ΓΚΙ ΦΕΡΧΟΦΣΤΑΝΤ Σημάδι ελπίδας θέλει η Ελλάδα και βιώσιμο σχέδιο για το αύριο

Γκι Φερχόφσταντ πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου και πρόεδρος των Φιλελευθέρων στο Ευρωκοινοβούλιο Ελλειμμα συνολικού πλάνου στα μέτρα που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της κρίσης συνολικά στην Ευρωζώνη, διαπιστώνει ο Γκι Φερχόφσταντ σε συνέντευξή του στην «ΗτΣ». Για την Ελλάδα τονίζει ότι η μόνη λύση είναι οι πολίτες να πιέσουν την πολιτική ελίτ της χώρας να περιορίσει την κρατική μηχανή που πνίγει την πραγματική οικονομία. Συνέντευξη στον Ευτύχη Παλλήκαρη Ποιες πιστεύετε ότι θα είναι οι επιπτώσεις των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το μέλλον της Ευρωζώνης και ειδικότερα για την ελληνική κρίση; Τα μέτρα που μέχρι τώρα έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης έχουν ένα έλλειμμα συνολικού πλάνου ή θεώρησης. Οφείλουμε να συμφωνήσουμε σε μια σαφή κατεύθυνση που συνδυάζει την αναγκαία δημοσιονομική πειθαρχία με την αλληλεγγύη. Δεν είναι δυνατό να συνεχίσουμε με αποσπασματικά μέτρα, αντιδρώντας μόνο στις πιέσεις των αγορών αλλά πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις αγορές και να διορθώσουμε τις βασικές κατευθύνσεις του αρχικού σχεδιασμού της Νομισματικής Ένωσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι ο χώρος για μια συμφωνία για ένα περιεκτικό πλάνο, αν και διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το κατά πόσο τα κράτη-μέλη έχουν πάρει τα μαθήματα ύστερα από τρία χρόνια αναβολών και ημίμετρων. Πότε εκτιμάτε ότι θα δοθεί τελικά η δόση των 31 δισ. ευρώ στην Ελλάδα; Δεν θα ήταν μια πιθανή καθυστέρηση καταστροφική για τη χώρα μου; Φαίνεται πως η Ελλάδα είναι κοντά σε μια συμφωνία με τους διεθνείς δανειστές της, προχωρώντας σε πρόσθετες περικοπές για την απόκτηση της επόμενης δόσης των 31 δισ. ευρώ από το δάνειο διάσωσης. Ορισμένα εκκρεμή θέματα που σχετίζονται με την αγορά εργασίας παραμένουν προς διευκρίνιση. Ωστόσο, το πραγματικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι διαδοχικές κυβερνήσεις απέφυγαν τις δύσκολες αποφάσεις για τη μεταρρύθμιση του κράτους και επίσης, η τρέχουσα πολιτική τάξη, που κυριαρχείται από δύο μεγάλα κόμματα με περιχαρακωμένα κεκτημένα συμφέροντα, εξακολουθεί να μπλοκάρει τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται. Η μόνη μακροπρόθεσμη λύση για την τρέχουσα δύσκολη θέση της χώρας είναι ότι οι Έλληνες πιέζουν τις πολιτικές τους ελίτ να περιορίσουν την κρατική μηχανή που πνίγει την πραγματική οικονομία, να προχωρήσουν σε ριζική αναμόρφωση του φοροεισπρακτικού συστήματος και να θέσουν ένα τέλος στην ενδημική διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις. Οι συμφωνίες με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ απλώς δίνουν χρόνο στην Ελλάδα να επιλύσει τα δικά της προβλήματα. Εάν αυτό δεν καταστεί δυνατό, είναι πιθανό η υπομονή των ξένων επενδυτών να εξαντληθεί. Υπάρχουν ευρωπαϊκές φωνές που διατείνονται ότι το πρόγραμμα διάσωσης είναι εκτός τροχιάς και ότι είτε χρειάζεται νέο πακέτο βοήθειας είτε μια νέα αναδιάρθρωτη του χρέους. Ποια είναι η γνώμη σας; Είναι αλήθεια ότι το πρόγραμμα εστιάζει την προσοχή του κυρίως στην περικοπή μισθών και νέων φόρων, που απλώς απομακρύνει τους Έλληνες πολίτες από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ώρα που προκαλεί οργή και δυσφορία στις δάνειες χώρες κατά της Ελλάδας και του πολιτικού της συστήματος. Ακόμα και με αυτές τις σκληρές περικοπές λιτότητας, η Ελλάδα αναμένεται να έχει ένα χρέος πάνω από το 120% του ΑΕΠ το 2020. Επίσης, η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για τις οικονομικές προβλέψεις σχετικά με την Ευρωζώνη εύστοχα συμπεραίνει ότι η λιτότητα από μόνη της δεν είναι ικανή να αποκαταστήσει την ανάπτυξη. Αυτό είναι το μήνυμα που οι Φιλελεύθεροι στέλνουν εδώ και πάνω από ένα χρόνο. Όταν εξαγγείλαμε το δικό μας πλάνο με θέμα «Ελλάδα 2020» στην Αθήνα πέρσι, υπογραμμίσαμε τη σημασία να συνοδευτούν οι περικοπές σε άσκοπες σπατάλες με μια παράλληλη προσπάθεια να αντληθούν κεφάλαια για παραγωγικές επενδύσεις-συνυπολογίζοντας τη χρησιμότητά του να επανεπενδυθούν στην οικονομία τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις. Οι Έλληνες χρειάζονται τώρα ένα σημάδι ελπίδας, αλλά επίσης ένα πλάνο για το μέλλον. Αυτό δεν θα έρθει όμως από μόνο του. Αυτό που πραγματικά απαιτείται είναι να αντιμετωπιστούν τα αίτια της κρίσης και όχι απλά τα συμπτώματα. Αυτό σημαίνει τη χάραξη μιας διττής στρατηγικής με μείωση των πληρωμών των τόκων του απομένοντος χρέους σε βιώσιμα επίπεδα και ταυτόχρονα την τόνωση της οικονομίας μέσω ενός συνεκτικού προγράμματος δράσης μέχρι το 2020. Ένα τέτοιο πλάνο προϋποθέτει την κατάργηση αντιπαραγωγικών κρατικών οργανισμών και υπηρεσιών, την ιδιωτικοποίηση των τραπεζών, την επιδίωξη απελευθέρωσης της αγοράς στους αυστηρά ρυθμιζόμενους τομείς της οικονομίας και την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος. Πιστεύετε ότι θα βοηθούσε το αίτημα για μια επιμήκυνση εφαρμογής του προγράμματος διάσωσης για δύο χρόνια; Είναι αυτό μέρος της λύσης; Η πρόσφατη επίσκεψη της Άγκελα Μέρκελ στην Ελλάδα δεν έφερε ουσιαστική ανακούφιση, πλην μιας ένδειξης μόνο ότι μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ (Grexit) έχει απομακρυνθεί προς το παρόν από το προσκήνιο. Ωστόσο, η Ελλάδα δεν πρέπει να σπαταλήσει τα επόμενα δυο χρόνια «χάριτος» για την αποπληρωμή των δανείων της. Είναι μια σανίδα σωτηρίας που θα πρέπει να αξιοποιηθεί για να πεισθεί η διεθνής κοινότητα ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνο ικανή να περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες, αλλά επίσης ότι διαθέτει σχέδιο για επενδύσεις στους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας που θα τροφοδοτήσουν την μακροπρόθεσμη ανάπτυξη, που είναι τόσο απαραίτητη. Αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα είναι ριζικές μεταρρυθμίσεις και ενίσχυση της ανάπτυξης που θα βελτιώσουν τη χρηματοδότηση του ιδιωτικού τομέα και θα προσελκύσουν επενδύσεις στη χώρα. Η Ελλάδα δεν μπορεί να επιστρέψει στην ανάπτυξη, την ώρα που πάνω από ένα εκατ. άνθρωποι είναι άνεργοι και η οικονομία συνεχίζει να υποφέρει από χρόνια έλλειψη επενδύσεων. Είναι αλήθεια ότι η ύφεση αποδεικνύεται βαθύτερη από τις προβλέψεις τις τρόικας, αλλά μια επιμήκυνση της αποπληρωμής των δανείων χωρίς τις απαραίτητες δομικές αλλαγές θα σημάνει ένα ακόμα μεγαλύτερο χρέος σε βάθος χρόνου. Μπορεί να «αγοράζει χρόνο» έτσι η Ελλάδα, αλλά αυτό δεν είναι μέρος της λύσης. Όπως είπατε, η ύφεση βαθαίνει στην Ελλάδα. Παράλληλα, ένα νέο πακέτο μέτρων προωθείται προς ψήφιση στο ελληνικό Κοινοβούλιο, με δραματικές περικοπές σε μισθωτούς και συνταξιούχους. Πώς κρίνετε την εξέλιξη αυτή; Οι πόροι προς την Ελλάδα για την αντιμετώπιση των χρεών της είναι τεράστιοι αλλά αυτό που χρειαζόμαστε είναι μια μείζονος σημασίας δέσμευση για τη στήριξη της ανάπτυξης και των επενδύσεων, όχι μόνο για την αποπληρωμή του χρέους. Όπως προανέφερα, η ομάδα των Φιλελευθέρων στο Ευρωκοινοβούλιο (ALDE) έκανε λόγο για ένα Ταμείο Ενίσχυσης της Ανάπτυξης, ύψους 30 δισ. ευρώ περίπου, από έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις, τα κοινοτικά κονδύλια και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Ένα τέτοιο κεφάλαιο θα μπορούσε να ενεργοποιήσει ιδιωτικές επενδύσεις με συγχρηματοδότηση ή ενίσχυση της χρηματοδότησης της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα και να συμβάλει στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να συνδυάσουμε τη δημοσιονομική εξυγίανση με την ενίσχυση της ανάπτυξης, την υπευθυνότητα με την αλληλεγγύη και να σεβαστούμε τις θυσίες των Ελλήνων πολιτών. Απελευθέρωση από τον ζυγό του