Ο Παύλος Μπακογιάννης κι ένας νεαρός δημοσιογράφος

26/09/2011

1 εικόνα

του Σωτήρη Ξενάκη

Ετικέτες: Παύλος Μπακογιάννης

Το θυμάμαι σαν να έγινε χθες κι ας έχουν περάσει ήδη 22 χρόνια. Δημοσιογράφος που δεν είχα κλείσει ακόμα χρόνο στη δουλειά, ετοιμαζόμουν να πάω στη Βουλή για να καλύψω  μια  πολύ σημαντική συνεδρίαση. Άκουσα την είδηση στο ραδιόφωνο. Ο Παύλος Μπακογιάννης είχε πέσει νεκρός από τις σφαίρες των δολοφόνων της «17 Νοέμβρη».  Ζούσαμε τότε μια πολύ ταραγμένη περίοδο με τα πολιτικά πάθη στα ύψη. Ο Μπακογιάννης ήταν ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα εκείνης της εποχής. Δημοσιογράφος από τους πλέον καταξιωμένους. Μετά αποφάσισε το πέρασμα στην πολιτική. Και είχε συμβάλει τα μέγιστα στην προσέγγιση της Αριστεράς με την Δεξιά, γεγονός πρωτόγνωρο για τον τόπο αυτό.

Δεν θα μείνω άλλο στα ιστορικά γεγονότα γιατί ο καθένας μπορεί να τα προσεγγίζει από διαφορετική σκοπιά. Θέλω μόνο να καταθέσω μια προσωπική εμπειρία: Λίγες εβδομάδες πριν οι τρομοκράτες του κόψουν το νήμα της ζωής, ζήτησα από έναν συνάδελφο μου πολύ πιο έμπειρο και αρκετά μεγαλύτερο σε ηλικία από εμένα να μεσολαβήσει για να μπορέσω να κάνω μια σύντομη συνέντευξη από τον Μπακογιάννη σε ένα μικρό περιφερειακό ραδιόφωνο που μόλις είχε ανοίξει. Το ζήτησα με το θράσος των 23 χρόνων μου και με την βεβαιότητα ότι θα εισέπραττα ένα μεγαλοπρεπές «όχι».

Κι όμως, μια μέρα μετά, ο Μπακογιάννης πέρασε από την μικρή αίθουσα των κοινοβουλευτικών συντακτών μαζί με τον συνάδελφο  από τον οποίο είχα ζητήσει να μεσολαβήσει. «Άντε, πάρε το κασετόφωνο σου και πάμε να μιλήσουμε» μου είπε ο Μπακογιάννης  χαμογελαστός. Κατευθυνθήκαμε στο εντευκτήριο της Βουλής όπου για πάνω από 20 λεπτά μου απαντούσε σε ό,τι τον ρωτούσα. Εκείνος ο διάσημος και πολύφερνος παράγοντας της πολιτικής ζωής με εμένα τον άγνωστο πιτσιρικά δημοσιογράφο που δούλευε σε ένα μικρό επαρχιακό περιφερειακό ραδιόφωνο.

Δυστυχώς, αυτή ήταν η πρώτη άλλα και η τελευταία φορά που μίλησα μαζί του. Θα θυμάμαι όμως πάντοτε έναν άνθρωπο απλό και καταδεκτικό, έναν πολιτικό που δεν το ένοιαξε πόσο  «κορυφαίος» ήταν ο δημοσιογράφος στον οποίο αφιέρωσε 20 λεπτά από τον χρόνο του. Κι αυτό για μένα υπήρξε εμπειρία ζωής που δεν θα ξεχάσω ποτέ...

Όπως δεν ξεχάσω-ειδικά σήμερα που συμπληρώνονται 22 χρόνια από την δολοφονία του -  μια φράση του Παύλου Μπακογιάννη  που νομίζω είναι πιο επίκαιρη από ποτέ: «Στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα...»

