Δευτέρα 24 Σεπτεμβρίου 2012
EXPAT – Les enfants en difficulté et l’expatriation ÉCRIT PAR MARIE PIERRE PARLANGE 0 COMMENTAIRES
L’expatriation est un événement dans la vie d’un enfant. Un moment de transition qui peut être vécu avec enthousiasme mais aussi parfois avec angoisse. Et pour les parents d’enfants connaissant des difficultés d’apprentissage, partir peut devenir un choix cornélien
Pour la majorité des enfants qui partent vivre à l’étranger, l’expatriation est synonyme de rencontres, de découvertes enrichissantes, d’ouverture d’esprit, voire d’épanouissement. Il est communément admis que c ‘est une expérience qui donne de l’aisance et forge une belle capacité d’adaptation. Mais cette aventure peut être vécue de façon très différente selon les personnalités, mais aussi les histoires familiales de chacun. Pour Adélaide Russell, co-auteure avec Gaëlle Goutain de L'enfant expatrié*, "les conditions globales de l’expatriation sont définies par les parents. Ce sont eux qui posent notamment le cadre affectif auquel les enfants sont si sensibles (motivation, enthousiasme, curiosité ou au contraire peur, craintes, rejet…). Leur présence continue sécurise l’enfant qui fait face à de nombreux changements, et leurs explications l’accompagnent dans ses découvertes et adaptations. Les parents vont donner la tonalité affective de l’expatriation au départ, vont influencer l’adaptabilité de l’enfant à travers la préparation, mais l’enfant va aussi vivre cette expérience à sa manière à lui, suivant son histoire de vie et sa personnalité…"
Préparer le départ
Un déménagement dans un nouveau pays est une source importante de stress pour les enfants ou les adolescents, car il les arrache à leur environnement familier et confortable. Il est important de bien préparer le départ, car très vite surviennent les questions auxquelles il faut répondre avec tact, pour qu’ils puissent surmonter leur peur de l'inconnu, d'anxiété par rapport à leur nouveau pays ou à leur nouvelle école. Les plus petits devront par exemple être tranquillisés sur le devenir de leurs effets personnels. Il est très important pour les parents d’être honnêtes, car rien n’est pire pour les enfants que de sentir que quelque chose d’important se prépare et qu’ils en sont exclus, ce qui décuple leur inquiétude. Il faut préciser pourquoi on part, sans pour autant en rajouter sur ses propres interrogations, être à l’écoute, et observer ses enfants.
"Des facteurs personnels propres à l’enfant (une forte angoisse de séparation et sensibilité aux changements, un manque d’adaptabilité, un besoin de repères marqué) ou encore extérieurs à lui (pas de préparation, répétition des expatriations, fortes conditions de sécurité imposées au quotidien, dépression d’un parent sur place…) peuvent rendre une situation difficile pour l’enfant et source de souffrance", estime Adélaide Russell. Un changement de comportement (mutisme, colère, difficultés à aller jouer avec d’autres enfants…), peut être le signe que ce bouleversement est mal vécu. Le fils de Pauline, 9 ans, était "un petit garçon très populaire et très apprécié de ses pairs et des instits en France. A son arrivée aux Etats- Unis, dans une école américaine, il s’est retrouvé dans un environnement complètement étranger, sans aucun repère familier. Il était plutôt joyeux au début tout à sa découverte de ce nouveau monde, donc on ne s'inquiétait de rien. Mais depuis quelques mois, il dort mal, ne mange quasiment plus. Il a même perdu l'envie de jouer avec notre petit voisin (pourtant son grand copain) et en dehors des écrans (ordi, consoles, iPhone, ipad..) il n'y a plus rien qui l’intéresse..." Vrai malaise ou mutation adolescente ?
Emilie a vu son fils de 10 ans piquer des colères terribles peu après son arrivée à Shanghai. "Il est devenu violent en paroles mais aussi physiquement, avec quelques confrontations dans la cour de récréation. Visiblement il était très amer, en souffrance. Il était de plus dans une phase de rivalité assez aigüe avec son frère. Nous avons consulté. Le médecin lui a fait faire des jeux de rôles, pour l’aider à s’adapter et pour mieux gérer ses relations avec son ainé. Cela lui a permis de verbaliser ses sentiments, et de remettre tout en perspective. Depuis cela va mieux, mais nous ne sommes pas surs de vouloir continuer cette vie de nomades". Si la tristesse ou la colère persistent au delà de trois mois, il est vivement recommandé de consulter un spécialiste, et si possible dans sa langue maternelle. Selon les destinations, c’est plus ou moins facile, mais aujourd’hui la plupart des grandes métropoles de l’étranger comptent des psychologues ou autres thérapeutes de l’enfance francophones.
Bouger à l’adolescence, c’est rude !
Pour Adélaide Russell, "plus l’enfant grandit, plus sa vie se complexifie et s’enrichit de liens divers, et moins ses parents s’avèrent être ses uniques références au quotidien. C’est pourquoi l’expatriation est plus simple avec de jeunes enfants et bien plus délicate avec les plus grands". Lorsque les enfants sont jeunes, il est facile de les aider à socialiser car bien souvent, à ce stade, on ne parle pas de véritables amitiés, mais de partager des moments de jeux. Les jeunes mamans recherchent volontiers la compagnie d'autres mères et de leurs enfants, avec qui leurs fils et filles peuvent interagir. Au moment de l’adolescence, en revanche, lorsque l’identité se construit, passer de Paris à Sao Paulo ou de Phnom Penh à Lyon, c’est rude ! Les amitiés sont très importantes, les ados aiment évoluer au sein de leur tribu, avec laquelle ils partagent les mêmes codes vestimentaires, musicaux etc.
Rester en contact malgré la distance est pourtant possible aujourd’hui avec internet, Facebook et MSN. Attention toutefois à une utilisation intempestive du "chat" qui deviendrait alors un frein à l'intégration dans le nouveau pays.
Alexandra s’est vu reprocher par ses deux enfants le fait de ne pas avoir d’amis d’enfance, du fait de nombreuses expatriations en Amérique du Sud : "J'essaie de leur faire comprendre que les amitiés, les vraies, qui restent pour la vie, sont dans la plupart des cas celles qui se forment quand on est déjà plus grands et conscients de nos choix. Comme dans tous les domaines de la vie, l'exemple que nous donnons à nos enfants est primordial. Il est très important, à mon avis, que nous, les parents, fassions tout ce qui est possible pour garder nos amitiés dans le monde, et que nous fassions sentir à nos enfants qu’il est possible de continuer à se sentir proches, même en étant loin".
Gare au blocage
Une vie en expatriation soumet constamment les enfants à la nécessité de redémarrer le (parfois lourd) processus de reconstruction des amitiés. La peur de ne pas être accepté par les autres peut dans certains cas conduire au rejet, au refus de partir.
A. qui vit à Guadalajara au Mexique depuis 2007, a vu sa fille, âgée de 14 ans à l'époque, faire un blocage total sur l’expatriation. "Nous avons 5 enfants, 2 garçons du côté de mon mari et 2 garçons de mon côté et nous avons une fille en commun. Les garçons sont tous mariés et sont en France. Pour notre fille, cela a été extrêmement difficile, elle a pleuré, nous a détestés, détesté le pays, les gens. Elle nous a reproché de l’avoir séparée de ses frères, de ses neveux et nièces, de ses amies d'école, d'enfance, de son pays, son village, enfin tout. A chaque retour de France (2 fois par an) c'était terrible. Pendant un an, elle a refusé de parler l'espagnol. A l'école, elle n'a rien fait, pour nous punir. Au bout de 2 ans, nous lui avons fait arrêter école et nous lui avons fait passer des diplômes de langues dans un autre établissement. L’année dernière, elle est partie 8 mois aux Etats-Unis, elle était très bien là-bas, car elle était chez des amis. Cette année, elle est retournée en France à Lyon, où elle fait une école pour être hôtesse d' accueil, tourisme et hôtellerie. Au mois de septembre elle est venue nous rendre visite pendant 3 semaines et, ô miracle, elle a aimé son séjour et a découvert que c'était bien ici ! Elle veut même venir faire son stage en hôtellerie à Mexico. Vraiment comme on dit, elle nous en a fait baver des ronds de chapeaux !”
© Heide Benser/Corbis
Revenir au pays après plusieurs années à l’étranger n’est pas non plus chose aisée pour certains, qui parfois se sentent étrangers dans leur propre pays. C’est le cas de Vadim, qui a du mal à faire le deuil de sa vie en Afrique, où il a passé toute son enfance. Il se sent différent dans ce pays qu’il ne connaissait que dans le cadre des vacances scolaires. Lors des différentes expatriations, il est important de rappeler à l'enfant d'où il vient, de lui donner des racines afin de lui permettre de grandir avec une référence identitaire. Ceci peut se faire grâce à des retours réguliers dans son pays d'origine, grâce à un attachement à un lieu, une maison éventuelle et, aussi, grâce aux membres de la famille au sens large, d’où l’importance du rôle des grands parents (voir notre article Les grands-parents, si loin si proches). Avoir un sentiment d'appartenance sécurise les enfants.
Les difficultés d’apprentissage pas toujours bien prises en charge
Dans certains cas, l’expatriation se traduit par un environnement assez élitiste et une raréfaction des offres d’orientation (pas de lycées professionnels). Cela peut mettre certains élèves en difficultés. Se pose aussi le problème de l'enfant à handicap qui ne recevra pas forcément un enseignement adapté. Yvan, actuellement à Singapour, a un enfant “diagnostiqué dyspraxique à l’âge de 5 ans et demi alors que nous étions à Zurich. Le lycée français de Zurich n'ayant pas trouvé (ou cherché?) d'autres solutions, un redoublement en maternelle a été décidé. Heureusement, nous sommes arrivés à Genève et nous avons pu choisir d'autres écoles francophones plus adaptées (petits effectifs - pédagogie adaptée - et surtout plus d'école française!). A l'époque, nous n'avons pas pensé a une école anglo-saxonne car nous avions peur de compliquer les choses avec une langue étrangère. C'est dommage, car ces écoles ont très souvent un dispositif aidant les enfants ayant des besoins spéciaux.”
C’est l’avis de Madeleine, de Hong Kong, dont la fille souffre d’un léger retard dû à des complications à la naissance : "Nous l’avons scolarisée dans une école anglophone, car elle ne peut pas suivre la scolarité des enfants de son âge au lycée français. Lors de la première réunion avec les professeurs, nous avons été stupéfaits de voir à quel point ils valorisent les points forts de notre fille, au théâtre notamment. Ils mettent particulièrement l’accent sur ses progrès et non sur ses faiblesses. Emma s’épanouit, apprend l’anglais, et n’est pas confrontée à la concurrence de ses frères et sœurs qui eux n’ont pas de problèmes scolaires".
A Singapour, Yvan a pu mettre en place, "avec l'aide de la direction du Lycée français et de la psychologue scolaire, un PPS - Projet Personnalisé de Scolarisation - pour supporter notre fils dans sa scolarité et cela marche bien pour le moment".
Pour Yvan, "l'expatriation (en particulier dans un pays non francophone) n'arrange pas les choses dans le cas d'un enfant en difficulté mais elle peut obliger les parents à faire des choix alternatifs auxquels ils n'auraient peut-être pas pensé en France. Ensuite, la réussite tient beaucoup à la qualité des intervenants que l'on croise sur le chemin, à la détermination des parents et de l'enfant et bien sûr, à la chance !"
MPP (www.lepetitjournal.com) lundi 24 octobre 2011
*L'enfant expatrié, accompagner son enfant à travers les changements liés à l'expatriation - Gaëlle Boutain et Adélaïde Russel (L'Harmattan)
Notre dossier :
Lire notre article : Les enfants, comment s'adaptent-ils ?
Pour les enfants en difficulté, l’expatriation peut aussi faire partie de la solution
Emmanuelle Kerjan est psychologue à Singapour. Elle a pratiqué la psychologie clinique pendant 7 ans à l’étranger, en Nouvelle-Calédonie et au Canada. Arrivée à Singapour il y a un an, elle exerce désormais au sein du cabinet qu’elle a créé, recevant enfants, adolescents et adultes. Elle nous parle des difficultés rencontrées par les enfants en expatriation.
Lire la suite sur notre édition de Singapour
EXPATRIATION- Les enfants ont-il bien la parole ?
L'orthophoniste française Diane de Richoufftz, exerce à Santiago, au Chili. Elle nous apporte son éclairage sur le thème des enfants en difficultés et l'expatriation
Lire la suite sur notre édition de Santiago
De notre partenaire Femmexpat.com : Les besoins spécifiques des enfants d’expatriés et l’orthophonie : http://www.femmexpat.com/lesarticles.php3?id_rubrique=34&id_article=1414
Dysorthographie, dyslexie, dyscalculie et expatriation : http://www.femmexpat.com/lesarticles.php3?id_rubrique=20&id_article=1309
Difficultés scolaires et expatriation : http://www.femmexpat.com/lesarticles.php3?id_rubrique=20&id_article=1311
EXPATS - Les enfants : comment s'adaptent-ils ? ÉCRIT PAR CLAIRE LARGILLIÈRE 7 COMMENTAIRES
L'expatriation est très certainement une occasion unique pour les enfants de s'enrichir et de s'imprégner de nouvelles cultures. Néanmoins, aussi positive et privilégiée soit-elle, l'expérience à l'étranger n'est pas pour autant exempte d'embuches et de difficultés pour nos petites têtes blondes. Voici quelques repères pour bien baliser le terrain...
Merci de nous laisser vos témoignages !
Suivant les enfants, les obstacles à surmonter en cas d'expatriation sont très variés et bien souvent vécus avec plus ou moins d'intensité. Parmi tous les changements, les parents ont un rôle déterminant à jouer. Encadrer, écouter, positiver, bref rassurer, impliquer et communiquer, tels semblent être les clés d'un séjour réussi ! "L'idée de bien communiquer avec son enfant est à la base de toutes les autres" affirment Gaëlle Boutain et Adélaïde Russel dans leur ouvrage L'enfant expatrié.
1, 2, 3 … Départ !
Quel que soit l'âge des enfants, il semble important de les impliquer dans les préparatifs "Dès que le départ est confirmé, une annonce brève et honnête met tout de suite l'enfant à l'aise" peut-on lire dans L'enfant expatrié. Où va-t-on, quand part on, dans quelle école va-t-on être scolarisé, etc. Autant de questions simples qui appellent des réponses immédiates afin de lever toutes sortes d'angoisses. Les questions plus précises viendront ensuite d'elles-mêmes, à vous, parents, de maintenir le cap de l'enthousiasme et de valoriser au maximum l'enfant afin de le mettre le plus possible en confiance.
A chaque âge son arrivée
La fête de départ avec les copains a eu lieu la semaine dernière. Les déménageurs ont embarqué les playmobils, les journaux intimes, les CDs… L'avion vient d'atterrir. Va falloir "faire son trou" à présent !
Les plus petits, 2 à 5 ans sont souvent à la recherche d'un environnement affectif rassurant et stable, sans changement majeur dans leurs habitudes de vie. Les petits sont finalement très adaptables, confiants, dès lors qu’ils se sentent entourés et câlinés.
Les 6 à 11 ans ont, eux, une perception beaucoup plus intuitive du changement et de ses implications. L'appréhension sera d’autant plus exacerbée qu’ils sentiront la moindre inquiétude chez les parents. Faîtes-les participer aux discussions, encouragez-les à se livrer, à vous poser des questions.
Les 12 à 15 ans vivant une évolution physique et morale considérable, naviguent, eux, en pleine incertitude et malaise. Tout changement de vie peut amplifier ce phénomène. Il faut donc rester très vigilant. Les parents doivent être plus rassurants, compréhensifs et tolérants que jamais.
Quelques points de repères à baliser
Leurs nouveaux copains : c'est l'école qui va jouer le principal rôle de facilitateur. Pour les plus jeunes, le lien avec les nouveaux enfants va se faire tout naturellement via le jeu, le sport. En revanche pour les plus âgés, il faudra sans doute plus de temps pour se créer une identité dans le microcosme du monde des expatriés…
Leurs loisirs : pour favoriser l’intégration, outre les discussions familiales sur les évènements de la journée, les surprises quant au pays, les regrets ou la nostalgie, vous pourrez faire découvrir à vos enfants de nouvelles activités.
Leur jardin secret : les premiers mois d'expatriation peuvent être un peu sclérosants, surtout pour les adolescents. La cellule familiale se resserre alors que les enfants sont en pleine recherche d'autonomie dans leurs amitiés, leurs activités, leurs déplacements. Patience, écoute donc, mais sans oppression !
