Δε θα στεναχωρηθεί κανείς κ.Καρατζαφέρη
Οι ίδιοι όροι και απειλές Καρατζαφέρη και σήμερα, ο οποίος μάλλον θεωρεί εαυτόν θεμέλιο λίθο της Κυβέρνησης, κάτι που πιθανότατα δε φαίνεται να λαμβάνουν υπόψην τους οι υπόλοιποι εταίροι.
«Αν δεν γίνουν τα πράγματα αυτά που θέτω εγώ ως παραμέτρους, μου φαίνεται πως ματαιοπονούμε. Η Ευρώπη φαίνεται πως έχει μετανιώσει για τα 130 δισεκατομμύρια. Ψάχνει δικαιολογία για να μην τα δώσει. Δεν θα τους δώσω εγώ αυτή τη δικαιολογία έτοιμη. ‘Αλλοθι όσων παίζουν με την Ελλάδα δεν γίνομαι. Ή θα σοβαρευτούν ή θα βγω από την κυβέρνηση, συνεχίζοντας όμως να στηρίζω τον κ. Παπαδήμο. Κάποιοι έχουν το δικαίωμα να αυτοκτονούν. Όμως, δεν έχουν το δικαίωμα να παίρνουν και την Ελλάδα μαζί τους και αυτό εγώ δεν θα το επιτρέψω», δήλωσε σήμερα, νομίζοντας πως τάραξε το πολιτικό σύστημα.
Μάλλον, φτάνουν στα χέρια του οι δημοσκοπήσεις, στις οποίες οι ψηφοφόροι του αντιδρούν στη μεταβατική Κυβέρνηση… Άλλοθι για να φύγει μάλλον ψάχνει και προετοιμάζει ηρωική έξοδο…
Δευτέρα 2 Ιανουαρίου 2012
«Mεγάλε, άντε και πάλι το 2012 πρωθυπουργός». Ο κ. Μητσοτάκης, έχοντας πάντοτε την αίσθηση του χιούμορ, δε δίστασε να απαντήσει στον ψηφοφόρο με το ανάλογο, «μαύρο» χιούμορ, λέγοντας του «Αυτό είναι για τη Δευτέρα Παρουσία»! Όχι που θα το άφηνε να πέσει κάτω ο «ψηλός»…
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης νέος πρωθυπουργός
Στο άκουσμα του ονόματος του προκαλούνται από φυσικές καταστροφές μέχρι πολιτικές κρίσεις.
Έχει καταφέρε να διχάσει την κεντροδεξιά, αλλά και το ευρύτερο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας όσο κανείς άλλος, ενώ η τριετία διακυβέρνησης του έχει μείνει στην ιστορία για την προσπάθεια μεταρρυθμίσεων που βρήκαν απέναντι τους εργαζομένους του Δημοσίου. Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν αρκετά χρόνια πριν, εκείνος έχοντας κλείσει 9 δεκαετίες ζωής, συνεχίζει να παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο ακμαιότατος.
Αυτά είδε τόσα χρόνια γαλάζιος ψηφοφόρος, που βρέθηκε στο ναό του Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτη, κατά τη δοξολογία της Πρωτοχρονιάς και μόλις αντίκρισε τον επίτιμο, δε δίστασε να του φωνάξει: «Mεγάλε, άντε και πάλι το 2012 πρωθυπουργός». Ο κ. Μητσοτάκης, έχοντας πάντοτε την αίσθηση του χιούμορ, δε δίστασε να απαντήσει στον ψηφοφόρο με το ανάλογο, «μαύρο» χιούμορ, λέγοντας του «Αυτό είναι για τη Δευτέρα Παρουσία»!
Όχι που θα το άφηνε να πέσει κάτω ο «ψηλός»…
Κάνε για να προλάβεις το μακελειό!
Στο άκουσμα του ονόματος του προκαλούνται από φυσικές καταστροφές μέχρι πολιτικές κρίσεις.
Έχει καταφέρε να διχάσει την κεντροδεξιά, αλλά και το ευρύτερο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας όσο κανείς άλλος, ενώ η τριετία διακυβέρνησης του έχει μείνει στην ιστορία για την προσπάθεια μεταρρυθμίσεων που βρήκαν απέναντι τους εργαζομένους του Δημοσίου. Και ενώ όλα αυτά συνέβησαν αρκετά χρόνια πριν, εκείνος έχοντας κλείσει 9 δεκαετίες ζωής, συνεχίζει να παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο ακμαιότατος.
Αυτά είδε τόσα χρόνια γαλάζιος ψηφοφόρος, που βρέθηκε στο ναό του Αγ. Διονυσίου Αρεοπαγίτη, κατά τη δοξολογία της Πρωτοχρονιάς και μόλις αντίκρισε τον επίτιμο, δε δίστασε να του φωνάξει: «Mεγάλε, άντε και πάλι το 2012 πρωθυπουργός». Ο κ. Μητσοτάκης, έχοντας πάντοτε την αίσθηση του χιούμορ, δε δίστασε να απαντήσει στον ψηφοφόρο με το ανάλογο, «μαύρο» χιούμορ, λέγοντας του «Αυτό είναι για τη Δευτέρα Παρουσία»!
Όχι που θα το άφηνε να πέσει κάτω ο «ψηλός»…
Κάνε για να προλάβεις το μακελειό!
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης Γιώργος Σιακαντάρης μοίρασμα
22/12/2011 - 14:45 / σχόλια (8)
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
Γιώργος Σιακαντάρης
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 17:46
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
02/01/2012 - 15:59
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Δεν νομίζω να ήσαν και πολλοί αυτοί που εξεπλάγησαν με τα συλλυπητήρια του ΚΚΕ για τον θάνατο του Κιμ του τρίτου. Το κόμμα αυτό από το 1990 μέχρι σήμερα δείχνει τη βαθύτατη περιφρόνησή του προς την φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία και τον βαθύτατο αντιευρωπαϊσμό του. Εκφράζω την ίδια βαθύτατη περιφρόνηση προς αυτό το κόμμα, που αυτό εκφράζει προς τις ιδέες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Το κακό όμως είναι ότι μέχρι το 2000 στην Ελλάδα υπήρχε τουλάχιστον μια Αριστερά, η οποία μέσα στις αντιφάσεις της, πίστευε στο όραμα του σοσιαλισμού με δημοκρατία και στον ευρωπαϊσμό.
Η Αριστερά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση πίστευε πως η μεγαλύτερη αντίθεση του καπιταλισμού βρίσκεται στον κοινωνικό χαρακτήρα της εργασίας και της παραγωγής και στον ιδιωτικό χαρακτήρα της ιδιοποίησης του κοινωνικά παραγόμενου προϊόντος. Η λύση σ’ αυτή την αντίφαση για την Αριστερά ήταν μόνο μία, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Οι διαφωνίες προέκυπταν για το αν μπορεί να γίνει αυτή η κοινωνικοποίηση με ειρηνικά ή βίαια μέσα και για το ποιος θα ήταν ο ρόλος του κράτους. Το ζήτημα της δημοκρατίας για την προ-μπολσεβίκικη αριστερά δεν ήταν πρώτης προτεραιότητας, αλλά και δεν αδιαφορούσε για το αν αυτή λειτουργούσε ή όχι.
Μετά την μπολσεβίκικη επανάσταση στην ευρωπαϊκή Αριστερά ο στόχος της κοινωνικοποίησης παραμένει ο ίδιος, αλλά η στάση έναντι της δημοκρατίας αλλάζει. Για την κομμουνιστική αριστερά η δημοκρατία είναι ένα εργαλείο που το χρειάζεται όσο βρίσκεται εκτός εξουσίας και το καταργεί όταν την κατακτά. Για τη σοσιαλδημοκρατία το αίτημα της δημοκρατίας είναι η προϋπόθεση για κάθε κοινωνική μεταρρύθμιση και αναδιανομή.
Στην Ελλάδα η δημοκρατία παρέμεινε για την κομμουνιστική Αριστερά το περίβλημα της «αστικής κυριαρχίας», στο ΠΑΣΟΚ δεν γεννά κανένα βαθύτερο ή έστω και επιφανειακό προβληματισμό. Μένει μόνο η ανανεωτική κομμουνιστογενής Αριστερά να τονίζει την κοινωνική σημασία της δημοκρατίας ως πολύτιμο εργαλείο για τη συγκρότηση μια κοινωνίας ίσων και ελεύθερων ατόμων.
Η Αριστερά του Κύρκου, του Φιλίνη, του Δρακόπουλου και πάνω απ’ όλα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στη θέση του βερμπαλισμού, της ισοπέδωσης των διαφορών, της λογικής του άσπρου-μαύρου, του λαϊκισμού και του κρατισμού, του φανερού ή κρυφού αντιευρωπαϊσμού, της ασέβειας προς τον πολιτικό αντίπαλο, μίλησε για ένα πολύπλοκο διεθνή και εθνικό κόσμο, ο οποίος δεν βολεύεται στο στενό πλαίσιο των ασπρόμαυρων εξηγήσεων, μίλησε για την ανάγκη σχηματισμού ευρύτερων κυβερνητικών σχηματισμών, οι οποίοι θα είχαν ως κεντρική τους θέση την υπεράσπιση της δημοκρατίας όχι μόνο ως ζήτημα πολιτικής ελευθερίας, αλλά και ως τον πιο κατάλληλο τόπο για να στηθούν επάνω του τα αιτήματα για ένα ισχυρό κράτος παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, για ένα κράτος κοινωνικού δικαίου σε ανοικτό διάλογο με την κοινωνία των πολιτών.
Αυτή η Αριστερά προώθησε μια κουλτούρα που στο πλαίσιο του ελληνικού λαϊκισμού και της αποθέωσης της αγένειας έδωσε τη δυνατότητα να κατηγορηθεί και ως «Αριστερά των σαλονιών».
Δυστυχώς όμως μετά την κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού ενώ στο ΠΑΣΟΚ γίνεται από τον ίδιο του Ανδρέα Παπανδρέου και συνεχίζεται καθαρά πλέον από τον Κώστα Σημίτη ένα άνοιγμα προς την σοσιαλδημοκρατία και τον εκσυγχρονισμό, η ανανεωτική Αριστερά με τη διεύρυνση της με «ορθόδοξες» κομμουνιστικές και σήμερα με αριστερίστικες δυνάμεις ακολουθεί μια αντίθετη πορεία. Μια πορεία που δεν φέρει κανένα σεβασμό προς τη δημοκρατία, αλλά και προς τον πολιτικό αντίπαλο.
