebell και της Torcaso Για την δεύτερη υποστηρίζει πως ιδρύθηκε προκειμένου κάποιοι φίλοι του Άκη μέσω αυτής να του μεταβιβάσουν μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία θα επένδυε σε ακίνητα στην Ελλάδα.
Στην διακίνηση αυτή των χρημάτων, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρει και το όνομα του Οράτιου Μελά το οποίο είναι εξειδικευμένο στο άνοιγμα λογαριασμών υπεράκτιων εταιρειών του εξωτερικού και στη διακίνηση χρημάτων μέσω των εταιρειών αυτών. Σε αυτό το σημείο περιγράφει ακριβώς πώς γινόταν η μεταφορά χρημάτων μεταξύ των off shore Torcaso, Bluebell και Morelia η οποία ανήκει στον Οράτιο Μελά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του πρώην υπουργού Εσωτερικών της Κύπρου Ντίνου Μιχαηλίδη.
Αναφορικά με την κόρη του Άκη, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρει πως η Αρετή Τσοχατζοπούλου, γνώριζε τα πάντα σχετικά με την αγορά τους διαμερίσματός της στο Κολωνάκι. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα αγοράστηκε «εικονικά» από τον Αστέριο Οικονομίδη ως προσωπική εξυπηρέτηση στον Άκη Τσοχατζόπουλο, όπως λέει, από την εταιρεία Bluebell, την οποία παραδέχεται ότι είχε ιδρύσει ο ίδιος για να μην φαίνεται ως αγοράστρια η κόρη του πρώην υπουργού.
Για την αγορά της Κόμνα Τράκα, του γραφείου του Άκη Τσοχατζόπουλου δηλαδή, αναφέρει ότι ο πρώην υπουργός του έδωσε τα χρήματα για την αγορά, γιατί δεν ήθελε να εμφανιστεί ο ίδιος ως αγοραστής. «Πολύ αργότερα, όταν είχα συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απάτης που είχε στήσει, μεταβίβασα σε αυτόν το εν λόγω ακίνητο κατόπιν μεγάλης πίεσής μου προς αυτόν», λέει.
Στην απολογία του ο Νίκος Ζήγρας αναφέρεται επίσης και σε ένα ποσό ύψους 2,9 εκ. ελβετικών φράγκων που φέρεται ότι έχει καταθέσει η ΜΙΕ σε λογαριασμούς της Morelia και του Κύρου Μελά για την υπόθεση των υποβρυχίων και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς ιδιοκτησίας του Ζήγρα στην Ελλάδα ή δόθηκαν στον ίδιο σε μετρητά.
«Όλα είναι αλήθεια», απαντάει στον ανακριτή, «όλο το ποσό των 2.960.000 φράγκων το παρέδωσα στον κύριο Τσοχατζόπουλο» υποστηρίζει ενώ συνεχίζει λέγοντας πως τα χρήματα που κατατέθηκαν στους λογαριασμούς της Morelia και δίνονταν μετρητά στον ίδιο από το 1999 έως το 2005, προέρχονταν από τις επιταγές του Ντίνου Μιχαηλίδη.
Ο Νίκος Ζήγρας προχωρά και σε άλλες αποκαλύψεις που έχουν να κάνουν με την εκλογή του Άκη Τσοχατζόπουλου ως βουλευτής, λέγοντας πως ο πρώην υπουργός δαπανούσε πάνω από 2,5 εκ. ευρώ προκειμένου να εξαγοράζει ψήφους από Ρωσοπόντιους, από την Κύπρο, από αθίγγανους προσφέροντας διάφορες διευκολύνσεις και παροχές όπως και εισιτήρια για τους αγώνες του ΠΑΟΚ.
Εξηγώντας τους λόγους που δεν μίλησε νωρίτερα, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρθηκε στην ασθένειά του τονίζοντας ότι όλα τα έξοδα της νοσηλείας του καταβλήθηκαν από τον Άκη Τσοχατζόπουλο και ο ίδιος αισθανόταν ευγνωμοσύνη απέναντι στον εξάδελφό του για αυτό. «Το πραγματικό του ενδιαφέρον ήταν να μην πεθάνω και δεν προλάβει να ενημερωθεί για τους λογαριασμούς. Προσπαθούσε να μου δημιουργήσει την εικόνα ότι αυτός είναι ο σωτήρας μου και του χρωστάω αιώνια ευγνωμοσύνη», λέει χαρακτηριστικά.