Αναδίπλωση για τις αποδείξεις μετά τις σφοδρές αντιδράσεις

http://www.protothema.gr/economy/article/?aid=149006

Θεσσαλονίκη:Με αγωγές κατά του δήμου απειλούν στην Ικτίνου | ΤΟΠΙΚΑ | Agelioforos.gr

Θεσσαλονίκη:Με αγωγές κατά του δήμου απειλούν στην Ικτίνου | ΤΟΠΙΚΑ | Agelioforos.gr

Newscode.gr - Οικονομία -O Μπερνάνκε καλεί τις ΗΠΑ να εμπνευστούν από τις αναδυόμενες οικονομίες

Newscode.gr - Οικονομία -O Μπερνάνκε καλεί τις ΗΠΑ να εμπνευστούν από τις αναδυόμενες οικονομίες

Newscode.gr - Οικονομία -Reuters: Ο Παπανδρέου σχεδιάζει συνάντηση με Σαρκοζί για την κρίση χρέους

Newscode.gr - Οικονομία -Reuters: Ο Παπανδρέου σχεδιάζει συνάντηση με Σαρκοζί για την κρίση χρέους

Newscode.gr - Οικονομία -Βloomberg – Γκάλοπ: Χρεοκοπία της Ελλάδας "βλέπει" το 93% των αναλυτών

Newscode.gr - Οικονομία -Βloomberg – Γκάλοπ: Χρεοκοπία της Ελλάδας "βλέπει" το 93% των αναλυτών

Newscode.gr - Οικονομία -Ernst & Young: «Αναπόφευκτη μια ελληνική χρεοκοπία»

Newscode.gr - Οικονομία -Ernst & Young: «Αναπόφευκτη μια ελληνική χρεοκοπία»

Σε στρατιωτικό νοσοκομείο ο Τσάβες — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Σε στρατιωτικό νοσοκομείο ο Τσάβες — ΣΚΑΪ (www.skai.gr)

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗΣ

4 Νοεμβρίου η «μητέρα των δικών» για κεφαλικό φόρο, τέλος επιτηδεύματος

Της ΒΑΝΑΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ

Στις 4 Νοεμβρίου θα δοθεί ενώπιον της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας η μεγάλη δικαστική μάχη για τη συνταγματικότητα ή μη των κυβερνητικών φοροεισπρακτικών μέτρων.

Με τα εκκαθαριστικά για την έκτακτη εισφορά στα χέρα πορεύτηκαν χθες συνταξιούχοι στο κέντρο της Αθήνας, από την Πλατεία Εθνικής Αντίστασης στο υπουργείο ΟικονομικώνΜε διαδικασίες-εξπρές, όπως επιβάλλει ο θεσμός της «πρότυπης δίκης», ο πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου Π. Πικραμμένος προσδιόρισε, χθες, τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να εκδικαστούν οι προσφυγές συλλογικών φορέων και πολιτών που ζητούν να κηρυχτεί αντισυνταγματική η επιβολή του κεφαλικού φόρου (ειδική έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης) και του τέλους επιτηδεύματος.

Από την έκβαση της δίκης θα εξαρτηθεί αν θα πέσουν ή όχι οι έκτακτοι φόροι και η όποια απόφαση του δικαστηρίου θα αποτελέσει «πιλότο» και για το κύμα ανάλογων προσφυγών που κατακλύζει το ΣτΕ.

Ηδη, χθες, μετά τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών και τον Σύλλογο Ελλήνων Φορολογουμένων, στο χορό των προσφυγών μπήκαν και οι δικηγόροι της Χαλκίδας, με αίτημα να ακυρωθεί η απόφαση του υπουργού Οικονομικών για το τέλος επιτηδεύματος.

Θυμίζουμε ότι σημαντικές κυβερνητικές επιλογές, όπως η συνταγματικότητα των νομοθετικών ρυθμίσεων (ν. 3843/2010) για τη «νομιμοποίηση» των ημιυπαίθριων χώρων αλλά και ρυθμίσεις του πρόσφατου νόμου 3900/2010 για την επιτάχυνση της διοικητικής δίκης σε φορολογικές και τελωνειακές υποθέσεις εκκρεμούν στην Ολομέλεια του ΣτΕ για ταχεία εκκαθάριση, με βάση την «πρότυπη δίκη».

Μεσαιωνικός φόρος

Στη χθεσινή αίτησή του ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Χαλκίδας Λ. Γκανης βάλλει κατά του τέλους επιτηδεύματος που, όπως αναφέρει, προσχηματικά ονομάζεται τέλος και όχι φόρος.