Έτσι φθάσαμε στην Αριστερά της άρνησης του πολιτικού διαλόγου, της άρνησης της κυβερνητικής συμμετοχής και των δημοκρατικών διαδικασιών. Αυτή η Αριστερά όλο και περισσότερο χρησιμοποιεί τα μέσα που χρησιμοποιούσαν τις δεκαετίες του 50 και του 60 οι αντίπαλοί της. Στο μενού της πολιτικής της συμπεριφοράς σερβίρονται πλέον οι αντισυγκεντρώσεις, οι προπηλακισμοί των αντιπάλων, η περιφρόνηση προς την πολιτική και κοινωνική κοσμιότητα. Κερασάκι στην τούρτα αυτού του μενού είναι οι κατηγορίες για εθνική εσχάτη προδοσία προς όσους σκέφτονται διαφορετικά απ’ αυτήν. Κατηγορίες οι οποίες άλλες εποχές έστειλαν στο εκτελεστικό απόσπασμα κάποιους άλλους αριστερούς. Κατηγορίες βεβαίως που συνάδουν με τη σημερινή συμπόρευση της και με εθνικιστικές ομάδες.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Σήμερα αυτή η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ τίθεται επικεφαλής μιας θεολογικής ερμηνείας της πολιτικής. Δεν είναι μόνο μια Αριστερά της άρνησης, όπως την κατηγορούν. Είναι μια Αριστερά της Αποκάλυψης, η οποία αντί να αγωνίζεται για το δημόσιο συμφέρον συσπειρώνεται σε θέσεις που προφητεύουν καταστροφές αποκαλυψιακής έμπνευσης. Συνοδοιπόροι αυτής της αποκαλυψιακής Αριστεράς είναι ο αντιευρωπαϊσμός, ο αντιδυτικισμός και στο βάθος η περιφρόνηση του Διαφωτιστικού προτάγματος. Αξίζει να της δοθεί μια πολιτική απάντηση απ’ όσους ακόμη βλέπουν την Αριστερά ως συνέχεια αυτού που έγραφε ο Νίκος Πουλαντζάς, πως «ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει ποτέ».
*Πρόσφατα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Πόλις το βιβλίο του Γιώργου Σιακαντάρη «Οι μεγάλες απουσίες. Η ελληνική δημοκρατία σε άμυνα».
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
Γιώργος Σιακαντάρης
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 17:46
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
02/01/2012 - 15:59
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Δεν νομίζω να ήσαν και πολλοί αυτοί που εξεπλάγησαν με τα συλλυπητήρια του ΚΚΕ για τον θάνατο του Κιμ του τρίτου. Το κόμμα αυτό από το 1990 μέχρι σήμερα δείχνει τη βαθύτατη περιφρόνησή του προς την φιλελεύθερη κοινοβουλευτική δημοκρατία και τον βαθύτατο αντιευρωπαϊσμό του. Εκφράζω την ίδια βαθύτατη περιφρόνηση προς αυτό το κόμμα, που αυτό εκφράζει προς τις ιδέες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Το κακό όμως είναι ότι μέχρι το 2000 στην Ελλάδα υπήρχε τουλάχιστον μια Αριστερά, η οποία μέσα στις αντιφάσεις της, πίστευε στο όραμα του σοσιαλισμού με δημοκρατία και στον ευρωπαϊσμό.
Η Αριστερά σε ευρωπαϊκό επίπεδο μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση πίστευε πως η μεγαλύτερη αντίθεση του καπιταλισμού βρίσκεται στον κοινωνικό χαρακτήρα της εργασίας και της παραγωγής και στον ιδιωτικό χαρακτήρα της ιδιοποίησης του κοινωνικά παραγόμενου προϊόντος. Η λύση σ’ αυτή την αντίφαση για την Αριστερά ήταν μόνο μία, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Οι διαφωνίες προέκυπταν για το αν μπορεί να γίνει αυτή η κοινωνικοποίηση με ειρηνικά ή βίαια μέσα και για το ποιος θα ήταν ο ρόλος του κράτους. Το ζήτημα της δημοκρατίας για την προ-μπολσεβίκικη αριστερά δεν ήταν πρώτης προτεραιότητας, αλλά και δεν αδιαφορούσε για το αν αυτή λειτουργούσε ή όχι.
Μετά την μπολσεβίκικη επανάσταση στην ευρωπαϊκή Αριστερά ο στόχος της κοινωνικοποίησης παραμένει ο ίδιος, αλλά η στάση έναντι της δημοκρατίας αλλάζει. Για την κομμουνιστική αριστερά η δημοκρατία είναι ένα εργαλείο που το χρειάζεται όσο βρίσκεται εκτός εξουσίας και το καταργεί όταν την κατακτά. Για τη σοσιαλδημοκρατία το αίτημα της δημοκρατίας είναι η προϋπόθεση για κάθε κοινωνική μεταρρύθμιση και αναδιανομή.
Στην Ελλάδα η δημοκρατία παρέμεινε για την κομμουνιστική Αριστερά το περίβλημα της «αστικής κυριαρχίας», στο ΠΑΣΟΚ δεν γεννά κανένα βαθύτερο ή έστω και επιφανειακό προβληματισμό. Μένει μόνο η ανανεωτική κομμουνιστογενής Αριστερά να τονίζει την κοινωνική σημασία της δημοκρατίας ως πολύτιμο εργαλείο για τη συγκρότηση μια κοινωνίας ίσων και ελεύθερων ατόμων.
Η Αριστερά του Κύρκου, του Φιλίνη, του Δρακόπουλου και πάνω απ’ όλα του Μιχάλη Παπαγιαννάκη στη θέση του βερμπαλισμού, της ισοπέδωσης των διαφορών, της λογικής του άσπρου-μαύρου, του λαϊκισμού και του κρατισμού, του φανερού ή κρυφού αντιευρωπαϊσμού, της ασέβειας προς τον πολιτικό αντίπαλο, μίλησε για ένα πολύπλοκο διεθνή και εθνικό κόσμο, ο οποίος δεν βολεύεται στο στενό πλαίσιο των ασπρόμαυρων εξηγήσεων, μίλησε για την ανάγκη σχηματισμού ευρύτερων κυβερνητικών σχηματισμών, οι οποίοι θα είχαν ως κεντρική τους θέση την υπεράσπιση της δημοκρατίας όχι μόνο ως ζήτημα πολιτικής ελευθερίας, αλλά και ως τον πιο κατάλληλο τόπο για να στηθούν επάνω του τα αιτήματα για ένα ισχυρό κράτος παροχής κοινωνικών υπηρεσιών, για ένα κράτος κοινωνικού δικαίου σε ανοικτό διάλογο με την κοινωνία των πολιτών.
Αυτή η Αριστερά προώθησε μια κουλτούρα που στο πλαίσιο του ελληνικού λαϊκισμού και της αποθέωσης της αγένειας έδωσε τη δυνατότητα να κατηγορηθεί και ως «Αριστερά των σαλονιών».
Δυστυχώς όμως μετά την κατάρρευση των ολοκληρωτικών καθεστώτων του υπαρκτού σοσιαλισμού ενώ στο ΠΑΣΟΚ γίνεται από τον ίδιο του Ανδρέα Παπανδρέου και συνεχίζεται καθαρά πλέον από τον Κώστα Σημίτη ένα άνοιγμα προς την σοσιαλδημοκρατία και τον εκσυγχρονισμό, η ανανεωτική Αριστερά με τη διεύρυνση της με «ορθόδοξες» κομμουνιστικές και σήμερα με αριστερίστικες δυνάμεις ακολουθεί μια αντίθετη πορεία. Μια πορεία που δεν φέρει κανένα σεβασμό προς τη δημοκρατία, αλλά και προς τον πολιτικό αντίπαλο.
Έτσι φθάσαμε στην Αριστερά της άρνησης του πολιτικού διαλόγου, της άρνησης της κυβερνητικής συμμετοχής και των δημοκρατικών διαδικασιών. Αυτή η Αριστερά όλο και περισσότερο χρησιμοποιεί τα μέσα που χρησιμοποιούσαν τις δεκαετίες του 50 και του 60 οι αντίπαλοί της. Στο μενού της πολιτικής της συμπεριφοράς σερβίρονται πλέον οι αντισυγκεντρώσεις, οι προπηλακισμοί των αντιπάλων, η περιφρόνηση προς την πολιτική και κοινωνική κοσμιότητα. Κερασάκι στην τούρτα αυτού του μενού είναι οι κατηγορίες για εθνική εσχάτη προδοσία προς όσους σκέφτονται διαφορετικά απ’ αυτήν. Κατηγορίες οι οποίες άλλες εποχές έστειλαν στο εκτελεστικό απόσπασμα κάποιους άλλους αριστερούς. Κατηγορίες βεβαίως που συνάδουν με τη σημερινή συμπόρευση της και με εθνικιστικές ομάδες.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Σήμερα αυτή η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ τίθεται επικεφαλής μιας θεολογικής ερμηνείας της πολιτικής. Δεν είναι μόνο μια Αριστερά της άρνησης, όπως την κατηγορούν. Είναι μια Αριστερά της Αποκάλυψης, η οποία αντί να αγωνίζεται για το δημόσιο συμφέρον συσπειρώνεται σε θέσεις που προφητεύουν καταστροφές αποκαλυψιακής έμπνευσης. Συνοδοιπόροι αυτής της αποκαλυψιακής Αριστεράς είναι ο αντιευρωπαϊσμός, ο αντιδυτικισμός και στο βάθος η περιφρόνηση του Διαφωτιστικού προτάγματος. Αξίζει να της δοθεί μια πολιτική απάντηση απ’ όσους ακόμη βλέπουν την Αριστερά ως συνέχεια αυτού που έγραφε ο Νίκος Πουλαντζάς, πως «ο σοσιαλισμός ή θα είναι δημοκρατικός ή δεν θα υπάρξει ποτέ».
*Πρόσφατα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Πόλις το βιβλίο του Γιώργου Σιακαντάρη «Οι μεγάλες απουσίες. Η ελληνική δημοκρατία σε άμυνα».
