Κυρίες και κύριοι,
Πρώτα από όλα θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας στη σημερινή ημερίδα.
Σας παρακαλώ να κρατήσετε στη μνήμη σας τις εικόνες του βίντεο που είδατε... Μας αφορούν όλους. Στη Δράση φιλοδοξούμε να βάλουμε τις βάσεις για να φύγουμε από τις εικόνες του πρώτου μέρους και να οδηγηθούμε σε λύσεις που βασίζονται στο δεύτερο μέρος.
Είναι πιο σημαντικό από ποτέ να συμμετάσχουμε όλοι στη μάχη για να παραμείνουμε στην καρδιά της Ευρώπης, εκεί που ανήκουμε. Εκεί που μας κατατάσσει η ιστορία μας.
Δεν θα επαναλάβω σήμερα αυτά που κατά καιρούς λέω και γράφω για την κρισιμότητα της περιόδου που διανύουμε. Δεν θα αναφερθώ στα κακώς κείμενα, στις παραλείψεις, στους κινδύνους. Μολονότι είναι αλήθεια ότι τα κακώς κείμενα είναι αμέτρητα, οι παραλείψεις τρομερές και οι κίνδυνοι, δυστυχώς, τεράστιοι και υπαρκτοί.
Είναι ανθρώπινο και εύκολο να μιλάμε για τις αγωνίες μας. Όλοι μας θέλουμε, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να εκφράσουμε την αγανάκτηση μας, καμιά φορά και την οργή μας. Ως υπεύθυνοι άνθρωποι και πολίτες πρέπει όμως να εκφράσουμε ιδέες, λύσεις, προτάσεις διεξόδου. Οφείλουμε να βρούμε τον τρόπο να κάνουμε τις σκέψεις μας πράξη. Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος ύπαρξης της Δράσης. Να πάμε από τα λόγια, τα ατέλειωτα λόγια, στη δράση.
Εδώ και πάρα πολλά χρόνια υποστηρίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα μας είναι το ανοικονόμητο μέγεθος του κράτους. Δεν είναι απλώς μεγάλο. Είναι ακριβό, πολυτελές, δυσκίνητο, αναποτελεσματικό, πελατειακό και ό,τι άλλο κοσμητικό σκεφτείτε. Η διατροφή του θηριώδους κράτους μέχρι το 2010 ήταν οι φόροι και τα δανεικά. Τα δανεικά τελείωσαν και έμειναν οι φόροι. Γι αυτό αυξάνονται συνεχώς καταστρέφοντας ότι απέμεινε από έφεση για δουλειά και δημιουργία. Η λύση είναι προφανής. Το κράτος πρέπει επειγόντως να μπει σε αυστηρή δίαιτα. Να αποβάλλει κάθε περισσευούμενο λίπος, κάθε τι το περιττό. Έτσι ώστε να δημιουργηθεί χώρος για μείωση των φόρων, για επενδύσεις και θέσεις εργασίας. Αλλά δεν φθάνουν μόνο αυτά.
Χρειάζεται μια άλλη θεώρηση της επιχείρησης και της επιχειρηματικότητας. Να κατανοήσουμε ότι είναι η μόνη μηχανή παραγωγής ευημερίας. Η εταιρεία, ως κατασκευή, ως τρόπος συνεργασίας, είναι η κοινωνική ανακάλυψη που οδήγησε τον Δυτικό κόσμο και σήμερα την Ασία στην πρόοδο και στην ευημερία. Γι αυτό η Δράση ασχολείται σήμερα με την επιχειρηματικότητα. Διότι πιστεύει ότι η επιχειρηματικότητα και όχι το κράτος θα μας βγάλει από τον πάτο του πηγαδιού.
Θα μιλήσουμε για την Ελλάδα. Θέλω να σας παρακαλέσω να σκεφτούμε θετικά. Τι αγαπάμε από την Ελλάδα; Πότε και γιατί νοιώθουμε υπερήφανοι για την Ελλάδα; Τι θα θέλαμε να είναι η Ελλάδα; Πως την οραματιζόμαστε; Τι θέλουμε να εξασφαλίσουμε για τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας;
Αν σκεφτούμε θετικά, θα δράσουμε θετικά.
Το προϊόν της θετικής σκέψης πρέπει να το μετατρέψουμε σε ατομικό έργο και δράση. Κυρίως όμως σε συλλογικό έργο. Διότι, έτσι όπως είναι τα πράγματα μόνο με ενισχυμένη συλλογικότητα θα ανταπεξέλθουμε.
Όλοι μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι σε αυτό τον αγώνα. Όλοι μπορούμε να βοηθήσουμε. Αν δεν ξέρετε πως να βοηθήσετε, ρωτήστε. Είναι στο χέρι μας να κερδίσουμε τη μάχη και να αλλάξουμε το κατεστημένο που μας έχει οδηγήσει σε αυτή την κατάσταση.