Une expérience unique
"L'expérience de l'expatriation laissera sans nul doute des traces prégnantes dans la vie de votre enfant. Elle peut même conditionner ses choix de vie à l'âge adulte." concluent Gaëlle Boutain et Adélaïde Russel. En effet, alors que l'enfant est en pleine période de construction personnelle, il va, via l'expatriation, être familiarisé avec la séparation, devoir développer ses facultés d'adaptation et surtout enrichir sa personnalité. "Un grand intérêt de l'expatriation pour un enfant est l'exposition à la différence qui développe l'ouverture d'esprit et l'acceptation de l'autre, la tolérance."
Claire Largillière (www.lepetitjournal.com) lundi 26 avril 2010
A lire :
L'enfant expatrié - Gaëlle Boutain et Adélaïde Russel (L'Harmattan)
Pour plus d'information :
De notre édition de Varsovie : Enfants expatriés en Pologne
De notre édition de Sao Paulo : Expat, un défi aussi pour les enfants
De notre édition de Casablanca : Comment vos enfants s'adaptent-ils au Maroc ?
FemmExpat.com : dossier expatriation
FemmExpat.com : les enfants d'expatriès témoignent
FemmExpat.com : les enfants d'expatriés témoignent (2)
Blog "L'enfant expatrié"
Commentaires
+1 # enfants — Invité 26-04-2010 02:13
Pour ce qui est du mien (17 ans .. lycee Descartes) c'est son enthousiasme et ses questions , son regards sur les choses qui m'ont le plus surpris ..
et surtout sa facilité a oublier .. qu'il vivait encore ailleur il y a peu ...
Bien qu'il ne soit la que depuis 3 mois ... et donc pas assez de recul pour juger d'une "adaptation" ...
Olivier
Phnom Penh
+3 # enfants — Invité 26-04-2010 02:15
Les enfants souffrent plus ou moins en fonction de leur faculté à sociabiliser ou non et de l'endroit d'ou ils viennent: arrivés à Bangkok quand nos filles avaient respectivement 8 et 6 ans, nous avons à plusieurs reprises douté de notre choix. Pour nous, tant que les parents sont enthousiastes, ils transmettent automatiquement cette joie à leurs enfants et tout se passe pour le mieux mais la réalité est tout autre. Notre ainée est très sociable et s'est vite retrouvé un groupe de copains, la deuxième étant + solitaire et exclusive dans ses amitiés a vécu cette expatriation comme une vraie agression. On peut comprendre: nous venions d'un petit village du sud-ouest de la france ou nous nous levions à 8h30 pour marcher tranquillement jusqu'à l'école pour 9h, retour pour 2 heures à la maison à déjeuner et jouer dans le jardin avec chiens et chats, 80 éléves à l'école dont on connaissait tous les parents, pas d'école le mercredi, les parents présents à l'école 4 fois par jour (ici impossible, l'école est très loin)...bref, une vie très confortable que l'on a quittée pour se réveiller ici à 6h et prendre la navette à 7h (au total pas loin de 2h de trajet par jour avec des beaucoup plus grands dans la navette)et ne pas revenir déjeuner à la maison, un peu dur tout ça pour des petits bouts qu'on n'arrive pas à persuader de la "chance" qu'ils ont!
lucile
0 # Enfants — Invité 26-04-2010 06:50
Nos enfants n'ont pas eu de difficultés à s'adapter à la roumaine : arrivant de banlieue parisienne , se retrouver dans une ville de province à 100 km de la capitale ,ce n'était pas pourtant pas gagné d'avance. La solidarité de la communauté française et le petit effectif de l'école d'entreprise ont beaucoup joué pour maintenir l'enthousiasme de la famille . Nous ne regrettons as notre choix qui a permis à nos enfants (et nous parents ) de découvrir un autre pays , une autre langue et une autre culture.
0 # Les enfants et l'expatriation — Invité 30-04-2010 15:27
Nous sommes partis de la région parisienne il y a deux, pour Dublin en Irlande. Mon fils alors âgé de 7 ans 1/2 s'inquiétait surtout de savoir si l'on allait emmener son lit et ses jouets ! Quand à ma fille 14 ans, ce fut un "déchirement". La période déjà difficile de l'adolescence a été amplifiée par cette expatriation. Il lui a fallu un an pour s'y faire (à peu près...). En France, elle était très autonome car son père et moi travaillions et avions peu de temps à lui consacrer. Ici, en Irlande, je suis désormais mère au foyer et avoir maman "sur le dos" toute la semaine, dur dur ! Le caractère des enfants est un élément important, mon fils est très sociable et ma fille assez "sauvage". Avec l'expatriation, les traits de caractère s'accentuent. Aujourd'hui, si nous devions faire un bilan, c'est très positif pour toute la famille, même si nous sommes passés par des moments de doutes, inévitables après une telle décision.
Marie-Céline - Dublin
0 # enfants en expatriation — Invité 17-05-2010 15:40
C'est notre troisième enfant âgé de 16 ans à l'époque, qui nous a beaucoup fait réfléchir lorsque nous sommes partis à Bangkok. Il ne voulait pas quitter ses amis ses habitudes sa ville et nous avons mis qq semaines (3 mois) pour le convaincre de nous suivre en expatriation. Une fois arrivé en Thaïlande, il a mis qq semaines pour se faire à la vie du pays de la ville et de son lycée, il y a rencontré de très bons amis avec qui il a encore des contacts aujourd'hui (4 ans après). C'est lui qui nous a écrit un jour à Bangkok un poème sur son expatriation qui disait en quelques mots : j'ai pleuré pour venir et je suis sûr que je pleurerai en partant . Cela n'a pas manqué , une fois son BAC en poche, il a fallu le convaincre de rentrer en France pour faire ses études supérieures. Cette année nous sommes en Angola avec notre dernière qui a 14 ans et elle se plait bien ici et sera surement triste de quitter amis et habitudes ...
Marion en Angola
0 # enfants en expatriation — Invité 21-05-2010 06:54
C'est drôle, nous avons vécu la même histoire avec notre aîné (15 ans) en Egypte ; à ceci près que c'est à une amie qu'il s'est confié : "je n'étais pas heureux de venir au Caire mais je suis malheureux de la quitter". Nous envisageons une nouvelle expatriation pour Bangkok cette fois, votre témoignage me rassure ; en même temps, Bangkok sera-t-elle toujours la même ?
Catherine, France
0 # cheap ugg boots — cheap ugg boots 11-12-2010 04:03
Pandora jewelry UGG adirondack sand with its unique style, and bring people the fun of diversified DIY, conquered the European and American UGG adirondack otter market. Now UGG adirondack obsidian Pandora jewelry has become one of young people favorite adorn article in the UGG adirondack obsidian Euro-American region. Its market occupancy UGG adirondack otter is even more than Swarovski. In the EBAY, input UGG adirondack tall silver Pandora beads have more cheap pandora than 70,000 search results come out, which means that Pandora jewelry pandora store is of great market potential. What are the reasons we can give you to choose Pandora jewelry?
Rafraîchir la liste des commentaires
JComments
EXPATRIATION - Quels effets sur les enfants ? ÉCRIT PAR SAOPAULO1
Ils parlent plusieurs langues, s'adaptent à chaque arrivée dans un nouveau pays, leur quotidien privilégié est souvent fait de piscines, d'avions et de beaux hôtels. Les anglo-saxons les appellent les TCK : "Third Culture Kids". Tour d'horizon des effets de l'expatriation sur nos chères têtes blondes
Nous, parents, pensons unanimement que l’expatriation est un plus indéniable dans la vie de nos enfants, leur personnalité en sera à jamais marquée. Il nous est cependant bien difficile, même si certains d’entre nous l’ont vécue enfant, d’imaginer ce qu’il se passe concrètement dans leur esprit. Déracinés, transbahutés, perdant leurs amis régulièrement, recréant leur espace vital, apprenant une nouvelle langue tous les trois ans : ce n’est pas un petit challenge. Peu d’études francophones ont été menées sur le sujet, la seule référence récente est le livre "L’enfant Expatrié" de Gaëlle Goutain et Adélaïde Russell; le système anglo-saxon les a depuis longtemps catalogués comme les TCK "Third Culture Kids", ou CCK "Cross Cultural Kid" ou encore "global nomads". Bien sûr, un enfant qui vit une seule expatriation sur un temps limité durant son enfance ou son adolescence ne se définira pas de la même façon que celui qui passe d’expatriation en expatriation.
La définition d’un TCK (www.tckworld.com) est une personne qui a passé une part significative de ses années de développement dans une culture, deux, trois ou plus, différentes de celles de ses parents, en raison du travail de ces derniers. Il établit donc des connections avec toutes les cultures alors qu’il n’en maîtrise aucune. Bien qu’il intègre de nombreux éléments de son pays d’accueil, son sentiment d’appartenance se fait en relation avec d’autres personnes partageant le même type d’expérience. L’existence de Facebook est d’ailleurs une aide incontournable pour que tous ces "TCK" restent en contact, et développent un impressionnant réseau d’enfants d’expatriés. En allant faire un tour sur son FB, on constate que plus des deux tiers de ses amis vivent à l’étranger.
Les caractéristiques du "TCK"
1. Son quotidien (amis à l’école, vie externe...) est multiculturel. C’est encore plus fort quand il débute sa vie d’enfant dans un kindergarden local, ou, plus grand, étudie dans une école étrangère : entré comme étranger, il perd inconsciemment ce statut pour se fondre dans la masse.
2. La mobilité est sa norme : très jeune, il doit surmonter le sentiment de séparation. Parfois, il idéalise la vie d’avant souhaitant la retrouver, il ne réalisera que plus tard qu’il n’entre plus dans le "moule" quitté.
Autres facteurs non systématiques et à des degrés variables :
3. Il a vécu dans un monde où il est "visiblement différent" (exemple : en Asie).
4. Un jour, il rentrera dans son pays (c’est la différence majeure avec un immigrant).
5. Son style de vie privilégié.
6. Il sait qu’il n’est pas juste français mais français à l’étranger.
Quand nos enfants doivent répondre à la question "D’où viens-tu ?", il est rare qu’ils le fassent en une phrase. Certes, ils sont français mais n’ont jamais habité en France ou si peu. La France, pour eux, est synonyme de vacances, retrouvailles en famille et souvent avec leurs anciens partenaires "TCK". Car un "TCK" l’est toute sa vie, il se crée sur ces bases, définit son appartenance à son pays d’accueil, ainsi il vibrera avec le Brésil lors de la coupe du monde de foot plutôt qu’avec l’équipe des Bleus. L’enfant expatrié se sent souvent perdu lorsqu’il rentre en France : sa culture populaire est brésilienne, italienne, tokyoïte, new-yorkaise... Il ignore généralement ce qu’il se passe en France. Une langue commune mais un historique si différent, et pas évident à raconter car leurs interlocuteurs locaux, le temps des vacances, ne sont pas toujours très réactifs.
Divergent les codes de conduite, les émissions regardées à la télévision, les modes vestimentaires, le rythme scolaire entre hémisphère nord et sud. Même au sein de la famille, les différences sont flagrantes et sont à modérer. Il nous faut, parfois, en aparté, expliquer à nos "TCK" que l’avion n’est pas le mode de transport le plus usité par leurs cousins, qu’avoir une employée de maison n’est pas la norme, que tout le monde ne parle pas deux ou trois langues etc. Il est dur pour eux de ne pouvoir partager leur expérience avec leurs proches, mais il est de bon ton de faire profil bas. La réadaptation lors du retour est souvent plus dure que l’arrivée dans une nouvelle expatriation.
"Garder les pieds sur terre"
La culture de notre enfant n’est pas la nôtre, ni celle du pays ou il réside. C’est un mix entre les deux, voire entre toutes celles qu’il a côtoyées, son équilibre personnel se définit entre son environnement extérieur, la culture de ses parents… Quoique nous essayions de lui expliquer d’où il vient, il ne peut établir sa personnalité sur les récits de nos enfances et adolescences pour fonder la sienne. Sa réalité est son vécu: c’est un processus inconscient. Notre angoisse est qu’il pense sa vie actuelle immuable. Nous sommes nombreux à répéter que la réalité en métropole est bien différente, que tout repose sur l’emploi de son père (ou sa mère) et peut terminer demain. La ritournelle "nous ne sommes pas rentiers et cela va s’arrêter" ne lui "parle" pas. Ce décalage est la normalité qu’il vit au jour le jour, ses référents s’il est expatrié depuis tout petit sont généralement : logement confortable, voyages, hôtels de luxe (toujours avec piscine), nounous, parfois chauffeur et cuisinière. Nos tentatives de "garder les pieds sur terre" en lui faisant faire son lit et ranger sa chambre ne sauraient atténuer cette discordance, mais continuons car c’est une excellence habitude à prendre !
Les comparaisons entre un enfant sédentaire et un "TCK" soulignent une connaissance multiculturelle indéniable mais souvent mise à mal par une ignorance parfois importante de sa culture d’origine, un sentiment d’être citoyen du monde et non pas ressortissant français, une aisance à s’adapter partout et une véritable "bougeotte". Quant au "TCK" qui possède une double nationalité obtenue par le droit du sol, on constate un désir spontané à ne s’identifier que par celle-ci au détriment de celle de notre pays d’origine; ainsi un jour, pendant un été en France, mon fils de 5 ans répondit à ses grands-parents lui trouvant de bonnes couleurs : "C'est normal que j’ai la peau bronzée: je suis Brésilien !"
Anne LEBAS-SIGNORA (www.lepetitjournal.com - Brésil) lundi 17 septembre 2012
LA CRETE AUTREMENT - Tourisme durable, un marché en voie d’expansion ÉCRIT PAR ATHENES
Une chose est sûre : "le tourisme de masse n’est plus à la mode, plus du tout !" a annoncé Annelyn Kindynis, directrice de "La Crète autrement ", une agence de tourisme qui propose des parcours originaux et authentiques pour découvrir la Crète. Quels sont les enjeux de ce nouveau type de tourisme ?
Naissance et évolution du tourisme
Pour mieux comprendre le tourisme aujourd’hui, revenons à ses premiers pas : jusqu’au début du XXe siècle, le tourisme était réservé aux aristocrates, avant de se généraliser un peu au moment de la révolution industrielle. Mais le tourisme reste le luxe d’une petite partie privilégiée de la société. Le tourisme de masse se développe plus tard, avec l’explosion des temps de détente et l’avènement des congés payés. Décrié aujourd’hui, le tourisme de masse signifie pourtant la démocratisation d’une pratique réservée aux plus aisés : le droit de chacun au loisir. Mais à quel prix ?
Problèmes écologiques, sociaux et culturels
L’importance économique prise par l’industrie du tourisme a en grande partie éclipsé les coûts écologiques (bétonisation des architectures, artificialisation des paysages, mais aussi démocratisation de l’usage de l’avion…) ainsi que les nuisances socio-culturelles qu’elle engendre. Les pays dont l’économie repose essentiellement sur le tourisme, comme c’est le cas en Grèce, se retrouvent dans une situation de dépendance vis-à-vis d’une classe touristique occidentale qui ne se soucie pas des prestataires de services qui sont exploités dans le but de leur faire passer des bonnes vacances.
Standardisation du monde
Ces touristes, que cherchent-ils ? "Je sais bien ce que je fuis, non pas ce que je cherche" répondait Montaigne, à propos de ses voyages. C’est l’altérité que les touristes en tout genre cherchent à débusquer, armés de leur appareil photo. Or le développement de l’industrie du tourisme (aujourd’hui un des premiers secteurs économiques mondiaux) dans le cadre de la mondialisation a conduit à ce que Rodolphe Christin nomme dans son Manuel de l’anti-touriste "une standardisation du monde", c’est-à-dire une universalisation du modèle occidental. Un paradoxe pour les touristes en quête d’exotisme qui retrouvent sur leurs lieux de vacances des personnes qui ont un mode de vie semblable au leur.
La fin du tourisme de masse
Aujourd’hui le profil du touriste lambda a changé. Le tourisme-plage ou le tourisme-culturel ne le satisfont plus. " Les gens sont las d’être traités comme des numéros dans la vie de tous les jours, et veulent vivre des vacances autrement”, explique Annelyne Kindynis, directrice de "La Crète autrement", agence qui met en avant le tourisme participatif. "Nos clients souhaitent être traités comme des personnes et non comme des moutons ... Ils ont besoin d’authenticité."