02/01/2012 - 17:35 / σχόλια (2) Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά ...και μια εύστοχη απάντηση
city news + voices >>
02/01/2012 - 17:35 / σχόλια (2)
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
...και μια εύστοχη απάντηση
AV Team
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 15:59
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:51
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Η παρακάτω επιστολή του προέδρου του φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά Κωνσταντίνου Κούβαρη δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συλλόγου. (Οι υπογραμμίσεις δικές μας)
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΟΥΒΑΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Το ελληνικό φαρμακείο βρίσκεται υπό διωγμό. Δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα υπό τις παρούσες δραματικές συνθήκες βρίσκεται σε διαλογισμό, ασχολούμενο με την τακτική του αγώνα, τις κοινωνικές συμμαχίες, τη μορφή των κινητοποιήσεων, τις οικονομικές μελέτες, τις τεχνοκρατικές λύσεις, νομίζοντας ότι υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου για όλα αυτά. Εξακολουθούμε να είμαστε συνομιλητές ενός αδίστακτου και αφερέγγυου υπουργού, που επανειλημμένως μας έχει κοροϊδέψει. Διαπραγματευόμαστε δηλαδή με αυτόν ο οποίος μεθοδεύει την εξαφάνισή μας, βάζοντάς μας να νομιμοποιήσουμε τις όποιες δυσβάστακτες μελλοντικές αποφάσεις του, και μας αποτρέπει μέσω του διαλόγου από μαζικές κινητοποιήσεις που θα έδιναν λύση σε όλα τα προβλήματα. Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο. Οι τύψεις και οι αναστολές δεν μας ταιριάζουν. Στηρίξαμε το ασφαλιστικό σύστημα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά σήμερα που στην υγεία κυβερνούν συμφέροντα , πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τις ζωές μας, τις οικογένειές μας και τους εργαζόμενους στον κλάδο μας. Συνάδελφοι, ο καθένας προσωπικά ας αναλογιστεί μέσα από τις δυσκολίες του πώς θα συμμετέχει . Η ενότητα του κλάδου γίνεται επιζήμια όταν υπάρχει αδιαφορία και έλλειψη αλληλεγγύης. Αγωνίσου σήμερα για το φαρμακείο σου, ακόμα κι αν πιστεύεις ότι μπορείς να επιβιώσεις οικονομικά στο αύριο. Χωρίς αγώνα απλώς δεν γνωρίζεις το δικό σου τέλος.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΥΒΑΡΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
Ακολουθεί μια εύστοχη απάντηση από blog «Το ελληνάκι»:
Αξιότιμε κ. Κούβαρη
Δεν σας γνωρίζω προσωπικά. Έτυχε απλά και έπεσα πάνω σε μία ανοιχτή επιστολή σας στον Φαρμακευτικό Σύλλογο Πειραιά και για την ακρίβεια σε μία συγκεκριμένη φράση. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα, γράφετε αυτολεξεί: «Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο».
Θα ήθελα αρχικά να σας συγχαρώ για την εντιμότητα και την ειλικρίνειά σας. Παρά τα όσα αγωνιστικά και ανούσια κλισέ προλογίζετε, οφείλω να αναγνωρίσω την ειλικρίνεια στο σκεπτικό και τις προθέσεις σας.
Στη συνέχεια όμως, θα ήθελα να σας μουντζώσω, αλλά με μία ξεχωριστή μούντζα. Αυτή την τιμητική που δεν δίνω σε όποιον και όποιον, αλλά σε αυτόν που μπορεί και με τόση ευκολία και ειλικρίνεια, να ξεγυμνώνει τον πραγματικό Ελληναρά που κρύβει μέσα του. Τέτοιου είδους μούντζες, έχουν μεγάλη σημασία για μένα κυρίως γιατί στρέφονται σε πρόσωπα έξω από τα γνωστά πλαίσια αντίστοιχων στόχων. Το να μουντζώσεις έναν πολιτικό, έναν δημοσιογράφο, ή ένα μεγάλο λαμόγιο, δεν έχει πλέον και τόσο μεγάλη αξία. Έχει κορεστεί και σίγουρα δεν δημιουργεί κάτι νέο. Το να μουντζώνεις όμως τον «άνθρωπο της διπλανής πόρτας», τον τυχαίο πολίτη αυτής της χώρας που συμμετείχε μέχρι πρόσφατα στο τσιμπούσι και τον ελιτισμό που απολαμβάνει ένα κλειστό επάγγελμα, και εν πάσει περιπτώσει κατέχει επάξια ένα μικρό μεριδιάκι ευθύνης στην κρίση, έχει άλλη ευχαρίστηση. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο άνθρωπος πουλάει ψόφια ιδεολογία και συναδελφικότητα με τους γνωστούς αριστερίστικους θούριους που έχουμε σιχαθεί όλοι μας.
Μην δείτε αυτό το κείμενο επιθετικά. Δείτε το τιμητικά. Δεν συνηθίζω να λασπολογώ ή να κατακρίνω ανθρώπους προσωπικά με τόση ευκολία. Στο πρόσωπό σας, όμως, εκπροσωπείτε μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας που έμαθε να ελίσσεται ανάμεσα σε κομματικές φωλίτσες, που κοίταζε πάντα την πάρτη του και που όταν απειλούνταν τα προσωπικά του κεκτημένα, έβρισκε τον τρόπο να τα ανάγει σε συλλογικά. Ελληναράδες σαν του λόγου σας έχουν «αγανακτήσει», έχουν εκβιάσει, έχουν μουντζώσει και έχουν λυσσάξει γενικότερα στα πλαίσια της ξύλινης ιδεολογίας που, όπως προείπα, δεν αφορά πλέον κανέναν.
Δεν γνωρίζω πόση αξιοπρέπεια σάς έχει μείνει για να έχετε ακόμα αναρτημένη την ανοιχτή σας επιστολή στην ιστοσελίδα του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά, αλλά επειδή κατ’ εμέ, επιστολές που εκθέτουν τέτοιες ιδέες, πρέπει να μένουν κάπου αλώβητες για να τις κρίνει ο καθένας όπως νομίζει, σας κάνω την τιμή να την αναδημοσιεύσω εδώ. Θεωρείστε το ως χάρη εκ μέρους μου, ώστε να περάσει λιγότερο απαρατήρητη από όσο πέρασε μέσα στις μέρες των γιορτών. Ευτυχώς για εσάς, σε αυτή τη χώρα, τέτοιες δηλώσεις και τέτοιες στάσεις δεν αφορούν την Δικαιοσύνη και γενικότερα το Κράτος. Δυστυχώς, αφορούν όλους εμάς τους υπόλοιπους που πρέπει να ανεχτούμε ότι γράφετε δημοσίως.
Με καμία εκτίμηση,
ελληνάκι
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Submitted by Anonymous (not verified) on Mon, 02/01/2012 - 9:14μμ.
Χρειάζονται σχόλια? Να και
Χρειάζονται σχόλια?
Να και κάτι που θα μας βρει όλους ενωμένους (αριστεροί-δεξιοί, μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί, φτωχοί-πλούσιοι, έλληνες-μετανάστες, νέος-γέρος, υγειής-άρρωστος κοκ). Ό,τι και πιστεύει κάποιος δεν μπορεί να μην προκαλεί αηδία η επιστολή.
Και αν έχουν δίκιο (με ένα τεράστιο ... αν) δεν είναι τρόπος και ύφος αυτό. Δηλαδή αν εγώ πάθω ζημιά να πάρω και όποιον μπορώ μαζί μου;
reply
Submitted by Anonymous (not verified) on Mon, 02/01/2012 - 10:44μμ.
Αυτό που δείχνει καθαρά η
Αυτό που δείχνει καθαρά η ανακοίνωση μέσα στην αφέλειά της είναι ότι η Ελλάδα δεν ήταν μια συναινετική κοινωνία αλλά ένα μωσαϊκό συμφερόντων που μπορούσαν να συνυπάρχουν όσο υπήρχαν δανεικά λεφτά.
reply
αφήστε ένα σχόλιο
the PAPERcity news+VOICESfashion+LOOKdesign+HOMEculture210 guide
home
video gallery
blogs
av-books
av staff
city guide
podcast
photo gallery
02/01/2012 - 17:35 / σχόλια (2)
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
...και μια εύστοχη απάντηση
AV Team
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 15:59
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:51
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Η παρακάτω επιστολή του προέδρου του φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά Κωνσταντίνου Κούβαρη δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του συλλόγου. (Οι υπογραμμίσεις δικές μας)
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΟΥΒΑΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ
Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011
Αγαπητοί Συνάδελφοι,
Το ελληνικό φαρμακείο βρίσκεται υπό διωγμό. Δυστυχώς, το συνδικαλιστικό κίνημα υπό τις παρούσες δραματικές συνθήκες βρίσκεται σε διαλογισμό, ασχολούμενο με την τακτική του αγώνα, τις κοινωνικές συμμαχίες, τη μορφή των κινητοποιήσεων, τις οικονομικές μελέτες, τις τεχνοκρατικές λύσεις, νομίζοντας ότι υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου για όλα αυτά. Εξακολουθούμε να είμαστε συνομιλητές ενός αδίστακτου και αφερέγγυου υπουργού, που επανειλημμένως μας έχει κοροϊδέψει. Διαπραγματευόμαστε δηλαδή με αυτόν ο οποίος μεθοδεύει την εξαφάνισή μας, βάζοντάς μας να νομιμοποιήσουμε τις όποιες δυσβάστακτες μελλοντικές αποφάσεις του, και μας αποτρέπει μέσω του διαλόγου από μαζικές κινητοποιήσεις που θα έδιναν λύση σε όλα τα προβλήματα. Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο. Οι τύψεις και οι αναστολές δεν μας ταιριάζουν. Στηρίξαμε το ασφαλιστικό σύστημα όλα αυτά τα χρόνια, αλλά σήμερα που στην υγεία κυβερνούν συμφέροντα , πρέπει να αγωνιστούμε για να προστατεύσουμε τις ζωές μας, τις οικογένειές μας και τους εργαζόμενους στον κλάδο μας. Συνάδελφοι, ο καθένας προσωπικά ας αναλογιστεί μέσα από τις δυσκολίες του πώς θα συμμετέχει . Η ενότητα του κλάδου γίνεται επιζήμια όταν υπάρχει αδιαφορία και έλλειψη αλληλεγγύης. Αγωνίσου σήμερα για το φαρμακείο σου, ακόμα κι αν πιστεύεις ότι μπορείς να επιβιώσεις οικονομικά στο αύριο. Χωρίς αγώνα απλώς δεν γνωρίζεις το δικό σου τέλος.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΟΥΒΑΡΗΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ
Ακολουθεί μια εύστοχη απάντηση από blog «Το ελληνάκι»:
Αξιότιμε κ. Κούβαρη
Δεν σας γνωρίζω προσωπικά. Έτυχε απλά και έπεσα πάνω σε μία ανοιχτή επιστολή σας στον Φαρμακευτικό Σύλλογο Πειραιά και για την ακρίβεια σε μία συγκεκριμένη φράση. Ανάμεσα σε όλα τα άλλα, γράφετε αυτολεξεί: «Συνάδελφοι , αυτές τις δύσκολες ώρες έχοντας στα χέρια μας ακόμα το φάρμακο, είμαστε σε θέση να επιβάλλουμε και να επιλύσουμε το σύνολο των προβλημάτων, αρκεί να αποφασίσουμε να το στερήσουμε από τον Έλληνα ασφαλισμένο».