κράτους Οι δομικές αλλαγές που ήδη αναφέρατε καθυστερούν δραματικά στην Ελλάδα, την ώρα που οι αποκαλύψεις για διαφθορά πυκνώνουν... Η Ελλάδα διαθέτει ένα μορφωμένο πληθυσμό, επιχειρηματίες και μια σειρά από παραγωγικούς τομείς της οικονομίας. Η οικονομία πρέπει να απελευθερωθεί από τον ζυγό του κράτους και να επιτραπεί στις επιχειρήσεις να αναπτυχθούν σε ένα ελεύθερο και ανταγωνιστικό περιβάλλον. Το κράτος πρέπει να περιοριστεί δραστικά και επίσης θα πρέπει να μπει ένα τέλος στις πελατειακές σχέσεις, που στραγγαλίζουν την οικονομία και βάζουν φρένο στις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η κυβέρνηση πρέπει με ειλικρίνεια να εστιάσει την προσοχή της στις σκληρές αλλά αναγκαίες αποφάσεις για την αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, την απελευθέρωση των προστατευμένων τομέων της οικονομίας και την περικοπή της σπατάλης. Αυτό δεν σημαίνει την αφαίμαξη των εργαζόμενων που πληρώνουν τους φόρους τους, αλλά κυρίως τη μεταρρύθμιση του συστήματος που θα ενθαρρύνει τους ανθρώπους να στραφούν στην εργασία και την παραγωγή και όχι στο περιθώριο. Η Ελλάδα έχει ήδη σπαταλήσει τρεις δεκαετίες ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης χωρίς να προχωρήσει στην αναμόρφωση της αγοράς εργασίας, στη διεύρυνση των επιχειρηματικών ευκαιριών, τη μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων από τα κονδύλια συνοχής της Ε.Ε., την καταστολή των διεφθαρμένων αξιωματούχων και πολιτικών που πλούτισαν εις βάρος της χώρας τους.Κοιτάξτε τη συνέβη στην Ιταλία. Το είδος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, η αναμόρφωση του δημόσιου τομέα και οι αλλαγές στο πολιτικό σύστημα που επιχειρούνται από την κυβέρνηση Μόντι είναι επίσης αναγκαίες και για την Αθήνα.Η Ελλάδα βρήκε καταφύγιο για τα σοβαρά προβλήματα χρέους της στην Ευρωζώνη -αν και η τελευταία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα διακυβέρνησης και εποπτείας που μόλις τώρα διατυπώνονται. Επειγόντως χρειαζόμαστε τη δημιουργία μιας τραπεζικής ένωσης και μιας αξιόπιστης δημοσιονομικής ένωσης. Ένας μηχανισμός εξισορρόπησης του υπερβολικού χρέους (πάνω από 60%) είναι επίσης θεμελιώδης εάν θέλουμε να ανακουφιστούν χώρες που υποφέρουν από υψηλά επιτόκια όταν οι κυβερνήσεις τους βγαίνουν στις αγορές για δανεισμό. Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ Οι παραγωγικοί Έλληνες να δημιουργήσουν δουλειές Σχετικά με τις πολιτικές προοπτικές στην Ελλάδα, ο Γκι Φερχόφστατ κάνει μια αξιοσημείωτη παρέμβαση: «Ήδη προσπάθησα να περιγράψω, σε προηγούμενες απαντήσεις μου, το όραμα των Φιλελευθέρων για ένα σχέδιο ανάταξης της Ελλάδας. Καμία λύση στα προβλήματα της Ελλάδας δεν μπορεί να βρεθεί χωρίς να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγικούς Έλληνες να δημιουργήσουν δουλειές, να αποκαταστήσουν την αποδοτικότητα στην οικονομία και το κράτος και να επεξεργαστούν τον δρόμο εξόδου από την κρίση. Ο φιλελευθερισμός λανθασμένα συσχετίζεται σε πολλά μέρη της νότιας Ευρώπης με τον ασύδοτο καπιταλισμό. Αυτό είναι ένα ψέμα που πρέπει να αποδομηθεί. Πιστεύουμε στις ανοιχτές αγορές, αλλά με τη θέσπιση κανόνων από τις κυβερνήσεις στον βαθμό που είναι απαραίτητο να θεσπιστούν δίκαια και ισότιμα πεδία δράσης, όχι για την κατάπνιξη του ανταγωνισμού και των ελεύθερων επιχειρήσεων. Είναι ο άνθρωπος αυτός που βρίσκεται στην καρδιά της σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας και ο ρόλος του κράτους είναι να δημιουργεί ισότητα ευκαιριών για όλους, ανεξάρτητα από το υπόβαθρό τους ή από τις όποιες οικονομικές συγκυρίες. Παράλληλα, οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες υπερασπίζονται την κοινωνική δικαιοσύνη, την ελευθερία και τάσσονται κατά των διακρίσεων. Είναι αυτός ο συνδυασμός που χαρακτηρίζει τις αξίες των Φιλελευθέρων σήμερα. Η συνευθύνη των δύο μεγαλύτερων πολιτικών κομμάτων για τη σημερινή δεινή θέση της Ελλάδας, σε συνδυασμό με τις ακραίες θέσεις των πρόσφατων λαϊκίστικων ρευμάτων, ανοίγει την πόρτα για μια νέα, φιλελεύθερη, τρίτη δύναμη στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, που μπορεί να προσφέρει ένα καθαρό όραμα για τη χώρα». Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ESCB) Πιστεύετε ότι η επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών θα ανοίξει τον δρόμο για τη διασφάλιση ρευστότητας στην ελληνική αγορά; Η ρευστότητα στην αγορά και η οικονομική εξυγίανση δεν είναι ένα πρόβλημα που περιορίζεται στην Ελλάδα. Η Ευρώπη συνολικά πρέπει να σπάσει τη σχέση ανάμεσα στο ιδιωτικό-εμπορικό και το δημόσιο χρέος, που βρίσκεται στην καρδιά των εν εξελίξει συζητήσεων, για μια τραπεζική ένωση που στοχεύει να συμπεριλάβει και τα 6.000 τραπεζικά ιδρύματα. Ο Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός θα διαθέτει μια κεντρική εποπτική λειτουργία, που θα επιβλέπει όλο το σύστημα, όπως ο πρόεδρος της ΕΚΤ επιβλέπει τη συνολική περιοχή της Ευρωζώνης, την ώρα που θα αναθέτει το καθημερινό μάνατζμεντ στους επικεφαλής των εθνικών τραπεζών, οι οποίοι θα απαρτίζουν το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών (ESCB). Η Σύνοδος Κορυφής τον περασμένο Ιούνιο συμφώνησε πως από την ώρα που ένα τέτοιο τραπεζικό εποπτικό σύστημα διαμορφωθεί και λειτουργήσει, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) θα μπορούσε να εξουσιοδοτηθεί για την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, χωρίς να φορτωθούν τα χρέη τους στο δημόσιο χρέος των κρατών. Η οικονομική κρίση φέρνει κοινωνικές εντάσεις στην Ελλάδα. Ανεργία, μεταναστευτικό και σκληρές πολιτικές λιτότητας ωθούν πολλούς πολίτες στα άκρα. Πώς τέτοια φαινόμενα μπορούν να αντιμετωπιστούν; Οι δύσκολοι καιροί αναπόφευκτα οδηγούν στην κλιμάκωση των κοινωνικών εντάσεων. Το διαπιστώνουμε αυτό, ανατρέχοντας στην ιστορία. Αν οι άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν τις αιτίες γι' αυτό (όπως σε καιρό πολέμου ή μεγάλης οικονομικής ύφεσης) μπορούν να δώσουν λογικές εξηγήσεις. Αυτό που δεν μπορούν να κατανοήσουν ή να αποδεχτούν είναι η ανικανότητα και η ανεπάρκεια των πολιτικών ηγετών να επεξεργαστούν λύσεις ή έστω ένα πλάνο με την προοπτική ελπίδας στο τέλος του δρόμου, μετά τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων. Όσο πιο πολύ χρόνο παίρνει για τους κυρίαρχους πολιτικούς παράγοντες να συλλάβουν ανάλογα πλάνα, τόσο πιο εφικτό είναι για τους λαϊκιστές και εξτρεμιστές να καλύψουν το κενό που δημιουργείται. Τα μέτρα λιτότητας από μόνα τους παρέχουν γόνιμο έδαφος για τους εξτρεμιστές. Να γιατί είναι απαραίτητα ένα οικονομικό επενδυτικό πρόγραμμα αλλά και ένα αξιόπιστο πολιτικό όραμα. Τόσο η «Χρυσή Αυγή» αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύτηκαν τους φόβους των ανθρώπων και το αίσθημα ανασφάλειας, αλλά κανένας δεν μπορεί να προσφέρει ένα αξιόπιστο εναλλακτικό όραμα για την Ελλάδα. Χρειάζεται στόχος Δεν είναι δυνατό να συνεχίσουμε με αποσπασματικά μέτρα, αντιδρώντας μόνο στις πιέσεις των αγορών, αλλά πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τις αγορές και να διορθώσουμε τις βασικές κατευθύνσεις του αρχικού σχεδιασμού της Νομισματικής Ένωσης. Αποφάσεις, τώρα Το πραγματικό πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι διαδοχικές κυβερνήσεις απέφυγαν τις δύσκολες αποφάσεις για τη μεταρρύθμιση του κράτους και επίσης, η τρέχουσα πολιτική τάξη, που κυριαρχείται από δύο μεγάλα κόμματα με περιχαρακωμένα κεκτημένα συμφέροντα, εξακολουθεί να μπλοκάρει τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται. Ο χρόνος ίσως τελειώσει... Οι συμφωνίες με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ απλώς δίνουν χρόνο στην Ελλάδα να επιλύσει τα δικά της προβλήματα. Εάν αυτό δεν καταστεί δυνατό, είναι πιθανό η υπομονή των ξένων επενδυτών να εξαντληθεί.