«Αποτελεί ανεπίτρεπτο κατά το Σύνταγμα αντικείμενο φορολογίας η κατά κεφαλήν φορολόγηση», δηλαδή ο «κεφαλικός φόρος των μεσαιωνικών συστημάτων», τονίζει στην προσφυγή του, αφού «υπολαμβάνεται κατά τρόπο ολοκληρωτικό και ισοπεδωτικό ότι όλοι οι επιτηδευματίες ή ελεύθεροι επαγγελματίες, οι οποίοι έχουν συμπληρώσει 5 έτη ασκήσεως της δραστηριότητάς τους, ευρίσκονται στην ίδια θέση και κατάσταση από πλευράς φοροδοτικής ικανότητας, ώστε να δύνανται να καταβάλλουν το τέλος».

Οι δικηγόροι της Χαλκίδας ζητούν να κηρυχθεί αντισυνταγματική και η ρύθμιση που υποχρεώνει τον φορολογούμενο που θα προσφύγει στα διοικητικά δικαστήρια να καταβάλει προηγουμένως το 50% του τέλους επιτηδεύματος που θα του καταλογιστεί, με το επιχείρημα ότι μειώνει το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. *

ΤΟ ΒΗΜΑ - Ερασιτεχνισμοί στις πλάτες μας... - γνώμες

ΤΟ ΒΗΜΑ - Ερασιτεχνισμοί στις πλάτες μας... - γνώμες

ΤΟ ΒΗΜΑ - 5 ερωτήσεις για την σημερινή ψηφοφορία στη γερμανική Βουλή - κόσμος

ΤΟ ΒΗΜΑ - 5 ερωτήσεις για την σημερινή ψηφοφορία στη γερμανική Βουλή - κόσμος

«Όχι» από Μπαρόζο σε οικονομική κυβέρνηση της Ευρωζώνης

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο απέρριψε ντε φάκτο σήμερα την γαλλο-γερμανική πρόταση για την εισαγωγή του θεσμού της οικονομικής κυβέρνησης της ευρωζώνης, αντιτείνοντας ότι αυτός ο ρόλος ανήκει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
«Η Κομισιόν είναι η οικονομική κυβέρνηση της Ένωσης, είναι βέβαιο ότι για τη λειτουργία αυτή δεν χρειαζόμαστε περισσότερους θεσμούς», δήλωσε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για την κατάσταση της Ένωσης ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Ο Ζοζέ Μπαρόζο αναφερόταν στην πρόταση που διατυπώθηκε από τον πρόεδρο της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί και την καγκελάριο της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ για τη συγκρότηση «οικονομικής κυβέρνησης» της ευρωζώνης με στόχο τον συντονισμό των εθνικών οικονομικών πολιτικών. Ως επικεφαλής του σχήματος αυτού το Παρίσι και το Βερολίνο πρότειναν τον Χέρμαν βαν Ρομπέι, πρόεδρο της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διάκειται αρνητικά απέναντι στη γαλλο-γερμανική πρόταση, θεωρώντας ότι, με τον τρόπο αυτόν, το ανώτατο όργανο εκτελεστικής εξουσίας της ΕΕ περιθωριοποιείται.
Για τη διαχείριση των ευρωπαϊκών οικονομικών υποθέσεων, «έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ από την ανεξάρτητη εξουσία της Κομισιόν. Οι κυβερνήσεις δεν έχουν τη δυνατότητα να το πραγματοποιήσουν μόνες τους. Ακόμη λιγότερο μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ κυβερνήσεων», επέμεινε ο Ζοζέ Μπαρόζο.
Σύμφωνα με την γαλλο-γερμανική πρόταση ο Χέρμαν βαν Ρομπέι, ο οποίος προεδρεύει των συνόδων των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων των χωρών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προορίζεται για να προεδρεύει επίσης των συνόδων κορυφής της ευρωζώνης, όταν θα διεξάγονται δύο φορές τον χρόνο υπό το σχήμα της οικονομικής κυβέρνησης της νομισματικής ένωσης.
Προβλέπεται επίσης ότι η προεδρία της ευρωζώνης θα συνεπικουρείται από μία μόνιμη γραμματεία. Σύμφωνα με τη γαλλο-γερμανική πρόταση, ο Χέρμαν βαν Ρομπέϊ θα μπορούσε να αναλάβει επίσης την προεδρία του συμβουλίου των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, του γνωστού Eurogroup, του οποίου σήμερα προεδρεύει ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος θα αποχωρήσει τον Ιούνιο 2012.
Με βάση αυτό το σενάριο, ο Χέρμαν βαν Ρομπέι, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου, ο οποίος βρέθηκε στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου χάρη στην υποστήριξη της Γαλλίας και της Γερμανίας θα μετατρεπόταν σε «κύριο Ευρώ».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι αντίθετη με την υλοποίηση αυτής της πρότασης, ενώ οι σχέσεις του Μπαρόζο με την Μέρκελ δεν είναι στην καλύτερη στιγμή τους, καθώς το Βερολίνο εκφράζεται αρνητικά για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
«Εάν η Γερμανία ή η Γαλλία επιδιώκουν να προωθήσουν τον κ. βαν Ρομπέι εις βάρος του κ. Μπαρόζο, είναι διότι ο πρόεδρος της Επιτροπής δεν είναι μαριονέτα των κρατών αντίθετα με το πορτρέτο που μερικές φορές σχεδιάζεται γι' αυτόν, και αντιστέκεται στις (ευρωπαϊκές) πρωτεύουσες», δηλώνει μέλος του περιβάλλοντος του Ζοζέ Μπαρόζο.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τάσσεται υπέρ της ανάληψης της προεδρίας του Eurogroup από ευρωπαίο επίτροπο.
Πολλοί ευρωβουλευτές υποστηρίζουν τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπεραμυνόμενοι της «κοινοτικής μεθόδου» στην ΕΕ έναντι της «διακυβερνητικής μεθόδου», αλλά και του ρόλου των «μικρών χωρών», όπως η Ολλανδία που φοβούνται την κυριαρχία των «μεγάλων» επί των οικονομικών υποθέσεων της νομισματικής ένωσης.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Αίρεται η απαγόρευση πώλησης δυτικών ΙΧ στην Κούβα - Κόσμος