Θα ήθελα αρχικά να σας συγχαρώ για την εντιμότητα και την ειλικρίνειά σας. Παρά τα όσα αγωνιστικά και ανούσια κλισέ προλογίζετε, οφείλω να αναγνωρίσω την ειλικρίνεια στο σκεπτικό και τις προθέσεις σας.
Στη συνέχεια όμως, θα ήθελα να σας μουντζώσω, αλλά με μία ξεχωριστή μούντζα. Αυτή την τιμητική που δεν δίνω σε όποιον και όποιον, αλλά σε αυτόν που μπορεί και με τόση ευκολία και ειλικρίνεια, να ξεγυμνώνει τον πραγματικό Ελληναρά που κρύβει μέσα του. Τέτοιου είδους μούντζες, έχουν μεγάλη σημασία για μένα κυρίως γιατί στρέφονται σε πρόσωπα έξω από τα γνωστά πλαίσια αντίστοιχων στόχων. Το να μουντζώσεις έναν πολιτικό, έναν δημοσιογράφο, ή ένα μεγάλο λαμόγιο, δεν έχει πλέον και τόσο μεγάλη αξία. Έχει κορεστεί και σίγουρα δεν δημιουργεί κάτι νέο. Το να μουντζώνεις όμως τον «άνθρωπο της διπλανής πόρτας», τον τυχαίο πολίτη αυτής της χώρας που συμμετείχε μέχρι πρόσφατα στο τσιμπούσι και τον ελιτισμό που απολαμβάνει ένα κλειστό επάγγελμα, και εν πάσει περιπτώσει κατέχει επάξια ένα μικρό μεριδιάκι ευθύνης στην κρίση, έχει άλλη ευχαρίστηση. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο άνθρωπος πουλάει ψόφια ιδεολογία και συναδελφικότητα με τους γνωστούς αριστερίστικους θούριους που έχουμε σιχαθεί όλοι μας.
Μην δείτε αυτό το κείμενο επιθετικά. Δείτε το τιμητικά. Δεν συνηθίζω να λασπολογώ ή να κατακρίνω ανθρώπους προσωπικά με τόση ευκολία. Στο πρόσωπό σας, όμως, εκπροσωπείτε μία μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας που έμαθε να ελίσσεται ανάμεσα σε κομματικές φωλίτσες, που κοίταζε πάντα την πάρτη του και που όταν απειλούνταν τα προσωπικά του κεκτημένα, έβρισκε τον τρόπο να τα ανάγει σε συλλογικά. Ελληναράδες σαν του λόγου σας έχουν «αγανακτήσει», έχουν εκβιάσει, έχουν μουντζώσει και έχουν λυσσάξει γενικότερα στα πλαίσια της ξύλινης ιδεολογίας που, όπως προείπα, δεν αφορά πλέον κανέναν.
Δεν γνωρίζω πόση αξιοπρέπεια σάς έχει μείνει για να έχετε ακόμα αναρτημένη την ανοιχτή σας επιστολή στην ιστοσελίδα του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά, αλλά επειδή κατ’ εμέ, επιστολές που εκθέτουν τέτοιες ιδέες, πρέπει να μένουν κάπου αλώβητες για να τις κρίνει ο καθένας όπως νομίζει, σας κάνω την τιμή να την αναδημοσιεύσω εδώ. Θεωρείστε το ως χάρη εκ μέρους μου, ώστε να περάσει λιγότερο απαρατήρητη από όσο πέρασε μέσα στις μέρες των γιορτών. Ευτυχώς για εσάς, σε αυτή τη χώρα, τέτοιες δηλώσεις και τέτοιες στάσεις δεν αφορούν την Δικαιοσύνη και γενικότερα το Κράτος. Δυστυχώς, αφορούν όλους εμάς τους υπόλοιπους που πρέπει να ανεχτούμε ότι γράφετε δημοσίως.
Με καμία εκτίμηση,
ελληνάκι
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Submitted by Anonymous (not verified) on Mon, 02/01/2012 - 9:14μμ.
Χρειάζονται σχόλια? Να και
Χρειάζονται σχόλια?
Να και κάτι που θα μας βρει όλους ενωμένους (αριστεροί-δεξιοί, μνημονιακοί-αντιμνημονιακοί, φτωχοί-πλούσιοι, έλληνες-μετανάστες, νέος-γέρος, υγειής-άρρωστος κοκ). Ό,τι και πιστεύει κάποιος δεν μπορεί να μην προκαλεί αηδία η επιστολή.
Και αν έχουν δίκιο (με ένα τεράστιο ... αν) δεν είναι τρόπος και ύφος αυτό. Δηλαδή αν εγώ πάθω ζημιά να πάρω και όποιον μπορώ μαζί μου;
reply
Submitted by Anonymous (not verified) on Mon, 02/01/2012 - 10:44μμ.
Αυτό που δείχνει καθαρά η
Αυτό που δείχνει καθαρά η ανακοίνωση μέσα στην αφέλειά της είναι ότι η Ελλάδα δεν ήταν μια συναινετική κοινωνία αλλά ένα μωσαϊκό συμφερόντων που μπορούσαν να συνυπάρχουν όσο υπήρχαν δανεικά λεφτά.
reply
αφήστε ένα σχόλιο
the PAPERcity news+VOICESfashion+LOOKdesign+HOMEculture210 guide
home
video gallery
blogs
av-books
av staff
city guide
podcast
photo gallery
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας Θεόδωρος Σκυλακάκης
02/01/2012 - 15:50 / σχόλια (1)
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
Θεόδωρος Σκυλακάκης
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 17:46
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:51
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Στα σχεδόν σαράντα χρόνια που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση η ελληνική κοινωνία στράφηκε ως κοινωνία σε αξίες έντονα συλλογικές και σταδιακά απέκτησε την εξωτερική εμφάνιση μιας χώρας του ευρωπαϊκού βορρά. Διαδοχικά «κατέκτησε» υψηλούς φορολογικούς συντελεστές στο εισόδημα και τον πλούτο, «δωρεάν» κοινωνικές παροχές υγείας και παιδείας, ισχυρά κατοχυρωμένα συλλογικά δικαιώματα της μισθωτής εργασίας, προστασία συγκεκριμένων επαγγελμάτων (μηχανικοί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, κάτοχοι αδειών φορτηγών, ταξί κ.λπ.), που δικαιολογείτο γιατί το προστατευόμενο επάγγελμα προσέφερε -θεωρητικώς τουλάχιστον- αντίστοιχα κοινωνικά αγαθά.
Από πολύ νωρίς κατέστη όμως σαφές ότι οι συλλογικές αυτές αξίες ήταν στην πραγματικότητα λεοντές, καθώς η κοινωνική οργάνωση που στην πράξη εφαρμοζόταν, κάθε άλλο παρά εδράζονταν στις συλλογικές αξίες που υποκριτικά διατυμπάνιζαν οι υποστηρικτές του νέου κατεστημένου που σταδιακά δημιουργήθηκε. Αντίθετα πίσω από το προπέτασμα που δημιουργούσαν οι -κατ’ επίφαση- συλλογικές αξίες αναπτυσσόταν ένας ακραίος και βουλιμικός ατομισμός, που απλώθηκε ως ασθένεια σ’ όλες τις πτυχές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Οι «δωρεάν» κοινωνικές παροχές, δεν ήταν δωρεάν αφού ακυρώνονταν στην πράξη από την κακή ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών σε συνδυασμό με το φακελάκι στα νοσοκομεία και την αμείλικτη κοινωνική πίεση για ιδιαίτερα και φροντιστήρια. Οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές δεν ήταν υψηλοί παρά μόνο για μια μικρή μειοψηφία μισθωτών με υψηλές αμοιβές και για μια μικρή μερίδα άλλων φορολογουμένων με υψηλά εισοδήματα, που συνειδητά απέφευγαν να κάμνουν φοροδιαφυγή. Αντίθετα για μεγάλες άλλες κατηγορίες (επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που φοροδιέφευγαν λαδώνοντας, δημόσιοι υπάλληλοι που είχαν υποκύψει στη διαφθορά, εισοδηματίες που απέκρυπταν ενοίκια, δεκάδες χιλιάδες ψευδοανάπηροι που χρησιμοποιούσαν την ψευδοαναπηρία για να εξασφαλίζουν φοροαπαλλαγές κ.λπ.), ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής ήταν πολύ χαμηλότερος ή/και μηδενικός.
Το ίδιο υποκριτικά ήταν και τα υποτιθέμενα δικαιώματα της μισθωτής εργασίας καθώς, εκτός του υπερπροστατευομένου τομέα της οικονομίας (δημόσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες), η μισθωτή εργασία κάθε άλλο παρά απολάμβανε υψηλά εργασιακά δικαιώματα. Ο μισθωτός στις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα είχε πολύ χειρότερα συνταξιοδοτικά δικαιώματα από τον εργαζόμενο στον προστατευμένο τομέα της οικονομίας, δεν απολάμβανε συνδικαλιστικής προστασίας γιατί στις περισσότερες επιχειρήσεις δεν υπήρχαν συνδικάτα και οι μισθοί του αυξάνονταν πολύ λιγότερο από 50-300% πιο αργά σε σχέση με τον υπερπροστατευμένο τομέα της οικονομίας. Τέλος το 1/3 περίπου των εργαζομένων, κυρίως στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις αλλά και στον αγροτικό τομέα, βρισκόταν ως επί το πλείστον εκτός νομιμότητας, ανασφάλιστο, χωρίς ιατροφαμακευτική περίθαλψη, χωρίς κανένα συνδικαλιστικό ή άλλο δικαίωμα.