Ο Γιώργος Σαχπατζίδης επίσης ήταν ένα ακόμη πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης για τον Άκη Στοχατζόπουλο, και τον έφερε σε επαφή με τον Νίκο Ζήγρα το 2005. «Θα αναλάμβανε από εκείνο το σημείο και μετά να διαχειρίζεται τα ακίνητα της Torcaso σαν να είναι ο ίδιος ιδιοκτήτης τους» λέει στην απολογία του.
«Από το σημείο αυτό και μετά εγώ σταμάτησα να ασχολούμαι με την υπόθεση και δεν γνωρίζω τι περαιτέρω ενέργειες έκανε ο ίδιος ο Σαχπατζίδης». «Αναλαμβάνω την ευθύνη για την βοήθεια που παρείχα στον Τσοχατζόπουλο στο να νομιμοποιήσει τις παράνομες προμήθειες που ελάμβανε από τα εξοπλιστικά προγράμματα μέσω των εταιρειών Bluebell και Torcaso, η βοήθεια όμως αυτή σταμάτησε το 2005, οπότε το ρόλο μου ανέλαβε πλέον ο Γιώργος Σαχπατζίδης», προσθέτει.
-A+A
Την διαδρομή του μαύρου χρήματος και ποιοι ήταν γνώστες των παράνομων ενεργειών του Άκη Τσοχατζόπουλου περιγράφει με πολλές λεπτομέρειες ο ξάδελφος του πρώην υπουργού, Νίκος Ζήγρας στην απολογία του στον ανακριτή.
Ο Νίκος Ζήγρας ζητά συγγνώμη από τις αρχές για την μέχρι τώρα στάση του, υποστηρίζοντας πως κακώς χρησιμοποίησε το δικαίωμα της σιωπής και πως κάτι τέτοιο ήταν προϊόν της υπερασπιστικής τακτικής του πρώην δικηγόρου του.
Ο ξάδελφος του πρώην υπουργού παραδέχεται πως και ο ίδιος είχε συμμετοχή στις παράνομες δραστηριότητες, όμως τονίζει πως αρχικά δεν ήταν γνώστης και πολύ αργότερα κατάλαβε πως πρόκειται για χρήματα που προέρχονταν από παράνομες προμήθειες και εξοπλιστικά προγράμματα.
Ο Νίκος Ζήγρας υποστηρίζει στην απολογία του ότι διαχειριζόταν χρήματα τα οποία όμως παρέδιδε στον Άκη Τσοχατζόπουλο. Όπως λέει αποκλειστικοί αποδέκτες του συνόλου των χρημάτων ήταν ο πρώην υπουργός και ο Γιάννης Σμπώκος. Μεταξύ άλλων λέει ότι «ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί που οργάνωσαν –προγραμμάτισαν και είχαν ρόλο πρωταγωνιστή στην υπόθεση» ήταν ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο Βλάσης Καμπούρογλου (εκπρόσωπος της ελληνικής Drumilan που είχε αναλάβει τα αντισταθμιστικά για τα TORM1), ο Φουάντ Αλ Σαγιάντ (της κυπριακής Drumilan) και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Κύπρου Ντίνος Μιχαηλίδης.
Επιπλέον, ο Ζήγρας ανέφερε ως πρόσωπο-κλειδί της υπόθεσης τον πρώην υπουργό της Κύπρου, Ντίνο Μιχαηλίδη. Ο Άκης Τσοχατζόπουλος είχε συστήσει τον Κύπριο πολιτικό στον Νίκο Ζήγρα χαρακτηρίζοντάς τον μάλιστα και πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης, του οποίου ο βασικός ρόλος ήταν να μεταφέρει προσωπικά μεγάλα ποσά σε βαλίτσες στην χώρα μας, αλλά και επιταγές από τους Φουάντ Αλ Σαγιάντ και τον Καμπούρογλου. Τα ποσά είτε πήγαιναν στην Ελλάδα είτε προς το εξωτερικό, ενώ υπήρχαν περιπτώσεις μετρητών μαζί με τον γιο του Μιχάλη Μιχαηλίδη.
Στην μεταφορά αυτή των χρημάτων από πρόσωπο σε πρόσωπο ο Νίκος Ζήγρας εμπλέκει στην απολογία του αναφέροντάς τον συγκεκριμένα τον Γιάννη Σμπώκο, αλλά και τον συνεργάτη του Άκη Τσοχατζόπουλου, Γιάννη Μπλέτσιο.