Η διεθνής ταυτότητα και εικόνα της Ελλάδας είναι ό,τι σκέφτονται οι ξένοι για μας. Ό,τι τους έρχεται στο μυαλό όταν λες Ελλάδα. Αυτό που πρώτα τους έρχεται στο μυαλό, είναι αυτό που εμείς εκπέμπουμε. Αυτό που εμείς επικοινωνούμε με όσα λέμε και κυρίως με όσα κάνουμε. Και τι επικοινωνούμε; Σε τελική ανάλυση ό,τι έχουμε εμείς, στο δικό μας μυαλό, για την Ελλάδα. Πιστεύω ότι οι ξένοι διαμορφώνουν την εικόνα τους για την Ελλάδα από την εικόνα που έχουμε εμείς για την Ελλάδα.
Αν εμείς πιστεύουμε ότι είμαστε διεφθαρμένοι, αργά ή γρήγορα θα το επικοινωνήσουμε και δεν θα αργήσουν οι ξένοι να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι διεφθαρμένη.
Επανέρχομαι στην ανάγκη να σκεφτούμε θετικά για την Ελλάδα. Αν το κάνουμε, σύμφωνα με τη θεωρία μου, θα σκεφτούν θετικά για την Ελλάδα και οι ξένοι. Αν έχουμε εμπιστοσύνη στην Ελλάδα, θα έχουν και οι ξένοι εμπιστοσύνη.
Στην ιστορία μας σκεφτήκαμε, εμείς οι Έλληνες, και επικοινωνήσαμε έννοιες που απέκτησαν παγκόσμια ακτινοβολία: Ήθος, ηθική, εντιμότητα, ειλικρίνεια, αξιοκρατία, αξιοπιστία, ομάδα, αγάπη, δημοκρατία, πολίτης, συλλογικότητα, φιλότιμο, τόλμη, θάρρος, περηφάνια και εκατοντάδες άλλες.
Μπορεί σήμερα να έχουμε ποδοπατήσει αυτές τις έννοιες, αλλά, αν κάποτε τις σκεφτήκαμε και μας οδήγησαν σε κοσμοϊστορικά επιτεύγματα μπορούμε να τις σκεφτούμε ξανά, να τις κάνουμε πάλι ειλικρινά δικές μας.
Έχουμε ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον, θαυμαστό και πανίσχυρο πολιτιστικό παρελθόν. Αυτός είναι ο πλούτος μας. Αυτός και οι άνθρωποί μας. Αυτόν τον πλούτο τον αφήνουμε σχεδόν ανεκμετάλλευτο ή τον κακοποιούμε σε μια κοντόφθαλμη θεώρηση του ατομικού συμφέροντος μας. Πρέπει να δράσουμε δημιουργικά και κυρίως συλλογικά για να μας αποδώσει αυτός ο πλούτος σήμερα. Περιβάλλον, Πολιτισμός και Παιδεία, είναι οι τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους πιστεύω ότι μπορούμε να εδράσουμε την μελλοντική πορεία μας και την ευημερία μας.
Αν σκεφτούμε θετικά, θα δράσουμε θετικά.
Είναι τώρα, στη μέση μιας απίστευτης κρίσης, η σωστή στιγμή να σκεφτούμε το μέλλον; Σωστότερη παρά ποτέ, νομίζω εγώ!
Ασφαλώς πρέπει πρώτα να ξεπεράσουμε την κρίση με άμεσες και αποφασιστικές κινήσεις. Παράλληλα όμως πρέπει να διαμορφώσουμε το μέλλον μας με ειλικρίνεια και τόλμη. Να ξανατοποθετήσουμε τις αξίες μας, σωστά στη συνείδηση μας.
Να φύγουμε από τις φράσεις «Δεν βαριέσαι» και «Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα» και να πούμε «Με νοιάζει» και «Δουλεύοντας όλοι μαζί θα πετύχουμε».
Και ακόμη να πιστέψουμε ότι "Όλα γίνονται, από εμάς εξαρτάται".
Θέλω να σκεφτούμε θετικά το μέλλον για να έχουμε μέλλον. Να συνειδητοποιήσουμε πως αυτή η κρίση μπορεί να μας βοηθήσει να φτιάξουμε γερά θεμέλια για το αύριο. Να γκρεμίσουμε το σαθρό για να χτίσουμε σωστά. Σε όλους τους τομείς. Μπορούμε να το κάνουμε. Χωρίς μαγικά και χωρίς δανεικά. Με δουλειά, στόχευση και σχεδιασμό και πάνω από όλα συνεργασία και συλλογική προσπάθεια.
