Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011
Έκκληση του Ρώσου Πατριάρχη για απελευθέρωση του Εφραίμ
Έκκληση του Ρώσου Πατριάρχη για απελευθέρωση του Εφραίμ
Συνεχίζονται οι έντονες αντιδράσεις από την πλευρά της Ρωσίας για την προφυλάκιση του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ.
Ο Πατριάρχης της Ρωσίας, προχώρησε σήμερα σε νέα παρέμβαση υπέρ του Εφραίμ, μία μόλις μέρα μετά τις ανησυχίες που διατύπωσε την Τετάρτη το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ότι η προφυλάκιση του Εφραίμ συνιστά καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος ζήτησε την αποφυλάκιση του κληρικού εκφράζοντας παράλληλα τη βαθιά του θλίψη για την προφυλάκιση του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου.
«Πιστεύω ότι είναι καθήκον μου να εκφράσουμε την λύπη μας προς τον επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης και να ζητήσουμε την αποφυλάκιση του αρχιμανδρίτη Εφραίμ», δήλωσε ο Πατριάρχης Μόσχας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.
Συνεχίζονται οι έντονες αντιδράσεις από την πλευρά της Ρωσίας για την προφυλάκιση του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου Εφραίμ.
Ο Πατριάρχης της Ρωσίας, προχώρησε σήμερα σε νέα παρέμβαση υπέρ του Εφραίμ, μία μόλις μέρα μετά τις ανησυχίες που διατύπωσε την Τετάρτη το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών, ότι η προφυλάκιση του Εφραίμ συνιστά καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Ρώσος Πατριάρχης Κύριλλος ζήτησε την αποφυλάκιση του κληρικού εκφράζοντας παράλληλα τη βαθιά του θλίψη για την προφυλάκιση του ηγούμενου της Μονής Βατοπεδίου.
«Πιστεύω ότι είναι καθήκον μου να εκφράσουμε την λύπη μας προς τον επικεφαλής της ελληνικής κυβέρνησης και να ζητήσουμε την αποφυλάκιση του αρχιμανδρίτη Εφραίμ», δήλωσε ο Πατριάρχης Μόσχας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.
Συντάκτης Ανδρέας Ανδριανόπουλος Τι να αγοράσετε εάν διαλυθεί το ευρώ; Χρυσό, τρόφιμα σε κονσέρβες και ένα όπλο, είναι η συμβουλή της UBS προς τους πελάτες της.
Συντάκτης Ανδρέας Ανδριανόπουλος
Τι να αγοράσετε εάν διαλυθεί το ευρώ; Χρυσό, τρόφιμα σε κονσέρβες και ένα όπλο, είναι η συμβουλή της UBS προς τους πελάτες της.
Ο ελβετικός επενδυτικός οίκος ήταν ο πρώτος που επιχείρησε να υπολογίσει τις συνέπειες της διάσπασης της Ευρωζώνης, όταν ακόμα το σενάριο αυτό φάνταζε αδιανόητο.
Σήμερα, που η Ευρωζώνη παραδέχεται επίσημα ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, και ολόκληρος ο πλανήτης επιχειρεί να προετοιμαστεί για το χειρότερο, η UBS επιστρέφει με μία νέα έκθεση, στην οποία ο συντάκτης της, Larry Hatheway, παραδέχεται ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις του οίκου για τις επιπτώσεις της κατάρρευσης του ευρώ ήταν συντηρητικές.
Τότε, είχε υπολογίσει ότι η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ θα κόστιζε από το 20% έως το 40% του ΑΕΠ της.
Τώρα, η UBS προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις θα είναι πολύ πιο σημαντικές. Και τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό με «ανόητες ιδέες».
Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η Ευρωζώνη ήταν ελαττωματική από την αρχή, αυτό δεν σημαίνει ότι η καλύτερη λύση είναι η διάλυσή της. Αντίθετα, αυτό που ήταν «χαλασμένο» θα πρέπει να φτιαχτεί, λέει η UBS.
Όπως επίσης, τονίζει ότι είναι λανθασμένη η άποψη ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα εκτός της Ευρωζώνης. Με την επιστροφή στη δραχμή, το δημόσιο χρέος θα μεταφραζόταν στο νέο εθνικό νόμισμα, όμως, τα χρέη του ιδιωτικού τομέα προς ξένα πιστωτικά ιδρύματα θα έπρεπε να αποπληρωθούν στο αρχικό τους νόμισμα. Με δεδομένο ότι η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί σημαντικά (κατά 58% υπολογίζει η Nomura), αυτό σημαίνει ότι ο ιδιωτικός τομέας της Ελλάδας θα βρισκόταν αντιμέτωπος με τεράστιες χρεοκοπίες.