Διακινηση χρημάτων με σακούλες ωστόσο δεν φαίνεται να έκανε μόνο ο Ντίνος Μιχαηλίδης αλλά και ο Γιάννης Σμπώκος ο οποίος σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα,: «Αργότερα είχε προστεθεί και ένα άλλο πρόσωπο που μετέφερε και αυτό μεγάλα χρηματικά ποσά σε τσάντες στον Τσοχατζόπουλο, το πρόσωπο αυτό ήταν ο Γιάννης Μπέλτσιος».
Ειδικότερα για τον Γιάννη Σμπώκο, τονίζει ότι τα τεράστια χρηματικά ποσά που δέχθηκε, «τα επένδυσε ο πεθερός του, ο οποίος έχει σχέση με χρηματιστηριακή εταιρεία». «Πρόκειται για χρηματικά ποσά-μερίδια που ζητά απεγνωσμένα μέχρι σήμερα ο Τσοχατζόπουλος από τον Ιωάννη Σμπώκο τον οποίο στις σημειώσεις του αποκαλεί "Βοσκό"»
Μιλώντας τόσο για την πρώην αλλά και για την νυν σύζυγο του Άκη Τσοχατζόπουλου, Βίκυ Σταμάτη, ο Νίκος Ζήγρας λέει πως γνώριζαν τα πάντα καθώς ο πρώην υπουργούς εκμυστηρευόταν σε αυτές, όλες του τις δραστηριότητες. Μάλιστα η πρώην σύζυγος του Άκη, Γκουντρούν Μολντενχάουερ, είχε συναινέσει στο διαζύγιο με εφάπαξ καταβολή πάνω από 500.000 ευρώ και καταβολή 3.000 ευρώ το μήνα.
Ο Νίκος Ζήγρας βάζοντας και άλλα ονόματα στο «κόλπο», κατονομάζει την Μαργαρίτα Τερζή την οποία οι «αρχές θα πρέπει να ελέγξουν». Η κυρία Τερζή, φέρεται να είναι ιδιοκτήτρια ενός υπερπολυτελούς διαμερίσματος στη Θεσσαλονίκη το οποίο αγόρασε ο Άκης Τσοχατζόπουλος στην κόρη του. Ο κ. Ζήγρας συνεχίζοντας λέει πως οι αρχές θα πρέπει επίσης να ελέγξουν «πώς πληρώθηκε το τίμημα, ποια ήταν η σχέση της Τερζή με τον Τσοχατζόπουλο και τη σύζυγό του Βίκυ Σταμάτη, καθώς και το πώς η Τερζή βρέθηκε να κατέχει θέση συμβούλου στο υπουργείο Άμυνας».
Ο Νίκος Ζήγρας τονίζει πως δεν έχει καμμία σχέση με την off shore Νobilis η οποία εμπλέκεται στην αγορά του νεοκλασικού κτηρίου στην οδό Αρεοπαγίτου, καθώς υποστηρίζει πως η Nobilis αγοράσθηκε και ιδρύθηκε αποκλειστικά από τον Γιάννη Σμπώκο για λογαριασμό του Άκη Τσοχατζόπουλου. Ο Σμπώκος, αναφέρει, παρέδωσε τις μετοχές στον Τσοχατζόπουλο, ο οποίος ήθελε μέσω αυτής να αγοράσει το ακίνητο της Αρεοπαγίτου.
«Εικονική» είναι η αγορά του συγκεκριμένου ακινήτου σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα, καθώς: «Έγινε χωρίς να καταβληθεί οποιοδήποτε τίμημα παρά μόνο οι φόροι και τα έξοδα».
Μετά την αγορά αυτή ο Νίκος Ζήγρας γνώρισε στον Άκη τσοχατζόπουλο και τον Αστέριο Οικονομίδη της Arcon ο οποίος αυτήν την στιγμή είναι προφυλακισμένος. Ο Αστέριος Οικονομίδης ήταν αυτός που ανακαίνισε το νεοκλασικό και από τότε σύμφωνα με τον Νίκο Ζήγρα, έγιναν επιστήθιοι φίλοι με τον Άκη ενώ συνεργάστηκαν και στην συνέχεια.
Ο Νίκος Ζήγρας παραδέχεται πως αυτός ήταν ο ιδρυτής της Bluebell και της Torcaso Για την δεύτερη υποστηρίζει πως ιδρύθηκε προκειμένου κάποιοι φίλοι του Άκη μέσω αυτής να του μεταβιβάσουν μεγάλα χρηματικά ποσά, τα οποία θα επένδυε σε ακίνητα στην Ελλάδα.