Αυτό που μπορώ να σας πω με κατηγορηματικότητα είναι ότι αν δεν είχα πίστη στο τι πραγματικά σημαίνει Ελλάδα και στο τι μπορούμε να κάνουμε εμείς οι Έλληνες δεν θα ασχολιόμουν πια με την πολιτική.
Πιστεύω ακλόνητα στις τεράστιες συλλογικές δυνατότητες των Ελλήνων και του απανταχού Ελληνισμού και γι αυτό εξοργίζομαι όταν διαπιστώνω με πόση επιπολαιότητα, με πόση αμεριμνησία αδικούμε μόνοι μας τον εαυτό μας.
Πιστέψτε στην Ελλάδα.
Δώστε ψήφο εμπιστοσύνης στον εαυτό σας.
Η Δράση στηρίζει όσους θέλουν να τα καταφέρουν με τις δικές τους δυνάμεις.
Σάββατο 31 Μαρτίου 2012
USA: Obama appelle à une augmentation des impôts pour les riches
Mon business > Economie31 mars 2012par Jewel Samad
inShare
Le président américain Barack Obama a appelé samedi à une augmentation des taux d'imposition pour les riches, estimant que le système actuel de niches fiscales profitant aux contribuables les plus aisés n'était pas équitable.
"Aujourd'hui, les Américains les plus riches payent des impôts à des taux parmi les plus bas depuis 50 ans", a déclaré M. Obama lors de son allocution radiophonique hebdomadaire.
Grâce au système actuel, des milliardaires comme l'investisseur Warren Buffett ou le fondateur de Microsoft Bill Gates ont des taux d'imposition inférieurs à leurs secrétaires, a-t-il souligné.
"Ce n'est pas juste. Cela n'a aucun sens", a souligné M. Obama. "Voulons-nous continuer à accorder des réductions d'impôts aux Américains les plus riches comme moi, ou Warren Buffett, ou Bill Gates - des gens qui n'en ont pas besoin et qui ne les ont jamais demandées ? Ou voulons-nous continuer à investir dans des choses qui feront croître notre économie et nous maintiendront en sécurité ? Parce que nous ne pouvons pas nous permettre de faire les deux", a-t-il expliqué.
Ces déclarations interviennent alors que le Congrès se prépare à étudier une proposition qui augmenterait les taux d'imposition pour les personnes gagnant plus d'un million de dollars par an tout en les maintenant inchangés pour ceux gagnant moins de 250.000 dollars par an.
Barack Obama a demandé aux Américains d'appeler directement les membres du Congrès pour leur réclamer de soutenir cette mesure.
"Appelez-les, écrivez leur une lettre, rendez leur visite et dites leur d'arrêter d'accorder des réductions d'impôts aux gens qui n'en ont pas besoin (...) C'est comme cela que nous rendrons ce pays un peu plus juste et beaucoup plus fort", a-t-il lancé.
Mon business > Economie31 mars 2012par Jewel Samad
inShare
Le président américain Barack Obama a appelé samedi à une augmentation des taux d'imposition pour les riches, estimant que le système actuel de niches fiscales profitant aux contribuables les plus aisés n'était pas équitable.
"Aujourd'hui, les Américains les plus riches payent des impôts à des taux parmi les plus bas depuis 50 ans", a déclaré M. Obama lors de son allocution radiophonique hebdomadaire.
Grâce au système actuel, des milliardaires comme l'investisseur Warren Buffett ou le fondateur de Microsoft Bill Gates ont des taux d'imposition inférieurs à leurs secrétaires, a-t-il souligné.
"Ce n'est pas juste. Cela n'a aucun sens", a souligné M. Obama. "Voulons-nous continuer à accorder des réductions d'impôts aux Américains les plus riches comme moi, ou Warren Buffett, ou Bill Gates - des gens qui n'en ont pas besoin et qui ne les ont jamais demandées ? Ou voulons-nous continuer à investir dans des choses qui feront croître notre économie et nous maintiendront en sécurité ? Parce que nous ne pouvons pas nous permettre de faire les deux", a-t-il expliqué.
Ces déclarations interviennent alors que le Congrès se prépare à étudier une proposition qui augmenterait les taux d'imposition pour les personnes gagnant plus d'un million de dollars par an tout en les maintenant inchangés pour ceux gagnant moins de 250.000 dollars par an.
Barack Obama a demandé aux Américains d'appeler directement les membres du Congrès pour leur réclamer de soutenir cette mesure.
"Appelez-les, écrivez leur une lettre, rendez leur visite et dites leur d'arrêter d'accorder des réductions d'impôts aux gens qui n'en ont pas besoin (...) C'est comme cela que nous rendrons ce pays un peu plus juste et beaucoup plus fort", a-t-il lancé.