Quitter l’Occident et les sentiers battus
"Tous les participants viennent chercher le dépaysement, mais aussi la découverte d’une culture, les échanges et la rencontre avec des gens authentiques." confie Annelyn Kindynis. Quelque part, c’est renouer avec la tradition aristocrate du voyage initiatique destiné à se trouver soi-même. Mais ce dépaysement est-il réellement possible ? Y a-t-il encore des territoires vierges à explorer ? Des Orients fantasmagoriques et des contrées indigènes ? Quant à la rencontre avec des « gens authentiques » comment faire lorsqu’il s’agit de personnes qui, car le tourisme est leur principal gagne pain, sont prêtes à se conformer à l’image que les étrangers se font d’eux ?
Les entreprises s’emparent du « tourisme durable »
Exploitant le nouveau filon que constitue cette volonté de voir "de l’authentique", les agences de tourisme ont surfé sur la vague du durable et proposent désormais ce que l’on appelle du tourisme créatif ou du tourisme participatif. Annelyn Kindynis nous explique le fonctionnement de " La Crète autrement" : "Nous avons choisi la Crète parce qu’il s’agit de l’ile qui a notre sens possède l’authenticité la plus forte de Grèce, des coutumes ancestrales et un savoir faire important. De plus, cette ile est grande, et propose énormément d’activités. Elle permet un tourisme de longue durée, et des activités ou visites chaque jour différentes. Nous avons donc dans un premier temps mis au point des vacances à la carte, pour un public individuel ( couple, famille, amis ) souhaitant visiter l’ile de Crète, rencontrer les habitants, participer à des fêtes de village, vivre au cœur de la culture crétoise". Ne se faisant pas d’illusion sur l’adjectif « durable » qui selon lui traduit le désarroi dans lequel sont plongé nos sociétés, Rodolphe Christin, sociologue voyageur et auteur du pamphlet Le Manuel de l’anti-tourisme, explique que l’utilisation du mot « durable » sert aussi à requalifier au plan symbolique des pratiques économiques disqualifiées à cause de leurs effets réellement destructeurs sur l’environnement et les sociétés.
Une nouvelle opération séduction ?
"Bien entendu, l’économie durable ne change pas le monde, elle contribue à en sauver les apparences", déclare Rodolphe Christin. "Il s’agit avant tout de générer de nouveaux segments commerciaux pour constituer une offre économique positive adaptée à l’évolution de la demande. Ce n’est pas une alternative au système capitaliste majoritaire tant les critères de cette durabilité sont divers et, finalement, très confus et parfaitement intégrés dans les mécanismes économiques conventionnels". L’adjectif durable recouvre des réalités variées allant du micro-projet villageois aux impacts globalement minoritaires aux petites actions éthiques des multinationales touristiques qui veulent se donner bonne allure. "Il y a beaucoup de bluff dans tout cela" conclue Rodolphe Christin. Au voyageur de faire la part des choses.
Lydia Belmekki (www.lepetitjournal.com/athenes.html) Lundi 24 Septembre 2012
Plus d'infos sur : www.la-crete-autrement.com
Pour approfondir le sujet : Le manuel de l'anti-tourisme de Rodolphe Christin
ΔΗΛΩΣΕΙΣ... ΠΙΣΤΗΣ ΑΠΟ ΜΕΡΚΕΛ ΚΑΙ ΟΛΑΝΤ «Είμαστε σαν ηλικιωμένο ζευγάρι...» Στην 50ή επέτειο της γαλλογερμανικής φιλίας, η Γερμανίδα καγκελάριος και ο Γάλλος πρόεδρος εμφανίστηκαν βέβαιοι ότι «η Ευρώπη θα νικήσει την κρίση». Η Α. Μέρκελ αναφερόμενη στη σχέση Γερμανίας - Γαλλίας, τόνισε ότι «πάντα βρίσκουμε τον δρόμο, που οδηγεί τον έναν πίσω στον άλλον»
Μέσα σε εορταστικό κλίμα η Α. Μέρκελ και ο Φρ. Ολάντ επιβεβαίωσαν τις στέρεες βάσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται ο γαλλογερμανικός άξονας
Βέβαιοι ότι η Ευρώπη θα νικήσει την κρίση εμφανίστηκαν σε τελετή που έγινε για τον εορτασμό της 50ής επετείου της γαλλογερμανικής φιλίας η Ανγκελα Μέρκελ και ο Φρανσουά Ολάντ.
Μιλώντας ενώπιον 650 παρευρισκομένων στον προαύλιο χώρο του κάστρου της πόλης του Λούντβιχσμπουργκ στη Νοτιοδυτική Γερμανία, η καγκελάριος δήλωσε δύο φορές ότι «εμείς οι Ευρωπαίοι είμαστε ενωμένοι για την ευτυχία μας», ενώ ο Γάλλος πρόεδρος υπογράμμισε πως «η απάντηση στην κρίση έχει μόνο ένα όνομα: Ευρώπη. Η Ευρώπη θα νικήσει την κρίση».
Ωστόσο, παρά το εορταστικό κλίμα της συνάντησης, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη δεν γινόταν να μη θιγούν κατά το γεύμα εργασίας που είχαν οι δύο ηγέτες. Η Ανγκελα Μέρκελ έσπευσε να επισημάνει ότι οι κυβερνήσεις των 17 χωρών-μελών της Ευρωζώνης θα πρέπει να συναντώνται τακτικά για να συζητούν τους τρόπους με τους οποίους θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά τους και θα ευθυγραμμιστούν οι οικονομικές πολιτικές τους.
«Πώς επιτυγχάνουμε περισσότερη ανάπτυξη; Αυτό θα πρέπει να είναι το πρώτο ερώτημα στις συζητήσεις», σημείωσε η καγκελάριος, προσθέτοντας ότι οι χώρες πρέπει «να δείξουν αυστηρή προσήλωση στα μαθήματά τους». Αναφερόμενη στη σχέση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας, η Γερμανίδα καγκελάριος δήλωσε ότι «είμαστε σαν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι που είναι μαζί για πολύ καιρό και μερικές φορές χάνει τον προορισμό του, αλλά κάθε φορά καταφέρνει να ξαναβρεί τον δρόμο που οδηγεί τον έναν πίσω στον άλλον»...
Αναφορικά με την τραπεζική ένωση στην Ευρωζώνη σημείωσε ότι οι απόψεις της Γαλλίας και της Γερμανίας «δεν απέχουν». Ο Φρανσουά Ολάντ υποστήριξε από την πλευρά του πως «όσο νωρίτερα εφαρμοστεί η τραπεζική εποπτεία στην Ευρωπαϊκή Ενωση, τόσο καλύτερα», ενώ η Α. Μέρκελ εξέφρασε την ελπίδα για μια εποπτεία «ποιότητας» και εκτίμησε πως γι' αυτό θα «χρειαστεί χρόνος».
Σε ερώτηση στον Φρ. Ολάντ σχετικά με το ότι η Γερμανίδα καγκελάριος σημειώνει άνοδο στις δημοσκοπήσεις, μολονότι βρίσκεται προς το τέλος της θητείας της, ενώ εκείνος, που βρίσκεται στην αρχή της θητείας του, σημειώνει πτώση, ο Γάλλος πρόεδρος απάντησε: «Ζητώ να κριθώ από το αποτέλεσμα και αυτό θα πάρει χρόνο».
«Τυχαίνει να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση στην Ευρώπη, η οποία είναι δύσκολη. Υπάρχει μια κρίση, μια αδύναμη ανάπτυξη, ανεργία, και το καθήκον μου είναι να επιτρέψω στη Γαλλία, στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών της δεσμεύσεων, να βρεθεί στο τέλος της θητείας μου σε μια καλύτερη κατάσταση από αυτήν που αντιμετώπισα στην αρχή», σημείωσε σχετικά.
Για το ίδιο θέμα η Α. Μέρκελ δήλωσε: «Δεν έχω καθόλου το αίσθημα ότι βρίσκομαι στο τέλος της θητείας μου» και πρόσθεσε: «Η πολιτική μας δράση δεν καθοδηγείται από τις δημοσκοπήσεις. Εχω δει και πάνω και κάτω στις δημοσκοπήσεις μου, αλλά συχνά μετά την πτώση υπάρχει άνοδος».
09:42Ηταν ένα μικρό καράβι (που το έλεγαν Ελλάδα) 24 September 2012 Blog
4
Γράφει ο Σπύρος Λίτσας
Η κρίση δεν δοκιμάζει μόνο το βιοτικό μας επίπεδο ή το αφύσικα απαρχαιωμένο μοντέλο ανάπτυξης.
Ζητούν οι φοιτητές μου να τους δώσω ένα παράδειγμα Homo Homini Lupus est (Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος). Tους λέω τους στίχους από το «Μικρό καράβι»! Το καταδικασμένο πλεούμενο έχει ένα πλήρωμα καταραμένων που έπειτα από «πέντε – έξι εβδομάδες» θα ρίξει κλήρο «να δούνε ποιος θα φαγωθεί». Ενα μικρό καράβι και η Ελλάδα, που χαράζει πορεία μέσα από την καταιγίδα. Θα αντέξει το μικρό καράβι; Ή θα καταλήξει σε «Ιπτάμενο Ολλανδό» να πλέει σαν σκαρί-φάντασμα σε φουρτουνιασμένα πελάγη;
Η σημερινή κρίση δεν δοκιμάζει μόνο το βιοτικό μας επίπεδο ή το αφύσικα απαρχαιωμένο ελληνικό μοντέλο ανάπτυξης και παραγωγής. Θέτει σε ευθεία δοκιμασία τη δυνατότητα της Ελλάδας να μετέχει με όρους ορθολογικής άσκησης εθνικής κυριαρχίας στο διεθνές γίγνεσθαι. Αλλά και ως προς τις εσωτερικές διεργασίες η κρισιμότητα των στιγμών παραμένει σε υψηλό επίπεδο. Ο τρόπος που θα αντιμετωπίσουμε την κρίση, η πρόνοια που θα λάβουμε για τους ασθενέστερους, η ηθική και υλική ανταμοιβή που θα προσδώσουμε στις κοινωνικές – επαγγελματικές πρωτοπορίες αυτού του τόπου, ακόμα και η αποφασιστικότητα να τιμωρήσουμε τους επίορκους δημόσιους λειτουργούς και υπαλλήλους με όρους δικαϊκού πολιτισμού και όχι ενός ροβεσπιεριανού βολονταρισμού που προάγει τη διαπόμπευση θα μας δώσουν το ηθικό υπόστρωμα ώστε να αντέξουμε την πορεία μέσα στην «έρημο». Οφείλουμε να παραμείνουμε μια συντεταγμένη κοινωνία, μην επιτρέποντας στις σειρήνες του κοινωνικού αυτοματισμού να διαβρώσουν την πορεία μας.
Πριν από δυόμισι χρόνια, ενώ πολλοί σφύριζαν αδιάφορα και άλλοι καλωσόριζαν το Μνημόνιο ως ευλογία -ατυχώς scripta manent, ενώ η τεχνολογία ακυρώνει ακόμα και το verba volant-, έγραφα μέσα από τη «δημοκρατία» ότι η Ελλάδα δεν πρέπει και δεν μπορεί να γίνει Βαϊμάρη. Σήμερα υποστηρίζω ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να μεταβληθεί στο τριτοκοσμικό οξύμωρο της Ευρώπης. Η ευρωπαϊκή πολιτική κουλτούρα της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας αποτελείται από μια σειρά παραμέτρων, με πρώτο αυτό του κοινωνικού κράτους, των κοινωνικών παροχών και του υψηλού βιοτικού επιπέδου. Για να κατανοήσουμε το ευρωπαϊκό παράδειγμα, το επίδομα που δίνει το βρετανικό κράτος στον άνεργο Λονδρέζο είναι υψηλότερο κατά τρεις φορές από τον μισθό που παίρνει πλέον ένας δάσκαλος στην Ελλάδα. Βέβαια, εκεί ο ανταγωνισμός της ελεύθερης αγοράς λειτουργεί, τα καρτέλ διώκονται, η φοροδιαφυγή έχει εξαλειφθεί και τα super markets πωλούν φθηνότερα τα ελληνικά προϊόντα από ό,τι εδώ σε μια Ελλάδα που δεν θυμάται ότι το επεισόδιο των Ιμίων κατέληξε σε τρεις νεκρούς του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, θεωρεί ότι η Ποντιακή και η Μικρασιατική Γενοκτονία είναι μια δυσάρεστη ανάμνηση που «πρέπει» να λειανθεί, ενώ στόχος των νέων της είναι να φύγουν μακριά για να καταφέρουν να ζήσουν και να δημιουργήσουν δίχως το μεταφυσικό ενοχικό σύνδρομο που μεταγγίζεται εδώ και χρόνια στον πυρήνα τoυ συλλογικού πράττειν και σκέπτεσθαι. Να υπάρξουν σε ένα λελογισμένο φορολογικό περιβάλλον που δεν θα στραγγαλίζει την ανάπτυξη, αλλά θα επιβραβεύει τη δημιουργικότητα και θα ενθαρρύνει την καινοτομία.
Αν η πλειονότητα του ελληνικού λαού δεν έχει πρόσβαση στη δεξαμενή του κοινωνικού κράτους της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας, τότε γινόμαστε ο θεμέλιος λίθος μιας νέας Ευρώπης, με τον Νότο υποβαθμισμένο προάστιο του Βορρά και θερμοκήπιο υβριδικών ιδεολογημάτων κοινωνικοδαρβινικής διάστασης. Αλίμονο αν στο μέλλον το παιδικό τραγούδι θα εξιστορεί το συλλογικό μας παρόν με τους ακόλουθους στίχους: «Και τότε ρίξανε τον κλήρο, μα δεν είχε πλέον μείνει κανείς άλλος για να φαγωθεί».
Πηγή:kostasxan.blogspot.com
Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012
Πρωταθλητής της γκάφας! Η δήλωση ότι δεν τον ενδιαφέρουν οι μισοί Αμερικανοί ως κρατικοδίαιτοι δεν ήταν το πρώτο ολίσθημα του Μιτ Ρόμνεϊ
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΝΑΤΑΣΑ ΜΠΑΣΤΕΑ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012
«Πολιτικό ίλιγγο» προκάλεσε στο επιτελείο του ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την Προεδρία Μιτ Ρόμνεϊ τις τελευταίες ημέρες, καθώς με τις δηλώσεις του, για τις οποίες αρνείται να ζητήσει συγγνώμη, κατόρθωσε να αποξενώσει τους μισούς ψηφοφόρους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πρώην επιχειρηματίας με την περιουσία των 250 εκατομμυρίων δολαρίων φάνηκε να υποτιμά τους μισούς συμπολίτες του - που φυσικά και πληρώνουν φόρους, απλώς όχι ομοσπονδιακούς αλλά πολιτειακούς, που φαίνεται ότι δεν είναι εξίσου καλοί για τον Ρόμνεϊ - κάνοντας τους πάντες να αναρωτηθούν εάν μπορεί πραγματικά να γίνει πρόεδρος όλων των Αμερικανών. Και τους πολιτικούς αναλυτές να αναρωτιούνται εάν με αυτή την γκάφα έχασε κάθε πιθανότητα να εγκατασταθεί στον Λευκό Οίκο.
Το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στην Ουάσιγκτον είναι πως όσοι προσλαμβάνονται στο επιτελείο του Ρόμνεϊ πρέπει να έχουν μια ιδιαίτερη αίσθηση χιούμορ για να μπορέσουν να κρατήσουν τη δουλειά τους, καθώς ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος είναι γνωστός από παλιά για τις πολλές λεκτικές γκάφες στις οποίες υποπίπτει. Το στρατόπεδο του Μπαράκ Ομπάμα ήταν λογικό να σπεύσει να τονίσει τα ελαττώματα του αντιπάλου του και ο ίδιος ο Πρόεδρος δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι «εάν έμαθα κάτι σε αυτή τη θέση είναι ότι πρέπει να εργάζεσαι για το καλό όλων και όχι μερικών».
ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ. Ομως οι μεγαλύτερες αντιδράσεις εναντίον του Ρόμνεϊ προέρχονται από τους κόλπους των Ρεπουμπλικανών. Ο ένας μετά τον άλλον τα στελέχη του κόμματος, μεταξύ των οποίων γερουσιαστές και βουλευτές, παίρνουν τις αποστάσεις τους από τον υποψήφιο και τις προκλητικές δηλώσεις του. «Αυτός δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο βλέπω τον κόσμο», ανέφερε σε ανακοίνωσή του ο γερουσιαστής Σκοτ Μπράουν από τη Μασαχουσέτη, την Πολιτεία στην οποία ο Ρόμνεϊ διετέλεσε κυβερνήτης. «Ως κάποιος που μεγάλωσε σε πολύ δύσκολες συνθήκες, ξέρω ότι το να ζητάς τη βοήθεια του κράτους για να επιβιώσεις δεν είναι μια κατάσταση στην οποία οι άνθρωποι επιθυμούν να βρίσκονται». Το βίντεο στο οποίο ο Ρόμνεϊ κάνει τις δηλώσεις αυτές προέρχεται από προεκλογική του συγκέντρωση στην Μπόκα Ρατόν όπου ο κάθε παριστάμενος είχε πληρώσει 50.000 δολάρια για να ενισχύσει την εκστρατεία του. Το χτύπημα που δέχθηκε η υποψηφιότητά του ήταν τόσο ισχυρό που η δημοτικότητα του Ομπάμα εκτοξεύθηκε σε ποσοστά που δεν είχε ξαναδεί φέτος.
Τώρα οι σύμβουλοί του Ρόμνεϊ αναζητούν τρόπους να αναβιώσουν τις ελπίδες του για τον Λευκό Οίκο. Τουλάχιστον μέχρι την επόμενη γκάφα...
Το τηλεφώνημα του Σαμαρά προσγείωσε τον Τόμσεν! Ένα τηλεφώνημα άλλαξε τις ισορροπίες...
Ένα τηλεφώνημα που εντάσσεται προφανώς στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης, που τα τελευταία 24ωρα βρίσκεται σε εξέλιξη παράλληλα με τις συζητήσεις των οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης με την τρόικα, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην αλλαγή του κλίματος μεταξύ των εκπροσώπων των δανειστών και του Γ. Στουρνάρα. Στη μία άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς και στην άλλη η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ...
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Έθνος», όλα ξεκίνησαν αμέσως μόλις ολοκληρώθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης η συζήτηση του κ. Σαμαρά με τους κ. Βενιζέλο και Κουβέλη. Το κενό των δύο δισ. ευρώ και η εμμονή του εκπροσώπου του ΔΝΤ Π. Τόμσεν να μη δέχεται τις ελληνικές προτάσεις έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στο κυβερνητικό επιτελείο. Κάθε άλλη καθυστέρηση στο «κλείδωμα» του πακέτου θα σημάνει αυτομάτως και καθυστέρηση στην εκταμίευση της δόσης των 31, 5 δισ. ευρώ αλλά και στη λήψη της απόφασης για την επιμήκυνση. Ο πρωθυπουργός, έχοντας από τη μία πλευρά λάβει την απόφαση να μην προχωρήσει σε περαιτέρω μειώσεις μισθών και συντάξεων και από την άλλη την ασφυκτική πίεση του χρόνου, πήρε την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσει στην κυρία Λαγκάρντ και να της εξηγήσει και με πολιτικούς όρους τη θέση του.
Τα επιχειρήματα
Σύμφωνα με πληροφορίες, το επιχείρημα που προέβαλε ήταν ότι η Ελλάδα κάνει μια γιγαντιαία προσπάθεια και έχει ήδη «κλείσει» -με τη σύμφωνη γνώμη του εκπροσώπου της στην Αθήνα- το μεγαλύτερο μέρος του «πακέτου» και πως είναι αδύνατο και πολιτικά να λάβει μια απόφαση για ακόμη μεγαλύτερη συμπίεση στους μισθούς και τις συντάξεις. Της ζήτησε να εμπιστευθεί την ελληνική κυβέρνηση ότι θα προχωρήσει στις μεταρρυθμίσεις που έχει δεσμευθεί αλλά και στα ποσά που υπολογίζει ότι θα εξοικονομήσει από τις διαρθρωτικές αλλαγές που προτείνει. Ως τελευταία «γραμμή άμυνας» της επεσήμανε ότι ούτως ή άλλως θα φανεί το αμέσως προσεχές διάστημα το εάν θα υπάρξουν τα κονδύλια αυτά και τελικά το ποιος είχε δίκιο και ποιος άδικο.
Η παρέμβαση αυτή του πρωθυπουργού φαίνεται ότι είχε άμεσα αποτελέσματα καθώς δύο ώρες μετά, όταν ο κ. Τόμσεν βρισκόταν στη συνάντηση με τους συναδέλφους του της ΕΕ και της ΕΚΤ με τον οικονομικό επιτελείο, ειδοποιήθηκε να βγει έξω από την αίθουσα. Ήταν δέκα και μισή το βράδυ όταν ξεκίνησε η τηλεδιάσκεψη με τους ανωτέρους του στο ΔΝΤ. Λίγη ώρα αργότερα επέστρεψε στη σύσκεψη και όπως βεβαιώνουν οι παριστάμενοι, είχαν απέναντί τους έναν διαφορετικό συνομιλητή. Πιο διαλλακτικό, πιο ήπιο και γενικότερα έτοιμο να κατανοήσει τις ελληνικές θέσεις.
Ήταν η πρώτη στιγμή που τα περισσότερα μέλη του οικονομικού επιτελείου κατάλαβαν ότι η διαπραγμάτευση βαίνει πραγματικά προς την ολοκλήρωσή της και ότι το «κλείδωμα» του πακέτο των 11,5 δισ. ευρώ είναι πλέον θέμα χρόνου.
Χρόνο για την Ελλάδα ζητά ο Έρο
Χρόνο για την Ελλάδα ζητά ο Έρο: «Η λύση δεν είναι να εγκαταλείψει η Ελλάδα την ευρωζώνη», τόνισε ο γάλλος πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στην ηλεκτρονική εφημερίδα Mediapart
Βότανα για θεραπεία ή Φάρμακα-Φαρμάκια Αναρτήθηκε από Aliki Alisa // 22 Σεπτεμβρίου 2012 // ζήσε! // 0 Σχόλια Ο άνθρωπος γεννιέται υγιής κι άν αποκλείσουμε τις βλάβες από τη γέννηση η την κακή κληρονομικότητα, θα μπορούσε να παραμένει γιά πάρα πολλά χρόνια υγιής,
Αν αποφεύγαμε τα περισσότερα από τα φάρμακα που κυκλοφορούν θα αποφεύγαμε και τη γέννηση των περισσοτέρων ασθενειών (!…).
…γράφουν οι Σοβιετικοί καθηγητές Φ. Ρομάσωφ και Β. Φρόλωφ οτο βιβλίο τους «Να ζούμε χωρίς φάρμακα».
Περιγράφοντας την επίδραση των βλαβερών ερεθιομών καθώς και τις αντιδράσεις των αμυντικών και επανορθωτικών μηχανισμοί του οργανισμού μας, «κατηγορούν» ανοιχτά πολλά φαρμακευτικά παρασκευάσματα και αντιβιοτικά σαν υπεύθυνα γιά πολλές ασθένειες και αλλεργίες.
Οι δυό έμπειροι αυτοί γιατροί βεβαιώνουν ότι, αν αποφεύγαμε τα περισσότερα από τα φάρμακα που κυκλοφορούν θα αποφεύγαμε και τη γέννηση των περισσοτέρων ασθενειών (!…).
Αυτή η καταγγελία έρχεται να συμπληρυρώσει μιά ολόκληρη αλυσίδα παρόμοιων, που γίνονται από γιατρούς όλων των χωρών, από τις οποίες ίσως η γενική και πιό ευκολοκατανόητη από τον μέοο αναγνώστη να είναι αυτή των 250 γνωστότερων, γιατρών, που συγκεντρώθηκαν πριν δέκα χρόνια στο Πουατιέ της Γαλλίας, γιά να συζητήσουν για την μεγάλη πληγή της εποχής μας, την υπερκατανάλωση φαρμάκων. Με πολύ απλά λόγια, από εκείνο το επιστημονικό συνέδριο βγήκαν διαπιστώσεις όπως αυτές:
“Με τα φάρμακα υπάρχει ο κίνδυνος να αρρωστήσει πιό πολύ ο ασθενής και, συχνά, το χειρότερο δεν είναι ν’ αρρωστήσεις, αλλά να υποβληθείς σε θεραπεία”.
Μιά από τις πιό πρόσφατες αποδείξεις, που δεν σηκώνουν συζήτηση μας δόθηκε το Μάρτη του 1980, όταν 35 Ιάπωνες έπαθαν παράλυση των κάτω άκρων και τύφλωση, από φάρμακο γιά τη διάρροια και μη νομίζετε ότι αυτό ήταν μιά σπάνια εξαίρεση.
“Τα περισσότερα φάρμακα, ακόμη κι αυτά που θεωρούνται αθώα, όταν τα παίρνουμε ανεξέλεγκτα, ενώ μπορεί να θεραπεύουν προσωρινά, ή μακροχρόνια μιά ασθένεια, προκαλούν μακροπρόθεσμα μιά άλλη, που όχι σπάνια είναι πολύ πιό επικίνδυνη”.
…και να σκεφθεί κανείς ότι στην Ελλάδα ξοδεύουμε κάθε χρόνο πάνω από ενάμισι δισεκατομμύριο δραχμές γιά αντιβιοτικά και ιδιοσκευάσματα χωρίς καμιά ιδιαίτερη θεραπευτική αξία.
Ωστόσο, στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας δεν θ’ ασχοληθούμε με την μανία των Νεοελλήνων γιά τα φάρμακα, τ’ αντιβιοτικά, τα ηρεμιστικά και τα κάθε είδους χαπάκια, σταγόνες ή ενέσεις.
Αλλά σας καλούμε να σκύψουμε μαζί προσεκτικά στη γή και να μαζέψουμε τα πιό πολύτιμα, τα πιό ανόθευτα, τα πιό φθηνά και πάνω απ’ όλα τα πιό αποτελεσματικά «φάρμακα» που έχει να μάς προσφέρει.
Βότανα και φυτά που μπορούμε να βρούμε στην εξοχή αρκεί να ψάξουμε λίγο. Γιατί σήμερα όλοι γνωρίζουν ότι στη φύση υπάρχει ένα «φαρμακείο», όπου τα «φάρμακα» (τα διάφορα φυτά, βότανα, λαχανικά και φρούτα) έχουν πολύ πιό σίγουρη θεραπευτική επίδραση στον οργανισμό μας από τα κάθε λογής χάπια.
Μόνο που πολύ λίγοι έχουν τη διάθεση, το χρόνο και την υπομονή να ψάξουν στα ποικίλα βοτανολογικά λεξικά γιά ν’ αναζητήσουν μιά λύση με βότανα, επειδή είναι πολύ πιό εύκολο να πάνε στο φαρμακείο και να πούν: «Μου δίνετε κάτι γιά τη διάρροια».
Ή, όταν πρόκειται γιά μιά πιό δύσκολη ασθένεια παίρνουνε το βιβλιάριο υγείας και πάνε στο γιατρό που έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη τους επειδή γράφει ακριβά φάρμακα στις συνταγές του.
Φυσικά, δεν θα βρείτε στην έρευνα αυτή καμιά επίθεση κατά της Ιατρικής ή των γιατρών, γιατί πιστεύουμε πως τη μεγαλύτερη ευθύνη γιά την κατάχρηση φαρμάκων την έχουν οι ίδιοι οι ασθενείς.
Να με τι θ’ ασχοληθούμε λοιπόν. Με τις σοφές θεραπείες που μας προσφέρει το φαρμακείο της φύσης. Οχι με τους κομπογιαννιτισμούς και τους τσαρλατανισμούς ούτε με τα «θαυματουργά» μαντζούνια των παλιών γυρολόγων, αλλά με τις πιό δοκιμασμένες από τις συνταγές που έχουν καταγραφεί από τους ειδικούς επιστήμονες. Φαρμακευτικά ροφήματα, κομπρέσες και ιαματικά μπάνια με φυτά.
Με το απόσταγμα της πείρας των ανθρώπων που ασχολήθηκαν μιά ζωή με θεραπευτικά βότανα. Με τις πιό ενδιαφέρουσες ιστορίες γύρω από τις θαυματουργές ιδιότητες των βοτάνων. Ιστορίες και περιγραφές που άντεξαν στους αιώνες και έφθαοαν ως εμάς δικαιωμένες μιά και η σύγχρονη φαρμακολόγια χρησιμοποιεί η μιμείται με χημικά παράγωγα ακριβώς αυτές πς ιδιόττητες των φαρμακευτικών βότανων.
Με μερικά μυστικά των φυτών που χρησιμοποιούν οι μεγάλες βιομηχανίες καλλυντικών και μερικές καλές φυσικές συνταγές ομορφιάς. Αν και γι ’ αυτό το θέμα θα βρείτε πιο πολλά στο δεύτερο βιβλίο της «εγκυκλοπαίδειάς» μας, με τον τίτλο «Τα βότανα και η υγεία μας». (Το γνωρίζεις πως η πανακριβη la prairie χρησιμοποιεί σαν βάση το σιτἐλαιο; Πανίσχυρος φορέας βιταμίνης Ε και περιέχει όλες τις τοκοφερόλες )
Ακόμη, στο βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας, καταπιανόμαστε: Με ορισμένα «γιατροσόφια», που πρέπει να τα αποφεύγουμε γιατί όχι μόνο είναι ξεπερασμένα, αλλά και επικίνδυνα.
Τέλος, σας δίνουμε πρακτικές ιδέες που να βρίσκετε τα βότανα που σας ενδιαφέρουν και ποιος είναι ο πιό σωστός τρόπος να χρησιμοποιούμε το καθένα, με λεπτομέρειες που θάπρεπε να διαβάσετε π ε ρ ι σ σ ό τ ε ρ α από 100 βιβλία για να τις συγκεντρώσετε…
«από το βιβλίο 100 βότανα 1000 θεραπείες»
Υπάρχουν έξι βασικά λάθη στη διατροφή µας που µπορεί να µας οδηγήσουν σε προβλήµατα υγείας όταν γεράσουµε κι αυτά είναι τα εξής:
Δεν τρώµε τροφές που θα µας δώσουν τα 800 µιλιγκράµ Ασβεστίου που χρειαζόµαστε καθηµερινά.
Τρώµε περισσότερη τροφή από όση χρειαζόµαστε, στοιβάζοντας έτσι περισσότερο βάρος, σε µορφή λίπους, πάνω στα κόκκαλά µας.
Δεν δίνουµε καθόλου προσοχή στις ανάγκες του οργανισµού µας για Ασβέστιο και αποφεύγουµε τις τροφές που µας προστατεύουν λόγω του φόβου του πάχους, όταν είµαστε παιδιά.
Πίνουµε πολλά αναψυκτικά µε φωσφορικό οξύ αντί απλό σκληρό νερό της βρύσης.
Για να αδυνατίσουµε ακολουθούµε µη ισορροπηµένες δίαιτες, ειδικά δίαιτες µε πολλές πρωτεΐνες και λίγους υδατάνθρακες.
Οι έγκυες δεν παίρνουν το Ασβέστιο και τον Σίδηρο που χρειάζεται ο οργανισµός τους και προσπαθούν να τα αναπληρώσουν µε φάρµακα.
Μπορεί οι πατροπαράδοτες συνήθειες, που κάνουν να µας αρέσει ή να µη µας αρέσει ένα φαγητό, να περνούν από τους γονείς στα παιδιά και γι’ αυτό να είναι δύσκολο ν’ αλλάξουν αλλά το µεγάλο πρόβληµα όταν θέλεις να βελτιώσεις στις συνθήκες της διατροφής σου είναι η έλλειψη γνώσεων. Όσο το καταναλωτικό κοινό δεν έχει αρκετές σωστές πληροφορίες, θα εξακολουθεί να αγοράζει ότι του σερβίρουν οι βιοµηχανίες τροφίµων.
Το πρωινό θα αποτελείται από δηµητριακά µε άφθονη ζάχαρη, άσπρο αφρολέξ ψωµί, µαρµελάδα µε συντηρητικά, χρώµα και άρωµα φρούτου, τσάι ή καφέ µε ζάχαρη. Στο µεσηµεριανό θα σερβίρουµε άσπρο ψωµί, που θα συνοδεύει το κονσερβοποιηµένο ή κατεψυγµένο κρέας ή ψάρι, το βιοµηχανοποιηµένο τυρί, και αν τρώµε σε καντίνες ή εστιατόρια πατάτες τηγανισµένες σε κακής ποιότητας στραγγισµένα καµένα λάδια ή λίπη. Ας µην πούµε για τα αναψυκτικά, τα γλυκά, τα µπισκότα κ.λπ. Για βραδινό θα έχουµε επίσης άλλο ένα «τρόφιµο ευκολίας», που δεν χρειάζεται πολύ κόπο να ετοιµασθεί.