Στην διακίνηση αυτή των χρημάτων, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρει και το όνομα του Οράτιου Μελά το οποίο είναι εξειδικευμένο στο άνοιγμα λογαριασμών υπεράκτιων εταιρειών του εξωτερικού και στη διακίνηση χρημάτων μέσω των εταιρειών αυτών. Σε αυτό το σημείο περιγράφει ακριβώς πώς γινόταν η μεταφορά χρημάτων μεταξύ των off shore Torcaso, Bluebell και Morelia η οποία ανήκει στον Οράτιο Μελά, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο του πρώην υπουργού Εσωτερικών της Κύπρου Ντίνου Μιχαηλίδη.
Αναφορικά με την κόρη του Άκη, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρει πως η Αρετή Τσοχατζοπούλου, γνώριζε τα πάντα σχετικά με την αγορά τους διαμερίσματός της στο Κολωνάκι. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα αγοράστηκε «εικονικά» από τον Αστέριο Οικονομίδη ως προσωπική εξυπηρέτηση στον Άκη Τσοχατζόπουλο, όπως λέει, από την εταιρεία Bluebell, την οποία παραδέχεται ότι είχε ιδρύσει ο ίδιος για να μην φαίνεται ως αγοράστρια η κόρη του πρώην υπουργού.
Για την αγορά της Κόμνα Τράκα, του γραφείου του Άκη Τσοχατζόπουλου δηλαδή, αναφέρει ότι ο πρώην υπουργός του έδωσε τα χρήματα για την αγορά, γιατί δεν ήθελε να εμφανιστεί ο ίδιος ως αγοραστής. «Πολύ αργότερα, όταν είχα συνειδητοποιήσει το μέγεθος της απάτης που είχε στήσει, μεταβίβασα σε αυτόν το εν λόγω ακίνητο κατόπιν μεγάλης πίεσής μου προς αυτόν», λέει.
Στην απολογία του ο Νίκος Ζήγρας αναφέρεται επίσης και σε ένα ποσό ύψους 2,9 εκ. ελβετικών φράγκων που φέρεται ότι έχει καταθέσει η ΜΙΕ σε λογαριασμούς της Morelia και του Κύρου Μελά για την υπόθεση των υποβρυχίων και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε λογαριασμούς ιδιοκτησίας του Ζήγρα στην Ελλάδα ή δόθηκαν στον ίδιο σε μετρητά.
«Όλα είναι αλήθεια», απαντάει στον ανακριτή, «όλο το ποσό των 2.960.000 φράγκων το παρέδωσα στον κύριο Τσοχατζόπουλο» υποστηρίζει ενώ συνεχίζει λέγοντας πως τα χρήματα που κατατέθηκαν στους λογαριασμούς της Morelia και δίνονταν μετρητά στον ίδιο από το 1999 έως το 2005, προέρχονταν από τις επιταγές του Ντίνου Μιχαηλίδη.
Ο Νίκος Ζήγρας προχωρά και σε άλλες αποκαλύψεις που έχουν να κάνουν με την εκλογή του Άκη Τσοχατζόπουλου ως βουλευτής, λέγοντας πως ο πρώην υπουργός δαπανούσε πάνω από 2,5 εκ. ευρώ προκειμένου να εξαγοράζει ψήφους από Ρωσοπόντιους, από την Κύπρο, από αθίγγανους προσφέροντας διάφορες διευκολύνσεις και παροχές όπως και εισιτήρια για τους αγώνες του ΠΑΟΚ.
Εξηγώντας τους λόγους που δεν μίλησε νωρίτερα, ο Νίκος Ζήγρας αναφέρθηκε στην ασθένειά του τονίζοντας ότι όλα τα έξοδα της νοσηλείας του καταβλήθηκαν από τον Άκη Τσοχατζόπουλο και ο ίδιος αισθανόταν ευγνωμοσύνη απέναντι στον εξάδελφό του για αυτό. «Το πραγματικό του ενδιαφέρον ήταν να μην πεθάνω και δεν προλάβει να ενημερωθεί για τους λογαριασμούς. Προσπαθούσε να μου δημιουργήσει την εικόνα ότι αυτός είναι ο σωτήρας μου και του χρωστάω αιώνια ευγνωμοσύνη», λέει χαρακτηριστικά.