Βάσω Παπανδρέου: Ο Γιώργος δεν έκανε λάθη, αλλά εγκλήματα
31.03.2012
15:05
0
Share
-A+A
Δυσοίωνο θεωρεί το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ιστορικό στέλεχος του κινήματος, Βάσω Παπανδρέου, η οποία σε συνέντευξή της ανακοινώνει πως δεν θα είναι υποψήφια στις επόμενες εκλογές.
Συγκεκριμένα, η Βάσω Παπανδρέου, στη συνέντευξή της στη Real News που κυκλοφορεί την Κυριακή, επισημαίνει την πεποίθησή της ότι το Μνημόνιο και η οικονομική πολιτική που ακολουθείται μέχρι σήμερα δεν μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση. Παράλληλα, το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ασκεί δριμεία κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.
«Δεν πρόκειται για λάθη, αλλά για εγκλήματα» τονίζει η κυρία Παπανδρέου τονίζοντας ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε μεν καλές προσθέσεις αλλά αυτές είχαν καταστροφικά αποτελέσματα.
Παράλληλα, η Βάσω Παπανδρέου ασκεί κριτική και στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ τονίζοντας πως «χειροκροτούσε περίπου σύσσωμη όταν ο Πρωθυπουργός πήγε και παραιτήθηκε στον Αντώνη Σαμαρά».
Κατά την κυρία Παπανδρέου, ήταν η Νέα Δημοκρατία που οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή, αλλά το ΠΑΣΟΚ, όπως επισημαίνει, την αποτελείωσε.
Τέλος, για τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, δηλώνει πως είναι ένα ικανό στέλεχος αλλά έχει μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά και εκφράζει την εκτίμηση πως εγκλωβίστηκε πολιτικά μετά τον ανασχηματισμό του περασμένου Ιουνίου.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Βάσω Παπανδρέου βουλευτικές εκλογές Γιώργος Παπανδρέου εκλογές 2012 Κάλπες 2012 ΚΟ ΠΑΣΟΚ Κοινοβουλευτική Ομάδα Νέα Δημοκρατία νέο Μνημόνιο ΠΑΣΟΚ Υποψήφια Βουλευτής
15:05
0
Share
-A+A
Δυσοίωνο θεωρεί το μέλλον του ΠΑΣΟΚ, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και ιστορικό στέλεχος του κινήματος, Βάσω Παπανδρέου, η οποία σε συνέντευξή της ανακοινώνει πως δεν θα είναι υποψήφια στις επόμενες εκλογές.
Συγκεκριμένα, η Βάσω Παπανδρέου, στη συνέντευξή της στη Real News που κυκλοφορεί την Κυριακή, επισημαίνει την πεποίθησή της ότι το Μνημόνιο και η οικονομική πολιτική που ακολουθείται μέχρι σήμερα δεν μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση. Παράλληλα, το ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ασκεί δριμεία κριτική στα πεπραγμένα της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.
«Δεν πρόκειται για λάθη, αλλά για εγκλήματα» τονίζει η κυρία Παπανδρέου τονίζοντας ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είχε μεν καλές προσθέσεις αλλά αυτές είχαν καταστροφικά αποτελέσματα.
Παράλληλα, η Βάσω Παπανδρέου ασκεί κριτική και στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ τονίζοντας πως «χειροκροτούσε περίπου σύσσωμη όταν ο Πρωθυπουργός πήγε και παραιτήθηκε στον Αντώνη Σαμαρά».
Κατά την κυρία Παπανδρέου, ήταν η Νέα Δημοκρατία που οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή, αλλά το ΠΑΣΟΚ, όπως επισημαίνει, την αποτελείωσε.
Τέλος, για τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, δηλώνει πως είναι ένα ικανό στέλεχος αλλά έχει μια πάρα πολύ δύσκολη δουλειά και εκφράζει την εκτίμηση πως εγκλωβίστηκε πολιτικά μετά τον ανασχηματισμό του περασμένου Ιουνίου.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Βάσω Παπανδρέου βουλευτικές εκλογές Γιώργος Παπανδρέου εκλογές 2012 Κάλπες 2012 ΚΟ ΠΑΣΟΚ Κοινοβουλευτική Ομάδα Νέα Δημοκρατία νέο Μνημόνιο ΠΑΣΟΚ Υποψήφια Βουλευτής
Μην τρωτε μαργαρινη (ΒΙΤΑΜ)! Καταστρέφει την υγεία!
Προσοχή μαργαρίνη! Μια πλαστική ουσία!
Η μαργαρίνη αρχικά κατασκευάστηκε για τη χρήση σε γαλοπούλες ως τροφή πάχυνσης.
Όταν από την χρήση πέθαναν οι γαλοπούλες, οι επενδυτές που είχαν ξοδέψει αρκετά κεφάλαια για...
την έρευνα
ήθελαν να κάνουν απόσβεση.