Από τον Καραμανλή του 1974 στον Σαμαρά του 2012

3 0 0 10/10/2012 - 16:44 / σχόλια (1) Ηλίας Α. Μόσιαλος Με την ελπιδοφόρα μεταπολίτευση του 1974, τέθηκε ως εθνικός στόχος η είσοδός μας στην τότε ΕΟΚ. Αλλά στις εκλογές του 1981, τα κόμματα που πέτυχαν ή στήριξαν το στόχο (Νέα Δημοκρατία, ΚΚΕ εσωτερικού) υπέστησαν συντριβή. Ο κόσμος κράτησε τα καλά της ΕΟΚ, αλλά προτίμησε το θεσμικό λαϊκισμό του τοτινού ΠΑΣΟΚ, την τεχνητή ευημερία με τα δεκανίκια του εξωτερικού δανεισμού, το «Τσοβόλα δώσ΄τα όλα», την εκλογή Σαρτζετάκη με ανομοιόχρωμα ψηφοδέλτια. Η αποκλεισμένη κοινωνία μπήκε στο πολιτικό παιχνίδι, όμως η ιεραρχία, η υπευθυνότητα, η αξιολόγηση, η προσωπική πρωτοβουλία είτε ξεχάστηκαν είτε καταπολεμήθηκαν ως αξίες. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, ενώ διέγνωσε το κακό, καθυστέρησε στη λήψη διαρθρωτικών μέτρων και τελικά ανατράπηκε από τον κ. Σαμαρά, για λόγους αμφιλεγόμενους και σίγουρα όχι εθνικής σημασίας. Δεν πρόλαβε καν να κλείσει το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, που θα μπορούσε να έχει καταλήξει από τότε σε σύνθετη, κοινά αποδεκτή ονομασία, χωρίς τη γελοιότητα του «εμπάργκο» και χωρίς να έχει επικρατήσει διεθνώς το «Μακεδονία» σκέτο. Οι κυβερνήσεις Σημίτη πρόσφεραν πάρα πολύ σε ευταξία, έβαλαν την Ελλάδα στο ευρώ, συνέβαλαν στην είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ (η τότε αντιπολίτευση έλεγε ότι αυτό είναι αδύνατο!) και διατύπωσαν την ανάγκη διαρθρωτικών αλλαγών. Οι βαθιές τομές όμως δεν έγιναν: ο δημόσιος τομέας διατηρήθηκε μεγάλος, το ασφαλιστικό έκλεισε μόλις είχε ανοίξει, τα ελλείμματα δεν μειώθηκαν σημαντικά, έγιναν ακατανόητοι συμβιβασμοί με τους συνδικαλιστές. Επίσης, υπήρχε ανοχή στη διαφθορά, κάτι που σήμερα φαίνεται, π.χ. στις αποκαλύψεις για την περίπτωση Τσοχατζόπουλου. Τελικά η απουσία μεταρρυθμίσεων και η κακώς εννοούμενη συμβιβαστικότητα οδήγησαν στη συντριβή του ΠΑΣΟΚ (με τα τοτινά αριθμητικά δεδομένα). Πόσο χειρότερο θα ήταν το αποτέλεσμα αν είχαν προχωρήσει οι μεταρρυθμίσεις και είχαν αφήσει τουλάχιστον μια θετική παρακαταθήκη για το μέλλον; Το συνολικό αποτέλεσμα όμως της περιόδου Σημίτη είναι θετικό. Η περίοδος τού «σεμνά και ταπεινά», δηλαδή τα χρόνια της καραμανλικής μακαριότητας, οδήγησε στην -καθόλου σεμνά και καθόλου ταπεινά- αύξηση των ελλειμμάτων, στην εκτόξευση του δημόσιου χρέους, στην πρόσληψη ακόμα περισσότερων «δικών μας παιδιών» και σε σειρά σκανδάλων, έτσι ώστε τελικά ο κ. Καραμανλής ανγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία. Ανιστόρητη περίοδος, άφησε πίσω της τα χειρότερα. Και φτάνουμε στη φάση του περίφημου «λεφτά υπάρχουν». Αφήνοντας στην άκρη ότι ποτέ δε μάθαμε τι ακριβώς ειπώθηκε στη φθινοπωρινή συνάντηση Καραμανλή – Παπανδρέου – Προβόπουλου (φθινόπωρο 2009), ο νέος πρωθυπουργός κληρονόμησε την καραμανλική διάλυση της οικονομίας (έλλειμμα 15,4%), που συνέπεσε όμως με ευρωπαϊκή και διεθνή κρίση. Στην περίπτωση αυτή τα μέτρα πάρθηκαν, αν και καθυστέρησαν πολλούς μήνες. Πρέπει βέβαια να θυμηθούμε ότι τότε το διεθνές περιβάλλον ήταν συντηρητικό, χωρίς ευρωπαϊκούς θεσμούς στήριξης, ούτε πολιτικές ανάπτυξης. Δημιουργήθηκε ωστόσο ο μηχανισμός στήριξης (ΕΕ, Ευρ. Κεντρική Τράπεζα, ΔΝΤ) που δανείζει τη χώρα με ευνοϊκούς όρους, αποφεύχθηκε η άμεση χρεοκοπία, θεσπίστηκε η ανάγκη των διαρθρωτικών αλλαγών, μειώθηκαν τα ελλείμματα, και -επιτέλους- όλα άρχισαν να γίνονται φανερά και δημόσια. Τέλος, επιτεύχθηκε η μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος από 24 δισ. το Δεκέμβρη του 2009 σε 4 δισ. το Δεκέμβρη του ΄11. Αυτή είναι η θετική παρακαταθήκη της περιόδου. Τονίζω ότι όσοι λένε εκ των υστέρων ότι το «κούρεμα» μπορούσε να έχει γίνει από το Μάιο του ΄10 αγνοούν τα εξής: Πρώτο, τότε το πρωτογεννές έλλειμμα ήταν 24 δισ.. Δεύτερο, αν το κούρεμα είχε γίνει μονομερώς, η Ελλάδα δε θα είχε βρεθεί μόνο εκτός αγορών, αλλά και εκτός ευρώ και ίσως εκτός ΕΕ. Ακόμα και αν εξαλειφόταν τότε το χρέος πλήρως και γινόταν δυνατός νέος δανεισμός (μάλλον σενάριο επιστημονικής φαντασίας), σε 7-8 χρόνια θα είχε φτάσει στα ίδια επίπεδα, εξαιτίας της σώρευσης των πρωτογενών ελλειμμάτων. Θα ήταν κοντά στα 75 δισ. στο τέλος του τρέχοντος έτους (2012), σε μια μόλις τριετία. Επίσης, οι εξυπνάδες για βοήθεια από τη Ρωσία, την Κίνα, τη Βενεζουέλα ή τα νησιά Παλάου δεν είχαν, ούτε έχουν καμιά βάση. Με μονομερές «κούρεμα» θα έπρεπε να παρθούν μέτρα τουλάχιστον 24 δισ. το Μάιο του 2010, δηλαδή ισοδύναμα με τρία Μνημόνια. Από την άλλη, η αρνητική παρακαταθήκη είναι γνωστή. Η δημοσιονομική προσαρμογή έγινε -και συνεχίζει να γίνεται- χωρίς αντιμετώπιση των κοινωνικών ανισοτήτων, χωρίς πάταξη της φοροδιαφυγής και χωρίς μεταρρυθμιστική πνοή, στηριγμένη σχεδόν αποκλειστικά στην πολιτική της λιτότητας: οριζόντιες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, αύξηση ΦΠΑ, εισπρακτικά μέτρα. Όσοι από μας παλέψαμε για γενικότερη αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου (άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, χτύπημα των καρτέλ, αξιολόγηση δημόσιου τομέα και δημόσιων υπαλλήλων, απαλλαγή από άχρηστες ΔΕΚΟ) θεωρηθήκαμε ξένο σώμα στο ΠΑΣΟΚ. Το ίδιο και όταν μιλήσαμε για αλλαγές στα βουλευτικά προνόμια, όταν προωθήσαμε μια άλλη πολιτική ηθική- και γενικότερα μια άλλη πολιτική παρουσία, χωρίς θεατρινισμούς και φωνές. Έγινε φανερό ότι το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν έτοιμο να προσχωρήσει στο μεταρρυθμιστικό ρεύμα, ήταν έρμαιο των ομάδων πίεσης και των πελατειακών σχέσεων. Όσοι πιστέψαμε ότι μπορούμε να το αλλάξουμε από μέσα, κάναμε απλά λάθος. Προσωπικά συγκρούστηκα με τη ΑΔΕΔΥ, με την ΠΟΣΠΕΡΤ, αλλά και με συναδέλφους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που θεώρησαν ότι «χαλάω την πιάτσα», ειδικά όταν κατάγγειλα και κατάργησα τα μυστικά κονδύλια στο υπουργείο μου. Σε όλα αυτά, τέλος, προσθέτω και μια ΕΕ σαφώς κατώτερη των περιστάσεων. Η κυβέρνηση Παπαδήμου έχει στο ενεργητικό της το «κούρεμα», που είχε βέβαια προετοιμαστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση. Η δε σημερινή κυβέρνηση, έχει επικεφαλής έναν άνθρωπο που κι αυτός, με τον τρόπο του, είπε «λεφτά υπάρχουν»: με διάφορα «Ζάππεια», με απειλή για Εξεταστικές Επιτροπές που θα αποδείκνυαν, δήθεν, ότι το έλλειμμα ήταν χαμηλότερο, με απειλές συνεργατών του για ειδικά δικαστήρια, με ισοδύναμα, με… με… Και με χαρά σημειώνω ότι στην πρόσφατη συνέντευξή του στη «Wall Street Journal» ο πρωθυπουργός παραδέχτηκε ότι το έλλειμμα το 2009 ήταν όντως 15,4% και εγκατέλειψε όλα τα «ηρωικά» που κράδαινε απειλητικά. Πόσο καλύτερα θα ήταν, όμως, αν αυτά όλα είχαν γίνει ένα χρόνο πριν ή και νωρίτερα. Πόσο κέρδος θα ήταν για τη χώρα, την κοινωνία και την οικονομία της. Έστω και τώρα όμως, αξίζει να υποστηριχτεί κάθε μεταρρυθμιστική πολιτική που με χίλια ζόρια αναγκάζεται να πάρει η κυβέρνηση. Ταυτόχρονα, είναι σημαντικό οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις να πιέζουν για πιο μακρόπνοα μέτρα, ενορχηστρώσιμα σ΄ ένα άλλο, αληθινά παραγωγικό και αληθινά κοινωνικό μοντέλο ανάπτυξης. Επίσης, είναι αναγκαία η οργάνωση των δυνάμεων αυτών σ΄ ένα καινούργιο πολιτικό υποκείμενο, που θα ωθήσει την κοινωνία προς τα εμπρός. Μόνο έτσι μπορούμε να ελπίζουμε ότι, κάποτε, θα βγούμε από την κρίση.