Ο Γιώργος Σαχπατζίδης επίσης ήταν ένα ακόμη πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης για τον Άκη Στοχατζόπουλο, και τον έφερε σε επαφή με τον Νίκο Ζήγρα το 2005. «Θα αναλάμβανε από εκείνο το σημείο και μετά να διαχειρίζεται τα ακίνητα της Torcaso σαν να είναι ο ίδιος ιδιοκτήτης τους» λέει στην απολογία του.
«Από το σημείο αυτό και μετά εγώ σταμάτησα να ασχολούμαι με την υπόθεση και δεν γνωρίζω τι περαιτέρω ενέργειες έκανε ο ίδιος ο Σαχπατζίδης». «Αναλαμβάνω την ευθύνη για την βοήθεια που παρείχα στον Τσοχατζόπουλο στο να νομιμοποιήσει τις παράνομες προμήθειες που ελάμβανε από τα εξοπλιστικά προγράμματα μέσω των εταιρειών Bluebell και Torcaso, η βοήθεια όμως αυτή σταμάτησε το 2005, οπότε το ρόλο μου ανέλαβε πλέον ο Γιώργος Σαχπατζίδης», προσθέτει.
Τρίτη 17 Ιουλίου 2012
Xίλαρι Κλίντον: Ενιωσα άσχημα που σπαταλήθηκαν τόσες καλές ντομάτες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 17 Ιουλίου 2012
Τελευταία ενημέρωση: 17/07/2012 10:27
Web-Only
Η Υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, δήλωσε τη Δευτέρα ότι «δεν προσβλήθηκε» από τις πράξεις των διαδηλωτών στην Αίγυπτο, οι οποίοι πέταξαν ντομάτες κατά της αυτοκινητοπομπής της και συνέχισε λέγοντας ότι λυπάται για όλα αυτά τα τρόφιμα που σπαταλήθηκαν.
Σε δηλώσεις της η Κλίντον απέδωσε το ξέσπασμα στη νευρικότητα που επικρατεί σχετικά τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στην Αίγυπτο. «Ανακουφίστηκα που κανείς δεν τραυματίστηκε αλλά ένιωσα άσχημα που σπαταλήθηκαν τόσες καλές ντομάτες».
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι κανένα από τα «αυτοσχέδια βλήματα» δεν προσέκρουσε στο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε η Υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ. Τα αντικείμενα, ορισμένα από τα οποία ήταν παπούτσια, εκτοξεύτηκαν εναντίον των
αμερικανών αξιωματούχων και των δημοσιογράφων που πλησίασαν την αυτοκινητοπομπή.
Τελευταία ενημέρωση: 17/07/2012 10:27
Web-Only
Η Υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρι Κλίντον, δήλωσε τη Δευτέρα ότι «δεν προσβλήθηκε» από τις πράξεις των διαδηλωτών στην Αίγυπτο, οι οποίοι πέταξαν ντομάτες κατά της αυτοκινητοπομπής της και συνέχισε λέγοντας ότι λυπάται για όλα αυτά τα τρόφιμα που σπαταλήθηκαν.
Σε δηλώσεις της η Κλίντον απέδωσε το ξέσπασμα στη νευρικότητα που επικρατεί σχετικά τις αλλαγές που λαμβάνουν χώρα στην Αίγυπτο. «Ανακουφίστηκα που κανείς δεν τραυματίστηκε αλλά ένιωσα άσχημα που σπαταλήθηκαν τόσες καλές ντομάτες».
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι κανένα από τα «αυτοσχέδια βλήματα» δεν προσέκρουσε στο αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε η Υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ. Τα αντικείμενα, ορισμένα από τα οποία ήταν παπούτσια, εκτοξεύτηκαν εναντίον των
αμερικανών αξιωματούχων και των δημοσιογράφων που πλησίασαν την αυτοκινητοπομπή.
Ας γίνουμε έστω...Βουλγαρία!