Τραπεζικός και μη τραπεζικός τομέας θα κατέρρεαν, οι πιστώσεις θα εξαφανίζονταν και η οικονομία θα έπεφτε σε depression. Η πτώση της δραχμής θα έφερνε εκτίναξη του πληθωρισμού και περαιτέρω μείωση της αγοραστικής δύναμης. Όλα αυτά δεν αντισταθμίζονται μονάχα από μια ήπια αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Επιπλέον, η UBS προειδοποιεί ότι όσοι πιστεύουν ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ μπορεί να αποτελέσει ένα μεμονωμένο γεγονός, κάνουν λάθος. «Μόλις μια χώρα φύγει από την Ευρωζώνη, οι κάτοικοι των άλλων χωρών που κινδυνεύουν θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η χώρα τους θα είναι η επόμενη που θα ακολουθήσει. Η λογική υπαγορεύει ότι θα στείλουν τον πλούτο τους στο εξωτερικό, προκαλώντας τραπεζικό πανικό, που θα φέρει την κατάρρευση του χρηματοοικονομικού τους κλάδου και της οικονομίας τους», εξηγεί.
Όσο για εκείνους που επιχειρούν να προετοιμαστούν για τη διάσπαση του ευρώ (τράπεζες, επιχειρήσεις, οίκοι εκκαθάρισης, ακόμα και κράτη), η UBS εξηγεί ότι απλά αυταπατώνται. Κανείς δεν μπορεί να είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. «Πρόκειται για φαντασία. Είναι σαν να ζητάμε από τον Γουέλινγκτον να υποβάλει σε stress test το στρατό του απέναντι στο σενάριο που θέλει τον Ναπολέοντα να έχει B-52 στο Βατερλό. Δεν χαράσσεις νέες θέσεις για τα στρατεύματα, οπισθοχωρείς όσο πιο γρήγορα μπορείς στην άλλη πλευρά της Μάγχης, εάν όχι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού», τονίζει ο οίκος.
Ποιες θα ήταν, λοιπόν, οι καλύτερες επενδύσεις στο ενδεχόμενο της διάσπασης του ευρώ;
«Υποθέτω ότι θα υπήρχαν κάποιες επενδύσεις που θα άξιζαν να εξεταστούν. Τα πολύτιμα μέταλλα για παράδειγμα. Όμως, και άλλα μέταλλα θα αποτελούσαν σοφές επενδύσεις, επίσης. Ανάμεσα σε αυτά, οι κονσέρβες τροφίμων και τα όπλα μικρού διαμετρήματος», καταλήγει ο οίκος.
Ενημέρωση για όλες τις ειδήσεις και την επικαιρότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό με ένα στη σελίδα του Newsbomb.gr.
ΕκτύπωσηEmailΣχολιάστε
Αξιολόγηση1 2 3 4 5 (1 Ψήφος)
Tags: ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ UBS ΕΥΡΩ ΕΛΛΑΔΑ ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Disqus
Login
Προσθέστε Νέο Σχόλιο
Ανάρτηση ως …
Image
Εμφάνιση 0 σχολίων
M Ενημερωθείτε για νέα σχόλια S RSS
blog comments powered by DISQUS
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο γερμανικός Τύπος για τη Σύνοδο Κορυφής
Οι σπεκουλαδόροι και τα εγγόνια μας
Ικανοποίηση Χριστόφια για τις αποφάσεις της Συνόδου
Ο γαλλικός Τύπος για τη Σύνοδο Κορυφής
Η ΕΚΤ θα αποδεχόταν «επιλεκτική χρεοκοπία» της Ελλάδας
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ WEB TV PHOTOS
Κομμένα πια τα δανεικά
Ηλίθιοι ή κλέφτες στο ΙΚΑ. Διαλέξτε
Διαβάστε περισσότερα...
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Άμεση παρέμβαση Τέντε για τις καταγγελίες των οικονομικών εισαγγελέων
29/12/2011 11:20
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δεκαήμερη παράταση για τέλη κυκλοφορίας και πινακίδες
29/12/2011 10:43
ΖΩΔΙΑ
Τα 12 ζώδια και το Νέο Έτος
29/12/2011 13:04
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στο σημερινό Υπουργικό οι αυξήσεις της ΔΕΗ
29/12/2011 09:21
ΧΡΗΜΑ
Η φτώχεια φέρνει μεγάλη γκρίνια στο υπουργείο Οικονομικών
29/12/2011 10:39
ΔΙΕΘΝΗ
Ο Νικολά πίσω από τον Σαρκοζί
29/12/2011 13:09
29
Δεκ
28
Δεκ
27
Δεκ
25
Δεκ
24
Δεκ
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣΑΘΛΗΤΙΚΕΣ
Αρχείο
Κώστας Χαρδαβέλλας
Το «κάτι» που έφαγε τους δύο εισαγγελείς
Κυριακή των Βαΐων βλέπουν εκλογές στη Ν.Δ.