Το προϊόν ήταν μια άσπρη ουσία χωρίς να έχει την εμφάνιση είδος φαγώσιμου. Πρόσθεσαν χρωστικό κίτρινο
χρώμα και μια γευστική ουσία και το διέθεσαν στην καταναλωτική αγορά.
Γνωρίζετε τι διαφορά μεταξύ βουτύρου και μαργαρίνη;
Συνεχίστε να διαβάζετε, έχει πολύ ενδιαφέρον
1) Και τα δύο προϊόντα έχουν σχεδόν τις ίδιες θερμίδες.
2) Το βούτυρο έχει λίγο περισσότερο κεκορεσμένο λίπος 8 γραμμάρια έναντι 5 γραμμάρια της μαργαρίνης.
3) Μια πρόσφατη ιατρική μελέτη του HARVARD έδειξε ότι τρώγοντας μαργαρίνη, αυξάνει (στις γυναίκες) κατά 53%
τις πιθανότητες να προκαλέσει καρδιακή δυσλειτουργία.
4) Τρώγοντας βούτυρο αυξάνεται η απορρόφηση άλλων θρεπτικών ουσιών από τα αλλά φαγητά.
5) Το βούτυρο από την φύση του έχει πολλές θρεπτικές ουσίες, ενώ η μαργαρίνη περιέχει μόνο τα πρόσθετα
στοιχεία που του βάζουν.
6) Το βούτυρο έχει πολύ καλή γεύση και αυξάνει την γεύση των άλλων φαγητών, δηλαδή τα κάνει ποιο νόστιμα.
7) Το βούτυρο υπάρχει εδώ και μερικούς αιώνες, η μαργαρίνη είναι μόνο εκατόν χρονών.
8) Η μαργαρίνη έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέa (trans fatty acids).
9) Παρέχει τριπλό κίνδυνο για την εμφάνιση στεφaνιαiaς νόσου.
10) Αυξάνει την συνολική χοληστερόλη και την LDL (την κακή χοληστερίνη), μειώνει την HDL
(καλή χοληστερίνη).
11) Αυξάνει των κίνδυνο καρκίνου κατά 5 φορές.
12) Μειώνει την ποιότητα του μητρικού γάλακτος.
13) Μειώνει την αντίδραση των αντί-σωμάτων.
14) Μειώνει την αντίδραση της ινσουλίνης.
Το πολύ ενδιαφέρον μέρος
Η μαργαρίνη πλησιάζει πάρα πολύ να είναι μια ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ, αν είχε ένα μόριο επί πλέον θα ήταν πλαστικό.
Μόνο αυτή η ιδιότητα, αρκεί ώστε να αποφεύγουμε την χρήση της. Όλα τα φαγώσιμα προϊόντα που έχουν
υποστεί υδρογόνωσης (προσθέτουμε υδρογόνο για να αλλάξουμε την μοριακή τους σύνθεση) πρέπει να θεωρηθούν ύποπτα.
Κάνετε ένα πείραμα μόνοι σας.
Αγοράστε ένα κυπελλάκι μαργαρίνη και βάλτε το σε μια γωνία με σκιά, ή στο γκαράζ. Σε μερικές ημέρες
θα παρατηρήσετε τα εξής: καμία μύγα, ούτε αυτά τα μικρά μυγάκια δεν πλησιάζουν.
Δεν σαπίζει, ούτε μυρίζει διότι δεν έχει θρεπτική ουσία ώστε να αναπτυχθεί ζωή, έστω και μικρό-οργανισμοί.
Γιατί; Διότι είναι σχεδόν μια πλαστική ουσία. Τα παραπάνω ισχύουν φυσικά για όλα τα είδη μαργαρινών που
κυκλοφορούν στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια αγορά και φυσικά και για τα προϊόντα που διαφημίζονται και χρησιμοποιούνται για τη μάχη εναντίον της χοληστερίνης.
Η μαργαρίνη αρχικά κατασκευάστηκε για τη χρήση σε γαλοπούλες ως τροφή πάχυνσης.
Όταν από την χρήση πέθαναν οι γαλοπούλες, οι επενδυτές που είχαν ξοδέψει αρκετά κεφάλαια για...
την έρευνα
ήθελαν να κάνουν απόσβεση.
Το προϊόν ήταν μια άσπρη ουσία χωρίς να έχει την εμφάνιση είδος φαγώσιμου. Πρόσθεσαν χρωστικό κίτρινο
χρώμα και μια γευστική ουσία και το διέθεσαν στην καταναλωτική αγορά.
Γνωρίζετε τι διαφορά μεταξύ βουτύρου και μαργαρίνη;
Συνεχίστε να διαβάζετε, έχει πολύ ενδιαφέρον
1) Και τα δύο προϊόντα έχουν σχεδόν τις ίδιες θερμίδες.
2) Το βούτυρο έχει λίγο περισσότερο κεκορεσμένο λίπος 8 γραμμάρια έναντι 5 γραμμάρια της μαργαρίνης.