1ον γιατί η Ελλάδα είναι το τελευταίο σκληρό κομμουνιστικό καθεστώς επι Γης (χωρις πλάκα) 2ον γιατί οι λαδοπόντικες του δημοσίου εφηυραν το απίστευτο χαρτομάνι για όποιον άτυχο θα ηθελε να επενδύσει η να κάνει οποιαδήποτε δουλειά στο "ελλαδιστάν" και 3ον γιατί οι κρατικοδίαιτοι και ερμαφρόδιτοι κηφήνες-επιχειρηματίες "ελλαδικού τύπου" βολεύονταν απίστευτα απο τον...αποκλεισμό κάθε επίδοξου ανταγωνιστή τους. Το ενα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο την...τσέπη τους.Το απίστευτο χαρτομάνι δίνει "δουλειά" στους λαδοπόντικες και τα απίστευτα εμπόδια διώχνουν κάθε επίδοξο "ανταγωνιστή" των κηφήνων-επιχειρηματιών του "ελλαδιστάν". Θα σπάσει επιτέλους το απόστημα και ο φαυλος κύκλος; Θα γίνουμε εστω...βουλγαρία;
Διαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2012/07/blog-post_2949.html#ixzz20rPtgoEn
Διαβάστε περισσότερα: http://www.i-reportergr.com/2012/07/blog-post_2949.html#ixzz20rPtgoEn
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2012
Μέρκελ: Θα γίνουμε περίγελως αν απαγορεύσουμε την περιτομή
16.07.2012 21:44 0 Σχόλια
-A+A
Τους φόβους της για την δικαστική απόφαση που απαγορεύει την τέλεση της περιτομής στην Γερμανία εκφράζει η καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, η οποία τονίζει πως κάτι τέτοιο θα καθιστούσε την χώρα της φαιδρή.
Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα, η Μέρκελ φέρεται να είπε πως «δεν θέλω η Γερμανία να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου οι Εβραίοι δεν θα μπορούν να τηρούν τα έθιμά τους. Διαφορετικά θα μας περάσουν για φαιδρούς».
Όλα ξεκίνησαν με την μη δεσμευτική απόφαση του δικαστηρίου της Κολωνίας το οποίο θεώρησε πως η περιτομή εμπεριέχει κίνδυνο σωματικής βλάβης για τα μικρά αγόρια τα οποία υποβάλλονται σε αυτήν την διαδικασία. Επίσης η απαγόρευση αυτή δεν ισχύει σε όλο το γερμανικό κράτος, αλλά μόνο στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Όμως σαν κεραυνός εν αιθρία για τους Εβραίους και τους Μουσουλμάνους ήρθε και η απόφαση του Ιατρικού Συλλόγου της Γερμανίας η οποία πλέον απαγορεύει σε όλους τους ιατρούς να κάνουν την επέμβαση.
Η απόφαση αυτή ένωσε τους «προαιώνιους εχθρούς», Εβραίους και Μουσουλμάνους οι οποίοι εξέδωσαν και κοινή ανακοίνωση στην οποία γινόταν ξεκάθαρο πως κάτι τέτοιο έθιγε κατάφωρα τα θρησκευτικά τους δικαιώματα.
-A+A
Τους φόβους της για την δικαστική απόφαση που απαγορεύει την τέλεση της περιτομής στην Γερμανία εκφράζει η καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, η οποία τονίζει πως κάτι τέτοιο θα καθιστούσε την χώρα της φαιδρή.
Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα, η Μέρκελ φέρεται να είπε πως «δεν θέλω η Γερμανία να είναι η μοναδική χώρα στον κόσμο όπου οι Εβραίοι δεν θα μπορούν να τηρούν τα έθιμά τους. Διαφορετικά θα μας περάσουν για φαιδρούς».
Όλα ξεκίνησαν με την μη δεσμευτική απόφαση του δικαστηρίου της Κολωνίας το οποίο θεώρησε πως η περιτομή εμπεριέχει κίνδυνο σωματικής βλάβης για τα μικρά αγόρια τα οποία υποβάλλονται σε αυτήν την διαδικασία. Επίσης η απαγόρευση αυτή δεν ισχύει σε όλο το γερμανικό κράτος, αλλά μόνο στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Όμως σαν κεραυνός εν αιθρία για τους Εβραίους και τους Μουσουλμάνους ήρθε και η απόφαση του Ιατρικού Συλλόγου της Γερμανίας η οποία πλέον απαγορεύει σε όλους τους ιατρούς να κάνουν την επέμβαση.
Η απόφαση αυτή ένωσε τους «προαιώνιους εχθρούς», Εβραίους και Μουσουλμάνους οι οποίοι εξέδωσαν και κοινή ανακοίνωση στην οποία γινόταν ξεκάθαρο πως κάτι τέτοιο έθιγε κατάφωρα τα θρησκευτικά τους δικαιώματα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)