Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012
Τρίτη 10 Ιουλίου 2012
Ποιοι ενδιαφέρονται για την Αγροτική Τράπεζα;
Ποιοι ενδιαφέρονται για την Αγροτική Τράπεζα;: Ποιοι είναι οι δύο μνηστήρες που μαρκάρουν στενά την ΑΤΕ, εξετάζοντας σοβαρά τη συγχώνευση
Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012
Les champions de l’obésité (et ce n’est pas les Etats-Unis !)
Les grands-parents des actuels habitants du Qatar étaient quasiment tous Bédouins, peuple guerrier et fier. Un dé à coudre de thé noir et quelques dates desséchées constituaient souvent leur seule pitance dans les immensités désolées du Moyen-Orient.
Cela n’empêchait pas ces hommes osseux mais musclés de sillonner à pied sans faiblir des montagnes de sable et de cailloux, sous un soleil à rôtir les scorpions.
La vie a bien changé, aujourd’hui, au Qatar.
Les cours du pétrole, qui n’en finissent pas de monter, ont provoqué un déluge de dollars sur ce pays de la taille du Nord-Pas-de-Calais, qui borde le Golfe Persique.
De maigres et secs, les habitants du Qatar sont d’abord devenus bien-portants, puis costauds, et maintenant… obèses, dans une proportion supérieure à celle du pays qu’on croyait imbattable, les Etats-Unis.
Malformations à la naissance
Selon de nouvelles études, environ la moitié des Qataris et un tiers des enfants sont obèses. (1) C’est deux fois plus qu’aux Etats-Unis, où 16 % des enfants sont obèses. (2)
Ce chiffre est dramatique. Car l’obésité acquise pendant l’enfance (avant l’âge de cinq ans) est en général définitive.
Le Qatar a également des taux très élevés de malformations à la naissance et de problèmes génétiques, des problèmes qui se sont aggravés ces dernières décennies, liés à la consanguinité.
Deux fois plus d’adultes qu’aux Etats-Unis y sont touchés par le diabète (17 %) , où on parle pourtant d’une grave épidémie de diabète.
Les Qataris contractent cette maladie 10 ans plus tôt en moyenne que les populations des autres pays, ce qui est terrible dans la mesure où le diabète provoque de l’hypertension, des paralysies, des maladies cardiovasculaires et des amputations. Le diabète rend aussi aveugle.
« C’est un problème très, très grave pour l’avenir du Qatar », juge Sharoud Al-Jundi Matthis, de la Qatar Diabetes Association.
Le pays le plus riche du monde
Le Qatar est le plus gros pays exportateur de gaz naturel du monde, et il est devenu officiellement, en septembre dernier, le plus riche, avec un PNB annuel par personne de 102 000 dollars par an.
Je ne sais pas si vous imaginez ce que cela représente. Ce pays est peuplé, à 60 %, d’ouvriers indiens, pakistanais et de bonnes philippines souvent employés dans des conditions abjectes. Cela veut dire que les 250 000 Qataris de souche, dont beaucoup de jeunes, se partagent des revenus de 181 000 milliards par an, soit 700 000 dollars par personne et par an, en moyenne !
A quoi consacrent-ils ces montagnes d’argent ?
J’aurais aimé vous répondre qu’ils s’en servent pour recruter de bons professeurs pour leurs enfants, acheter des livres, apprendre la musique, la littérature, la philosophie, la médecine, aménager de beaux jardins, cuisiner bio, protéger l’environnement…
Malheureusement, la plus grande partie passe dans les montres en or, les bagnoles, les écrans plats, les sucreries, les villas géantes avec piscines toujours plus énormes, et j’ai promis à ma mère de ne rien dire sur ce qui se passe parfois à l’intérieur pour « distraire » les occupants.
Luxe et maladies
La capitale, Doha, est passée de village en terre blanchie à la chaux au milieu des années 90 au statut de mégalopole hérissée d’hôtels de luxe, de gratte-ciels… et de fast-foods. La jeunesse, sans surprise, en raffole, et beaucoup ne connaissent même plus le goût du fromage blanc de chamelle et des galettes (pita) dont se nourrissaient leurs parents il y a quelques années à peine.