Μενέλαος Τασιόπουλος
Μια προφυλάκιση που διχάζει
Τα πιο σημαντικά νέα
Τι να αγοράσετε εάν διαλυθεί το ευρώ; Χρυσό, τρόφιμα σε κονσέρβες και ένα όπλο, είναι η συμβουλή της UBS προς τους πελάτες της.
Ο ελβετικός επενδυτικός οίκος ήταν ο πρώτος που επιχείρησε να υπολογίσει τις συνέπειες της διάσπασης της Ευρωζώνης, όταν ακόμα το σενάριο αυτό φάνταζε αδιανόητο.
Σήμερα, που η Ευρωζώνη παραδέχεται επίσημα ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να αποκλειστεί, και ολόκληρος ο πλανήτης επιχειρεί να προετοιμαστεί για το χειρότερο, η UBS επιστρέφει με μία νέα έκθεση, στην οποία ο συντάκτης της, Larry Hatheway, παραδέχεται ότι οι προηγούμενες εκτιμήσεις του οίκου για τις επιπτώσεις της κατάρρευσης του ευρώ ήταν συντηρητικές.
Τότε, είχε υπολογίσει ότι η έξοδος μιας χώρας από το ευρώ θα κόστιζε από το 20% έως το 40% του ΑΕΠ της.
Τώρα, η UBS προειδοποιεί ότι οι επιπτώσεις θα είναι πολύ πιο σημαντικές. Και τονίζει ότι οι Ευρωπαίοι επιχειρούν να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο αυτό με «ανόητες ιδέες».
Ενώ όλοι συμφωνούν ότι η Ευρωζώνη ήταν ελαττωματική από την αρχή, αυτό δεν σημαίνει ότι η καλύτερη λύση είναι η διάλυσή της. Αντίθετα, αυτό που ήταν «χαλασμένο» θα πρέπει να φτιαχτεί, λέει η UBS.
Όπως επίσης, τονίζει ότι είναι λανθασμένη η άποψη ότι η Ελλάδα θα ήταν καλύτερα εκτός της Ευρωζώνης. Με την επιστροφή στη δραχμή, το δημόσιο χρέος θα μεταφραζόταν στο νέο εθνικό νόμισμα, όμως, τα χρέη του ιδιωτικού τομέα προς ξένα πιστωτικά ιδρύματα θα έπρεπε να αποπληρωθούν στο αρχικό τους νόμισμα. Με δεδομένο ότι η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί σημαντικά (κατά 58% υπολογίζει η Nomura), αυτό σημαίνει ότι ο ιδιωτικός τομέας της Ελλάδας θα βρισκόταν αντιμέτωπος με τεράστιες χρεοκοπίες.
Τραπεζικός και μη τραπεζικός τομέας θα κατέρρεαν, οι πιστώσεις θα εξαφανίζονταν και η οικονομία θα έπεφτε σε depression. Η πτώση της δραχμής θα έφερνε εκτίναξη του πληθωρισμού και περαιτέρω μείωση της αγοραστικής δύναμης. Όλα αυτά δεν αντισταθμίζονται μονάχα από μια ήπια αύξηση της ανταγωνιστικότητας.
Επιπλέον, η UBS προειδοποιεί ότι όσοι πιστεύουν ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ μπορεί να αποτελέσει ένα μεμονωμένο γεγονός, κάνουν λάθος. «Μόλις μια χώρα φύγει από την Ευρωζώνη, οι κάτοικοι των άλλων χωρών που κινδυνεύουν θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η χώρα τους θα είναι η επόμενη που θα ακολουθήσει. Η λογική υπαγορεύει ότι θα στείλουν τον πλούτο τους στο εξωτερικό, προκαλώντας τραπεζικό πανικό, που θα φέρει την κατάρρευση του χρηματοοικονομικού τους κλάδου και της οικονομίας τους», εξηγεί.
Όσο για εκείνους που επιχειρούν να προετοιμαστούν για τη διάσπαση του ευρώ (τράπεζες, επιχειρήσεις, οίκοι εκκαθάρισης, ακόμα και κράτη), η UBS εξηγεί ότι απλά αυταπατώνται. Κανείς δεν μπορεί να είναι προετοιμασμένος για κάτι τέτοιο. «Πρόκειται για φαντασία. Είναι σαν να ζητάμε από τον Γουέλινγκτον να υποβάλει σε stress test το στρατό του απέναντι στο σενάριο που θέλει τον Ναπολέοντα να έχει B-52 στο Βατερλό. Δεν χαράσσεις νέες θέσεις για τα στρατεύματα, οπισθοχωρείς όσο πιο γρήγορα μπορείς στην άλλη πλευρά της Μάγχης, εάν όχι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού», τονίζει ο οίκος.