Δύσκολα µπορεί κανείς να καταλάβει τις ελλείψεις και τα κακά αποτελέσµατα που του προκαλούν αυτά τα τρόφιµα και που φαίνονται αρκετά χρόνια αργότερα, όταν εµφανισθούν οι χρόνιες ή άλλες αρρώστιες κι όπως πάνε τα πράγµατα, η παγκόσµια συγκοµιδή που έχει πέσει πολύ, τα οικονοµικά προβλήµατα, η αύξηση του πληθυσµού, όλα µας σπρώχνουν να αλλάξουµε (προς το χειρότερο βέβαια) τη διατροφή µας. Γι’ αυτό είναι τώρα σηµαντικό όσο ποτέ να µάθουµε όσο γίνεται περισσότερα για τα τρόφιµα και τις βιταµίνες.
Η υγεία µας είναι το αποτέλεσµα των τροφών που τρώµε. Το σώµα µας, από το κεφάλι ως τα ακροδάχτυλα, από µέσα ως έξω, η συναισθηµατική µας υγεία, το νεανικό µας σφρίγος εξαρτώνται από το είδος της τροφής µας.
Μια ισορροπηµένη δίαιτα πρέπει να µας εξασφαλίζει όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά στην ιδανική ποσότητα που χρειάζεται ο οργανισµός µας. Μη νοµίζετε όµως ότι χρειάζεται να γίνουµε παντογνώστες για να κάνουµε µια σωστή δίαιτα. Αρκεί να µάθουµε τη βασική αρχή, ότι µαζί µε όποια άλλη πηγή πρωτεϊνών δεν πρέπει να λείπουν από το τραπέζι µας τα λαχανικά, τα φρούτα, τα σιτηρά στη φυσική τους κατάσταση, στην εποχή τους, και χωρίς κατάλοιπα φυτοφαρµάκων.
Το δεύτερο βασικό σηµείο που πρέπει να καταλάβουµε όλοι οι καταναλωτές και ιδιαίτερα όσοι έχουν παιδιά είναι ότι το αφράτο ψωµί, η άσπρη ζάχαρη και τα αναψυκτικά µας ξεγελούν, κάνοντάς µας να νοιώθουµε χορτάτοι και καλοταϊσµένοι, ενώ στην πραγµατικότητα µας δηµιουργούν υποσιτισµό!
Γιατί µας γεµίζουν µε θερµίδες, χωρίς να µας δίνουν και τα ανάλογα θρεπτικά συστατικά, και έτσι µας οδηγούν αναπόφευκτα σε ανεπάρκεια βιταµινών και ανόργανων συστατικών.Το σώµα και το µυαλό µας χρειάζονται βιταµίνες και ανόργανα συστατικά. Αυτά διευκολύνουν χιλιάδες απαραίτητων αντιδράσεων αλλά δεν είναι τα ίδια πηγές ενέργειας. Χρειαζόµαστε τις πρωτεΐνες που υπάρχουν στα όσπρια και πολλές φυτικές πηγές. Οι πρωτεΐνες έχουν πάνω από είκοσι αµινοξέα, από τα οποία οκτώ είναι απαραίτητα. Το σώµα µπορεί να συνθέσει τα υπόλοιπα δώδεκα από τα άλλα αµινοξέα. Εάν όµως λείπει ένα από τα οκτώ απαραίτητα αµινοξέα, τα άλλα δεν µπορούν να χρησιµοποιηθούν αποτελεσµατικά.
Το ανθρώπινο σώµα είναι «προγραµµατισµένο» να παίρνει από τις τροφές τα 40 µε 45 θρεπτικά συστατικά, που χρειάζεται και δεν τα συνθέτει µόνο του, όπως κάνουν τα φυτά. Χρειαζόµαστε λίπη για θερµίδες και για τον σχηµατισµό δοµικών στοιχείων. Οι υδατάνθρακες που αποτελούνται από άµυλο και σάκχαρα χρησιµοποιούνται από το σώµα µας για ενέργεια.
Μετά από ένα γεύµα πλούσιο σε υδατάνθρακες εµφανίζεται µια γρήγορη αύξηση θρυπτοφάνης στον εγκέφαλο, που ακολουθείται από αύξηση της σεροτονίνης. Και επειδή η σεροτονίνη είναι ένα ισχυρό αγγειοσυσταλτικό, που βοηθάει τον εγκέφαλο στον έλεγχο των λειτουργιών, βλέπουµε ότι µε το ανάλογο είδος τροφής µπορούµε να αυξήσουµε, να διατηρήσουµε ή να ελαττώσουµε τα επίπεδα της σεροτονίνης κι έτσι να επηρεάσουµε θετικά ή αρνητικά βασικές λειτουργίες του εγκεφάλου, όπως την αντίληψη και τη σκέψη.
από το βιβλίο «Συνδιασμοί-Βιταμίνες Τα Μυστικά της Υγιεινής Διατροφής» αμφότερα του Κώστα Μπαζαίου.
Κώστας Μπαζαίος
Ο Διατροφολόγος Κώστας Μπαζαίος, Σύμβουλος Διατροφής, c.n.c a.a.n.c, με πολύχρονες σπουδές και μετεκπαίδευση στην Αμερική, ισόβιο μέλος της «The American Association of Nutritional Consultants», ήταν επιστημονικός συνεργάτης του Κέντρου Εναλλακτικής Ιατρικής και καθιερωμένος συγγραφέας, ειδικευμένος σε θέματα διατροφής και υγείας, με 20 best seller βιβλία στο ενεργητικό του και με δική του σελίδα στην Ελευθεροτυπία επί 20 χρόνια, ως το καλοκαίρι του 1996.
Επίσης έγραψε και παρουσίασε στην τηλεόραση τηνεκπομπή της ΕΤ 1 «Ποι-Κοιλία» και ήταν ιδρυτής / διευθυντής του περιοδικού «Διατροφή & Υγεία» από το 1987 ως το 1994.
«Και να σκεφτείτε», έλεγε ο ίδιος, «ότι είχα ξεκινήσει την καριέρα μου ως δη μοσιογράφος, επειδή ήθελα να δουλεύω χωρίς ωράρια. Δεν ήξερα τότε ότι χω ρίς ωράρια σημαίνει να δουλεύεις αδιάκοπα, μέρα και νύχτα. Όπως και έκανα τα τελευταία 45 χρόνια, (μη μετράτε, 15 χρονών ήμουνα διευθυντής σύντάξης πε ριοδικού, 19χρονών διεύθυνα τοπική εφημερίδα…» Και ανέβηκε σε όλα τα σκαλιά της δημοσιογραφίας, από συντάκτης μέχρι αρχισυντάκτης και διευθυντής.
Συνεργάστηκε με πολλά από τα μεγαλύτερα ονόματα του επαγγέλματος, αλλά όταν ανακάλυψε τις δυνατότητες της διατροφής αποφάσισε ότι ήταν καιρός να σπουδάσει τα πάντα για την διατροφή και να αφοσιωθεί σε αυτήν. Και ευτυχώς, μετά από αυτή την στροφή, τον κάλεσε κοντά του ένα ανοιχτό μυαλό, ο Σεραφείμ Φυντανίδης, που του έδωσε το ελεύθερο να γράφει χωρίς λογοκρισία κα έτσι γεννήθηκε η σε λίδα «Αν ξέραμε τι τρώμε» στην Ελευθεροτυπία και ακολούθησαν όλα τα άλλα, που άλλαξαν τη ζωή του.
Βιβλιογραφία
Αν ξέραμε τι τρώμε…
100 βότανα 2000 θεραπείες
Συνδυασμοί βιταμίνες
Οι τροφές που χαρίζουν υγεία
Τι να φάμε σήμερα;
Πώς να τον σκοτώσεις
Οδηγός Πώς θα αποφύγετε το Έμφραγμα
Καφέ, κατηγορείσαι ότι…
Ξανανιώστε μετά τα 40
Οδηγός Υδατανθράκων – Ινών
Ο Πλήρης οδηγός θερμίδων
Qu'est-ce qu'une fibre ?
Quand je laisse trop de fils dans la soupe au céleri, mes enfants se consolent en se disant que, au moins, ils mangent des « fibres » et que c'est bon pour leur santé.
Mais le fait qu'un légume soit filandreux n'a rien à voir avec le fait qu'il contienne, ou non, des fibres alimentaires.
Un des aliments les plus riches en fibres que vous puissiez trouver est le jus de poire.
Il est donc inutile de vous étrangler à essayer d'avaler des poireaux ou des asperges coriaces pour faire le plein de fibres.
Définition d'une fibre alimentaire
Les fibres alimentaires sont des bouts de cellules de végétaux que vous ne digérez pas, parce que vos enzymes de la digestion, c'est-à-dire les produits qui cassent vos aliments en petits bouts pour les faire passer dans votre sang, n'arrivent pas à les attaquer.
Les fibres sont microscopiques : elles proviennent de la paroi des cellules (cellulose, hémicellulose, pectine, lignine) ou alors de l'intérieur de la cellule.
Dans le premier cas, ce sont des fibres non solubles, qui vont donc rester solides dans vos intestins. Dans le second cas, les fibres sont gélatineuses, et peuvent se dissoudre dans l'eau, pour former une sorte de gel. Ce sont des fibres solubles. Techniquement, ces fibres solubles sont des gommes, par exemple la gomme arabique, qui provient de l'acacias et sert à faire des loukoums, des pectines, qui permettent de faire la gelée de coing ou de groseille, des mucilages, c'est-à-dire les substances qui donnent un aspect gélatineux à certaines racines, par exemple la racine de guimauve.
On le voit, les loukoums, la gelée de framboise et la guimauve ne sont pas des aliments particulièrement difficiles à avaler (malheureusement !). Et pourtant, ils sont bourrés de fibres.
Pourquoi manger des fibres ?
Fibres solubles et fibres non solubles ont chacune leur utilité.
Les fibres solubles, qui forment donc une sorte de gel, protègent la paroi de l'intestin et l'empêchent d'absorber des substances nocives. Elles freinent l'absorption de la graisse et du sucre, ce qui en fait un aliment recommandé contre les maladies du cœur et contre le diabète.
Les fibres non solubles permettent au transit intestinal de mieux fonctionner. Elles donnent du volume aux matières non digérées, et accélèrent l'évacuation des toxines. Si elles ne peuvent pas être digérées, cela ne veut pas dire pour autant qu'elles ressortes intactes de votre corps. Car lorsqu'elles arrivent dans votre côlon, la partie de l'intestin avant la sortie, elle font le délice de milliards de bactéries qui s'en nourrissent. Elles subissent alors un processus de fermentation au cours duquel elles se transforment et libèrent des produits biologiquement actifs.
Ce sont donc des prébiotiques, le nom qu'on donne aux aliments que vous ne digérez pas, mais qui permettent de nourrir votre flore intestinale, centre essentiel de votre immunité.
Dans la mesure où les fibres vous remplissent l'estomac et l'intestin, alors que vous ne les digérez pas, elles donnent un sentiment de satiété. Elles aident les personnes qui cherchent à perdre du poids à moins manger.
Où trouver des fibres ?
Le son de blé, avec lequel est fabriqué le All-Bran, ne contient quasiment que des fibres (non solubles), c'est-à-dire que vous n'en digérez rien. Mais une nouvelle fois, manger des fibres n'impliquent pas forcément de s'infliger une telle auto-punition.
Les pruneaux, les fruits rouges, les bananes, les poires et les pommes sont d'excellentes sources de fibres alimentaires.
Vous en trouvez également dans les légumineuses : petits pois, haricots blancs et rouges, fèves, lentilles.
Les amandes, les noix et les autres oléagineux (noisettes, noix de cajou, etc.) sont riches en fibres aussi.
Mais des légumes aussi communs que la carotte, l'oignon, les pommes de terre, les courgettes et les choux-fleurs vous apportent aussi beaucoup de fibres.
Et voilà : vous voyez qu'il ne sera pas très compliqué d'augmenter vos apports en fibres, et ce sans vous auto-flageller.
A votre santé !
Jean-Marc Dupuis
Η Ευρώπη θα βοηθήσει την Ελλάδα, αν και εκείνη βοηθήσει τον εαυτό της, λέει ο Μόντι, Κανε το καθηκον σου για να κανει και ο Θεος το δικο του.
«Έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο»
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου 2012
Η Ευρώπη θα βοηθήσει την Ελλάδα εάν και εκείνη βοηθήσει τον εαυτό της, τονίζει σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο Ιταλός πρωθυπουργός, Μάριο Μόντι.
Σε ό,τι δε αφορά τα σενάρια εξόδου της χώρας από το ευρώ, ο Ιταλός πρωθυπουργός υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για σενάριο που δεν εξετάζει κανένας.
«Η Ελλάδα ήδη έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο και πρέπει να συνεχίσει χωρίς διακοπές τη διαδικασία της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, γιατί είναι προς το συμφέρον της.
» Πιστεύω πως η ελληνική κυβέρνηση και ο λαός συμφωνούν με αυτό. Δεν είναι μόνοι. Η Ευρώπη βοηθά, αλλά πρέπει και εκείνοι να βοηθήσουν τον εαυτό τους», επισημαίνει ο κ. Μόντι.
«Γνωρίζουμε εκ πείρας πως οι θυσίες αξίζει να γίνουν», προσθέτει ο Ιταλός πρωθυπουργός, και χαιρετίζει «τα οικονομικά μέτρα που αποφάσισε προσφάτως η ελληνική κυβέρνηση ως σαφή ένδειξη της βούλησής να προχωρήσει σε μεταρρύθμιση της οικονομίας».
Εκφράζει ακόμη την πεποίθησή του πως «η Ελλάδα θα σεβαστεί τις δεσμεύσεις της, θα εφαρμόσει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται για να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη και την απασχόληση και θα συνεχίσει την επώδυνη, αλλά αναγκαία διαδικασία δημοσιονομικής πειθαρχίας, την οποία έχει αρχίσει».
Ο κ. Μόντι αναφερόμενος στην ΕΕ και τις αποφάσεις της για την έξοδο από την κρίση, εκτιμά πως «έχει κάνει ένα κβαντικό [δηλαδή τεράστιο] άλμα προς τη σταθεροποίηση και την επίλυση της κρίσης» και επισημαίνει ότι «οι αποφάσεις του Ιουνίου ήταν ένα μείζον βήμα μπροστά, προς τη σωστή κατεύθυνση».
«Δόθηκε σαφές πολιτικό μήνυμα ότι απαιτείται συνεκτική και ισορροπημένη προσέγγιση μεταξύ βραχυπρόθεσμων και μεσομακροπρόθεσσμων μέτρων για να ξεπεραστεί η σημερινή οικονομική κρίση» σημειώνει ακόμη και χαρακτηρίζει τη πρόσφατη ανακοίνωση της ΕΚΤ για απεριόριστες αγορές ομολόγων«πολύ σημαντική».
ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΚΗΝΙΚΟ Στον εισαγγελέα με παρέμβαση Σαμαρά η λίστα των «32» Στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές αποστέλλεται ο φάκελος που έχει καταρτίσει το ΣΔΟΕ σχετικά με πολιτικά πρόσωπα τα οποία φέρονται να εμπλέκονται σε οικονομικού χαρακτήρα αδικήματα.
Όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών το απόγευμα του Σαββάτου, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς ζήτησε από τον Γιάννη Στουρνάρα ο φάκελος του ΣΔΟΕ να μεταβιβαστεί με όλα τα στοιχεία των πολιτικών προσώπων που φέρονται να ελέγχονται, στον εισαγγελέα, μαζί με πλήρη περιγραφή της κατάστασης. Ο κ. Σαμαράς ζήτησε επίσης από το ΣΔΟΕ να παράσχει στον εισαγγελέα κάθε δυνατή βοήθεια που θα ζητηθεί για το θέμα αυτό.
Τι θέμα επανήλθε στη δημοσιότητα την περασμένη εβδομάδα όταν απαντώντας σε σχετική κοινοβουλευτική ερώτηση του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκου Τσούκαλη, ο κ. Στουρνάρας αποκάλυψε ότι το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος ελέγχει συνολικά 32 υποθέσεις πολιτικών προσώπων «για την αποκάλυψη και την πάταξη κρουσμάτων διαφθοράς και συναλλαγής».