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Αίρεται η απαγόρευση πώλησης δυτικών ΙΧ στην Κούβα - Κόσμος

La leçon de politique de Benoît XVI

Point saillant de son voyage en Allemagne, le pape devant le Bundestag a martelé les impératifs du droit et de la défense de la nature dans l’action politique.

- Benoît XVI, le 22 septembre 2011 au Bundestag à Berlin. REUTERS/Tobias Schwarz -

L'AUTEUR

Henri Tincq Henri Tincq est un journaliste, spécialiste des questions religieuses à la Croix et au Monde de 1985 à 2008. Il est l'auteur de nombreux ouvrages dont dernièrement « Les Catholiques ».Ses articles

TOPICS

• Allemagne
• Benoît XVI
• bundestag
• catholicisme
• écologie
• nazis
• Pape
• philosophie
• politique
• pouvoir
• religion
• MONDE

PARTAGER

LISIBILITÉ> taille de la police

SLATE CONSEILLE

Difficile retour au pays pour Benoît XVI

L'église de Benoît XVI écartelée

Du voyage du pape Benoît XVI en Allemagne qui s’est achevé dimanche 25 septembre, on retiendra surtout la leçon de philosophie politique qu’il a donnée devant les députés du Bundestag à Berlin et l’ovation qui l’a accueillie.
Après celui de Ratisbonne en 2006 sur le rapport entre la religion et la violence –qui avait déclenché une polémique internationale avec l’islam– et après celui du collège des Bernardins à Paris en 2008 où il avait mis en cause le «relativisme» des valeurs en politique, le discours du Bundestag restera comme le troisième grand discours du pontificat de Benoît XVI.
Par-delà les parlementaires allemands, il s’est adressé à l’ensemble des démocraties. Faisant référence au passé tourmenté de son pays natal et à aux interrogations présentes de l’Allemagne, notamment sur le rôle de l’écologie, Joseph Ratzinger a posé les principes d’une action politique «juste» et réfléchi aux sources de l’Etat de droit libéral et de la législation.    
La primauté du droit est le fondement de l’Etat libéral. Puisant dans l’exemple biblique du roi Salomon, le pape rappelle d’abord que l’appétit de pouvoir, la séduction, la richesse, le profit matériel ne sauraient être des critères suffisants et sains de l’action politique. Celle-ci doit être subordonnée à l’engagement pour la justice, à «la volonté de mettre en œuvre le droit et l’intelligence du droit». La recherche du succès en politique n’est pas un mal en soi, mais elle peut ouvrir à des «contrefaçons». Benoît XVI cite Saint-Augustin, son théologien favori, qui, au cinquième siècle, disait déjà:

«Enlève le droit, et alors qu’est-ce qui distingue l’Etat d’une grosse bande de brigands?»  