Ποιες θα ήταν, λοιπόν, οι καλύτερες επενδύσεις στο ενδεχόμενο της διάσπασης του ευρώ;
«Υποθέτω ότι θα υπήρχαν κάποιες επενδύσεις που θα άξιζαν να εξεταστούν. Τα πολύτιμα μέταλλα για παράδειγμα. Όμως, και άλλα μέταλλα θα αποτελούσαν σοφές επενδύσεις, επίσης. Ανάμεσα σε αυτά, οι κονσέρβες τροφίμων και τα όπλα μικρού διαμετρήματος», καταλήγει ο οίκος.
Ενημέρωση για όλες τις ειδήσεις και την επικαιρότητα στην Ελλάδα και το εξωτερικό με ένα στη σελίδα του Newsbomb.gr.
ΕκτύπωσηEmailΣχολιάστε
Αξιολόγηση1 2 3 4 5 (1 Ψήφος)
Tags: ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ UBS ΕΥΡΩ ΕΛΛΑΔΑ ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Disqus
Login
Προσθέστε Νέο Σχόλιο
Ανάρτηση ως …
Image
Εμφάνιση 0 σχολίων
M Ενημερωθείτε για νέα σχόλια S RSS
blog comments powered by DISQUS
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Ο γερμανικός Τύπος για τη Σύνοδο Κορυφής
Οι σπεκουλαδόροι και τα εγγόνια μας
Ικανοποίηση Χριστόφια για τις αποφάσεις της Συνόδου
Ο γαλλικός Τύπος για τη Σύνοδο Κορυφής
Η ΕΚΤ θα αποδεχόταν «επιλεκτική χρεοκοπία» της Ελλάδας
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΠΟΨΕΙΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ WEB TV PHOTOS
Κομμένα πια τα δανεικά
Ηλίθιοι ή κλέφτες στο ΙΚΑ. Διαλέξτε
Διαβάστε περισσότερα...
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Άμεση παρέμβαση Τέντε για τις καταγγελίες των οικονομικών εισαγγελέων
29/12/2011 11:20
ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δεκαήμερη παράταση για τέλη κυκλοφορίας και πινακίδες
29/12/2011 10:43
ΖΩΔΙΑ
Τα 12 ζώδια και το Νέο Έτος
29/12/2011 13:04
ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Στο σημερινό Υπουργικό οι αυξήσεις της ΔΕΗ
29/12/2011 09:21
ΧΡΗΜΑ
Η φτώχεια φέρνει μεγάλη γκρίνια στο υπουργείο Οικονομικών
29/12/2011 10:39
ΔΙΕΘΝΗ
Ο Νικολά πίσω από τον Σαρκοζί
29/12/2011 13:09
29
Δεκ
28
Δεκ
27
Δεκ
25
Δεκ
24
Δεκ
ΠΟΛΙΤΙΚΕΣΑΘΛΗΤΙΚΕΣ
Αρχείο
Κώστας Χαρδαβέλλας
Το «κάτι» που έφαγε τους δύο εισαγγελείς
Κυριακή των Βαΐων βλέπουν εκλογές στη Ν.Δ.
Μενέλαος Τασιόπουλος
Μια προφυλάκιση που διχάζει
Τα πιο σημαντικά νέα
Victor Monsan a partagé un lien.
Zone euro : "Nous vivons une tentative de coup d'État larvé"
www.latribune.fr
A 69 ans, Charles Gave a créé plusieurs sociétés financières dont la dernière GaveKal basée à Hong Kong. Il s'est fait connaître du grand public en publiant "Des lions menés par des ânes" ou "L'Etat est mort, vive l'Etat"
Zone euro : "Nous vivons une tentative de coup d'État larvé"
www.latribune.fr
A 69 ans, Charles Gave a créé plusieurs sociétés financières dont la dernière GaveKal basée à Hong Kong. Il s'est fait connaître du grand public en publiant "Des lions menés par des ânes" ou "L'Etat est mort, vive l'Etat"
LA CONCEPTION OBESE DE L'ETAT DOIT DISPARAITRE EN EUROPE
Zone euro : "Nous vivons une tentative de coup d'État larvé"
A 69 ans, Charles Gave a créé plusieurs sociétés financières dont la dernière GaveKal basée à Hong Kong. Il s'est fait connaître du grand public en publiant "Des lions menés par des ânes" ou "L'Etat est mort, vive l'Etat"
Copyright Reuters
Vous avez été un des premiers à prédire les difficultés de l'euro. Vous trouvez-vous aujourd'hui conforté ?