Les mains fébrilement accrochées à un commande de jeu vidéo ou à un smartphone, ils passent l’essentiel de leur temps dans l’air conditionné, à picorer des friandises, tandis que des bonnes, des cuisinières, des jardiniers s’acquittent des tâches ménagères.
Pendant ce temps là, leur santé – et leur vie – tombent en ruine.
« Tout le monde est au courant du diabète, au Qatar, mais le problème est qu’on ne fait que parler. Personne ne s’en occupe vraiment », explique Adel Al-Sharshani, 39 ans, chez qui un diabète a été diagnostiqué il y a plusieurs années. Son père et de nombreux amis ont aussi le diabète. « J’ai ignoré les conseils jusqu’à ce qu’il soit trop tard, et c’est ce que font aussi les autres. C’est dangereux. »
Comme beaucoup de Qataris, Adel a déclaré un diabète alors qu’il était encore jeune homme, ce qui signifie que son risque de complications est plus important : « J’ai peur de perdre mes yeux, mes pieds. J’ai peur de perdre la vie », a-t-il confié à un journaliste venu enquêter sur le sujet. (3)
Et il raison : une étude de cabinet McKinsey a prévu que le nombre de lits d’hôpitaux devra être augmenté de 100 % d’ici 2025.
Les femmes encore plus touchées
Lundi, nous parlions dans cette newsletter des graves carences de vitamine D dont souffrent les femmes musulmanes voilées. Ne s’exposant pas assez au soleil, elles sont en général très gravement carencées. Une étude récente a été réalisée en Arabie Saoudite auprès de 30 femmes ayant reçu le diagnostic de fibromyalgie. Leur taux sérique n’atteignait même pas 5 ng/ml, alors qu’il doit normalement être au-delà de 30, et si possible de 50. (4)
La vitamine D est synthétisée par la peau sous les rayons du soleil, surtout dans les zones de votre corps peu habituées à être exposées. Vivre enfermé dans une maison, et ne sortir que recouvert d’un voile épais, dont n’émergent, au mieux, que les mains et le visage, est une recette pour le désastre.
Elles ne risquent pas seulement l’ostéoporose et le rachitisme : le déficit de vitamine D, on le sait aujourd’hui, favorise également des maladies aussi diverses que la sclérose en plaque, la dépression ou le cancer du sein.
A Doha, la capital du Qatar, le gouvernement a récemment fait installer des parcours de santé dans les parcs de la ville, ainsi que des locations de vélo pour encourager la population à faire de l’exercice.
L’échec est total auprès des femmes du Qatar qui ne peuvent faire du sport et encore moins monter sur un vélo avec leur voile (souvent intégral), selon un reportage sur place mené par un journaliste américain. (5)
« Vous ne verrez pas de femmes Qatari faisant du vélo », explique Honey Stinett, une malaisienne interrogée par le journaliste. « La culture locale veut que les femmes du Qatar soient maintenues à l’intérieur. Elles ne font pas d’exercice et prennent beaucoup de poids. »
Mais il ne semble pas y avoir de prise de conscience dans les pays musulmans. Au contraire, la tendance depuis les années 80 est de revenir au voile intégral – avec les complications que cela implique pour mener une vie saine – y compris dans des pays où cela n’existait plus (Turquie, Egypte).
La richesse du jour au lendemain
Les Qataris sont devenus riches littéralement du jour au lendemain. Le taux de croissance dans les années 70 était de 1050 % par an, et a redoublé ces dernières années avec la flambée du pétrole.
Malheureusement, l’expérience montre qu’être riche, ça s’apprend.
Comme Jacques Ouille dans le film « Les Visiteurs », la tentation est grande, quand on a manqué de tout depuis l’enfance, de se jeter sur la nourriture et sur tout ce qui brille le jour où l’argent tombe du ciel.
Mais si user raisonnablement de son argent quand on est riche n’est pas courant, manger sainement paraît un privilège encore plus exclusif.