Αντίστοιχα ήταν τα συμβαίνοντα και σε σχέση με τα «κοινωνικά αγαθά», που προσέφεραν τα προστατευόμενα επαγγέλματα. Το «κοινωνικό αγαθό» της διαφύλαξης της πολεοδομικής νομιμότητας, δεν εμπόδισε το κτίσιμο και την μεταβίβαση άνω του ενός εκατομμυρίου παράνομων ημιυπαίθριων, το κοινωνικό αγαθό της χρηστής διαχείρισης των φαρμάκων δεν εμπόδισε τη χώρα να πρωταγωνιστεί στην Ευρώπη στην παροχή (και στη συνέχεια κατανάλωση) τεραστίων ποσοτήτων αντιβιοτικών χωρίς ιατρική συνταγή, το κλειστό επάγγελμα του κατόχου αδείας ταξί δεν εμπόδισε την πλειονότητα των οδηγών ταξί να παρέχουν κακής ποιότητας κοινωνικές υπηρεσίες (ιδίως έναντι των τουριστών), να οδηγούν αντικοινωνικά κ.λπ..
Αντίστοιχα και ο υπερπροστατευόμενος δημόσιος τομέας κάθε άλλο παρά διαφύλαττε τις συλλογικές αξίες που θεωρητικά υπηρετούσε. Οι εφοριακοί δεν πρωταγωνίστησαν στην άμεπτη συλλογή φόρων, οι εργαζόμενοι στις πολεοδομίες στην πολεοδομική ευταξία κ.λπ.
Δεν θα επιμείνω εδώ καθόλου στις ευθύνες της κάθε ομάδας και προφανώς και στις ευθύνες, του πολιτικού συστήματος που οριζόντια διαπλέκονταν με όλες τις κοινωνικές ομάδες και αντάμειβε μέσω των πελατειακών σχέσεων κάθε είδους αντικοινωνική συμπεριφορά. Αυτές έχουν άλλωστε εκτεταμένα συζητηθεί. Ο στόχος του συγκεκριμένου κειμένου, του πρώτου μιας πολύ δύσκολης καινούριας χρονιάς που ξεκινάει, είναι διαφορετικός. Ισχυρίζομαι εδώ ότι θα ήταν μέγα και εγκληματικό λάθος αν η αποτυχία της ψευδεπίγραφης συλλογικότητας οδηγούσε στην επικράτηση του ακραίου ατομισμού ο οποίος υπέβοσκε όλα αυτά τα χρόνια μερικά εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του «ελληνικού μοντέλου».
Το λέω αυτό γιατί ο πειρασμός είναι μεγάλος, η κινητήρια δύναμη της οργής που σπρώχνει προς τις ατομικές διεξόδους ισχυρότατη και ο κίνδυνος της κοινωνικής αποσύνθεσης που θα ακολουθήσει τρομακτικός.
Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, το πρόβλημά μας σήμερα δεν είναι κατά τη γνώμη μου πρωτίστως οικονομικό, αν και οι πραγματικές οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε είναι τεράστιες. Είναι κυρίως πρόβλημα κοινωνικής οργάνωσης και πολιτικής εκπροσώπησης, που πολλαπλασιάζει και μεγεθύνει τα πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα, προσθέτοντας στις αντικειμενικές δυσκολίες μια καταλυτική αβεβαιότητα για τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις, που παραλύει την οικονομία και καθιστά μη εφαρμόσιμη οποιαδήποτε οικονομική πολιτική.
Η Ελλάδα αντικειμενικά δεν είναι χώρα καταδικασμένη. Έχει υποδομές (δρόμοι, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, κατοικίες, γραφεία, νοσοκομειακές υποδομές κ.λπ.), σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας. Έχει έναν ικανό πληθυσμό, καλά μορφωμένο, χάρις κυρίως τις θυσίες των ελλήνων γονέων για τα παιδιά τους και -ιδίως στον ιδιωτικό τομέα- ιδιαίτερα εργατικό. Εξακολουθεί να συμμετέχει στις ισχυρότερες διεθνείς συμμαχίες και να απολαμβάνει τα πλεονεκτήματά τους.
Το σημαντικότερο, οι πολίτες της δεν έχουν άγνοια (όπως συμβαίνει σε χώρες χαμηλότερου επιπέδου κοινωνικής ανάπτυξης), των αξιών ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. Αντίθετα ασπάζονται ένα σύστημα ιδεατών κοινωνικών κανόνων δυτικής χώρας, το οποίο όμως έχει σταδιακά τόσο απομακρυνθεί από τους πραγματικούς κοινωνικούς κανόνες που ακολουθούν στην καθημερινότητά τους, ιδίως στη σχέση τους με το κράτος, ώστε η επικρατούσα κοινωνική συμπεριφορά σε πολλούς τομείς (π.χ. φορολογική και πολεοδομική συμπεριφορά, διαφθορά, διαχείριση απορριμμάτων κ.λπ.), να προσομοιάζει με αυτή τριτοκοσμικής χώρας [1].
Για να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα που έχουμε στα επόμενα χρόνια και να οικοδομήσουμε και πάλι μια οικονομία που να παράγει και να αναπτύσσεται πρέπει να αποφύγουμε κατ’ αρχήν την οικονομική καταστροφή που συνεπάγεται η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, που θα κριθεί σε πρώτη φάση μέσα στο επόμενο τρίμηνο, λαμβάνοντας όσες και όποιες αποφάσεις είναι αναγκαίες.
Στη συνέχεια πρέπει να υιοθετήσουμε ή να οικοδομήσουμε ταχύτατα καθημερινές κοινωνικές συμπεριφορές και αντίστοιχους κοινωνικούς θεσμούς και σχέσεις πολιτικής εκπροσώπησης, που να ανταποκρίνονται στις αξίες στις οποίες πράγματι πιστεύουμε και όχι σ’ αυτές με τις οποίες η ελληνική κοινωνία σταδιακά συμβιβάστηκε ή εντός των οποίων παγιδεύτηκε τις τελευταίες δεκαετίες.
Η βάση της νέας συλλογικότητας που πρέπει να οικοδομήσουμε είναι απλή. Δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη φαντασία. Είναι ένα κράτος δικαίου και δικαιοσύνης. Μια νέα συλλογικότητα που δεν θα ανέχεται το ρουσφέτι, τη διαφθορά (μεγάλη και μικρή) και την εκτεταμένη (μεγάλη και μικρή) παρανομία, φοροδιαφυγή κ.λπ. Η μετάβαση στη νέα συλλογικότητα από την κοινωνική παγίδα στην οποία βρισκόμαστε είναι όμως εξαιρετικά δύσκολη.
Το ερώτημα που έθετε ο καθένας ατομικά ήταν ως τώρα καταλυτικό. Ο μέσος πολίτης σκεπτόταν: «η δική μου αλλαγή αν χρειάζεται, ελάχιστα θα επηρεάσει και αν δεν αλλάξουν οι άλλοι (κατά τεκμήριο οι ισχυρότεροι, με πολύ μεγαλύτερες ευθύνες πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες κ.λπ.), απλώς θα είμαι ακόμα περισσότερο το θύμα» (η ακριβής λέξη που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα είναι άλλη).
Δεν υπάρχει σε ατομικό επίπεδο ορθολογική απάντηση στην αντίδραση αυτή. Μόνη ελπίδα είναι οι τεράστιες δυσκολίες και αντιξοότητες που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία να πυροδοτήσουν μια ταχύτατη αλλαγή στην κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά και να διαμορφώσουν αυτή τη νέα συλλογικότητα, που θα οδηγήσει εφόσον επέλθει –το πιστεύω αυτό ακράδαντα- σε ένα καλύτερο μέλλον.
Μια τόσο σύνθετη κοινωνική διεργασία απαιτεί χρόνο. Άγνωστο πόσον. Ενδιαμέσως όσοι έχουν τις ευθύνες -πολιτικές και οικονομικές- πρέπει να κάνουν το παν ώστε να αποφύγουμε την καταστροφή για να έχει το χρόνο η ελληνική κοινωνία να δώσει τη δική απάντηση –από πλευράς πολιτικής εκπροσώπησης και αλλαγής στο εφαρμοσμένο σύστημα αξιών- στην ελληνική κρίση. Καλή χρονιά.
[1] Οι ιδεατές κοινωνικές αξίες τις οποίες ασπάζεται ο μέσος πολίτης έχουν τόσο απομακρυνθεί από την πραγματική καθημερινή κοινωνική συμπεριφορά ώστε η σχέση μεταξύ των δύο να έχει διαρραγεί και να θυμίζει εξαρθρωμένο μέλος, που δεν κατευθύνεται πια από τον «εγκέφαλο».
Η αναζήτηση μιας νέας συλλογικότητας
Θεόδωρος Σκυλακάκης
μοίρασμα
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
02/01/2012 - 17:46
Μια απαράδεκτη επιστολή του προέδρου του Φαρμακευτικού Συλλόγου Πειραιά
30/12/2011 - 12:42
Ένα ποτήρι νερό στον Αη Βασίλη!
27/12/2011 - 15:09
Από τη (μη) «Αγία Λίμνη» στην «Αγία Ζώνη»
24/12/2011 - 17:41
Ψέματα και ναρκωτικά (ληγμένα)
22/12/2011 - 14:51
Σύριζα: από την Αριστερά της άρνησης στην αριστερά της αποκάλυψης
22/12/2011 - 14:33
Το θέατρο σκιών στις περικοπές
21/12/2011 - 16:20
Xαρούμενη Κενή Πτωχοχρονιά!
1 OF 33
››
Στα σχεδόν σαράντα χρόνια που ακολούθησαν τη μεταπολίτευση η ελληνική κοινωνία στράφηκε ως κοινωνία σε αξίες έντονα συλλογικές και σταδιακά απέκτησε την εξωτερική εμφάνιση μιας χώρας του ευρωπαϊκού βορρά. Διαδοχικά «κατέκτησε» υψηλούς φορολογικούς συντελεστές στο εισόδημα και τον πλούτο, «δωρεάν» κοινωνικές παροχές υγείας και παιδείας, ισχυρά κατοχυρωμένα συλλογικά δικαιώματα της μισθωτής εργασίας, προστασία συγκεκριμένων επαγγελμάτων (μηχανικοί, φαρμακοποιοί, δικηγόροι, κάτοχοι αδειών φορτηγών, ταξί κ.λπ.), που δικαιολογείτο γιατί το προστατευόμενο επάγγελμα προσέφερε -θεωρητικώς τουλάχιστον- αντίστοιχα κοινωνικά αγαθά.