Η πτήση από το Μπουένος Άιρες στο Μαϊάμι διαρκεί ακριβώς οκτώ ώρες. Το εισιτήριο κοστίζει, κατά μέσο όρο, 900 δολάρια, αλλά πρέπει να είσαι τυχερός για να βρεις τελευταία στιγμή.

Η πτήση είναι πάντα γεμάτη από ανθρώπους που πηγαίνουν στη Φλόριντα για να επισκεφθούν τα λεφτά τους. Οι εύποροι Αργεντίνοι έστειλαν την περιουσία τους στις ΗΠΑ. Αγόρασαν ακίνητα στο Μαϊάμι ή, απλώς, τοποθέτησαν τα χρήματά τους στη θαλπωρή μιας αμερικάνικης τράπεζας. Αυτό το ξέρει και ο τελευταίος άστεγος που ψάχνει χαρτόνια για ανακύκλωση στους δρόμους του Μπουένος Άιρες. Το ξέρουν και οι αρχές. Οι πτήσεις ανάμεσα στο Μπουένος Άιρες και τις ΗΠΑ ελέγχονται για παράνομη διακίνηση συναλλάγματος ή για τη μεταφορά προϊόντων που υπόκεινται σε δασμό – δεν υφίσταται η έννοια του αδασμολόγητου προϊόντος. Αξιοπρέπεια, Αλέξη; Δεν συμβαίνει μόνο στην Αργεντινή. Συμβαίνει παντού και πάντα. Και εδώ, κατά τις προηγούμενες χρεοκοπίες της χώρας, οι άνθρωποι προσπαθούσαν να στείλουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό. Το έκαναν και τώρα. Αντιμετωπίζεται λαϊκίστικα, ως υπόθεση ηθικής. Είναι, όμως, θέμα λογικής. Στη «λίστα Λαγκάρντ» υπάρχουν περίπου 2.000 ονόματα συμπατριωτών μας που έστειλαν τα χρήματά τους στην ασφάλεια μίας ελβετικής τράπεζας. Εγώ, που δεν έχω τις αρχές και το νομικό πολιτισμό του Βενιζέλου, θα τύπωνα τη λίστα, θα ξάπλωνα στον καναπέ και θα τη μαδούσα σαν μαργαρίτα, γεμίζοντας το πάτωμα με σελίδες. Μπορεί και να την έπαιρνα στην τουαλέτα και, τέλος πάντων, δεν είναι θέμα τι θα έκανα εγώ με τη λίστα. Το θέμα είναι τι δεν έκαναν εκείνοι που αρμοδίως όφειλαν να κινηθούν και δεν το έπραξαν επειδή η Ελλάδα είναι μικρή χώρα και όλο και κάποιο κουμπάρο σου θα βρεις μέσα – ανθρώπινο είναι, θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα. Για να είμαι ειλικρινής δεν με απασχολεί η «λίστα Λαγκάρντ». Είναι άλλωστε εξαιρετικά πιθανό ένα μεγάλο κομμάτι της να αναφέρεται σε ναυτιλιακό συνάλλαγμα. Επίσης δεν είναι παράνομο να βγάλεις τα λεφτά σου στο εξωτερικό – ανάμεσά μας σίγουρα θα υπάρχουν αρκετοί που το έχουν κάνει. Παράνομο είναι να έχεις μαύρα λεφτά, ασχέτως με τη χώρα τοποθέτησής τους. Παρακολουθώντας, λοιπόν, την ιστορία με τη «λίστα Λαγκάρντ» και τις κωμικές δικαιολογίες, χάνουμε το αληθινό δάσος. Δεν βλέπουμε τους 54.000 συμπατριώτες μας που έστειλαν χρήματα στο εξωτερικό. Και δεν μιλάμε για κουμπαράδες, αλλά για ποσά μεγαλύτερα των 100.000 ευρώ. Και εγώ, αν είχα τόσα χρήματα, θα έμπαινα στον πειρασμό. Και αν είχα πολλά περισσότερα θα τα έπαιρνα αγκαλιά, όπως η μάνα το παιδί στη φλεγόμενη Σμύρνη, για να τα βγάλω σε ανώνυμο λογαριασμό στην Ελβετία ή να τα θάψω σε θυρίδα. Θα έκανα οτιδήποτε εκτός από έμβασμα. Κοινώς οι 54.000 είναι «καλές» περιπτώσεις που διακίνησαν τα χρήματα τους με το νόμιμο και πολιτισμένο τρόπο. Το πρόβλημα μεγαλώνει όταν διαπιστώνεις ότι ένας στους τέσσερις πρέπει να έχει κάνει λαδιά στα φορολογικά του. Πόσοι είναι; Περίπου 13.500 ψυχές, όχι από τις πιο αγνές. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν είναι λίγοι. Αν το 25% των ανθρώπων που έβγαλαν έξω λεφτά νομίμως ελέγχεται για φοροδιαφυγή, φανταστείτε τι συμβαίνει με εκείνους που τα έβγαλαν μετρητά ή τα έχωσαν σε θυρίδες. Εδώ, λοιπόν, στεκόμαστε με δέος και δίνουμε χρόνο στον προβληματισμό. Μετά αρχίζει το γέλιο. Διότι το ΣΔΟΕ, λέει, θα καλέσει αυτούς τους 13.500 για φορολογικό έλεγχο. Ρώτησα εφοριακό και μου είπε ότι χρειάζονται δεκαετίες για να το κάνουν με βάση τις συνθήκες και τους ρυθμούς του εξειδικευμένου φορολογικού ελέγχου. Και στο τέλος κατάλαβα ότι το μέγεθος της διαφθοράς είναι τόσο μεγάλο, που ίσως να μην επιδέχεται αποτελεσματικού ελέγχου. Είναι σαν το σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. Η αντίφαση μας πνίγει. Θέλεις να πατάξεις τη φοροδιαφυγή, θέλεις ένα ευνομούμενο σταθερό περιβάλλον ανάπτυξης και ταυτόχρονα κάνεις τα πάντα για να διώξεις τα κεφάλαια από τη χώρα. Καλώς να έρθει η δόση. Αν όμως δεν γυρίσουν και τα λεφτά από έξω γρήγορα, θα χρειαστούμε κι άλλη.