Sans éducation à l’alimentation, ce sont les frites, les sucreries, les chips et le Coca-Cola qui prennent le dessus. Le tube digestif se dérègle, la glycémie s’affole, le cœur s’épuise, l’obésité gagne. Bientôt, c’est la mort elle-même qui montre son hideux visage.
Alors en ces temps de difficultés financières, saisissons l’occasion de reconsidérer notre mode de vie pour plus de santé, de simplicité, et de bonheur vrai.
Faisons-le pour nous-mêmes… et pour les autres. Car un jour, forcément, des Qataris auront besoin d’aide et de conseils judicieux pour sortir de l’enfer doré, qui reste le fantasme de trop nombreux hommes modernes, pas assez sages.
Bien cordialement,
Jean-Marc Dupuis
***********************
(1) Source : International Obesity Taskforce
(2) Source : Wikipédia, article sur l’obésité, informations issue de Sciences & Avenir, http://fr.wikipedia.org/wiki/Ob%C3%A9sit%C3%A9
(3) The Atlantic, novembre 2011.
(4) Abokrysha, Pain Med, 2012 Jan
(5) The Atlantic, novembre 2011.
Cela n’empêchait pas ces hommes osseux mais musclés de sillonner à pied sans faiblir des montagnes de sable et de cailloux, sous un soleil à rôtir les scorpions.
La vie a bien changé, aujourd’hui, au Qatar.
Les cours du pétrole, qui n’en finissent pas de monter, ont provoqué un déluge de dollars sur ce pays de la taille du Nord-Pas-de-Calais, qui borde le Golfe Persique.
De maigres et secs, les habitants du Qatar sont d’abord devenus bien-portants, puis costauds, et maintenant… obèses, dans une proportion supérieure à celle du pays qu’on croyait imbattable, les Etats-Unis.
Malformations à la naissance
Selon de nouvelles études, environ la moitié des Qataris et un tiers des enfants sont obèses. (1) C’est deux fois plus qu’aux Etats-Unis, où 16 % des enfants sont obèses. (2)
Ce chiffre est dramatique. Car l’obésité acquise pendant l’enfance (avant l’âge de cinq ans) est en général définitive.
Le Qatar a également des taux très élevés de malformations à la naissance et de problèmes génétiques, des problèmes qui se sont aggravés ces dernières décennies, liés à la consanguinité.
Deux fois plus d’adultes qu’aux Etats-Unis y sont touchés par le diabète (17 %) , où on parle pourtant d’une grave épidémie de diabète.
Les Qataris contractent cette maladie 10 ans plus tôt en moyenne que les populations des autres pays, ce qui est terrible dans la mesure où le diabète provoque de l’hypertension, des paralysies, des maladies cardiovasculaires et des amputations. Le diabète rend aussi aveugle.
« C’est un problème très, très grave pour l’avenir du Qatar », juge Sharoud Al-Jundi Matthis, de la Qatar Diabetes Association.
Le pays le plus riche du monde
Le Qatar est le plus gros pays exportateur de gaz naturel du monde, et il est devenu officiellement, en septembre dernier, le plus riche, avec un PNB annuel par personne de 102 000 dollars par an.
Je ne sais pas si vous imaginez ce que cela représente. Ce pays est peuplé, à 60 %, d’ouvriers indiens, pakistanais et de bonnes philippines souvent employés dans des conditions abjectes. Cela veut dire que les 250 000 Qataris de souche, dont beaucoup de jeunes, se partagent des revenus de 181 000 milliards par an, soit 700 000 dollars par personne et par an, en moyenne !
A quoi consacrent-ils ces montagnes d’argent ?
J’aurais aimé vous répondre qu’ils s’en servent pour recruter de bons professeurs pour leurs enfants, acheter des livres, apprendre la musique, la littérature, la philosophie, la médecine, aménager de beaux jardins, cuisiner bio, protéger l’environnement…
Malheureusement, la plus grande partie passe dans les montres en or, les bagnoles, les écrans plats, les sucreries, les villas géantes avec piscines toujours plus énormes, et j’ai promis à ma mère de ne rien dire sur ce qui se passe parfois à l’intérieur pour « distraire » les occupants.