Depuis la création de l'euro, je n'ai cessé de dire qu'il s'agissait d'un système bancal qui ne peut fonctionner puisqu'il n'existe pas de mécanisme d'ajustement des différences de productivité des pays membres. Autrefois, ces différences étaient réglées par des dévaluations ponctuelles devenues impossibles. Ce qui ne peut s'ajuster a vocation à exploser. Aux États-Unis, il existe aussi des différences de productivité entre États, mais il y a une volonté de vivre ensemble, ce qui, pour Ernest Renan, constituait une nation, qui conduit à accepter que l'on taxe les plus productifs pour payer les moins productifs. Cette volonté n'existe pas en Europe, qui est une civilisation et non un pays. L'euro est donc une tentative, faite par une classe politique de créer une nation européenne. La crise, pense-t-elle, forcera la création d'un État fédéral, de transferts entre les pays et d'un ministère des Finances. C'est une espèce de coup d'État larvé contre les souverainetés qui est en train d'échouer. Car, comme l'a montré le cas de l'Union soviétique, la technocratie, cela ne marche pas. C'est la liberté qui marche.
Vous évoquez une « tentative de coup d'État ». Pourquoi cette tentative : par volonté de puissance ou parce que, sincèrement, ces politiques pensent que l'Europe est une solution ?
Depuis soixante ans, coexistent deux idées européennes. La première, celle de De Gasperi, Adenauer, Pie XII et Robert Schumann, voulait recréer l'Europe catholique des XIIe et XIIIe siècles, et voyait dans l'Europe un espace de liberté basé sur le principe de la subsidiarité. En cas de problème entre deux entités, on en appelle à l'échelon supérieur et on crée des instances d'arbitrage. La seconde est celle de Jean Monet et des technocrates français qui ont décidé de créer un État pour faire renaître l'Empire romain afin de s'opposer aux Américains et d'empêcher la domination allemande. Cette vision l'a emporté. Évidemment, la volonté d'augmenter leur pouvoir personnel existe aussi. Ces technocrates pensent que leur rôle est d'assurer le bonheur des peuples malgré eux. Ils ne croient pas à la liberté individuelle. Il suffit d'observer les institutions européennes : il n'y a pas de séparation des pouvoirs.
Pourquoi la classe politique française ne s'est guère opposée à cette dérive ?
Depuis la présidence Giscard, la France est gouvernée par une classe administrative qui, de droite comme de gauche, est représentative de cette idée technocratique. Les référendums sur Maastricht ou sur la Constitution européenne ont montré que le peuple n'acceptait pas cette dérive. Mais il l'admettait. À présent, les gens se rendent compte que cela ruine le pays. La prochaine étape sera donc de se débarrasser de cette classe administrative. Mais j'ignore comment.
La voie fédéraliste ne peut-elle pas l'emporter ?
C'est ce qui s'est passé jusqu'à présent. Tout le monde s'est mis au garde-à-vous au dernier sommet de Bruxelles, mais le diable est dans les détails. Plusieurs pays, comme le Royaume-Uni, l'Espagne, la République tchèque, ne semblent pas prêts à accepter les abandons significatifs de leur souveraineté.
La convergence franco-allemande ne vise-t-elle pas à contourner ces difficultés ?
Elle signifie d'accepter des hauts fonctionnaires allemands à Bercy qui ordonnent ce que l'on peut dépenser ou pas. La France a un tiers de fonctionnaires de plus que l'Allemagne pour 100 habitants. Le fonctionnaire ne produit rien pour l'exportation. Le défaut de compétitivité française par rapport aux Allemands est donc lié au poids de l'État. Comme la France semble incapable de dégraisser son État, il faudra, en cas de convergence, que les ordres viennent de Berlin. Je viens d'une famille qui a quitté l'Alsace en 1870 pour rester français et je ne perçois pas l'avantage pour la France de devenir un protectorat allemand. Et l'opinion ne l'acceptera pas.
Mais la France pourrait ainsi retrouver sa compétitivité...
C'est déjà ce que disait le maréchal Pétain, non ?
Nombre d'économistes mettent en garde sur les conséquences de la fin de l'euro. Qu'en pensez-vous ?
Je ne suis pas très inquiet. Ceux qui vous expliquaient que l'euro allait rendre les femmes plus belles et les oiseaux plus chantants, comme Alain Minc et Jacques Attali, nous expliquent à présent que, si l'on quitte l'euro, ce sera le désastre absolu. Ils se sont trompés. Ils n'ont rien vu, rien compris. Pourquoi leur donner de la crédibilité sur l'après-euro ? C'est comme demander au général Gamelin [chef des forces françaises en 1940, Ndlr] de diriger le débarquement en Normandie. Concrètement : le système bancaire européen est en faillite, le taux de chômage, Allemagne exceptée, est historiquement élevé, la moitié des États européens n'ont plus accès aux marchés financiers dans des conditions normales, la Bourse de Paris n'a pas cessé de reculer depuis la création de l'euro. En 2000, le niveau du CAC était deux fois plus élevé qu'aujourd'hui. Pourquoi ? Parce que l'euro conduit à une mauvaise allocation des capitaux et fait passer l'argent de ceux qui le gagnent à ceux qui ne le gagnent pas. Ceci conduit toujours à un marché vendeur qui, d'ordinaire, ne dure pas plus d'un an et demi. Mais ce marché vendeur dure en Europe depuis dix ans parce que le secteur public, la BCE et les politiques dépensent l'argent du futur pour maintenir une unité qui ne tient pas la route. Le désastre n'est-il pas suffisant pour que l'on passe à autre chose ?