3 ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΚΟΡΥΦΗΣ ΟΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ-ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ ΕΓΙΝΕ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ Ξεκινά μαραθώνιος για τη λύση - πακέτο

Με «όπλο» τη δήλωση των ηγετών της Ευρωζώνης που χαιρετίζουν τις ελληνικές προσπάθειες για να μπει και πάλι σε τροχιά το πρόγραμμα προσαρμογής, η Αθήνα προσβλέπει σε σφαιρική λύση στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου, στοχεύοντας όμως προς το παρόν να διαβεί τον σκόπελο της έκθεσης της τρόικας που θα ξεκλειδώσει, όπως όλα δείχνουν, και τη δόση των 31,5 δισ. ευρώ... Στη Σύνοδο των Ευρωπαίων ηγετών την Πέμπτη και την Παρασκευή, το ελληνικό πρόβλημα αλλά και η κρίση χρέους σε χώρες όπως η Ισπανία και η Κύπρος δεν ήταν (επισήμως) στην ατζέντα και οι σημαντικές αποφάσεις παραπέμπονται για τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου. Η Ελλάδα, έχοντας εξασφαλίσει την ιδιαίτερα σημαντική πολιτική στήριξη των εταίρων της, πρέπει τώρα να τρέξει έναν μαραθώνιο μέχρι τον Δεκέμβριο, ώστε αφού εξασφαλίσει τη θετική έκθεση της τρόικας και την εκταμίευση της δόσης, να επιδιώξει τη συμπερίληψη της στο συνολικό πακέτο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους που θα τεθεί στο τραπέζι των ηγετών της Ενωσης τον Δεκέμβριο. Το θέμα της επιμήκυνσης του ελληνικού προγράμματος, που πρακτικά αποτελεί μέρος της επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου, θα είναι ώριμο για να τεθεί στη Σύνοδο του Δεκεμβρίου, όπου θα μπορούν να επιστρατευθούν πρόσθετα εργαλεία για την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού που θα προκύψει. Ενός κενού που η μεν ελληνική πλευρά προσδιορίζει στα 12 δισ. ευρώ και η τρόικα το ανεβάζει στα 20-30 δισ. ευρώ. Τα εργαλεία είναι λίγο - πολύ δεδομένα: η επιμήκυνση αποπληρωμής των ελληνικών ομολόγων που κατέχουν η ΕΚΤ και οι εθνικές τράπεζες, η μείωση των επιτοκίων και η ακόμη πιο «ιδανική» επανακεφαλαιοποιηση των τραπεζών απευθείας μέσω του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ). Τη νύχτα της Πέμπτης στις Βρυξέλλες έγινε το πρώτο μεγάλο βήμα με την εντολή που έδωσαν οι ηγέτες της Ευρωζώνης προς το Γιουρογκρούπ να υιοθετήσει μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2013 όλα τα απαραίτητα νομοθετικά μέτρα για τη σύσταση του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού (ΕΕΜ) των τραπεζών, υπό την αιγίδα της ΕΚΤ. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μόλις τεθεί σε ισχύ ο ΕΕΜ, δηλαδή εντός του 2013, τότε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ) θα μπορεί να προχωρεί σε απευθείας ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών χωρών της Ευρωζώνης χωρίς να επιβαρύνεται το δημόσιο χρέος των χωρών αυτών. Με Κύπρο, Ισπανία και Ιρλανδία Το θέμα ενδιαφέρει άμεσα την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιρλανδία, οι οποίες επιδιώκουν η επανακεφαλαιοποίηση να έχει αναδρομική ισχύ. Εμπόδιο στη δυνατότητα να αποφασιστεί η αναδρομική ισχύς παραμένει η κάθετη άρνηση της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας. Παρά το «τείχος» όμως του κοινοτικού Βορρά, διπλωματικές πηγές επιμένουν ότι τις επόμενες εβδομάδες θα καταβληθούν προσπάθειες για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου. Ν. Μελέτης- Β. Δεμίρης Αγκάθι η βιωσιμότητα του χρέους Τα σενάρια για την ανακεφαλαιοποίηση και την επαναγορά ομολόγων από ιδιώτες Μία από τις εναλλακτικές που εξετάζονται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών είναι να αναλαμβάνουν τα κράτη ένα τμήμα από τις απώλειες των τραπεζών, κάτι που θα τα καταστήσει πιο υπεύθυνα και στη συνέχεια, υπό αυστηρούς όρους που θα πρέπει ακόμη να καθοριστούν, να προβλέπεται η παρέμβαση του Ευρωμηχανισμού Στήριξης με ανάληψη των βαρών του παρελθόντος. Ωστόσο, πέραν της δόσης που δείχνει «να έχει πάρει τον δρόμο της» εφόσον εκπληρωθούν οι όροι που θέτει η Ευρωζώνη, αγκάθι εξακολουθεί να είναι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, καθώς στις σχετικές συζητήσεις δεν έχει υπάρξει ακόμη πρόοδος και παραμένουν αγεφύρωτες οι μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο ΔΝΤ και στους Ευρωπαίους. Πίσω από αυτήν τη δυστοκία για την επίτευξη συμφωνίας με την τρόικα κρύβεται η εντεινόμενη κόντρα Ευρωζώνης-ΔΝΤ για το ποιος και πώς θα επιμεριστεί το κόστος της διάσωσης της Ελλάδας. Εκτός από τους περιορισμούς που έχει από το καταστατικό του για τη μη χρηματοδότηση χρέους που δεν είναι βιώσιμο, το ΔΝΤ εμφανίζεται ακόμη απρόθυμο να διακινδυνεύσει την αξιοπιστία του όταν γνωρίζει ότι μπορεί να κληθεί, σχετικά σύντομα, να συμβάλει στη διάσωση της Ισπανίας, που εμφανίζει πολύ μεγαλύτερες χρηματοδοτικές ανάγκες από αυτές της Ελλάδας. Συγχρόνως και οι χώρες-μέλη της Ευρωζώνης δυσκολεύονται να αποδεχθούν την προοπτική ενός τρίτου πακέτου οικονομικής βοήθειας για την Ελλάδα. Με αυτά τα δεδομένα, Ευρωζώνη και ΔΝΤ φέρονται να εξετάζουν ως εναλλακτικό σενάριο και τη δημιουργία ενός προγράμματος επαναφοράς ελληνικών ομολόγων από ιδιώτες πιστωτές με τη θέσπιση μηχανισμού απομείωσης του χρέους. Το σενάριο αυτό, εφόσον δρομολογηθεί, «μπορεί να λύσει τα χέρια» του ΔΝΤ, καθώς συμβάλλει στην ελάφρυνση του δημόσιου χρέους, αλλά προς το παρόν δεν δίνεται απάντηση για το ποιος θα καλύψει τη χρηματοδότηση του προγράμματος αυτού που θα απαιτήσει ποσά μέχρι των 30 δισ. ευρώ.

ΤΟ ΒΗΜΑ - Η κόκκινη εισαγγελέας της Βουλής - πολιτική

ΤΟ ΒΗΜΑ - Η κόκκινη εισαγγελέας της Βουλής - πολιτική

Απορρίπτεται η φημολογία ανασχηματισμού - Ανεβάζει τους τόνους η Αντιπολίτευση

Απορρίπτεται η φημολογία ανασχηματισμού - Ανεβάζει τους τόνους η Αντιπολίτευση

Η προσπάθεια της διαπλοκής να χαρίσει τη ΔΕΗ στους λήσταρχους

Η προσπάθεια της διαπλοκής να χαρίσει τη ΔΕΗ στους λήσταρχους

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Πρόταση Καμμένου σε Τσίπρα για την πρόκληση πρόωρων εκλογών - Πολιτική

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Πρόταση Καμμένου σε Τσίπρα για την πρόκληση πρόωρων εκλογών - Πολιτική

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Ισραήλ: Ξεκίνησαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τις ΗΠΑ - Κόσμος

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Ισραήλ: Ξεκίνησαν κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τις ΗΠΑ - Κόσμος

Το ΠΑΣΟΚ διαφωνεί...