3) Μια πρόσφατη ιατρική μελέτη του HARVARD έδειξε ότι τρώγοντας μαργαρίνη, αυξάνει (στις γυναίκες) κατά 53%
τις πιθανότητες να προκαλέσει καρδιακή δυσλειτουργία.
4) Τρώγοντας βούτυρο αυξάνεται η απορρόφηση άλλων θρεπτικών ουσιών από τα αλλά φαγητά.
5) Το βούτυρο από την φύση του έχει πολλές θρεπτικές ουσίες, ενώ η μαργαρίνη περιέχει μόνο τα πρόσθετα
στοιχεία που του βάζουν.
6) Το βούτυρο έχει πολύ καλή γεύση και αυξάνει την γεύση των άλλων φαγητών, δηλαδή τα κάνει ποιο νόστιμα.
7) Το βούτυρο υπάρχει εδώ και μερικούς αιώνες, η μαργαρίνη είναι μόνο εκατόν χρονών.
8) Η μαργαρίνη έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά οξέa (trans fatty acids).
9) Παρέχει τριπλό κίνδυνο για την εμφάνιση στεφaνιαiaς νόσου.
10) Αυξάνει την συνολική χοληστερόλη και την LDL (την κακή χοληστερίνη), μειώνει την HDL
(καλή χοληστερίνη).
11) Αυξάνει των κίνδυνο καρκίνου κατά 5 φορές.
12) Μειώνει την ποιότητα του μητρικού γάλακτος.
13) Μειώνει την αντίδραση των αντί-σωμάτων.
14) Μειώνει την αντίδραση της ινσουλίνης.
Το πολύ ενδιαφέρον μέρος
Η μαργαρίνη πλησιάζει πάρα πολύ να είναι μια ΠΛΑΣΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ, αν είχε ένα μόριο επί πλέον θα ήταν πλαστικό.
Μόνο αυτή η ιδιότητα, αρκεί ώστε να αποφεύγουμε την χρήση της. Όλα τα φαγώσιμα προϊόντα που έχουν
υποστεί υδρογόνωσης (προσθέτουμε υδρογόνο για να αλλάξουμε την μοριακή τους σύνθεση) πρέπει να θεωρηθούν ύποπτα.
Κάνετε ένα πείραμα μόνοι σας.
Αγοράστε ένα κυπελλάκι μαργαρίνη και βάλτε το σε μια γωνία με σκιά, ή στο γκαράζ. Σε μερικές ημέρες
θα παρατηρήσετε τα εξής: καμία μύγα, ούτε αυτά τα μικρά μυγάκια δεν πλησιάζουν.
Δεν σαπίζει, ούτε μυρίζει διότι δεν έχει θρεπτική ουσία ώστε να αναπτυχθεί ζωή, έστω και μικρό-οργανισμοί.
Γιατί; Διότι είναι σχεδόν μια πλαστική ουσία. Τα παραπάνω ισχύουν φυσικά για όλα τα είδη μαργαρινών που
κυκλοφορούν στην ελληνική αλλά και στην παγκόσμια αγορά και φυσικά και για τα προϊόντα που διαφημίζονται και χρησιμοποιούνται για τη μάχη εναντίον της χοληστερίνης.
Εθνικό πλάνο για την αποτροπή του διχασμού
share
Από την πρώτη στιγμή που το Μνημόνιο μπήκε στην καθημερινότητά μας, απέκτησε έναν πολύμορφο και ιδιαίτερα σημαίνοντα ρόλο. Αποτέλεσε άμεσα σημείο τριβής και έντονης αντιπαράθεσης, εύλογη «κατάρα» για τους πολλούς που υπήρξαν άμεσα ή έμμεσα «θύματά» του, αλλά και εξιλαστήριο θύμα για διαφόρων ειδών παθογένειες, εγγενείς της νεοελληνικής πραγματικότητας, που απλά η κρίση τις έφερε βιαίως στην επιφάνεια.
Πέραν όμως των προαναφερθέντων, η πλέον αξιοσημείωτη συνέπεια της υιοθέτησής του, και αυτή που θα πρέπει να ενεργοποιήσει άμεσα το εθνικό μας ξυπνητήρι, είναι ότι τείνει να εξελιχθεί στο αίτιο και στην βάση πάνω στην οποία θα στηθεί ένας νέος ολέθριος Εθνικός Διχασμός.
Αν μη τι άλλο, ο τόπος αυτός έχει δοκιμάσει πολλάκις κατά το παρελθόν την σημασία αυτών των δυο βαρύγδουπων λέξεων -Εθνικός Διχασμός. Άλλωστε, αποτέλεσε ίδιον των Ελλήνων από την αρχαιότητα ακόμη, καθώς η ιστορία μας έχει γραφεί από τους διχασμούς και τα συντρίμμια πού αυτοί άφηναν πίσω τους. Βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί, κομμουνιστές και βασιλικοί, δεξιοί και αριστεροί, πράσινοι και μπλε, σημάδεψαν την πορεία της χώρας με καταστροφές, εμφυλίους και δικτατορίες, μεταξύ άλλων πολλών.