Comment jugez-vous le quinquennat de Nicolas Sarkozy ?
Pour faire des réformes, il faut faire comme Madame Thatcher : être un gouvernement de conviction et pas de consensus. Nicolas Sarkozy a suivi une politique schizophrène : il tenait un discours de réformes et il a essayé de séduire ses ennemis naturels. Comme disait Pompidou : si vous essayez de gouverner avec vos opposants, vous allez perdre vos partisans. Ces cinq ans ont été un échec total, à part la réforme de l'université. Les impôts ont augmenté, les déficits et le poids de l'État aussi. Il n'y a pas eu de réformes.
On ne peut pas réformer la France ?
Les classes politiques grecques ou espagnoles ne voulaient pas non plus faire des réformes. Et puis, quand il n'y a plus eu d'argent et qu'on n'a plus voulu leur en prêter, ils ont été dans l'obligation de se réformer. C'est ce qui se passera en France. Parce que nous ne sommes pas face à une crise économique, mais bien face à une crise d'un État devenu obèse. L'État chinois réalise 30 % du PIB du pays. En France, c'est 55 %. Il faut que notre mur de Berlin tombe, l'État doit sortir des domaines où il n'a rien à faire. Sinon, c'est le FMI qui le fera pour nous. D'après mes calculs, le système français atteindra ses limites en 2013 ou 2014.
Lire aussi...
"Une bande organisée de spéculateurs cherche à faire tomber les pays de la zone euro"
Crise de la zone euro : la théorie du complot américain
A 69 ans, Charles Gave a créé plusieurs sociétés financières dont la dernière GaveKal basée à Hong Kong. Il s'est fait connaître du grand public en publiant "Des lions menés par des ânes" ou "L'Etat est mort, vive l'Etat"
Copyright Reuters
Vous avez été un des premiers à prédire les difficultés de l'euro. Vous trouvez-vous aujourd'hui conforté ?
Depuis la création de l'euro, je n'ai cessé de dire qu'il s'agissait d'un système bancal qui ne peut fonctionner puisqu'il n'existe pas de mécanisme d'ajustement des différences de productivité des pays membres. Autrefois, ces différences étaient réglées par des dévaluations ponctuelles devenues impossibles. Ce qui ne peut s'ajuster a vocation à exploser. Aux États-Unis, il existe aussi des différences de productivité entre États, mais il y a une volonté de vivre ensemble, ce qui, pour Ernest Renan, constituait une nation, qui conduit à accepter que l'on taxe les plus productifs pour payer les moins productifs. Cette volonté n'existe pas en Europe, qui est une civilisation et non un pays. L'euro est donc une tentative, faite par une classe politique de créer une nation européenne. La crise, pense-t-elle, forcera la création d'un État fédéral, de transferts entre les pays et d'un ministère des Finances. C'est une espèce de coup d'État larvé contre les souverainetés qui est en train d'échouer. Car, comme l'a montré le cas de l'Union soviétique, la technocratie, cela ne marche pas. C'est la liberté qui marche.
Vous évoquez une « tentative de coup d'État ». Pourquoi cette tentative : par volonté de puissance ou parce que, sincèrement, ces politiques pensent que l'Europe est une solution ?
Depuis soixante ans, coexistent deux idées européennes. La première, celle de De Gasperi, Adenauer, Pie XII et Robert Schumann, voulait recréer l'Europe catholique des XIIe et XIIIe siècles, et voyait dans l'Europe un espace de liberté basé sur le principe de la subsidiarité. En cas de problème entre deux entités, on en appelle à l'échelon supérieur et on crée des instances d'arbitrage. La seconde est celle de Jean Monet et des technocrates français qui ont décidé de créer un État pour faire renaître l'Empire romain afin de s'opposer aux Américains et d'empêcher la domination allemande. Cette vision l'a emporté. Évidemment, la volonté d'augmenter leur pouvoir personnel existe aussi. Ces technocrates pensent que leur rôle est d'assurer le bonheur des peuples malgré eux. Ils ne croient pas à la liberté individuelle. Il suffit d'observer les institutions européennes : il n'y a pas de séparation des pouvoirs.
Pourquoi la classe politique française ne s'est guère opposée à cette dérive ?