Το ΠΑΣΟΚ διαφωνεί...

Θύμα απάτης ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος

Θύμα απάτης ο πρώην πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος

«Πυρά» Γιάννη Ραγκούση

2012-10-21 22:41:34 Σοβαρές καταγγελίες κατά των Ευάγγελου Βενιζέλου και Αντώνη Σαμαρά, αλλά και του Φώτη Κουβέλη και του ενιαίου ΣΥΝ, κάνει ο πρώην υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Γιάννης Ραγκούσης, με αφορμή την τροπολογία του υφυπουργού Οικονομικών Γιώργου Μαυραγάνη, με την οποία αντικαθίστανται όλοι οι Διευθυντές των ΔΟΥ, οι οποίοι είχαν τοποθετηθεί στις θέσεις τους πριν ένα χρόνο. Ο κ. Ραγκούσης αναφέρεται στην τροποποίηση του νόμου 3839, με τον οποίο όλοι οι Διευθυντές στη Δημόσια Διοίκηση τοποθετούνταν με απόλυτα αξιοκρατικές διαδικασίες, για πρώτη φορά, χωρίς να μπορούν να παρεμβαίνουν υπουργοί και κόμματα. Το νόμο αυτό τροποποίησε το Αύγουστο του 2011 ο Ευάγγελος Βενιζέλος ως αντιπρόεδρος και υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης, με το πρόσχημα της αύξησης των εσόδων (που δεν έγινε) επαναφέροντας το προηγούμενο καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο οι τοποθετήσεις Διευθυντών στις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών γίνονται με μόνη την απόφαση του υπουργού Οικονομικών . Την τροπολογία αυτή του κ. Βενιζέλου αξιοποιεί σήμερα, κατά τον κ. Ραγκούση, ο Αντώνης Σαμαράς, εκδιώκοντας από τις θέσεις τους Διευθυντές των Εφοριών και του υπουργείου που τοποθετήθηκαν από τον κ. Βενιζέλο πριν ένα χρόνο, προκειμένου να τοποθετήσει ανθρώπους της αρεσκείας του κόμματός του. Φέρνει, μάλιστα, ως παράδειγμα, την τοποθέτηση ως επικεφαλής του ΣΔΟΕ του εφοριακού κ. Στασινόπουλου, προσωπικού φίλου του κ. Σαμαρά από την Καλαμάτα.Ο κ. Ραγκούσης υπενθυμίζει ότι ο κ. Σαμαράς και ο κ. Κουβέλης, που τότε, το 2010, εκπροσωπούσε τον ενιαίο ΣΥΝ, καταψήφισαν το νόμο 3839, επιμένοντας στο καθεστώς της κομματοκρατίας σχετικά με τις τοποθετήσεις των Διευθυντών. Και τώρα αξιοποιείται η τροποποίηση Βενιζέλου στις υπηρεσίες που γίνονται οι πονηρές δουλειές. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Ραγκούσης ρίχνει το μεγάλο του καρφί στον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον οποίο θεωρεί υπεύθυνο, λέγοντας ότι την τροποποίηση την έκανε τον Αύγουστο του 2011, την ώρα που αποφαίνεται ότι η «λίστα Λαγκάρντ» δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για την αύξηση των εσόδων και καταλήγει σε ένα «στικάκι» στο συρτάρι του υπουργού. Ο κ. Ραγκούσης διατυπώνει και προτάσεις σχετικά με το τι πρέπει να γίνει, με πρώτη την απόσυρση της τροπολογίας Μαυραγάνη. Αξίζει να παρακολουθήσει κάποιος πως εξελίχθηκε αυτή η υπόθεση, όπως την περιγράφει ο κ. Ραγκούσης, αλλά και τις προτάσεις του πρώην υπουργού. Δήλωση του Γιάννη Ραγκούση για την τροπολογία Μαυραγάνη, 21/10/2012 Ο κατΆ εξακολούθηση κομματικός βιασμός της Δημόσιας Διοίκησης από το πολιτικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης ή το χρονικό μιας ιδιαίτερα διδακτικής εμπειρίας από την προσπάθεια μιας προοδευτικής μεταρρύθμισης που έφερε στην επιφάνεια την παθογένεια του πολιτικού συστήματος, του συνδικαλισμού και της κρατικής μηχανής. Μάρτιος 2010. Ως υπουργός Εσωτερικών καταθέτω στη Βουλή το νόμο 3839 με τον οποίο για πρώτη φορά καθιερώνεται η απόλυτα αντικειμενική διαδικασία επιλογής προϊσταμένων στη Δημόσια Διοίκηση. Για πρώτη φορά αποκλείεται η δυνατότητα των πολιτικών ηγεσιών, Υπουργών κλπ, να καθορίζουν τις προαγωγές στη δημόσια διοίκηση ακόμη και για προσωρινό, μεταβατικό στάδιο . Η αντιπολίτευση πολεμά λυσσαλέα τη μεταρρύθμιση. Ολόκληρη η αντιπολίτευση, με πρώτους τη Νέα Δημοκρατία του κ. Σαμαρά και τον ενιαίο ακόμη τότε Συνασπισμό (τον οποίο εκπροσώπησε τότε ο κ. Φ. Κουβέλης) καταψηφίζουν, το νομοσχέδιο όπως ακριβώς έκαναν και με το νόμο για τις προσλήψεις με τον οποίο επανήλθε και επεκτάθηκε η αξιοκρατία παντού. Να σημειώσουμε εδώ ότι η αντιπολίτευση τήρησε αυτήν την στάση ενώ και οι δύο αυτοί νόμοι εισήχθησαν στη Βουλή προς ψήφιση μήνες πριν έρθει η Τρόικα στην Ελλάδα και πριν υπάρξει μνημόνιο. Την ίδια στιγμή, ο συνδικαλισμός έδειξε και το καλό και το κακό του πρόσωπο. Η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ στηρίζει τη μεταρρύθμιση χωρίς καμία κινητοποίηση. Από την άλλη πλευρά η Ομοσπονδία Εργαζομένων στο Υπουργείο Οικονομικών και στις ΔΟΥ εξαγγέλλει απεργία και ανακοινώνει ότι θα σταματήσει τη συλλογή των εσόδων εάν δεν αποσυρθεί ο «νόμος Ραγκούση». Ο νόμος 3839 τελικά ψηφίζεται χωρίς καμία υποχώρηση από την Κυβέρνηση και τίθεται σε εφαρμογή το μεταβατικό στάδιο από το οποίο για πρώτη φορά προκύπτουν σε όλη τη Δημόσια Διοίκηση (πλην σχολικών μονάδων των οποίων η αρμοδιότητα ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας) καθώς και στις ΔΟΥ και στις Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών, διευθυντικά στελέχη με βάση απολύτως μετρήσιμα αντικειμενικά κριτήρια την καταμέτρηση και πιστοποίηση των οποίων αναλαμβάνει και διεκπεραιώνει για τους Γενικούς Διευθυντές, Επιτροπή που εγκαθίσταται στο Υπουργείο Εσωτερικών, αποτελούμενη αποκλειστικά από ανώτατους δικαστικούς. Επομένως, έχουμε για πρώτη φορά στη Δημόσια Διοίκηση ανάδειξη διευθυντικών στελεχών τα όποια «δε χρωστούν σε κανέναν» άρα και στους πολιτικούς τους προϊστάμενους, συνεπώς κανείς δεν είναι ευεπίφορος σε κομματικές ή μικροπολιτικές πιέσεις. Για πρώτη φορά κυβέρνηση από συστάσεως του ελληνικού κράτους δεν λαφυραγωγεί τη δημόσια διοίκηση, για πρώτη φορά δεν έχει κανέναν έλεγχο, καμία επιρροή στις προαγωγές. Για πρώτη φορά Υπουργοί υποχρεούνται να λειτουργήσουν με ιεραρχία που δεν την επέλεξαν, να συνεργαστούν με στελέχη επαγγελματικά κι όχι προϊόντα του πελατειακού συστήματος . Την ίδια στιγμή, διαχέεται στη διοίκηση το μήνυμα ότι τα δεδομένα πράγματι άλλαξαν και πια δεν έχει καμία σημασία η κομματική ταυτότητα και η προνομιακή σχέση του υπαλλήλου με τους πολιτικούς του προϊστάμενους.. Μόνον τα προσόντα τους.. Ταυτόχρονα συγκροτούμε το ΕΙ.Σ.Ε.