Πλέον, έχει γίνει εμφανές ότι, ένα αντίστοιχο σκηνικό τείνει να στηθεί και τώρα –με αρκετούς μάλιστα, για διαφορετικούς λόγους, να καταβάλλουν επίμονες προσπάθειες για να το κάνουν πραγματικότητα. Σε οποιαδήποτε εστία κοινωνικού βίου, σε καφενεία και τηλεπαράθυρα, σε χώρους εργασίας και νοικοκυριά, μοιάζει ώρες-ώρες λες και ολόκληρη η χώρα έχει διαιρεθεί σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Στο πρώτο στρατόπεδο, υποτίθεται ότι εντάσσονται οι ρεαλιστές, οι ψύχραιμοι αναλυτές της κατάστασης, στων οποίων τις προσπάθειες βασίζεται η σωτηρία του τόπου. Στο δεύτερο πάλι, όλοι εκείνοι που, επαγρυπνώντας εξαρχής, δεν θέλουν να ξεπουλήσουν την αξιοπρέπειά τους αλλά και την ίδια την χώρα. Για τους αντιμνημονιακούς, οι αντίπαλοι δεν είναι τίποτε άλλο από αμετανόητους υποστηρικτές των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα διατηρήσουν ανέπαφα τα δικά τους συμφέροντα. Για τους μνημονιακούς, οι «άλλοι» αποτελούν το νοσηρό και θερμοκέφαλο εκείνο κομμάτι της κοινωνίας, εξαιτίας των παθογενειών του οποίου φτάσαμε ως εδώ. Φευ –όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Όλο αυτό το διάστημα, στον όποιο πραγματικό διάλογο έλαβε χώρα στην ελληνική κοινωνία σχετικά με την πραγματική ταυτότητα της κρίσης, αλλά και το ίδιο το Μνημόνιο και το περιεχόμενό του, επικράτησε –όπως συνηθίζεται άλλωστε- άκρατος λαϊκισμός, οχλαγωγία, μηδενισμοί και «λάσπη στον ανεμιστήρα». Αποτέλεσμα; Τα πάθη συνεχώς οξύνονται, οι υπαρκτές διαφωνίες γιγαντώνονται και επικρατεί πλέον ένα κοινό αίσθημα ότι το σημείο μηδέν της απόλυτης κοινωνικής έκρηξης, βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ.
Γίνεται συνεπώς κατανοητό πως, έστω και τώρα, καθοδόν προς την πλέον κρίσιμη εκλογική διαδικασία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αποτελεί ύψιστο καθήκον για όλους μας, να συντελέσουμε στο να πραγματοποιηθεί ένας ανοιχτός δημόσιος διάλογος για το τι είναι αυτό που πραγματικά θέλει αυτή η χώρα και για το πώς μπορεί να το κατακτήσει. Ένας διάλογος με σύνεση, ορθολογισμό και επιχειρηματολογία, χωρίς άναρθρες κραυγές και ποδοσφαιρικής φύσεως λογικές «άσπρου-μαύρου».
Ξεκάθαρα, για τη διενέργεια αυτού του εθνικού διαλόγου, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τις δύο ιστορικές παρατάξεις. Οφείλουν εκ μέρους τους, να εξοστρακίσουν τον εύκολο και προς τέρψη των άκρων προεκλογικό λαϊκισμό και να παρουσιάσουν επιτέλους ένα δικό τους πλάνο, πάνω και πέρα από το γράμμα του Μνημονίου. Ένα πλάνο εθνικής σωτηρίας, το οποίο θα ενώσει τους Έλληνες, αποτρέποντας έναν ακόμα μοιραίο Εθνικό Διχασμό.
Από την πρώτη στιγμή που το Μνημόνιο μπήκε στην καθημερινότητά μας, απέκτησε έναν πολύμορφο και ιδιαίτερα σημαίνοντα ρόλο. Αποτέλεσε άμεσα σημείο τριβής και έντονης αντιπαράθεσης, εύλογη «κατάρα» για τους πολλούς που υπήρξαν άμεσα ή έμμεσα «θύματά» του, αλλά και εξιλαστήριο θύμα για διαφόρων ειδών παθογένειες, εγγενείς της νεοελληνικής πραγματικότητας, που απλά η κρίση τις έφερε βιαίως στην επιφάνεια.