Επιπροσθέτως, ο κ. Στουρνάρας είχε επισημάνει πως «στο πλαίσιο αποστολής του, το ΣΔΟΕ διενεργεί, μεταξύ άλλων, και ελέγχους για το «πόθεν έσχες», οι οποίοι έχουν ως στόχο την αποκάλυψη και την πάταξη των κρουσμάτων διαφθοράς και συναλλαγής σε κάθε επίπεδο και όχι μόνο. Είναι φυσικό λοιπόν, το ΣΔΟΕ να ελέγχει, εκτός των άλλων και πολιτικούς στελέχη των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και δημόσιους λειτουργούς (πρώην και νυν). Ο αριθμός των ελεγχόμενων αυτών προσώπων δεν είναι κλειστός και σταθερός, αλλά μεταβάλλεται προϊόντος του χρόνου».
ΣΥΡΙΖΑ: Εκανε την ανάγκη φιλότιμο
Σχολιάζοντας την εντολή Σαμαρά να διαβιβαστεί στον Εισαγγελέα ο φάκελος του ΣΔΟΕ με τα στοιχεία των 32 πολιτικών προσώπων, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δ.Παπαδημούλης δήλωσε: «Υπό το βάρος των αποκαλύψεων ο κ. Σαμαράς έκανε την ανάγκη φιλότιμο. Ο φάκελος των "32" να πάει και στη Βουλή. Ατιμωρησία αλά Ζήμενς, τέλος!».
Διαψεύδουν Μεϊμαράκης - Λιάπης - Βουλγαράκης
Εν τω μεταξύ απαντώντας σε κυριακάτικο δημοσίευμα που υποστηρίζει ότι στο πλαίσιο έρευνας του ΣΔΟΕ για μεγάλο κύκλωμα που ξέπλυνε μαύρο χρήμα αγοράζοντας ακίνητα αξίας 10,2 δισ. κατονομάστηκαν εγγράφως σε σχετική τα ονόματα των Ευ. Μεϊμαράκη, Μιχ. Λιάπη και Γ. Βουλγαράκη ο πρόεδρος της Βουλής δήλωσε τα εξής:
«Μόλις επέστρεψα από το εξωτερικό, πληροφορήθηκα την ανάμειξη του ονόματός μου σε υπόθεση που δημοσιεύεται στην εφημερίδα Real News. Δηλώνω με κατηγορηματικό τρόπο ότι ουδεμία εμπλοκή έχω και τη Δευτέρα το πρωί θα προσέλθω στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για να ζητήσω την άμεση διερεύνηση και διαλεύκανση της εν λόγω υπόθεσης. Αυτονόητο είναι ότι επιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου»
Για το ίδιο θέμα ο πρώην υπουργός Μιχάλης Λιάπης δήλωσε: «Δεν γνωρίζω ούτε τον κ. Ζωγραφάκη ούτε τον κ. Καρούζο. Αισθάνομαι οδυνηρή έκπληξη για το γεγονός ότι αναμιγνύουν το όνομά μου. Το θεωρώ απάνθρωπο. Τη Δευτέρα καταθέτω μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον του συγκεκριμένου κυρίου»
Μέσω twitter o Γιώργος Βουλγαράκης απάντησε: «Ας σταματήσει πια αυτή η τακτική της λάσπης στον ανεμιστήρα! Δεν γνωρίζω ούτε κατ 'όψη, απολύτως κανένα από τα αναφερόμενα πρόσωπα (...) και πολύ περισσότερο δεν έχω σχέση με τα αναγραφόμενα. Έδωσα ήδη εντολή να κινηθούν οι απαραίτητες νομικές διαδικασίες εναντίων όσων ισχυρίζονται αυτά τα μυθεύματα. Αυτοί που αναφέρονται στο ρεπορτάζ θα κληθούν να δώσουν εξηγήσεις...»
Ηχηρά ονόματα στη λίστα
Σύμφωνα με το Εθνος της Κυριακής (ρεπορτάζ: Μαίρη Μπενέα) στη λίστα με τους 32 πολιτικούς για τους οποίους ήδη διενεργείται δικαστική έρευνα από τους οικονομικούς εισαγγελείς Γρηγόρη Πεπόνη και Σπύρο Μουζακίτη καθώς και το ΣΔΟΕ, περιλαμβάνονται ηχηρά ονόματα από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, νυν και πρώην υπουργών και βουλευτών, περιλαμβάνονται , προκειμένου να διαπιστωθεί εάν κατέχουν περιουσιακά στοιχεία που δεν δικαιολογούνται από τις φορολογικές τους δηλώσεις.
Στο πλαίσιο της έρευνας, η οποία αποτελεί τη μεγαλύτερη επιχείρηση διαφάνειας που έγινε μέχρι σήμερα για πολιτικά πρόσωπα, έχουν ήδη ανοίξει με παραγγελία του οικονομικού εισαγγελέα τραπεζικοί λογαριασμοί και θυρίδες για 28 από τους 32 ελεγχόμενους πολιτικούς σε 42 ελληνικές και ξένες τράπεζες (μεταξύ των οποίων -σύμφωνα με πληροφορίες- περιλαμβάνονται και κυπριακές τράπεζες), ενώ επίκειται η αποστολή αιτημάτων δικαστικής συνδρομής και σε άλλες ξένες τράπεζες.
Τα "Ίμια" της Ασίας Τρίκκας Μιχάλης Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/09/2012
Αντι-ιαπωνικές διαδηλώσεις που τις πρώτες ημέρες έδειχναν πλήρως ενορχηστρωμένες από την κυβέρνηση του Πεκίνου και τα Σώματα Ασφαλείας
Πρόκειται για οκτώ ακατοίκητες βραχονησίδες στη θάλασσα της Ανατολικής Κίνας, με συνολική έκταση που δεν ξεπερνά τα επτά τετραγωνικά χιλιόμετρα. Οι Ιάπωνες τις αποκαλούν Σενκάκου, οι Κινέζοι Ντιαογού και αποτελούν το μήλο της έριδος στη σοβαρότερη διπλωματική κρίση που εκδηλώνεται στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών τα τελευταία χρόνια.
Πώς ενα σύμπλεγμα βραχονησίδων αναζωπυρώνει τον παραδοσιακό ανταγωνισμό Κίνας - Ιαπωνίας
Η Ιαπωνία υποστηρίζει ότι οι νησίδες αποτελούν μέρος της επικράτειάς της από το 1895 και εντάσσονται στο νησιωτικό σύμπλεγμα Νανσέι Σότο. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η συγκεκριμένη έκταση πέρασε υπό αμερικανική εποπτεία και επιστράφηκε στην Ιαπωνία μόλις το 1971. Από την πλευρά της η Κίνα ισχυρίζεται ότι τα νησιά Ντιαογού της ανήκουν από την αρχαιότητα και εντάσσονταν πάντοτε στην επαρχία Ταιβάν.
Όλα αυτά θα είχαν μικρή σημασία αν η ανακάλυψη, τις τελευταίες δεκαετίες, κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην περιοχή δεν άλλαζε τους όρους του παιχνιδιού. Παρότι η ακτογραμμή των δύο χωρών έχει περίπου το ίδιο μέγεθος, η Ιαπωνία με το αρχιπέλαγός της διεκδικεί μια αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) που συνολικά εκτείνεται σε 4,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι πενταπλάσια από την αντίστοιχη κινεζική. Μετά την επικύρωση της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας, το 1982, η Ιαπωνία έχει προωθήσει με ιδιαίτερη μεθοδικότητα τα συμφέροντά της.
Η ιαπωνική κυβέρνηση έχει κατορθώσει -ή προσπαθεί- να κατοχυρώσει τη δικαιοδοσία της σε βραχονησίδες και ατόλες που απέχουν χιλιάδες χιλιόμετρα από το Τόκιο. Ακόμη κι αν κάποιες από αυτές σχεδόν εξαφανίζονται κάθε χρόνο από την παλίρροια, με αποτέλεσμα η ιαπωνική κυβέρνηση να έχει δαπανήσει περισσότερα από 600 εκατομμύρια δολάρια σε αντιπλημμυρικά έργα για να αποτρέψει την οριστική διαγραφή τους από τον χάρτη. Γιατί όλα αυτά; Μα επειδή οι ΑΟΖ γύρω από τις ατόλες εξασφαλίζουν την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου πλούτου σε ακτίνα 200 ναυτικών μιλίων.
Το πρώτο διπλωματικό επεισόδιο με αφορμή τα διαφιλονικούμενα νησιά σημειώθηκε το 1996, όταν μια ιαπωνική εθνικιστική οργάνωση έχτισε φάρο σε ένα από αυτά. Ακολούθησαν πολλές κινεζικές αποβάσεις από "ακτιβιστές", με την ιαπωνική ακτοφυλακή να συλλαμβάνει επτά από αυτούς το 2004. Η ένταση κορυφώθηκε τη φετινή άνοιξη όταν ο κυβερνήτης του Τόκιο Σιντάρο Ισιχάρα αποκάλυψε το σχέδιό του να αγοράσει τις βραχονησίδες από τον νόμιμο -για την Ιαπωνία- ιδιοκτήτη τους. Ακολούθησαν διαδοχικές αποβάσεις από Κινέζους και Ιάπωνες ακτιβιστές ή πράκτορες μέχρι τις 11 Σεπτεμβρίου, οπότε η ιαπωνική κυβέρνηση κατέληξε σε συμφωνία για την αγορά των νησιών και η Κίνα απάντησε με την αποστολή πλοίων του πολεμικού στόλου της στην περιοχή.
Δεν ήταν η μοναδική απάντηση του Πεκίνου, αφού αυτομάτως ξέσπασαν στην Κίνα και αντι-ιαπωνικές διαδηλώσεις που τις πρώτες ημέρες έδειχναν πλήρως ενορχηστρωμένες από την κυβέρνηση και τα σώματα ασφαλείας. Δημοσιογράφοι εντόπισαν άλλωστε τον αστυνομικό διευθυντή μιας πόλης να διαδηλώνει με πλακάτ έξω από ιαπωνική επιχείρηση. Πολύ γρήγορα, όμως, η διαμαρτυρία φάνηκε να ξεφεύγει από τα ελεγχόμενα πλαίσια.
Μεσολάβησαν επέτειοι ιδιαίτερα τραυματικές για τους Κινέζους, όπως το "επεισόδιο της Μαντζουρίας" και η εισβολή του 1937, η οποία αποτέλεσε το προοίμιο για τις πρωτοφανείς αγριότητες που διαπράχθηκαν στη διάρκεια της ιαπωνικής κατοχής. Οι διαδηλώσεις επεκτάθηκαν πολύ σύντομα σε περισσότερες από 100 πόλεις και άρχισαν να γίνονται όλο και πιο επιθετικές: μετά τα ιαπωνικά προξενεία, στόχος έγιναν οι ιαπωνικές επιχειρήσεις, ενώ προπηλακίστηκαν ακόμη και Κινέζοι που οδηγούσαν ιαπωνικά αυτοκίνητα.
Το πιο σημαντικό στοιχείο ήταν όμως ότι οι κινητοποιήσεις άρχισαν να αντανακλούν σε πολλές περιπτώσεις κοινωνικές εντάσεις καθώς και σημαντική λαϊκή δυσαρέσκεια για τη σημερινή πολιτική ηγεσία. Η επανεμφάνιση της μορφής του Μάο στα πλακάτ των διαδηλωτών δεν εξυπηρετούσε αυτή τη φορά τον ρόλο μόνο ενός εθνικού συμβόλου ενότητας.
"Η Κίνα θα πρέπει να έχει τις δικές της αξιώσεις σαν μεγάλη δύναμη" δήλωσε στο πρακτορείο Ρόιτερ ο 25χρονος διαδηλωτής Ζανγκ. "Αισθάνομαι απογοήτευση από την κυβέρνηση. Δεν είναι αρκετά δημοκρατική και δεν ακούει τη φωνή μας" τόνισε. Ο συνομήλικός του Σι Λάι εξήγησε, από την πλευρά του, ότι κρατούσε το πορτρέτο του Μάο επειδή εκείνος ήταν ένας αποφασιστικός ηγέτης που, αν ζούσε σήμερα, θα ήξερε πώς να απαντήσει στις "ιαπωνικές προκλήσεις" αντίθετα με "τον Χου Τζιντάο και τους ανθρώπους του, που είναι άχρηστοι και ανίκανοι".
Η διπλωματική κρίση και οι επακόλουθες διαδηλώσεις συνδέονται χωρίς αμφιβολία με το καθοριστικής σημασίας συνέδριο του κινεζικού Κ.Κ. που τον Οκτώβριο αναμένεται να αναδείξει την ηγεσία η οποία θα οδηγήσει τη χώρα στην επόμενη δεκαετία. Μαζί με την περσινή καθαίρεση του ανερχόμενου τοπικού αξιωματούχου Μπο Τσιλάι και την πρόσφατη μυστηριώδη εξαφάνιση από το προσκήνιο του αντιπροέδρου της χώρας Σι Τζινπίνγκ, αποτελούν ενδείξεις μιας υπόγειας σύγκρουσης που πολύ σύντομα αναμένεται να εκδηλωθεί.
Οι 32 πολιτικοί στο ΣΔΟΕ με εντολή Σαμαρά 23 Σεπτεμβρίου 2012, 10:02
Ο πρωθυπουργός ζήτησε να διαβιβαστεί ο φάκελος των 32 πολιτικών στο ΣΔΟΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά να πάει ο φάκελος στη Βουλή.
Με εντολή του πρωθυπουργού, ο φάκελος που έχει καταρτίσει το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος σχετικά με πολιτικά πρόσωπα τα οποία φέρονται να εμπλέκονται σε οικονομικού χαρακτήρα αδικήματα, μεταβιβάστηκε στον εισαγγελέα.
Ο πρωθυπουργός ζήτησε από τον Γιάννη Στουρνάρα να παράσχει το ΣΔΟΕ στον εισαγγελέα κάθε δυνατή βοήθεια που θα ζητηθεί για το θέμα αυτό.
ε σχετικό έγγραφό του που διαβιβάστηκε την Πέμπτη στη Βουλή, ο ΥΠΟΙΚ ανέφερε πως το ΣΔΟΕ διερευνά τη μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων 32 πολιτικών προσώπων, τα οποία παρουσιάζουν «περίεργο πλουτισμό».
Ο κ. Στουρνάρας, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της Δημοκρατικής Αριστεράς Νίκου Τσούκαλη, επισήμανε ότι στην τρέχουσα χρονική περίοδο το ΣΔΟΕ διερευνά τους φακέλους «πόθεν έσχες» 32 πολιτικών προσώπων, στο πλαίσιο ελέγχου πολιτικών, στελεχών των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης καθώς και -πρώην και νυν- δημόσιων λειτουργών.
Ο υπουργός Οικονομικών διευκρίνισε, μάλιστα, ότι ο αριθμός των ελεγχόμενων προσώπων «δεν είναι κλειστός και σταθερός, αλλά μεταβάλλεται προϊόντος του χρόνου» και υπογράμμισε ότι το ΣΔΟΕ διενεργεί ελέγχους, οι οποίοι έχουν ως στόχο την αποκάλυψη και την πάταξη των κρουσμάτων διαφθοράς και συναλλαγής «σε κάθε επίπεδο εξουσίας και όχι μόνο».
«Υπό το βάρος των αποκαλύψεων ο κ. Σαμαράς έκανε την ανάγκη φιλότιμο», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Δ.Παπαδημούλης, σχολιάζοντας το θέμα.
Ζήτησε μάλιστα να πάει ο φάκελος των «32» και στη Βουλή. «Ατιμωρησία αλά Ζήμενς, τέλος», ανέφερε χαρακτηριστικά.
-
Τι είναι ο μεταβολισμός και γιατί πρέπει να τον παρακολουθούμε με σχολαστικότητα;
Όλοι οι οργανισμοί, ανάμεσά τους και ο ανθρώπινος, για να διατηρηθούν στη ζωή και να επιτελέσουν τις διάφορες λειτουργίες τους μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.
Αυτή η διαδικασία, με τη βοήθεια του οξυγόνου, γίνεται μέσα στα κύτταρα, δηλαδή σε κάποια οργανίδια που ονομάζονται μιτοχόνδρια και τα οποία αποτελούν στην ουσία το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό.