Π., το Ειδικό Συμβούλιο Επιλογής Προϊσταμένων. Αυτό αποτελείται από 4 μέλη που αποφασίζονται από το ΑΣΕΠ και 1 μέλος από το Συνήγορο του Πολίτη (προκειμένου να υπάρχει στις επιλογές και η οπτική των πολιτών). Παράλληλα ξεκινά και η προετοιμασία σε συνεργασία με το ΑΣΕΠ για την πραγματοποίηση του πρώτου γραπτού διαγωνισμού πολλαπλών επιλογών που τελικά προγραμματίζεται για τον Νοέμβριο του 2011. Βασικό καθήκον του ΕΙΣΕΠ είναι η πραγματοποίηση των συνεντεύξεων που προβλέπει ο ν.3839 για την επιλογή των Γενικών Διευθυντών ώστε το σύστημα επιλογής από αντικειμενικό μεταβατικά, να καταστεί στη μόνιμη εκδοχή του και αξιοκρατικό μέσα από τον συνυπολογισμό της συνέντευξης και του γραπτού διαγωνισμού. Μπορούμε έτσι να εξαλείψουμε και το μικρό εκείνο ποσοστό προϊστάμενων που αναδείχτηκαν αντικειμενικά χωρίς όμως πράγματι να είναι οι καλύτεροι. Μάλιστα για όσους αναδειχτούν αξιοκρατικά, η θητεία τους προβλέφθηκε να είναι 5ετης προκειμένου να υπερβαίνει την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα 4ετή κυβερνητική θητεία, για ευνόητους λόγους. Αύγουστος 2011. Ο τότε Υπουργός Οικονομικών και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης κ. Ε. Βενιζέλος αποδέχεται το αίτημα των συνδικαλιστών εφοριακών και, χωρίς καμία αντίσταση από αυτούς που έπρεπε να τον εμποδίσουν, καταθέτει ρύθμιση, με την οποία τροποποιείται ο νόμος 3839 ειδικά και αποκλειστικά για τους Διευθυντές των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών. Συγκεκριμένα , ο νόμος Βενιζέλου , Ν. 4002 προβλέπει ότι: « από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου και καθ` όλη τη διάρκεια του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, η τοποθέτηση και η λήξη θητείας των προϊσταμένων των κατωτέρω οργανικών μονάδων, επιπέδου Τμήματος, Υποδιεύθυνσης και Διεύθυνσης του Υπουργείου Οικονομικών, διενεργείται χωρίς τη διαδικασία που προβλέπεται στις διατάξεις των άρθρων....και του άρθρου πέμπτου του ν. 3839/2010 (Α`51), με μόνη απόφαση του Υπουργού Οικονομικών» . Η ίδια ψεύτικη δικαιολογία -περί ανάγκης αύξησης των εσόδων που δήθεν εμποδιζότανε από τον «νόμο Ραγκούση»- χρησιμοποιήθηκε και τότε ώστε να επιστρέψει η Ελλάδα με απροσχημάτιστο τρόπο στις πελατειακές μεθόδους της σκοτεινής πλευράς της μεταπολίτευσης. Ο νόμος άλλαξε, αλλά όπως μπορεί καθένας να διαπιστώσει ένα χρόνο μετά, καμία ουσιαστική μεταβολή στη συλλογή των εσόδων δεν επήλθε. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι το πρόβλημα με τα έσοδα δε σχετίζεται με τη διαδικασία επιλογής προϊσταμένων. Απεναντίας επιβεβαιώνεται το δημοκρατικό δεδομένο: όσο πιο αντικειμενική και αξιοκρατική είναι η επιλογή στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης τόσο πιο ακέραιη είναι η δυνατότητα της πολιτικής ηγεσίας να εποπτεύει και αξιολογεί την επίτευξη των στόχων. Αντιθέτως με το σύστημα που λειτουργεί με «...μόνη απόφαση του Υπουργού Οικονομικών» όπως καθιέρωσε ο κ. Ε. Βενιζέλος. Και για προσέξτε πώς τα φέρνει η ζωή. Τον Αύγουστο του 2011 που ο κ. Ε. Βενιζέλος ακυρώνει στο τομέα ευθύνης του τη μεταρρύθμιση του Ν. 3839 γιατί «πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα», τον Αύγουστο του 2011, την ίδια στιγμή, αποφαίνεται ότι η λίστα Λαγκάρντ δήθεν δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για να αυξηθούν τα έσοδα, κι έτσι τα δεδομένα της εν αγνοία μας λίστας περνούν σε ένα στικάκι και μένουν στο συρτάρι. Σεπτέμβριος 2012, ο Πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς -ως γνήσιο πολιτικό τέκνο της σκοτεινής πλευράς της μεταπολίτευσης κι αυτός- δεν αφήνει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Αφού έχει τοποθετήσει τον εφοριακό από την Καλαμάτα στο ΣΔΟΕ, προχωρά και αφαιρεί από τον κ. Στουρνάρα, την αρμοδιότητα για την επιλογή προϊσταμένων των εφοριών και την εκχωρεί στον Υφυπουργό και κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας κ. Γ. Μαυραγάνη. Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012 με τροπολογία που δεν έχει εγκριθεί από το (κατΆ ευφημισμόν, πλέον) Υπουργικό Συμβούλιο παύεται η θητεία των προϊσταμένων που επελέγησαν προσωπικά από τον Υπουργό Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλο και ξεκινάει από την αρχή η εφαρμογή του απαράδεκτου νόμου Βενιζέλου. Έχουμε δηλαδή σε επίπεδο επιλογής προϊσταμένων της δημόσιας διοίκησης εποχές «πλατείας Κλαυθμώνος». Κάθε κυβέρνηση διώχνει τους κομματικά μη αρεστούς για να προάγει τους «φίλους» . Ο κ. Βενιζέλος άνοιξε την κερκόπορτα και οι βουλευτές, τα κομματικά και τα συνδικαλιστικά στελέχη της Ν.Δ. θα στήσουν το επόμενο διάστημα τη δική τους πελατειακή πυραμίδα στο τόσο κρίσιμο και νευραλγικό χώρο της οικονομικής λειτουργίας της χώρας. Δια αυτής της πελατειακής πυραμίδας γνωρίζουν όλοι οι ενδιαφερόμενοι ότι «αφεντικό» σε κάθε εφορία της χώρας είναι ο εκλεκτός της Συγγρού και του Μαξίμου άρα εκεί πρέπει να απευθυνθεί οποίος «κάτι γυρεύει». Εκεί πρέπει να καταφεύγει εάν θέλει να εξασφαλίσει ευνοϊκή μεταχείριση. Πρόκειται χωρίς υπερβολή, πέρα από μια απαράδεκτη αντίληψη αναξιοκρατίας, για την πιο σκληρή και άθλια επιχείρηση διαπλοκής, εξάρτησης και χειραγώγησης της πραγματικής οικονομίας, επιχειρήσεων και επιχειρηματιών, από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Αν αυτό που με ενδιέφερε ήταν η ενδοκομματική διάσταση του θέματος θα έλεγα σε όσους εκπροσωπούν το σημερινό ΠΑΣΟΚ: «καλά να κάνει ο κ. Σαμαράς. Ρύθμισή σας εφαρμόζει». Όμως επειδή αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η χώρα και κάποιος πρέπει να πει στον κ. Σαμαρά ότι θα έπρεπε να γνωρίζει από την θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών (1990-1992) ότι η επιστροφή στο σκοτεινό παρελθόν μόνο δεινά αποφέρει στη χώρα. Ίσως είναι ώρα να αντιδράσουν οι εκπρόσωποι της πραγματικής οικονομίας, ΣΕΒ, ΣΕΒΕ, ΣΕΤΕ, εμπορικοί σύλλογοι, επιμελητήρια, καθώς και η ΑΔΕΔΥ όπως και η θαρραλέα Ένωση Αποφοίτων Εθνικής Σχολής Δημόσιας Διοίκησης. Αυτό το θέμα είναι από τα σοβαρότερα θέματα που πρέπει να καταπιαστούν. Είναι μεγάλη η ευθύνη των φορέων της Οικονομίας αλλά και των εργαζομένων στη Δημόσια Διοίκηση να απαιτήσουν, να διεκδικήσουν και να κερδίσουν την χειραφέτηση και την αυτονομία τους από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία. ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Πρώτον : Πρέπει να καταργηθούν οι διατάξεις Βενιζέλου Ν. 4002 και να επανέλθει σε πλήρη ισχύ ο Ν. 3839 στο σύνολό του, συνεπώς να καταψηφιστεί η τροπολογία «Μαυραγάνη». Επίσης, πρέπει να επεκταθεί η λογική του σε τομείς που καταλαμβάνονται από αρμοδιότητες άλλων Υπουργείων, όπως στην επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων που είναι αρμοδιότητα του Υπουργείου Παιδείας. Δεύτερον : Να πραγματοποιηθεί άμεσα ο γραπτός διαγωνισμός και οι συνεντεύξεις από το ΕΙ.Σ.Ε.Π. Τρίτον : Το ΣΔΟΕ άμεσα να αποκτήσει την ισχύ Ανεξάρτητης Αρχής και επικεφαλής του να τοποθετηθεί πρόσωπο κύρους και αποδοχής των 3/5 της Βουλής.. Τέταρτον : να προχωρήσει η συνταγματική κατοχύρωση της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας στις προαγωγές στο Δημόσιο, ώστε να μη μπορεί κάθε Πρωθυπουργός ή Υπουργός να επαναφέρει πελατειακές πρακτικές που τόσο πολύ κόστισαν στον τόπο. ΕΠΙΛΟΓΟΣ Τέλος, για να τεκμηριωθούν ακόμη περισσότερο τα προαναφερόμενα πολιτικά συμπεράσματα καθώς και για να γίνει απολύτως αντιληπτή η πολιτική, θεσμική και διοικητική βλάβη που συνετελέσθη τον Αύγουστο του 2011, αρκεί κανείς να φωτίσει και να υπογραμμίσει το γεγονός ότι με την «τροπολογία Μαυραγάνη» ο κ. Σαμαράς δεν τόλμησε να παύσει τους υπόλοιπους προϊσταμένους στη δημόσια διοίκηση που έχουν αναδειχθεί με αντικειμενικό τρόπο από τις διατάξεις του Ν. 3839 !