Πέραν όμως των προαναφερθέντων, η πλέον αξιοσημείωτη συνέπεια της υιοθέτησής του, και αυτή που θα πρέπει να ενεργοποιήσει άμεσα το εθνικό μας ξυπνητήρι, είναι ότι τείνει να εξελιχθεί στο αίτιο και στην βάση πάνω στην οποία θα στηθεί ένας νέος ολέθριος Εθνικός Διχασμός.
Αν μη τι άλλο, ο τόπος αυτός έχει δοκιμάσει πολλάκις κατά το παρελθόν την σημασία αυτών των δυο βαρύγδουπων λέξεων -Εθνικός Διχασμός. Άλλωστε, αποτέλεσε ίδιον των Ελλήνων από την αρχαιότητα ακόμη, καθώς η ιστορία μας έχει γραφεί από τους διχασμούς και τα συντρίμμια πού αυτοί άφηναν πίσω τους. Βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί, κομμουνιστές και βασιλικοί, δεξιοί και αριστεροί, πράσινοι και μπλε, σημάδεψαν την πορεία της χώρας με καταστροφές, εμφυλίους και δικτατορίες, μεταξύ άλλων πολλών.
Πλέον, έχει γίνει εμφανές ότι, ένα αντίστοιχο σκηνικό τείνει να στηθεί και τώρα –με αρκετούς μάλιστα, για διαφορετικούς λόγους, να καταβάλλουν επίμονες προσπάθειες για να το κάνουν πραγματικότητα. Σε οποιαδήποτε εστία κοινωνικού βίου, σε καφενεία και τηλεπαράθυρα, σε χώρους εργασίας και νοικοκυριά, μοιάζει ώρες-ώρες λες και ολόκληρη η χώρα έχει διαιρεθεί σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς. Στο πρώτο στρατόπεδο, υποτίθεται ότι εντάσσονται οι ρεαλιστές, οι ψύχραιμοι αναλυτές της κατάστασης, στων οποίων τις προσπάθειες βασίζεται η σωτηρία του τόπου. Στο δεύτερο πάλι, όλοι εκείνοι που, επαγρυπνώντας εξαρχής, δεν θέλουν να ξεπουλήσουν την αξιοπρέπειά τους αλλά και την ίδια την χώρα. Για τους αντιμνημονιακούς, οι αντίπαλοι δεν είναι τίποτε άλλο από αμετανόητους υποστηρικτές των τραπεζών και του μεγάλου κεφαλαίου, που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι πώς θα διατηρήσουν ανέπαφα τα δικά τους συμφέροντα. Για τους μνημονιακούς, οι «άλλοι» αποτελούν το νοσηρό και θερμοκέφαλο εκείνο κομμάτι της κοινωνίας, εξαιτίας των παθογενειών του οποίου φτάσαμε ως εδώ. Φευ –όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Όλο αυτό το διάστημα, στον όποιο πραγματικό διάλογο έλαβε χώρα στην ελληνική κοινωνία σχετικά με την πραγματική ταυτότητα της κρίσης, αλλά και το ίδιο το Μνημόνιο και το περιεχόμενό του, επικράτησε –όπως συνηθίζεται άλλωστε- άκρατος λαϊκισμός, οχλαγωγία, μηδενισμοί και «λάσπη στον ανεμιστήρα». Αποτέλεσμα; Τα πάθη συνεχώς οξύνονται, οι υπαρκτές διαφωνίες γιγαντώνονται και επικρατεί πλέον ένα κοινό αίσθημα ότι το σημείο μηδέν της απόλυτης κοινωνικής έκρηξης, βρίσκεται πιο κοντά από ποτέ.
Γίνεται συνεπώς κατανοητό πως, έστω και τώρα, καθοδόν προς την πλέον κρίσιμη εκλογική διαδικασία της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, αποτελεί ύψιστο καθήκον για όλους μας, να συντελέσουμε στο να πραγματοποιηθεί ένας ανοιχτός δημόσιος διάλογος για το τι είναι αυτό που πραγματικά θέλει αυτή η χώρα και για το πώς μπορεί να το κατακτήσει. Ένας διάλογος με σύνεση, ορθολογισμό και επιχειρηματολογία, χωρίς άναρθρες κραυγές και ποδοσφαιρικής φύσεως λογικές «άσπρου-μαύρου».
Ξεκάθαρα, για τη διενέργεια αυτού του εθνικού διαλόγου, η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τις δύο ιστορικές παρατάξεις. Οφείλουν εκ μέρους τους, να εξοστρακίσουν τον εύκολο και προς τέρψη των άκρων προεκλογικό λαϊκισμό και να παρουσιάσουν επιτέλους ένα δικό τους πλάνο, πάνω και πέρα από το γράμμα του Μνημονίου. Ένα πλάνο εθνικής σωτηρίας, το οποίο θα ενώσει τους Έλληνες, αποτρέποντας έναν ακόμα μοιραίο Εθνικό Διχασμό.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)