Από πολύ νωρίς κατέστη όμως σαφές ότι οι συλλογικές αυτές αξίες ήταν στην πραγματικότητα λεοντές, καθώς η κοινωνική οργάνωση που στην πράξη εφαρμοζόταν, κάθε άλλο παρά εδράζονταν στις συλλογικές αξίες που υποκριτικά διατυμπάνιζαν οι υποστηρικτές του νέου κατεστημένου που σταδιακά δημιουργήθηκε. Αντίθετα πίσω από το προπέτασμα που δημιουργούσαν οι -κατ’ επίφαση- συλλογικές αξίες αναπτυσσόταν ένας ακραίος και βουλιμικός ατομισμός, που απλώθηκε ως ασθένεια σ’ όλες τις πτυχές της οικονομικής και κοινωνικής ζωής.
Οι «δωρεάν» κοινωνικές παροχές, δεν ήταν δωρεάν αφού ακυρώνονταν στην πράξη από την κακή ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών σε συνδυασμό με το φακελάκι στα νοσοκομεία και την αμείλικτη κοινωνική πίεση για ιδιαίτερα και φροντιστήρια. Οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές δεν ήταν υψηλοί παρά μόνο για μια μικρή μειοψηφία μισθωτών με υψηλές αμοιβές και για μια μικρή μερίδα άλλων φορολογουμένων με υψηλά εισοδήματα, που συνειδητά απέφευγαν να κάμνουν φοροδιαφυγή. Αντίθετα για μεγάλες άλλες κατηγορίες (επιχειρήσεις και ελεύθεροι επαγγελματίες που φοροδιέφευγαν λαδώνοντας, δημόσιοι υπάλληλοι που είχαν υποκύψει στη διαφθορά, εισοδηματίες που απέκρυπταν ενοίκια, δεκάδες χιλιάδες ψευδοανάπηροι που χρησιμοποιούσαν την ψευδοαναπηρία για να εξασφαλίζουν φοροαπαλλαγές κ.λπ.), ο πραγματικός φορολογικός συντελεστής ήταν πολύ χαμηλότερος ή/και μηδενικός.
Το ίδιο υποκριτικά ήταν και τα υποτιθέμενα δικαιώματα της μισθωτής εργασίας καθώς, εκτός του υπερπροστατευομένου τομέα της οικονομίας (δημόσιο, ΔΕΚΟ, τράπεζες), η μισθωτή εργασία κάθε άλλο παρά απολάμβανε υψηλά εργασιακά δικαιώματα. Ο μισθωτός στις μεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα είχε πολύ χειρότερα συνταξιοδοτικά δικαιώματα από τον εργαζόμενο στον προστατευμένο τομέα της οικονομίας, δεν απολάμβανε συνδικαλιστικής προστασίας γιατί στις περισσότερες επιχειρήσεις δεν υπήρχαν συνδικάτα και οι μισθοί του αυξάνονταν πολύ λιγότερο από 50-300% πιο αργά σε σχέση με τον υπερπροστατευμένο τομέα της οικονομίας. Τέλος το 1/3 περίπου των εργαζομένων, κυρίως στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις αλλά και στον αγροτικό τομέα, βρισκόταν ως επί το πλείστον εκτός νομιμότητας, ανασφάλιστο, χωρίς ιατροφαμακευτική περίθαλψη, χωρίς κανένα συνδικαλιστικό ή άλλο δικαίωμα.
Αντίστοιχα ήταν τα συμβαίνοντα και σε σχέση με τα «κοινωνικά αγαθά», που προσέφεραν τα προστατευόμενα επαγγέλματα. Το «κοινωνικό αγαθό» της διαφύλαξης της πολεοδομικής νομιμότητας, δεν εμπόδισε το κτίσιμο και την μεταβίβαση άνω του ενός εκατομμυρίου παράνομων ημιυπαίθριων, το κοινωνικό αγαθό της χρηστής διαχείρισης των φαρμάκων δεν εμπόδισε τη χώρα να πρωταγωνιστεί στην Ευρώπη στην παροχή (και στη συνέχεια κατανάλωση) τεραστίων ποσοτήτων αντιβιοτικών χωρίς ιατρική συνταγή, το κλειστό επάγγελμα του κατόχου αδείας ταξί δεν εμπόδισε την πλειονότητα των οδηγών ταξί να παρέχουν κακής ποιότητας κοινωνικές υπηρεσίες (ιδίως έναντι των τουριστών), να οδηγούν αντικοινωνικά κ.λπ..
Αντίστοιχα και ο υπερπροστατευόμενος δημόσιος τομέας κάθε άλλο παρά διαφύλαττε τις συλλογικές αξίες που θεωρητικά υπηρετούσε. Οι εφοριακοί δεν πρωταγωνίστησαν στην άμεπτη συλλογή φόρων, οι εργαζόμενοι στις πολεοδομίες στην πολεοδομική ευταξία κ.λπ.
Δεν θα επιμείνω εδώ καθόλου στις ευθύνες της κάθε ομάδας και προφανώς και στις ευθύνες, του πολιτικού συστήματος που οριζόντια διαπλέκονταν με όλες τις κοινωνικές ομάδες και αντάμειβε μέσω των πελατειακών σχέσεων κάθε είδους αντικοινωνική συμπεριφορά. Αυτές έχουν άλλωστε εκτεταμένα συζητηθεί. Ο στόχος του συγκεκριμένου κειμένου, του πρώτου μιας πολύ δύσκολης καινούριας χρονιάς που ξεκινάει, είναι διαφορετικός. Ισχυρίζομαι εδώ ότι θα ήταν μέγα και εγκληματικό λάθος αν η αποτυχία της ψευδεπίγραφης συλλογικότητας οδηγούσε στην επικράτηση του ακραίου ατομισμού ο οποίος υπέβοσκε όλα αυτά τα χρόνια μερικά εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του «ελληνικού μοντέλου».
Το λέω αυτό γιατί ο πειρασμός είναι μεγάλος, η κινητήρια δύναμη της οργής που σπρώχνει προς τις ατομικές διεξόδους ισχυρότατη και ο κίνδυνος της κοινωνικής αποσύνθεσης που θα ακολουθήσει τρομακτικός.
Όσο και αν φαίνεται παράδοξο, το πρόβλημά μας σήμερα δεν είναι κατά τη γνώμη μου πρωτίστως οικονομικό, αν και οι πραγματικές οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε είναι τεράστιες. Είναι κυρίως πρόβλημα κοινωνικής οργάνωσης και πολιτικής εκπροσώπησης, που πολλαπλασιάζει και μεγεθύνει τα πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα, προσθέτοντας στις αντικειμενικές δυσκολίες μια καταλυτική αβεβαιότητα για τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις, που παραλύει την οικονομία και καθιστά μη εφαρμόσιμη οποιαδήποτε οικονομική πολιτική.
Η Ελλάδα αντικειμενικά δεν είναι χώρα καταδικασμένη. Έχει υποδομές (δρόμοι, τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, κατοικίες, γραφεία, νοσοκομειακές υποδομές κ.λπ.), σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας. Έχει έναν ικανό πληθυσμό, καλά μορφωμένο, χάρις κυρίως τις θυσίες των ελλήνων γονέων για τα παιδιά τους και -ιδίως στον ιδιωτικό τομέα- ιδιαίτερα εργατικό. Εξακολουθεί να συμμετέχει στις ισχυρότερες διεθνείς συμμαχίες και να απολαμβάνει τα πλεονεκτήματά τους.
Το σημαντικότερο, οι πολίτες της δεν έχουν άγνοια (όπως συμβαίνει σε χώρες χαμηλότερου επιπέδου κοινωνικής ανάπτυξης), των αξιών ενός σύγχρονου κράτους δικαίου. Αντίθετα ασπάζονται ένα σύστημα ιδεατών κοινωνικών κανόνων δυτικής χώρας, το οποίο όμως έχει σταδιακά τόσο απομακρυνθεί από τους πραγματικούς κοινωνικούς κανόνες που ακολουθούν στην καθημερινότητά τους, ιδίως στη σχέση τους με το κράτος, ώστε η επικρατούσα κοινωνική συμπεριφορά σε πολλούς τομείς (π.χ. φορολογική και πολεοδομική συμπεριφορά, διαφθορά, διαχείριση απορριμμάτων κ.λπ.), να προσομοιάζει με αυτή τριτοκοσμικής χώρας [1].
Για να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα που έχουμε στα επόμενα χρόνια και να οικοδομήσουμε και πάλι μια οικονομία που να παράγει και να αναπτύσσεται πρέπει να αποφύγουμε κατ’ αρχήν την οικονομική καταστροφή που συνεπάγεται η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, που θα κριθεί σε πρώτη φάση μέσα στο επόμενο τρίμηνο, λαμβάνοντας όσες και όποιες αποφάσεις είναι αναγκαίες.
Στη συνέχεια πρέπει να υιοθετήσουμε ή να οικοδομήσουμε ταχύτατα καθημερινές κοινωνικές συμπεριφορές και αντίστοιχους κοινωνικούς θεσμούς και σχέσεις πολιτικής εκπροσώπησης, που να ανταποκρίνονται στις αξίες στις οποίες πράγματι πιστεύουμε και όχι σ’ αυτές με τις οποίες η ελληνική κοινωνία σταδιακά συμβιβάστηκε ή εντός των οποίων παγιδεύτηκε τις τελευταίες δεκαετίες.
Η βάση της νέας συλλογικότητας που πρέπει να οικοδομήσουμε είναι απλή. Δεν απαιτεί καμία ιδιαίτερη φαντασία. Είναι ένα κράτος δικαίου και δικαιοσύνης. Μια νέα συλλογικότητα που δεν θα ανέχεται το ρουσφέτι, τη διαφθορά (μεγάλη και μικρή) και την εκτεταμένη (μεγάλη και μικρή) παρανομία, φοροδιαφυγή κ.λπ. Η μετάβαση στη νέα συλλογικότητα από την κοινωνική παγίδα στην οποία βρισκόμαστε είναι όμως εξαιρετικά δύσκολη.
Το ερώτημα που έθετε ο καθένας ατομικά ήταν ως τώρα καταλυτικό. Ο μέσος πολίτης σκεπτόταν: «η δική μου αλλαγή αν χρειάζεται, ελάχιστα θα επηρεάσει και αν δεν αλλάξουν οι άλλοι (κατά τεκμήριο οι ισχυρότεροι, με πολύ μεγαλύτερες ευθύνες πολιτικοί, μεγαλοεπιχειρηματίες κ.λπ.), απλώς θα είμαι ακόμα περισσότερο το θύμα» (η ακριβής λέξη που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητα είναι άλλη).