Εκτός όμως από την ενέργεια παράγονται και κάποιες άλλες ουσίες, οι "ελεύθερες ρίζες οξυγόνου" (ΕΡΟ) που κατά κάποιο τρόπο είναι τα "καυσαέρια" αυτών των δραστηριοτήτων του οργανισμού μας και οι οποίες είναι ιδιαίτερα τοξικές αν συγκεντρωθούν σε μεγάλες ποσότητες στο σώμα μας.
Ο οργανισμός μας, προσπαθεί μέσω των αντιοξειδωτικών ουσιών, δηλαδή της φυσικής άμυνας που διαθέτει να απομακρύνει αυτά τα τοξικά κατάλοιπα.
Αν όμως ο οργανισμός δεν τα καταφέρει τότε οι ΕΡΟ καταστρέφουν, "κομματιάζουν" τα κύτταρά μας με αποτέλεσμα την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών και παθολογικών καταστάσεων.
Υποστηρίζεται ότι αν ήταν δυνατό αμέσως μετά τη δημιουργία τους να αφαιρούνται από τον οργανισμό οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου δεν θα αρρωσταίναμε ούτε θα γερνούσαμε σχεδόν ποτέ.
Από τα παραπάνω προκύπτει ένα βασικό ερώτημα:
-Πως μπορούμε να παρακολουθούμε και να προστατεύουμε το μεταβολισμό μας ώστε να αποφεύγουμε ή να αντιμετωπίζουμε πιο αποτελεσματικά τις ασθένειες και τις υπόλοιπες δυσάρεστες καταστάσεις;
Απάντηση
Καταρχάς πρέπει να εκτιμηθεί εργαστηριακά με αιματολογικές εξετάσεις
1) ο αριθμός των τοξικών κατάλοιπων δηλαδή των ελεύθερων ριζών οξυγόνου (dROMs) και
2) το επίπεδο της άμυνας του οργανισμού δηλαδή των αντιοξειδωτικών ουσιών (BAP).
Στη συνέχεια έχοντας σαν βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων πρέπει να γίνεται η ταυτοποίηση του μεταβολικού προφίλ του εξεταζόμενου.
Μέσω των εξετάσεων, συνήθως βελτιώνονται εξαιρετικά πρώτον οι συνθήκες αντιμετώπισης των ασθενειών που ήδη έχουν εκδηλωθεί στον κάθε άνθρωπο και δεύτερον οι συνθήκες πρόληψης πολλών παθολογικών καταστάσεων.
Οι εξετάσεις αυτές, η ερμηνεία τους και η επακόλουθη καθοδήγηση πρέπει, σύμφωνα με τα παραπάνω, να γίνονται σε όλες τις ηλικίες τόσο στα παιδιά όσο και στους μεγάλους.
Ένα παράδειγμα που δείχνει χαρακτηριστικά τι σημαίνει η οξείδωση για το μεταβολισμό είναι αυτό με το μήλο: όταν αφήνουμε ένα καθαρισμένο μήλο για λίγη ώρα εκτεθειμένο στον αέρα τότε αυτό ‘’μαυρίζει’’ επειδή ‘’καταστρέφεται’’ από το οξυγόνο, δηλαδή τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου (ΕΡΟ).
Το ίδιο συμβαίνει σε κάθε κύτταρο του ανθρώπινου οργανισμού που ‘’βομβαρδίζεται’’ καθημερινά με περισσότερες από 10.000 ΕΡΟ. Αυτή είναι λοιπόν η οξείδωση.
Τα στοιχεία αντλήθηκαν από το βιβλίο "Μεταβολισμός και Οξείδωση, ένα από τα μυστικά της ζωής", Δρ Δημήτριος Ζ. Ψυρρόπουλος (τηλ: 6944-372-956), Εκδόσεις Copy City, Θεσσαλονίκη, 2012.
Στη σύγχρονη Ιατρική Μονάδα Μελέτης Μεταβολισμού και Οξείδωσης - MUMS παρακολουθείται ο μεταβολισμός και προσφέρεται πλήρης κάλυψη με οδηγίες και θεραπευτική – διατροφική καθοδήγηση (Θεσσαλονίκη, Κλεάνθους 16, τηλεφωνικό κέντρο επικοινωνίας – πληροφοριών - ραντεβού 2310 94 40 50).
Σε ‘’δύσκολες’’ περιπτώσεις διερευνάται και ο μοριακός μεταβολισμός των τριών βασικών συστατικών όλων των οργανισμών δηλαδή των πρωτεϊνών, των υδατανθράκων και των λιπιδίων (proteomics, glycomics, lipidomics).
Πληροφορίες:
-2310 94 40 50
-6983 85 78 23
-www.kardiologika.blogspot.com
-www.medecinalnature.blogspot.com
-www.mus-metabolism.blogspot.com
-e-mail: metabolism.mums@gmail.com
Ο ΚΑΒΓΑΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΜΕ ΤΟΜΣΕΝ Πού το πας εσύ, θέλεις να ρίξεις την κυβέρνηση; Το δραματικό παρασκήνιο και όλοι οι «εκρηκτικοί» διάλογοι μεταξύ του Γ. Στουρνάρα και του Πολ Τόμσεν την περασμένη Πέμπτη.
Ο άγριος καβγάς Στουρνάρα-Τόμσεν σημάδεψε τις επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα. Ο υπουργός Οικονομικών εξοργίστηκε από τη συμπεριφορά του εκπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έφθασε στο σημείο να θέσει θέμα παραίτησής του και να ζητήσει από τους επικεφαλής της τρόικας να φύγουν από το γραφείο του.
«Τελειώσαμε. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό να υπογράψει πρόσθετες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις» είπε όταν κορυφώθηκε η ένταση μεταξύ των δύο ανδρών.
Χωρίς την παρέμβαση του Μ. Μορς της Κομισιόν η διαπραγμάτευση θα είχε λάβει πρόωρο τέλος.
H Τετάρτη ήταν μία έντονα φορτισμένη ημέρα για τον κ. Στουρνάρα. Από το πρωί το υπουργείο Οικονομικών ήταν για ακόμη μία φορά «περικυκλωμένο» από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τις επικείμενες περικοπές, ενώ λίγες μόλις ώρες πριν από την έντονη λογομαχία με τον Π. Τόμσεν είχε δεχθεί επίθεση από το ΠΑΣΟΚ για τους διαπραγματευτικούς χειρισμούς του.
Αισθάνθηκε ότι βρίσκεται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών και πως καλείται χωρίς στήριξη να φέρει σε πέρας μία εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή.
Είχε διαπιστώσει τις τελευταίες ημέρες την αρνητική στάση του Δανού αξιωματούχου όπως και την «απόσταση» που χώριζε το ΔΝΤ από ΕΕ και ΕΚΤ, αλλά δεν περίμενε πως στην τελική ευθεία για να κλείσει το πακέτο, ο Τόμσεν θα έθετε «βέτο» ζητώντας μεγαλύτερο «κούρεμα» αποδοχών για συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους.
Η σύσκεψη στη μεγάλη αίθουσα του τρίτου ορόφου όπου δίνονται οι συνεντεύξεις Τύπου με τα τεχνικά κλιμάκια για την οριστικοποίηση των μακροοικονομικών σεναρίων είχε τελειώσει λίγο μετά τις 7.00 το απόγευμα.
Ο κ. Στουρνάρας συνοδευόμενος από τους Π. Τόμσεν, Κ. Μαζούχ και Μ. Μορς ανέβηκαν στον έκτο και πέρασαν στο γραφείο του υπουργού. Είχαν να κλείσουν μια διαφορά 2 με 2,5 δισ. ευρώ.
Γι' αυτό και προτίμησαν μία «κλειστή» σύσκεψη, με τους συνεργάτες τους να εξετάζουν λεπτομέρειες του προγράμματος στην αίθουσα Παπαληγούρα.
Ματίας Μορς
Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την...έκρηξη που θα ακολουθούσε.
Είχαν συμπληρώσει μία ώρα συζήτησης σε υψηλούς τόνους όταν η εμμονή του κ. Τόμσεν έφερε στα όριά του τον υπουργό Οικονομικών.
Ο Γ. Στουρνάρας σηκώθηκε από το τραπέζι και απευθύνθηκε στον εκπρόσωπο του ΔΝΤ σε έντονο ύφος.
«Τέλος, ως εδώ. Σας έχω παρουσιάσει παρεμβάσεις 7,5 δισ. ευρώ από περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Καταργούμε δώρα, μειώνουμε προνοιακά επιδόματα. Δεν πάω παραπάνω», είπε και ξεκαθάρισε: «Αρνούμαι να εισηγηθώ στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς έστω και ευρώ παραπάνω από μειώσεις σε μισθολόγιο και συνταξιοδοτική δαπάνη».
Κλάους Μαζούχ
«Ούτε ένα ευρώ» επανέλαβε ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του. Ο Π. Τόμσεν έδειξε να ξεπερνά το αρχικό σοκ θεωρώντας ότι ο συνομιλητής του «μπλοφάρει» στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.
Παρέμεινε ψύχραιμος και πιστός στην αρχική του θέση λέγοντας. «Εδώ έχουμε αδιευκρίνιστα μέτρα 4 με 5 δισ. ευρώ. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε έτσι και να κλείσει με αυτά το πακέτο».
Ηταν φανερό πως ήθελε να οδηγήσει τη συζήτηση σε αδιέξοδο. Ο υπουργός Οικονομικός το αντελήφθη και... αντεπιτέθηκε
«Τελειώσαμε. Είμαι έτοιμος να υποβάλω την παραίτησή μου. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό Οικονομικών, να βρείτε καλύτερη κυβέρνηση», είπε αφήνοντας εμβρόντητη την ηγετική ομάδα της τρόικας.
Στο σημείο αυτό ο Π. Τόμσεν έδειξε να αντιλαμβάνεται ότι δεν ετίθετο θέμα «μπλόφας».
«Δηλαδή μας λες να φύγουμε;» ρώτησε.
Ο υπουργός ήταν εκτός εαυτού και πλέον οι φωνές του παρά τη «διπλή» ηχομόνωση της βαριάς πόρτας ακούγονταν στον χώρο υποδοχής.
«Ναι, να σηκωθείτε και να φύγετε», αντέτεινε. Η κατάσταση έδειχνε να ξεφεύγει. Ο Γ. Στουρνάρας, ένας τεχνοκράτης εξαιρετικά ήπιων τόνων, ζητούσε από την τρόικα να φύγει από το γραφείο του.
Ο Ματίας Μορς, εκπρόσωπος της Κομισιόν, που μέχρι εκείνο το σημείο είχε παραμείνει αμίλητος, παρενέβη, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα, μία οριστική ρήξη που θα τα τίναζε όλα στον αέρα.
Με ένα νεύμα του ζήτησε να ηρεμήσουν όλοι και απευθυνόμενος στο Γ. Στουρνάρα επιχείρησε να τον κατευνάσει. «Θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρούμε μία λύση. Θα δουλέψουμε μέρα και νύχτα και θα τα καταφέρουμε» ανέφερε και πρότεινε να ολοκληρωθεί σε εκείνο το σημείο η σύσκεψη και να επαναληφθεί το απόγευμα της Πέμπτης. Ολοι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν πως αυτή είναι η καλύτερη επιλογή.
Στο υπουργείο Οικονομικών θεωρούν ότι δεν ήταν τυχαία η στάση του κ. Μορς, ο οποίος μαζί με τον εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κ. Μαζούχ δείχνουν πιο διαλλακτικοί και πιο συζητήσιμοι.
Αλλωστε από τα μεσάνυχτα μέχρι και τις 4.30 το πρωί της Πέμπτης Στουρνάρας και Μορς ήταν σε ανοιχτή γραμμή προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαπραγμάτευση.
Μίλησαν κατ' επανάληψη στο τηλέφωνο και αντάλλαξαν e-mails.
Το τελευταίο μήνυμα προς τον υπουργό Οικονομικών ήταν καταλυτικό.
«Μην τα παρατάς Γιάννη. Δεν πρέπει να παραιτηθείς. Θα το παλέψουμε και θα βρούμε λύση».
Ο αξιωματούχος της Κομισιόν δεν είχε άδικο.
Η διαπραγμάτευση ξεκίνησε εκ νέου αργά το απόγευμα της Πέμπτης και λίγο μετά τα μεσάνυχτα υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών μιλούσε για πρόοδο που φέρνει τις δύο πλευρές πιο κοντά σε λύση.
Επαναλήφθηκε το απόγευμα της Παρασκευής, με υψηλόβαθμο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου να λέει ότι δεν υπάρχουν πλέον «θέματα σύγκρουσης».
Το ραγισμένο από τη σφαίρα τζάμι
Το βλέπεις; Εκεί θες να πάμε;
Ο Π. Τόμσεν κοιτούσε απορημένος τον υπουργό Οικονομικών που μόλις του είχε ζητήσει να αποχωρήσει. Ο Γιάννης Στουρνάρας κοίταξε έξω από το παράθυρο, το οποίο «κοσμεί» εδώ και καιρό, από τις ημέρες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, μια τρύπα από σφαίρα. Την έδειξε στον Τόμσεν και τον ρώτησε:
«Οσο για εσένα, δεν καταλαβαίνω τις θες από την Ελλάδα. Τη βλέπεις αυτή, έγινε από σφαίρα. Εκεί θέλεις να πάμε; Ετσι θέλεις να γίνει η Ελλάδα; Θέλεις να ρίξεις την κυβέρνηση».
Και πριν προλάβει να πάρει απάντηση συνέχισε:
«Σας επαναλαμβάνω, τελειώσαμε. Εχω μείνει μόνος μου. Δεν έχω στήριξη από κανένα κόμμα ούτε και από εσάς. Σηκώνομαι και φεύγω». Η τελευταία του ατάκα δεν σήκωνε παρερμηνείες.
Εμμονή στις λεπτομέρειες
Η μαύρη λίστα και το λάθος
Αυτό που έβγαλε από τα ρούχα του τον Γιάννη Στουρνάρα δεν ήταν τόσο η επιμονή του... σκληρού Π. Τόμσεν να αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα διαρθρωτικών παρεμβάσεων, αλλά το γεγονός πως έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται ότι το πακέτο περιέχει ήδη πολύ δύσκολα μέτρα, η εφαρμογή των οποίων αναμένεται να δοκιμάσει τις κοινωνικές αντοχές.
Οπως λένε συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών, πριν αρχίσει η ταραχώδης σύσκεψη, οι δύο πλευρές είχαν έλθει σε συμφωνία για περικοπές δαπανών ύψους 7,5 δισ. ευρώ. Ολες επικεντρωμένες σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως το συγκεκριμένο πακέτο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων κατάργηση των δώρων για όλους τους συνταξιούχους και τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, κλιμακωτές μειώσεις σε συντάξεις και εφάπαξ, ψαλίδισμα οικογενειακών και αναπηρικών επιδομάτων, περικοπές στα ειδικά μισθολόγια και στις αποδοχές των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κατά δύο έτη και κατάργηση εποχικών επιδομάτων.
«Οταν έχεις φθάσεις στα 7,5 δισ. ευρώ με αιματηρές περικοπές, δεν είναι δυνατόν να δέχεσαι αφόρητες πιέσεις να κόψεις κι άλλα από τις ίδιες πηγές», προσθέτουν χαρακτηριστικά...
Επίσης, το οικονομικό επιτελείο αιφνιδιάστηκε από την εμμονή σε λεπτομέρειες. Αναφέρουν για παράδειγμα την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων σε στέγες σχολείων, από την οποία το υπουργείο υπολόγιζε 50 εκατ. ευρώ.
Η κουβέντα μόνο γι' αυτό το μέτρο κράτησε δύο ώρες, γιατί τα τεχνικά κλιμάκια στη θέση των 50 εκατ. ευρώ είχαν βάλει ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό.
Η έκρηξη
Τελειώσαμε. Είμαι έτοιμος να υποβάλω την παραίτησή μου. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό Οικονομικών. Να πάτε να βρείτε καλύτερη κυβέρνηση
Το τελεσίγραφο
Τέλος, ως εδώ. Δεν πάω παραπάνω. Αρνούμαι να εισηγηθώ στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς έστω και ένα ευρώ παραπάνω από μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις
Ματίας Μορς
«Μην τα παρατάς, Γιάννη», έγραψε στο SMS που έστειλε τα ξημερώματα στον υπ. Οικονομικών ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα
Κλάους Μαζούχ
Πιο διαλλακτικός και πιο συζητήσιμος από τον Δανό του ΔΝΤ εμφανίζεται και ο εκπρόσωπος της ΕΚΤ στην ομάδα των δανειστών
Κώστας Τσαχάκης
Ο ΚΑΒΓΑΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΜΕ ΤΟΜΣΕΝ Πού το πας εσύ, θέλεις να ρίξεις την κυβέρνηση; Το δραματικό παρασκήνιο και όλοι οι «εκρηκτικοί» διάλογοι μεταξύ του Γ. Στουρνάρα και του Πολ Τόμσεν την περασμένη Πέμπτη.