Επίθεση Ραγκούση σε Βενιζέλο με αφορμή την «καρατόμηση» των Εφόρων

21.10.2012 20:32 1 Σχόλιο -A+A Σκληρή επίθεση κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου με αφορμή την τροπολογια Μαυραγάνη, εξαπέλυσε ο πρώην υπουργός του κόμματος Γιάννης Ραγκούσης. Μιλώντας για «κατ' εξακολούθηση κομματικό βιασμό της Δημόσιας Διοίκησης από το πολιτικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης», θυμίζει ότι το Μάρτιο του 2010 ως υπουργός Εσωτερικών πέρασε το νόμο 3839 με τον οποίο «για πρώτη φορά καθιερώνεται η απόλυτα αντικειμενική διαδικασία επιλογής προϊσταμένων στη Δημόσια Διοίκηση». Θυμίζει επίσης την «λυσσαλέα» αντίδραση της ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά και του ενιαίου τότε ΣΥΝ οι οποίοι καταψήφισαν το νομοσχέδιο. Στη συνέχεια επικρίνει τον κ.Βενιζέλο ο οποίος τον Αύγουστο του 2011 ως υπουργός Οικονομικών και αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης «αποδέχεται το αίτημα των συνδικαλιστών εφοριακών και, χωρίς καμία αντίσταση από αυτούς που έπρεπε να τον εμποδίσουν, καταθέτει ρύθμιση, με την οποία τροποποιείται ο νόμος 3839 ειδικά και αποκλειστικά για τους Διευθυντές των εφοριών και του Υπουργείου Οικονομικών» και σημειώνει δηκτικά: «Και για προσέξτε πώς τα φέρνει η ζωή. Τον Αύγουστο του 2011 που ο κ. Ε. Βενιζέλος ακυρώνει στο τομέα ευθύνης του τη μεταρρύθμιση του Ν. 3839 γιατί «πρέπει να αυξηθούν τα έσοδα», τον Αύγουστο του 2011, την ίδια στιγμή, αποφαίνεται ότι η λίστα Λαγκάρντ δήθεν δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για να αυξηθούν τα έσοδα, κι έτσι τα δεδομένα της εν αγνοία μας λίστας περνούν σε ένα στικάκι και μένουν στο συρτάρι»... Ο πρώην υπουργός αναφέρεται στην τροπολογία Μαυραγάνη με την οποία «παύεται η θητεία των προϊσταμένων που επελέγησαν προσωπικά από τον υπουργό Οικονομικών κ. Ε. Βενιζέλο και ξεκινάει από την αρχή η εφαρμογή του απαράδεκτου νόμου Βενιζέλου». «Ο κ. Βενιζέλος άνοιξε την κερκόπορτα και οι βουλευτές, τα κομματικά και τα συνδικαλιστικά στελέχη της Ν.Δ. θα στήσουν το επόμενο διάστημα τη δική τους πελατειακή πυραμίδα στο τόσο κρίσιμο και νευραλγικό χώρο της οικονομικής λειτουργίας της χώρας» τονίζει ο κ. Ραγκούσης και σημειώνει: «Πρόκειται χωρίς υπερβολή, πέρα από μια απαράδεκτη αντίληψη αναξιοκρατίας, για την πιο σκληρή και άθλια επιχείρηση διαπλοκής, εξάρτησης και χειραγώγησης της πραγματικής οικονομίας, επιχειρήσεων και επιχειρηματιών, από το σημερινό πολιτικό σύστημα». Ζητεί δε, «να καταργηθούν οι διατάξεις Βενιζέλου Ν. 4002 και να επανέλθει σε πλήρη ισχύ ο Ν. 3839 στο σύνολό του, συνεπώς να καταψηφιστεί η τροπολογία «Μαυραγάνη»», το ΣΔΟΕ άμεσα να αποκτήσει την ισχύ Ανεξάρτητης Αρχής και επικεφαλής του να τοποθετηθεί πρόσωπο κύρους και αποδοχής των 3/5 της Βουλής και να προχωρήσει η συνταγματική κατοχύρωση της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας στις προαγωγές στο Δημόσιο, ώστε να μη μπορεί κάθε πρωθυπουργός ή υπουργός να επαναφέρει πελατειακές πρακτικές που τόσο πολύ κόστισαν στον τόπο». Πηγή: Επίθεση Ραγκούση σε Βενιζέλο με αφορμή την «καρατόμηση» των Εφόρων | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/73072#ixzz29xwoYw7o

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Μπλόκο στη λειτουργία του συστήματος πρoτείνει ο Φωτόπουλος - Ελλάδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Μπλόκο στη λειτουργία του συστήματος πρoτείνει ο Φωτόπουλος - Ελλάδα

Καμμένος σε Τσίπρα: Να παραιτηθούν οι βουλευτές μας για να πάμε σε εκλογές

Καμμένος σε Τσίπρα: Να παραιτηθούν οι βουλευτές μας για να πάμε σε εκλογές

Πρόταση Καμμένου σε Τσίπρα για πρόωρες εκλογές — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Πρόταση Καμμένου σε Τσίπρα για πρόωρες εκλογές — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2012 - 21:20 Προσκλητήριο σε αντάρτικο πόλεων από τον Ν. Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ Του Χάρη Φλουδόπουλου Σε πολιτική… πρόβα τζενεράλε ενόψει της πρόθεσής του απερχόμενου προέδρου Νίκου Φωτόπουλου να αναρριχηθεί στα ανώτατα συνδικαλιστικά κλιμάκια της ΓΣΕΕ εξελίχθηκε την Κυριακή το συνέδριο της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ. Ο κ. Φωτόπουλος, ο οποίος δεν έχει κρύψει τη φιλοδοξία του να κατέβει υποψήφιος για την προεδρία της ΓΣΕΕ, υπό τις ευλογίες του Σύριζα (πιθανόν και των Ανεξάρτητων Ελλήνων) ανέφερε χαρακτηριστικά ότι θα πρέπει να υπάρξουν συντονισμένες κινήσεις και πολυήμερες απεργίες σε νευραλγικά σημεία, με στόχο να μπλοκαριστεί και να καταρρεύσει το σύστημα. Αυτό θα πρέπει να το καταλάβει η ΓΣΕΕ, τόνισε ο κ. Φωτόπουλος, προσθέτοντας ότι πλέον το σύνθημα θα πρέπει να είναι ή εμείς ή η τρόικα. Την ίδια στιγμή βεβαίως που κήρυσσε το... αντάρτικο πόλεων, ο ίδιος δεν ξέχασε και τη ΔΕΗ θεωρώντας ότι το πρόβλημα για την επιχείρηση είναι η έλλειψη προσωπικού. Χρειάζονται χιλιάδες προσλήψεις στη ΔΕΗ ανέφερε χαρακτηριστικά. Σημειώνεται ότι στο συνέδριο δεν παρέστη εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ ενώ αντίθετα έντονη ήταν η εκπροσώπηση του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξάρτητων Ελλήνων και του ΚΚΕ. Το συνέδριο έκλεισε με την ομιλία του προέδρου και διευθύνοντος σύμβουλος της ΔΕΗ Α. Ζερβού ο οποίος εξήρε το ρόλο των εργαζομένων σε αυτή τη δύσκολη για την επιχείρηση συγκυρία. . Ο ίδιος ζήτησε από τη ΡΑΕ ενόψει των αλλαγών που προωθούνται για τη χονδρεμπορική αγορά να αρθούν οι στρεβλώσεις και τα εμπόδια που δημιουργούν αθέμιτο ανταγωνισμό. Πηγή:www.capital.gr

«Φουντώνουν» τα σενάρια για ανασχηματισμό. Ξορκίζουν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

«Φουντώνουν» τα σενάρια για ανασχηματισμό. Ξορκίζουν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ ο Ν. Σταυρογιάννης - Πολιτική

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ ο Ν. Σταυρογιάννης - Πολιτική

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στουρνάρας για τη συμφωνία με Τρόικα: «Θα φανεί τις επόμενες δύο ημέρες» - Οικονομία

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στουρνάρας για τη συμφωνία με Τρόικα: «Θα φανεί τις επόμενες δύο ημέρες» - Οικονομία