Depuis la présidence Giscard, la France est gouvernée par une classe administrative qui, de droite comme de gauche, est représentative de cette idée technocratique. Les référendums sur Maastricht ou sur la Constitution européenne ont montré que le peuple n'acceptait pas cette dérive. Mais il l'admettait. À présent, les gens se rendent compte que cela ruine le pays. La prochaine étape sera donc de se débarrasser de cette classe administrative. Mais j'ignore comment.
La voie fédéraliste ne peut-elle pas l'emporter ?
C'est ce qui s'est passé jusqu'à présent. Tout le monde s'est mis au garde-à-vous au dernier sommet de Bruxelles, mais le diable est dans les détails. Plusieurs pays, comme le Royaume-Uni, l'Espagne, la République tchèque, ne semblent pas prêts à accepter les abandons significatifs de leur souveraineté.
La convergence franco-allemande ne vise-t-elle pas à contourner ces difficultés ?
Elle signifie d'accepter des hauts fonctionnaires allemands à Bercy qui ordonnent ce que l'on peut dépenser ou pas. La France a un tiers de fonctionnaires de plus que l'Allemagne pour 100 habitants. Le fonctionnaire ne produit rien pour l'exportation. Le défaut de compétitivité française par rapport aux Allemands est donc lié au poids de l'État. Comme la France semble incapable de dégraisser son État, il faudra, en cas de convergence, que les ordres viennent de Berlin. Je viens d'une famille qui a quitté l'Alsace en 1870 pour rester français et je ne perçois pas l'avantage pour la France de devenir un protectorat allemand. Et l'opinion ne l'acceptera pas.
Mais la France pourrait ainsi retrouver sa compétitivité...
C'est déjà ce que disait le maréchal Pétain, non ?
Nombre d'économistes mettent en garde sur les conséquences de la fin de l'euro. Qu'en pensez-vous ?
Je ne suis pas très inquiet. Ceux qui vous expliquaient que l'euro allait rendre les femmes plus belles et les oiseaux plus chantants, comme Alain Minc et Jacques Attali, nous expliquent à présent que, si l'on quitte l'euro, ce sera le désastre absolu. Ils se sont trompés. Ils n'ont rien vu, rien compris. Pourquoi leur donner de la crédibilité sur l'après-euro ? C'est comme demander au général Gamelin [chef des forces françaises en 1940, Ndlr] de diriger le débarquement en Normandie. Concrètement : le système bancaire européen est en faillite, le taux de chômage, Allemagne exceptée, est historiquement élevé, la moitié des États européens n'ont plus accès aux marchés financiers dans des conditions normales, la Bourse de Paris n'a pas cessé de reculer depuis la création de l'euro. En 2000, le niveau du CAC était deux fois plus élevé qu'aujourd'hui. Pourquoi ? Parce que l'euro conduit à une mauvaise allocation des capitaux et fait passer l'argent de ceux qui le gagnent à ceux qui ne le gagnent pas. Ceci conduit toujours à un marché vendeur qui, d'ordinaire, ne dure pas plus d'un an et demi. Mais ce marché vendeur dure en Europe depuis dix ans parce que le secteur public, la BCE et les politiques dépensent l'argent du futur pour maintenir une unité qui ne tient pas la route. Le désastre n'est-il pas suffisant pour que l'on passe à autre chose ?
Comment jugez-vous le quinquennat de Nicolas Sarkozy ?
Pour faire des réformes, il faut faire comme Madame Thatcher : être un gouvernement de conviction et pas de consensus. Nicolas Sarkozy a suivi une politique schizophrène : il tenait un discours de réformes et il a essayé de séduire ses ennemis naturels. Comme disait Pompidou : si vous essayez de gouverner avec vos opposants, vous allez perdre vos partisans. Ces cinq ans ont été un échec total, à part la réforme de l'université. Les impôts ont augmenté, les déficits et le poids de l'État aussi. Il n'y a pas eu de réformes.
On ne peut pas réformer la France ?
Les classes politiques grecques ou espagnoles ne voulaient pas non plus faire des réformes. Et puis, quand il n'y a plus eu d'argent et qu'on n'a plus voulu leur en prêter, ils ont été dans l'obligation de se réformer. C'est ce qui se passera en France. Parce que nous ne sommes pas face à une crise économique, mais bien face à une crise d'un État devenu obèse. L'État chinois réalise 30 % du PIB du pays. En France, c'est 55 %. Il faut que notre mur de Berlin tombe, l'État doit sortir des domaines où il n'a rien à faire. Sinon, c'est le FMI qui le fera pour nous. D'après mes calculs, le système français atteindra ses limites en 2013 ou 2014.
Lire aussi...
"Une bande organisée de spéculateurs cherche à faire tomber les pays de la zone euro"
Crise de la zone euro : la théorie du complot américain
ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ
Annouka Coucorava-Panagopoulou
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά......