A la tribune du Bundestag, le pape n’a pas craint de remonter au passé de l’Allemagne et d’évoquer l’expérience nazie:

«Nous, Allemands, nous avons fait l’expérience qui consiste à séparer le pouvoir du droit, à soulever le pouvoir contre le droit, à fouler aux pieds le droit, de sorte que l’Etat était devenu une bande de brigands.»

Puisse le monde, ainsi menacé, agressé, poussé au bord du précipice, s’en souvenir! Benoît XVI a rendu hommage à tous les résistants, aux dissidents qui, en combattant le régime nazi et d’autres régimes totalitaires, ont rendu service au droit et à l’humanité entière.
Soixante ans après, l’homme a acquis un pouvoir technologique et politique inimaginable. Il est en mesure de détruire le monde, d’aliéner ses semblables, de les manipuler, de créer des êtres humains, mais aussi de les exclure sous le seul prétexte qu’ils sont hommes.
L’exigence politique de «distinguer entre le bien et le mal», entre «le vrai droit et le droit seulement apparent» n’en est que plus urgente. Servir le droit et combattre l’injustice est et demeure la tâche fondamentale de tout législateur. Mais le critère de la «majorité»parlementaire, soumis à trop d’aléas, ne suffit pas pour établir une bonne législation. Dans la formation de son jugement, le responsable politique doit suivre sa propre orientation, se soumettre aux principes que lui dicte sa propre conscience morale.
Selon le pape, le christianisme est légitime pour tenir un tel discours sur les fondements de l’Etat libéral. L’autonomie du politique, dit-il, est une conquête chrétienne:

«Contrairement aux autres religions, le christianisme n’a jamais imposé à l’Etat et à la société un droit révélé, un règlement juridique découlant d’une révélation.»

Il s’est opposé au droit religieux édifié sur le culte des divinités païennes. Il a pris le parti de la philosophie grecque et du droit romain pour faire de la nature et de la raison les «vraies sources du droit». Il a été partie prenante de toute cette culture occidentale qui a conduit, à travers le Moyen-Age chrétien, au développement juridique des Lumières, à la déclaration universelle des droits de l’homme qui a suivi la guerre, jusqu’à la Loi fondamentale allemande de 1949 qui, souligne Joseph Ratzinger, a reconnu «les droits inviolables et inaliénables de l’homme comme fondement de toute communauté humaine».

Le pape «écolo»

La situation a bien changé, déplore le pape. Cette conception de la raison et de la nature, qui mettait en harmonie la philosophie et la foi, est contredite depuis, au moins, un demi-siècle par la toute puissance d’un «positivisme juridique» qui obscurcit l’horizon, prive le législateur de toute référence à Dieu.
Une «vision scientifique» du monde, qui écarte tout ce qui n’est pas «vérifiable, ni falsifiable», tend à l’exclusivité. Elle rend le législateur incapable de créer des ponts entre l’éthos, la religion –renvoyés au subjectif– et la Loi.
La «raison positiviste» ne perçoit que ce qui est «fonctionnel». Elle ressemble, dit Benoît XVI, «à un édifice de béton armé sans fenêtre, dans lequel nous nous donnons le climat et la lumière tout seuls, et nous ne voulons plus les recevoir du vaste monde de Dieu».
Là est la clé de la sécularisation du monde et de la loi. Le «positivisme» est devenu la culture commune en Europe, le fondement commun pour la formation du droit, alors que toutes les autres convictions et valeurs sont réduites à des «sous-cultures».
Comment redonner ses droits à la nature et sa grandeur à la vraie raison, celle qui n’exclut pas Dieu? A la surprise des députés allemands, notamment des Verts –dont beaucoup avaient boycotté cette visite du pape au Bundestag–, Benoît XVI cite le mouvement écologique comme une manière d’ouvrir une fenêtre dans ce béton:

«L’apparition du mouvement écologique dans la politique allemande, à partir des années soixante-dix, a été et demeure un cri qui aspire à l’air frais, un cri qui ne peut être ignoré, ni mis de côté.»