Ο άγριος καβγάς Στουρνάρα-Τόμσεν σημάδεψε τις επαφές της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα. Ο υπουργός Οικονομικών εξοργίστηκε από τη συμπεριφορά του εκπροσώπου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έφθασε στο σημείο να θέσει θέμα παραίτησής του και να ζητήσει από τους επικεφαλής της τρόικας να φύγουν από το γραφείο του.
«Τελειώσαμε. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό να υπογράψει πρόσθετες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις» είπε όταν κορυφώθηκε η ένταση μεταξύ των δύο ανδρών.
Χωρίς την παρέμβαση του Μ. Μορς της Κομισιόν η διαπραγμάτευση θα είχε λάβει πρόωρο τέλος.
H Τετάρτη ήταν μία έντονα φορτισμένη ημέρα για τον κ. Στουρνάρα. Από το πρωί το υπουργείο Οικονομικών ήταν για ακόμη μία φορά «περικυκλωμένο» από διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν για τις επικείμενες περικοπές, ενώ λίγες μόλις ώρες πριν από την έντονη λογομαχία με τον Π. Τόμσεν είχε δεχθεί επίθεση από το ΠΑΣΟΚ για τους διαπραγματευτικούς χειρισμούς του.
Αισθάνθηκε ότι βρίσκεται εν μέσω διασταυρούμενων πυρών και πως καλείται χωρίς στήριξη να φέρει σε πέρας μία εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή.
Είχε διαπιστώσει τις τελευταίες ημέρες την αρνητική στάση του Δανού αξιωματούχου όπως και την «απόσταση» που χώριζε το ΔΝΤ από ΕΕ και ΕΚΤ, αλλά δεν περίμενε πως στην τελική ευθεία για να κλείσει το πακέτο, ο Τόμσεν θα έθετε «βέτο» ζητώντας μεγαλύτερο «κούρεμα» αποδοχών για συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους.
Η σύσκεψη στη μεγάλη αίθουσα του τρίτου ορόφου όπου δίνονται οι συνεντεύξεις Τύπου με τα τεχνικά κλιμάκια για την οριστικοποίηση των μακροοικονομικών σεναρίων είχε τελειώσει λίγο μετά τις 7.00 το απόγευμα.
Ο κ. Στουρνάρας συνοδευόμενος από τους Π. Τόμσεν, Κ. Μαζούχ και Μ. Μορς ανέβηκαν στον έκτο και πέρασαν στο γραφείο του υπουργού. Είχαν να κλείσουν μια διαφορά 2 με 2,5 δισ. ευρώ.
Γι' αυτό και προτίμησαν μία «κλειστή» σύσκεψη, με τους συνεργάτες τους να εξετάζουν λεπτομέρειες του προγράμματος στην αίθουσα Παπαληγούρα.
Ματίας Μορς
Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει την...έκρηξη που θα ακολουθούσε.
Είχαν συμπληρώσει μία ώρα συζήτησης σε υψηλούς τόνους όταν η εμμονή του κ. Τόμσεν έφερε στα όριά του τον υπουργό Οικονομικών.
Ο Γ. Στουρνάρας σηκώθηκε από το τραπέζι και απευθύνθηκε στον εκπρόσωπο του ΔΝΤ σε έντονο ύφος.
«Τέλος, ως εδώ. Σας έχω παρουσιάσει παρεμβάσεις 7,5 δισ. ευρώ από περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα. Καταργούμε δώρα, μειώνουμε προνοιακά επιδόματα. Δεν πάω παραπάνω», είπε και ξεκαθάρισε: «Αρνούμαι να εισηγηθώ στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς έστω και ευρώ παραπάνω από μειώσεις σε μισθολόγιο και συνταξιοδοτική δαπάνη».
Κλάους Μαζούχ
«Ούτε ένα ευρώ» επανέλαβε ανεβάζοντας τον τόνο της φωνής του. Ο Π. Τόμσεν έδειξε να ξεπερνά το αρχικό σοκ θεωρώντας ότι ο συνομιλητής του «μπλοφάρει» στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.
Παρέμεινε ψύχραιμος και πιστός στην αρχική του θέση λέγοντας. «Εδώ έχουμε αδιευκρίνιστα μέτρα 4 με 5 δισ. ευρώ. Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε έτσι και να κλείσει με αυτά το πακέτο».
Ηταν φανερό πως ήθελε να οδηγήσει τη συζήτηση σε αδιέξοδο. Ο υπουργός Οικονομικός το αντελήφθη και... αντεπιτέθηκε
«Τελειώσαμε. Είμαι έτοιμος να υποβάλω την παραίτησή μου. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό Οικονομικών, να βρείτε καλύτερη κυβέρνηση», είπε αφήνοντας εμβρόντητη την ηγετική ομάδα της τρόικας.
Στο σημείο αυτό ο Π. Τόμσεν έδειξε να αντιλαμβάνεται ότι δεν ετίθετο θέμα «μπλόφας».
«Δηλαδή μας λες να φύγουμε;» ρώτησε.
Ο υπουργός ήταν εκτός εαυτού και πλέον οι φωνές του παρά τη «διπλή» ηχομόνωση της βαριάς πόρτας ακούγονταν στον χώρο υποδοχής.
«Ναι, να σηκωθείτε και να φύγετε», αντέτεινε. Η κατάσταση έδειχνε να ξεφεύγει. Ο Γ. Στουρνάρας, ένας τεχνοκράτης εξαιρετικά ήπιων τόνων, ζητούσε από την τρόικα να φύγει από το γραφείο του.
Ο Ματίας Μορς, εκπρόσωπος της Κομισιόν, που μέχρι εκείνο το σημείο είχε παραμείνει αμίλητος, παρενέβη, προκειμένου να αποφευχθούν τα χειρότερα, μία οριστική ρήξη που θα τα τίναζε όλα στον αέρα.
Με ένα νεύμα του ζήτησε να ηρεμήσουν όλοι και απευθυνόμενος στο Γ. Στουρνάρα επιχείρησε να τον κατευνάσει. «Θα κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια να βρούμε μία λύση. Θα δουλέψουμε μέρα και νύχτα και θα τα καταφέρουμε» ανέφερε και πρότεινε να ολοκληρωθεί σε εκείνο το σημείο η σύσκεψη και να επαναληφθεί το απόγευμα της Πέμπτης. Ολοι οι συμμετέχοντες συμφώνησαν πως αυτή είναι η καλύτερη επιλογή.
Στο υπουργείο Οικονομικών θεωρούν ότι δεν ήταν τυχαία η στάση του κ. Μορς, ο οποίος μαζί με τον εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Κ. Μαζούχ δείχνουν πιο διαλλακτικοί και πιο συζητήσιμοι.
Αλλωστε από τα μεσάνυχτα μέχρι και τις 4.30 το πρωί της Πέμπτης Στουρνάρας και Μορς ήταν σε ανοιχτή γραμμή προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε εμπλοκή στη διαπραγμάτευση.
Μίλησαν κατ' επανάληψη στο τηλέφωνο και αντάλλαξαν e-mails.
Το τελευταίο μήνυμα προς τον υπουργό Οικονομικών ήταν καταλυτικό.
«Μην τα παρατάς Γιάννη. Δεν πρέπει να παραιτηθείς. Θα το παλέψουμε και θα βρούμε λύση».
Ο αξιωματούχος της Κομισιόν δεν είχε άδικο.
Η διαπραγμάτευση ξεκίνησε εκ νέου αργά το απόγευμα της Πέμπτης και λίγο μετά τα μεσάνυχτα υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών μιλούσε για πρόοδο που φέρνει τις δύο πλευρές πιο κοντά σε λύση.
Επαναλήφθηκε το απόγευμα της Παρασκευής, με υψηλόβαθμο στέλεχος του οικονομικού επιτελείου να λέει ότι δεν υπάρχουν πλέον «θέματα σύγκρουσης».
Το ραγισμένο από τη σφαίρα τζάμι
Το βλέπεις; Εκεί θες να πάμε;
Ο Π. Τόμσεν κοιτούσε απορημένος τον υπουργό Οικονομικών που μόλις του είχε ζητήσει να αποχωρήσει. Ο Γιάννης Στουρνάρας κοίταξε έξω από το παράθυρο, το οποίο «κοσμεί» εδώ και καιρό, από τις ημέρες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, μια τρύπα από σφαίρα. Την έδειξε στον Τόμσεν και τον ρώτησε:
«Οσο για εσένα, δεν καταλαβαίνω τις θες από την Ελλάδα. Τη βλέπεις αυτή, έγινε από σφαίρα. Εκεί θέλεις να πάμε; Ετσι θέλεις να γίνει η Ελλάδα; Θέλεις να ρίξεις την κυβέρνηση».
Και πριν προλάβει να πάρει απάντηση συνέχισε:
«Σας επαναλαμβάνω, τελειώσαμε. Εχω μείνει μόνος μου. Δεν έχω στήριξη από κανένα κόμμα ούτε και από εσάς. Σηκώνομαι και φεύγω». Η τελευταία του ατάκα δεν σήκωνε παρερμηνείες.
Εμμονή στις λεπτομέρειες
Η μαύρη λίστα και το λάθος
Αυτό που έβγαλε από τα ρούχα του τον Γιάννη Στουρνάρα δεν ήταν τόσο η επιμονή του... σκληρού Π. Τόμσεν να αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα διαρθρωτικών παρεμβάσεων, αλλά το γεγονός πως έδειχνε να μην αντιλαμβάνεται ότι το πακέτο περιέχει ήδη πολύ δύσκολα μέτρα, η εφαρμογή των οποίων αναμένεται να δοκιμάσει τις κοινωνικές αντοχές.
Οπως λένε συνεργάτες του υπουργού Οικονομικών, πριν αρχίσει η ταραχώδης σύσκεψη, οι δύο πλευρές είχαν έλθει σε συμφωνία για περικοπές δαπανών ύψους 7,5 δισ. ευρώ. Ολες επικεντρωμένες σε μισθούς, συντάξεις και κοινωνικά επιδόματα. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως το συγκεκριμένο πακέτο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων κατάργηση των δώρων για όλους τους συνταξιούχους και τους εν ενεργεία δημοσίους υπαλλήλους, κλιμακωτές μειώσεις σε συντάξεις και εφάπαξ, ψαλίδισμα οικογενειακών και αναπηρικών επιδομάτων, περικοπές στα ειδικά μισθολόγια και στις αποδοχές των υπαλλήλων στις ΔΕΚΟ, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κατά δύο έτη και κατάργηση εποχικών επιδομάτων.
«Οταν έχεις φθάσεις στα 7,5 δισ. ευρώ με αιματηρές περικοπές, δεν είναι δυνατόν να δέχεσαι αφόρητες πιέσεις να κόψεις κι άλλα από τις ίδιες πηγές», προσθέτουν χαρακτηριστικά...
Επίσης, το οικονομικό επιτελείο αιφνιδιάστηκε από την εμμονή σε λεπτομέρειες. Αναφέρουν για παράδειγμα την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων σε στέγες σχολείων, από την οποία το υπουργείο υπολόγιζε 50 εκατ. ευρώ.
Η κουβέντα μόνο γι' αυτό το μέτρο κράτησε δύο ώρες, γιατί τα τεχνικά κλιμάκια στη θέση των 50 εκατ. ευρώ είχαν βάλει ένα ολοστρόγγυλο μηδενικό.
Η έκρηξη
Τελειώσαμε. Είμαι έτοιμος να υποβάλω την παραίτησή μου. Να πάτε να βρείτε καλύτερο υπουργό Οικονομικών. Να πάτε να βρείτε καλύτερη κυβέρνηση
Το τελεσίγραφο
Τέλος, ως εδώ. Δεν πάω παραπάνω. Αρνούμαι να εισηγηθώ στους τρεις πολιτικούς αρχηγούς έστω και ένα ευρώ παραπάνω από μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις
Ματίας Μορς
«Μην τα παρατάς, Γιάννη», έγραψε στο SMS που έστειλε τα ξημερώματα στον υπ. Οικονομικών ο εκπρόσωπος της Κομισιόν στην τρόικα
Κλάους Μαζούχ
Πιο διαλλακτικός και πιο συζητήσιμος από τον Δανό του ΔΝΤ εμφανίζεται και ο εκπρόσωπος της ΕΚΤ στην ομάδα των δανειστών
Κώστας Τσαχάκης
Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2012
ΔΙΚΑΣΤΕΣ - ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ Παρατείνουν τις κινητοποιήσεις ως 20 Οκτωβρίου Παράταση των πανελλαδικών κινητοποιήσεων τους έως την 20ή Οκτωβρίου 2012 αποφάσισαν σήμερα οι δικαστές και οι εισαγγελείς.
Κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση των μελών της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) που πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Εφετείου Αθηνών, δικαστές και εισαγγελείς αποφάσισαν:
1.Τη συνέχιση διακοπής των συνεδριάσεων όλων των δικαστηρίων της χώρας (Πολιτικών και Ποινικών) από τη Δευτέρα 24.9.2012 έως 20.10.2012, από 10 π.μ. έως 15 μ.μ.
2. Την αναστολή δημοσίευσης των πολιτικών αποφάσεων (πλην των επειγουσών) από 24.9.2012 έως 20.10.2012.
3. Τη σύγκληση νέας έκτακτης Γενικής Συνέλευσης το Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012 και ώρα 10 π.μ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του Εφετείου Αθηνών .
4. Την αλλαγή του τρόπου άσκησης των καθηκόντων τους, με την υποβολή αιτήματος προς τους προϊσταμένους των δικαστηρίων για την παροχή της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής (γραφείων κ.λ.π), προκειμένου στο εξής να παρέχουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά και μόνο στα οικεία δικαστικά καταστήματα. Η επαπειλούμενη νέα ουσιαστική περικοπή των αποδοχών τους, καθιστά πλέον αδύνατη την κάλυψη εξ ιδίων των αυξημένων δαπανών, που απαιτούνται για τη διατήρηση γραφείου και ανάλογων υποδομών στο σπίτι τους και τη συνέχιση της παροχής της εργασίας τους στο δικό τους χώρο, όπως μέχρι σήμερα έπρατταν χωρίς να έχουν καμία σχετική νομική υποχρέωση.
5. Την πιστή τήρηση των ισχυόντων κανονισμών των δικαστηρίων, ως προς τη χρέωση του προβλεπόμενου συγκεκριμένου αριθμού υποθέσεων για κάθε δικαστή και τη σύγκληση των Ολομελειών για τροποποίηση των κανονισμών, σύμφωνα με τις νέες συνθήκες που θα προκύψουν με την αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας τους.
6. Την άσκηση όλων των ενδεικνυόμενων ενδίκων βοηθημάτων ενώπιον των Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων, για την προάσπιση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους και την αποκατάσταση των μισθολογικών αδικιών σε βάρος των δικαστικών λειτουργών.
7. Τη μη συμμετοχή τους σε όλες τις επιτροπές που προβλέπεται η συμμετοχή δικαστικών λειτουργών, αμειβόμενες και μη, πλην των σωματείων.
8. Την αξίωση προκαταβολής από την Πολιτεία των εξόδων που απαιτούνται, προκειμένου να εξακολουθήσουν να πηγαίνουν στις μεταβατικές έδρες των δικαστηρίων που υπηρετούν».
Τέλος, οι Έλληνες δικαστές και εισαγγελείς δηλώσαν «προς κάθε κατεύθυνση, ότι «η μείωση των αποδοχών τους δεν πρόκειται να επηρεάσει την ποιοτική εκτέλεση των καθηκόντων τους κατά την άσκηση του λειτουργήματός τους, τα οποία θα εξακολουθήσουν να ασκούν με σθένος και υψηλό αίσθημα ευθύνης, ως εγγυητές της συνταγματικής νομιμότητας και προς το συμφέρον των Ελλήνων πολιτών».
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)