Δεν υπάρχει σε ατομικό επίπεδο ορθολογική απάντηση στην αντίδραση αυτή. Μόνη ελπίδα είναι οι τεράστιες δυσκολίες και αντιξοότητες που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία να πυροδοτήσουν μια ταχύτατη αλλαγή στην κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά και να διαμορφώσουν αυτή τη νέα συλλογικότητα, που θα οδηγήσει εφόσον επέλθει –το πιστεύω αυτό ακράδαντα- σε ένα καλύτερο μέλλον.
Μια τόσο σύνθετη κοινωνική διεργασία απαιτεί χρόνο. Άγνωστο πόσον. Ενδιαμέσως όσοι έχουν τις ευθύνες -πολιτικές και οικονομικές- πρέπει να κάνουν το παν ώστε να αποφύγουμε την καταστροφή για να έχει το χρόνο η ελληνική κοινωνία να δώσει τη δική απάντηση –από πλευράς πολιτικής εκπροσώπησης και αλλαγής στο εφαρμοσμένο σύστημα αξιών- στην ελληνική κρίση. Καλή χρονιά.
[1] Οι ιδεατές κοινωνικές αξίες τις οποίες ασπάζεται ο μέσος πολίτης έχουν τόσο απομακρυνθεί από την πραγματική καθημερινή κοινωνική συμπεριφορά ώστε η σχέση μεταξύ των δύο να έχει διαρραγεί και να θυμίζει εξαρθρωμένο μέλος, που δεν κατευθύνεται πια από τον «εγκέφαλο».
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Qui veut se dépurer?.Docteur Peter JentschuraQu...
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ:
Qui veut se dépurer?.
Docteur Peter Jentschura
Qu...: Qui veut se dépurer ? . Docteur Peter Jentschura Q uel est le problème de santé numéro 1? C e serait, tout simplement, la surcharge en ...
Qui veut se dépurer?.
Docteur Peter Jentschura
Qu...: Qui veut se dépurer ? . Docteur Peter Jentschura Q uel est le problème de santé numéro 1? C e serait, tout simplement, la surcharge en ...
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Qui veut se dépurer?.Docteur Peter JentschuraQu...
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ:
Qui veut se dépurer?.
Docteur Peter Jentschura
Qu...: Qui veut se dépurer ? . Docteur Peter Jentschura Q uel est le problème de santé numéro 1? C e serait, tout simplement, la surcharge en ...
Qui veut se dépurer?.
Docteur Peter Jentschura
Qu...: Qui veut se dépurer ? . Docteur Peter Jentschura Q uel est le problème de santé numéro 1? C e serait, tout simplement, la surcharge en ...
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΧΥΜΟΣ ΛΕΜΟΝΙ
DÉMOCRATIE-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: ΧΥΜΟΣ ΛΕΜΟΝΙ: ΧΥΜΟΣ ΛΕΜΟΝΙ To τελευταίο διάστημα έκανε τον γύρο του διαδικτύου μιά μελέτη του Ινστιτούτου Επιστημών Υγείας της Βαλτιμόρης, όπου αναφέ...
To χαμομηλάκι: Όταν ο ύπνος... δεν παίρνει τα παιδιά και... η Mat...
To χαμομηλάκι: Όταν ο ύπνος... δεν παίρνει τα παιδιά και... η Mat...: Της Ελένης Λαζαράτου . Ο ι διαταραχές ύπνου στην παιδική και την εφηβική ηλικία έχουν μελετηθεί λιγότερο από εκείνες των ενηλίκων, αλλ...
ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ, 1.000.000 Δ.Υ. ΖΗΤΩ
ΣΟΚ! Ποιοι είναι οι 25 νέοι φόροι που ήρθαν με το 2012!
«Γνωριμία» θα έχουμε αυτή την χρονιά με 25 νέους φόρους.
Ναι, ακούσατε καλά. Τώρα καθίστε, πάρτε μια βαθειά ανάσα και διαβάστε…
Τα 25 νέα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή από χθες, είναι:
1. Μείωση του αφορολόγητου ποσού από τα 12.000 ευρώ, στα 5.000 ευρώ. Οι δύο μειώσεις στο αφορολόγητο, μπορεί να έγιναν μέσα στο 2011 (Ιούλιο και Οκτώβριο), όμως η παρακράτηση θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2012.
2. Στα 9.000 ευρώ, από 12.000 ευρώ, μειώνεται το αφορολόγητο ποσό για τους νέους ηλικίας μέχρι 30 ετών, και τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών.
3. Αλλαγές στους συντελεστές και στα κλιμάκια της φορολογικής κλίμακας, τα οποία περιορίζονται σε 8, από 10 που είναι σήμερα. Ο συντελεστής φόρου, που αντιστοιχεί στο κλιμάκιο ετήσιου εισοδήματος, από τα 16.000 έως τα 22.000 ευρώ, αυξάνεται από 24%, σε 25%. Για εισοδήματα από 22.000 έως 26.000 ευρώ, μειώνεται από 26%, σε 25%. Για το τμήμα του εισοδήματος από τα 26.000 έως τα 32.000 ευρώ, ο συντελεστής αυξάνεται από 32%, σε 35%. Για εισοδήματα από 32.000 έως 40.000 ευρώ, ο συντελεστής μειώνεται από 36%, σε 35%.
4. Μείωση των αφορολογήτων ορίων για τα προστατευόμενα τέκνα του υπόχρεου. Συγκεκριμένα, μειώνονται από τις 11.500 στις 7.000 ευρώ, για τους υπόχρεους, που έχουν 3 τέκνα, και από τις 13.500 στις 10.000 ευρώ, για όσους έχουν 4 τέκνα.
5. Αυξάνονται έως 71% τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες, ΙΧ αυτοκίνητα, σκάφη και πισίνες.
6. Κόβονται στο μισό οι φοροαπαλλαγές για νοσήλια, ενοίκια, δίδακτρα φροντιστηρίων, ασφάλιστρα ζωής, δωρεές, διατροφή κ.λπ. και η έκπτωση 10% θα γίνεται μόνο από τον φόρο. Επίσης, καταργείται η έκπτωση 20% για τις δικηγορικές αμοιβές.
7. Καταργείται το «μπόνους» 10% της έκπτωσης φόρου, που ίσχυε στις περιπτώσεις συγκέντρωσης περισσότερων αποδείξεων από τις απαιτούμενες.
8. Τίθεται σε εφαρμογή η αυξημένη παρακράτηση φόρου εισοδήματος, με το νέο μειωμένο αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ.
9. Ξεκίνησε η παρακράτηση της «ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης», που επιβάλλεται με συντελεστές 1%-4%, σε ετήσια εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.
10. Μειώνεται στα 200.000 ευρώ, από 400.000 ευρώ, το αφορολόγητο του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας, κάτι που θα οδηγήσει σε νέες επιβαρύνσεις για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
11. Σε πέντε μηνιαίες δόσεις θα πρέπει να καταβάλλουν οι ιδιοκτήτες το Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών. Το τέλος θα αναπροσαρμοστεί, εφόσον αυξηθούν οι αντικειμενικές αξίες.
12. Έξι φόροι θα περιμένουν τους ιδιοκτήτες ακινήτων το 2012. Συγκεκριμένα, το ΕΤΑΚ του 2009, η έκτακτη εισφορά στην ακίνητη περιουσία άνω των 400.000 ευρώ του έτους 2009, το Έκτακτο Ειδικό Τέλος της ΔΕΗ για το 2011 και το 2012 και ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας των ετών 2010 και 2011.
13. Το 2012 θα εισπραχθεί και η έκτακτη εισφορά για το 2011, για όσους έχουν εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.
14. Το νέο τέλος επιτηδεύματος, που θα πρέπει να πληρώσουν όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι στην Εφορία. Για το 2012, το τέλος αυξάνεται από 300 ευρώ σε 500 ευρώ, για κάθε επιχειρηματία και επαγγελματία με έδρα πόλη άνω των 200.000 κατοίκων. Και από 300 σε 400 ευρώ, για όσους έχουν την έδρα τους σε πόλη μέχρι 200.000 κατοίκων.
15. Το 2012 θα εισπραχθεί η έκτακτη εισφορά επί των τεκμηρίων διαβίωσης, για ΙΧ αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών εκατοστών, σκάφη αναψυχής άνω των 7 μέτρων, και πισίνες. Η έκτακτη εισφορά θα υπολογιστεί επί των αυξημένων έως και 71% αντικειμενικών κριτηρίων διαβίωσης ΙΧ, σκαφών και δεξαμενών κολύμβησης, που θα ισχύσουν για τα εισοδήματα του 2011.
16. Από την 1/1/2012 θα επιβάλλεται φόρος 20% στην αξία των τηλεοπτικών διαφημίσεων.
17. Εξομοιώνεται ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης – κίνησης. Ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, που παραλαμβάνουν τα φυσικά πρόσωπα, θα φτάσει στο 80% του ΕΦΚ του πετρελαίου κίνησης από τις 15/10/2012. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, από τον Οκτώβριο του επομένου έτους το πετρέλαιο θέρμανσης να πωλείται στα νοικοκυριά ακριβότερα κατά 40 λεπτά το λίτρο, σε τιμές μεταξύ 1,30 και 1,40 το λίτρο.
18. Θεσπίζεται «ηλεκτρονικό» πόθεν έσχες για όλους τους φορολογούμενους. Σ’ αυτό θα καταγράφονται όλα τα κινητά και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του φορολογούμενου. Η καταγραφή θα γίνει με ειδικό έντυπο, που θα συμπληρώσουν όλοι οι φορολογούμενοι το 2012. Στο έντυπο θα δηλώνονται όλες οι μεταβολές στην περιουσία του φορολογούμενου, αλλά και οι καταθέσεις.
19. Επανέρχονται τα αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών. Σε κάθε ελεύθερο επαγγελματία και μικρομεσαία επιχείρηση πρόκειται να υπολογίζεται ένα ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα, βάσει συγκεκριμένων «αντικειμενικών κριτηρίων».
20. Αυξάνονται οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων, με στόχο να προσεγγίσουν τις αγοραίες τιμές. Η προσέγγιση θα γίνει μέσω της βάσης δεδομένων που διατηρεί η Τράπεζα της Ελλάδος από τις εκτιμήσεις ακινήτων, που πραγματοποιούν οι εμπορικές τράπεζες στο πλαίσιο των χορηγήσεων στεγαστικών δανείων και των προσημειώσεων ακινήτων για κάθε είδους χρηματοδότηση.
21. Η αύξηση των αντικειμενικών θα επιβαρύνει τον ΦΠΑ 23%, που επιβάλλεται στις αγοραπωλησίες των νεόδμητων οικοδομών, πλην της πρώτης κατοικίας.