Sous les applaudissements, et se défendant de faire la promotion d’un parti, il ajoute que l’importance de l’écologie est désormais indiscutée:

«Nous devons écouter le langage de la nature et y répondre avec cohérence.»

Car il existe une «écologie de l’homme»: celui-ci possède une nature qu’il doit respecter et ne peut manipuler à volonté. L’homme n’est pas seulement «une liberté qui se crée de soi».
Primauté du droit dans la décision politique, urgence de distinguer le bien du mal, de servir le vrai droit et la justice, restauration, face à la domination du «positivisme», de la nature et de la raison, défense d’un ordre naturel et écologique: ce sont autant de lignes de force d’un programme politique que le pape a exposé dans cette enceinte du Bundestag, témoin de l’histoire allemande.
Ce sont pour lui autant de formes de reconnaissance de la dignité inviolable de l’homme, dont la défense, a-t-il dit en conclusion, est «notre tâche historique pour aujourd’hui».

Πρώτο ΘΕΜΑ online : «Η κρίση φέρνει διατροφικές βόμβες στα πιάτα μας!» - Ελλάδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : «Η κρίση φέρνει διατροφικές βόμβες στα πιάτα μας!» - Ελλάδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στο νοσοκομείο εσπευσμένα ο Τσάβες - Κόσμος

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Στο νοσοκομείο εσπευσμένα ο Τσάβες - Κόσμος

ΕΞΠΡΕΣ : Πρωτοσέλιδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Πρωτοσέλιδα

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Πρωτοσέλιδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Πρωτοσέλιδα

ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «LA TRIBUNE»

Σχέδιο «Εύρηκα» για μείωση του χρέους στο 88%

Σταδιακή ιδιωτικοποίηση περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου αξίας 125 δισ. ευρώ

Την εκχώρηση περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου αξίας 125 δισ. ευρώ σε μία εταιρεία με έδρα το Λουξεμβούργο και στόχο τη σταδιακή ιδιωτικοποίησή τους, ώστε να επιτευχθεί η μείωση του χρέους στο 88% του ΑΕΠ, περιλαμβάνει γερμανικό σχέδιο για τη διάσωση της Ελλάδας.

Βάσει του σχεδίου που φέρει την ονομασία "Εύρηκα" και το οποίο επεξεργάζονται -σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα "La Tribune"- οι στενοί οικονομικοί σύμβουλοι της καγκελαρίου Μέρκελ, με επικεφαλής τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας Roland Berger, στα περιουσιακά στοιχεία θα περιλαμβάνονται τράπεζες, ακίνητα, λιμάνια, τηλεπικοινωνίες, ενώ η διαδικασία ιδιωτικοποίησης εκτιμάται ότι θα έχει ολοκληρωθεί έως το 2025. Στο σχέδιο προβλέπεται, επίσης, η εξαγορά της εταιρείας holding από την ΕΕ έναντι 125 δισ. ευρώ.

Η Ελλάδα θα χρησιμοποιήσει αυτό το ποσό για να αποπληρώσει μέρος των υποχρεώσεων προς την ΕΚΤ και το EFSF, μειώνοντας έτσι το χρέος της από το 145% στο 88% του ΑΕΠ χωρίς να απαιτηθεί "κούρεμα".

Παράλληλα, αυτή η εταιρεία θα έχει τη δυνατότητα να επενδύσει 20 δισ. ευρώ στην αναδιάρθρωση των ελληνικών στοιχείων ενεργητικού, ώστε να μεγιστοποιηθούν τα έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις.

Η Roland Berger εκτιμά ότι αυτό θα αποφέρει αμέσως περί τα 40-60 δισ. ευρώ. Τα προγράμματα αναδιάρθρωσης θα επαναφέρουν την Ελλάδα σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 5%, ενώ ταυτόχρονα θα οδηγήσουν σε αύξηση των φορολογικών εσόδων ύψους 4% του ΑΕΠ.

Η ΕΣΤΙΑ Πρωτοσέλιδα

Πρώτο ΘΕΜΑ online : Πρωτοσέλιδα