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη,
απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζώ κόντρα στην αλήθεια μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος
με το να του επιβάλλω τις επιθυμίες μου, παρότι ήξερα ότι
ούτε ήταν κατάλληλη η στιγμή ούτε ο άνθρωπος ήταν έτοιμος,
ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και μπόρεσα να δω
ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα ότι βρίσκομαι πάντα και σε όλες τις περιστάσεις,
την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος και ότι όλα όσα γίνονται
είναι σωστά. Από τότε κατάφερα να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΟΔΟΧΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου
και σταμάτησα να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ό,τι με ευχαριστεί και με γεμίζει χαρά,
ό,τι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά,
με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα.
Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και από ό,τι
με τραβούσε συνεχώς μακριά από τον ίδιο μου τον εαυτό.
Στην αρχή το ονόμαζα “υγιή εγωισμό”.
Αλλά σήμερα ξέρω ότι είναι ΑΥΤΑΓΑΠΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να θέλω να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα κατάλαβα ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
αρνήθηκα να συνεχίσω να ζώ στο παρελθόν και να ανησηχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζώ περισσότερο τη στιγμή όπου ΟΛΑ συμβαίνουν.
Έτσι σήμερα, ζώ την κάθε μέρα και αυτό το λέω ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο.
Όταν όμως επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου,
η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο.
Αυτή τη σχέση την ονομάζω σήμερα ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις
και τα προβλήματα με τον εαυτό μας και τους άλλους γιατί καμιά φορά,
ακόμα και τα άστρα εκρήγνυνται και δημιουργούνται νέοι Γαλαξίες.
Σήμερα ξέρω ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ !
Τσάρλι Τσάπλιν
Ομιλία στα 70στά γενέθλια του.
J’aime · · Partager · il y a environ une minute
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά......
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη,
απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζώ κόντρα στην αλήθεια μου.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα σε πόσο δύσκολη θέση ερχόταν κάποιος
με το να του επιβάλλω τις επιθυμίες μου, παρότι ήξερα ότι
ούτε ήταν κατάλληλη η στιγμή ούτε ο άνθρωπος ήταν έτοιμος,
ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος ήμουν εγώ.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να λαχταρώ μια άλλη ζωή και μπόρεσα να δω
ότι τα πάντα γύρω μου με προκαλούσαν να μεγαλώσω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
κατάλαβα ότι βρίσκομαι πάντα και σε όλες τις περιστάσεις,
την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό μέρος και ότι όλα όσα γίνονται
είναι σωστά. Από τότε κατάφερα να γαληνέψω.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΑΠΟΔΟΧΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να στερούμαι τον ελεύθερο χρόνο μου
και σταμάτησα να κάνω μεγαλόπνοα σχέδια για το μέλλον.
Σήμερα κάνω μόνο ό,τι με ευχαριστεί και με γεμίζει χαρά,
ό,τι αγαπώ και κάνει την καρδιά μου να γελά,
με τον δικό μου τρόπο και στους δικούς μου ρυθμούς.
Σήμερα ξέρω ότι αυτό το λέμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
απελευθερώθηκα από ό,τι δεν ήταν υγιές για μένα.
Από φαγητά, άτομα, πράγματα, καταστάσεις και από ό,τι
με τραβούσε συνεχώς μακριά από τον ίδιο μου τον εαυτό.
Στην αρχή το ονόμαζα “υγιή εγωισμό”.
Αλλά σήμερα ξέρω ότι είναι ΑΥΤΑΓΑΠΗ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
έπαψα να θέλω να έχω πάντα δίκιο. Έτσι έσφαλλα πολύ λιγότερο.
Σήμερα κατάλαβα ότι αυτό το λέμε ΑΠΛΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
αρνήθηκα να συνεχίσω να ζώ στο παρελθόν και να ανησηχώ για το μέλλον μου.
Τώρα ζώ περισσότερο τη στιγμή όπου ΟΛΑ συμβαίνουν.
Έτσι σήμερα, ζώ την κάθε μέρα και αυτό το λέω ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ.
Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά,
συνειδητοποίησα ότι η σκέψη μου μπορεί να με κάνει μίζερο και άρρωστο.
Όταν όμως επικαλέστηκα τις δυνάμεις της καρδιάς μου,
η λογική απέκτησε έναν πολύτιμο σύντροφο.
Αυτή τη σχέση την ονομάζω σήμερα ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ.
Δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις συγκρούσεις
και τα προβλήματα με τον εαυτό μας και τους άλλους γιατί καμιά φορά,
ακόμα και τα άστρα εκρήγνυνται και δημιουργούνται νέοι Γαλαξίες.
Σήμερα ξέρω ότι ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ !
Τσάρλι Τσάπλιν
Ομιλία στα 70στά γενέθλια του.
J’aime · · Partager · il y a environ une minute
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)