22. Αυξήσεις έρχονται, με την αναθεώρηση των αντικειμενικών, και στους φόρους μεταβίβασης παλαιών οικοδομών, οικοπέδων και αγροκτημάτων. Ο φόρος μεταβίβασης, που κυμαίνεται από 8% έως 10% επί της φορολογητέας αξίας ενός ακινήτου, θα αυξηθεί σημαντικά εξαιτίας της αναθεώρησης στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
23. Η αύξηση των αντικειμενικών τιμών θα βάλει «φωτιά» και στους φόρους για δωρεές, γονικές παροχές και κληρονομιές ακινήτων.
24. Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, ο οποίος θα αντικατασταθεί από τον «Κώδικα Απεικόνισης Συναλλαγών». Με τον νέο κώδικα θα επιχειρηθεί να απλοποιηθεί η τήρηση βιβλίων και η έκδοση στοιχείων για τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Όλες οι συναλλαγές τους θα περνούν, υποχρεωτικά, μέσω ενός επαγγελματικού τραπεζικού λογαριασμού.
25. Αλλάζει ο τρόπος φορολόγησης των αγροτών. Πλέον, θα αντιμετωπίζονται ως επιτηδευματίες, και θα είναι υποχρεωμένοι να διατηρούν βιβλία και στοιχεία. Παράλληλα, θα διατηρηθεί το αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού του αγροτικού εισοδήματος μόνο για τους φορολογούμενους, που είναι κατά περίσταση αγρότες.
Κάνε για να προλάβεις το μακελειό!
«Γνωριμία» θα έχουμε αυτή την χρονιά με 25 νέους φόρους.
Ναι, ακούσατε καλά. Τώρα καθίστε, πάρτε μια βαθειά ανάσα και διαβάστε…
Τα 25 νέα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή από χθες, είναι:
1. Μείωση του αφορολόγητου ποσού από τα 12.000 ευρώ, στα 5.000 ευρώ. Οι δύο μειώσεις στο αφορολόγητο, μπορεί να έγιναν μέσα στο 2011 (Ιούλιο και Οκτώβριο), όμως η παρακράτηση θα τεθεί σε ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2012.
2. Στα 9.000 ευρώ, από 12.000 ευρώ, μειώνεται το αφορολόγητο ποσό για τους νέους ηλικίας μέχρι 30 ετών, και τους συνταξιούχους άνω των 65 ετών.
3. Αλλαγές στους συντελεστές και στα κλιμάκια της φορολογικής κλίμακας, τα οποία περιορίζονται σε 8, από 10 που είναι σήμερα. Ο συντελεστής φόρου, που αντιστοιχεί στο κλιμάκιο ετήσιου εισοδήματος, από τα 16.000 έως τα 22.000 ευρώ, αυξάνεται από 24%, σε 25%. Για εισοδήματα από 22.000 έως 26.000 ευρώ, μειώνεται από 26%, σε 25%. Για το τμήμα του εισοδήματος από τα 26.000 έως τα 32.000 ευρώ, ο συντελεστής αυξάνεται από 32%, σε 35%. Για εισοδήματα από 32.000 έως 40.000 ευρώ, ο συντελεστής μειώνεται από 36%, σε 35%.
4. Μείωση των αφορολογήτων ορίων για τα προστατευόμενα τέκνα του υπόχρεου. Συγκεκριμένα, μειώνονται από τις 11.500 στις 7.000 ευρώ, για τους υπόχρεους, που έχουν 3 τέκνα, και από τις 13.500 στις 10.000 ευρώ, για όσους έχουν 4 τέκνα.
5. Αυξάνονται έως 71% τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες, ΙΧ αυτοκίνητα, σκάφη και πισίνες.
6. Κόβονται στο μισό οι φοροαπαλλαγές για νοσήλια, ενοίκια, δίδακτρα φροντιστηρίων, ασφάλιστρα ζωής, δωρεές, διατροφή κ.λπ. και η έκπτωση 10% θα γίνεται μόνο από τον φόρο. Επίσης, καταργείται η έκπτωση 20% για τις δικηγορικές αμοιβές.
7. Καταργείται το «μπόνους» 10% της έκπτωσης φόρου, που ίσχυε στις περιπτώσεις συγκέντρωσης περισσότερων αποδείξεων από τις απαιτούμενες.
8. Τίθεται σε εφαρμογή η αυξημένη παρακράτηση φόρου εισοδήματος, με το νέο μειωμένο αφορολόγητο όριο των 5.000 ευρώ.
9. Ξεκίνησε η παρακράτηση της «ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης», που επιβάλλεται με συντελεστές 1%-4%, σε ετήσια εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.
10. Μειώνεται στα 200.000 ευρώ, από 400.000 ευρώ, το αφορολόγητο του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας, κάτι που θα οδηγήσει σε νέες επιβαρύνσεις για όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων.
11. Σε πέντε μηνιαίες δόσεις θα πρέπει να καταβάλλουν οι ιδιοκτήτες το Ειδικό Τέλος Ηλεκτροδοτούμενων Δομημένων Επιφανειών. Το τέλος θα αναπροσαρμοστεί, εφόσον αυξηθούν οι αντικειμενικές αξίες.
12. Έξι φόροι θα περιμένουν τους ιδιοκτήτες ακινήτων το 2012. Συγκεκριμένα, το ΕΤΑΚ του 2009, η έκτακτη εισφορά στην ακίνητη περιουσία άνω των 400.000 ευρώ του έτους 2009, το Έκτακτο Ειδικό Τέλος της ΔΕΗ για το 2011 και το 2012 και ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας των ετών 2010 και 2011.
13. Το 2012 θα εισπραχθεί και η έκτακτη εισφορά για το 2011, για όσους έχουν εισοδήματα άνω των 12.000 ευρώ.
14. Το νέο τέλος επιτηδεύματος, που θα πρέπει να πληρώσουν όλοι οι αυτοαπασχολούμενοι στην Εφορία. Για το 2012, το τέλος αυξάνεται από 300 ευρώ σε 500 ευρώ, για κάθε επιχειρηματία και επαγγελματία με έδρα πόλη άνω των 200.000 κατοίκων. Και από 300 σε 400 ευρώ, για όσους έχουν την έδρα τους σε πόλη μέχρι 200.000 κατοίκων.
15. Το 2012 θα εισπραχθεί η έκτακτη εισφορά επί των τεκμηρίων διαβίωσης, για ΙΧ αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών εκατοστών, σκάφη αναψυχής άνω των 7 μέτρων, και πισίνες. Η έκτακτη εισφορά θα υπολογιστεί επί των αυξημένων έως και 71% αντικειμενικών κριτηρίων διαβίωσης ΙΧ, σκαφών και δεξαμενών κολύμβησης, που θα ισχύσουν για τα εισοδήματα του 2011.
16. Από την 1/1/2012 θα επιβάλλεται φόρος 20% στην αξία των τηλεοπτικών διαφημίσεων.
17. Εξομοιώνεται ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης – κίνησης. Ο ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης, που παραλαμβάνουν τα φυσικά πρόσωπα, θα φτάσει στο 80% του ΕΦΚ του πετρελαίου κίνησης από τις 15/10/2012. Αυτό θα έχει ως συνέπεια, από τον Οκτώβριο του επομένου έτους το πετρέλαιο θέρμανσης να πωλείται στα νοικοκυριά ακριβότερα κατά 40 λεπτά το λίτρο, σε τιμές μεταξύ 1,30 και 1,40 το λίτρο.
18. Θεσπίζεται «ηλεκτρονικό» πόθεν έσχες για όλους τους φορολογούμενους. Σ’ αυτό θα καταγράφονται όλα τα κινητά και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία του φορολογούμενου. Η καταγραφή θα γίνει με ειδικό έντυπο, που θα συμπληρώσουν όλοι οι φορολογούμενοι το 2012. Στο έντυπο θα δηλώνονται όλες οι μεταβολές στην περιουσία του φορολογούμενου, αλλά και οι καταθέσεις.
19. Επανέρχονται τα αντικειμενικά κριτήρια φορολόγησης των ελευθέρων επαγγελματιών. Σε κάθε ελεύθερο επαγγελματία και μικρομεσαία επιχείρηση πρόκειται να υπολογίζεται ένα ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα, βάσει συγκεκριμένων «αντικειμενικών κριτηρίων».
20. Αυξάνονται οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων, με στόχο να προσεγγίσουν τις αγοραίες τιμές. Η προσέγγιση θα γίνει μέσω της βάσης δεδομένων που διατηρεί η Τράπεζα της Ελλάδος από τις εκτιμήσεις ακινήτων, που πραγματοποιούν οι εμπορικές τράπεζες στο πλαίσιο των χορηγήσεων στεγαστικών δανείων και των προσημειώσεων ακινήτων για κάθε είδους χρηματοδότηση.
21. Η αύξηση των αντικειμενικών θα επιβαρύνει τον ΦΠΑ 23%, που επιβάλλεται στις αγοραπωλησίες των νεόδμητων οικοδομών, πλην της πρώτης κατοικίας.
22. Αυξήσεις έρχονται, με την αναθεώρηση των αντικειμενικών, και στους φόρους μεταβίβασης παλαιών οικοδομών, οικοπέδων και αγροκτημάτων. Ο φόρος μεταβίβασης, που κυμαίνεται από 8% έως 10% επί της φορολογητέας αξίας ενός ακινήτου, θα αυξηθεί σημαντικά εξαιτίας της αναθεώρησης στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
23. Η αύξηση των αντικειμενικών τιμών θα βάλει «φωτιά» και στους φόρους για δωρεές, γονικές παροχές και κληρονομιές ακινήτων.
24. Καταργείται ο Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων, ο οποίος θα αντικατασταθεί από τον «Κώδικα Απεικόνισης Συναλλαγών». Με τον νέο κώδικα θα επιχειρηθεί να απλοποιηθεί η τήρηση βιβλίων και η έκδοση στοιχείων για τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Όλες οι συναλλαγές τους θα περνούν, υποχρεωτικά, μέσω ενός επαγγελματικού τραπεζικού λογαριασμού.
25. Αλλάζει ο τρόπος φορολόγησης των αγροτών. Πλέον, θα αντιμετωπίζονται ως επιτηδευματίες, και θα είναι υποχρεωμένοι να διατηρούν βιβλία και στοιχεία. Παράλληλα, θα διατηρηθεί το αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού του αγροτικού εισοδήματος μόνο για τους φορολογούμενους, που είναι κατά περίσταση αγρότες.
Κάνε για να προλάβεις το μακελειό!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)