Luxe et maladies
La capitale, Doha, est passée de village en terre blanchie à la chaux au milieu des années 90 au statut de mégalopole hérissée d’hôtels de luxe, de gratte-ciels… et de fast-foods. La jeunesse, sans surprise, en raffole, et beaucoup ne connaissent même plus le goût du fromage blanc de chamelle et des galettes (pita) dont se nourrissaient leurs parents il y a quelques années à peine.
Les mains fébrilement accrochées à un commande de jeu vidéo ou à un smartphone, ils passent l’essentiel de leur temps dans l’air conditionné, à picorer des friandises, tandis que des bonnes, des cuisinières, des jardiniers s’acquittent des tâches ménagères.
Pendant ce temps là, leur santé – et leur vie – tombent en ruine.
« Tout le monde est au courant du diabète, au Qatar, mais le problème est qu’on ne fait que parler. Personne ne s’en occupe vraiment », explique Adel Al-Sharshani, 39 ans, chez qui un diabète a été diagnostiqué il y a plusieurs années. Son père et de nombreux amis ont aussi le diabète. « J’ai ignoré les conseils jusqu’à ce qu’il soit trop tard, et c’est ce que font aussi les autres. C’est dangereux. »
Comme beaucoup de Qataris, Adel a déclaré un diabète alors qu’il était encore jeune homme, ce qui signifie que son risque de complications est plus important : « J’ai peur de perdre mes yeux, mes pieds. J’ai peur de perdre la vie », a-t-il confié à un journaliste venu enquêter sur le sujet. (3)
Et il raison : une étude de cabinet McKinsey a prévu que le nombre de lits d’hôpitaux devra être augmenté de 100 % d’ici 2025.
Les femmes encore plus touchées
Lundi, nous parlions dans cette newsletter des graves carences de vitamine D dont souffrent les femmes musulmanes voilées. Ne s’exposant pas assez au soleil, elles sont en général très gravement carencées. Une étude récente a été réalisée en Arabie Saoudite auprès de 30 femmes ayant reçu le diagnostic de fibromyalgie. Leur taux sérique n’atteignait même pas 5 ng/ml, alors qu’il doit normalement être au-delà de 30, et si possible de 50. (4)
La vitamine D est synthétisée par la peau sous les rayons du soleil, surtout dans les zones de votre corps peu habituées à être exposées. Vivre enfermé dans une maison, et ne sortir que recouvert d’un voile épais, dont n’émergent, au mieux, que les mains et le visage, est une recette pour le désastre.
Elles ne risquent pas seulement l’ostéoporose et le rachitisme : le déficit de vitamine D, on le sait aujourd’hui, favorise également des maladies aussi diverses que la sclérose en plaque, la dépression ou le cancer du sein.
A Doha, la capital du Qatar, le gouvernement a récemment fait installer des parcours de santé dans les parcs de la ville, ainsi que des locations de vélo pour encourager la population à faire de l’exercice.
L’échec est total auprès des femmes du Qatar qui ne peuvent faire du sport et encore moins monter sur un vélo avec leur voile (souvent intégral), selon un reportage sur place mené par un journaliste américain. (5)
« Vous ne verrez pas de femmes Qatari faisant du vélo », explique Honey Stinett, une malaisienne interrogée par le journaliste. « La culture locale veut que les femmes du Qatar soient maintenues à l’intérieur. Elles ne font pas d’exercice et prennent beaucoup de poids. »
Mais il ne semble pas y avoir de prise de conscience dans les pays musulmans. Au contraire, la tendance depuis les années 80 est de revenir au voile intégral – avec les complications que cela implique pour mener une vie saine – y compris dans des pays où cela n’existait plus (Turquie, Egypte).
La richesse du jour au lendemain
Les Qataris sont devenus riches littéralement du jour au lendemain. Le taux de croissance dans les années 70 était de 1050 % par an, et a redoublé ces dernières années avec la flambée du pétrole.
Malheureusement, l’expérience montre qu’être riche, ça s’apprend.
Comme Jacques Ouille dans le film « Les Visiteurs », la tentation est grande, quand on a manqué de tout depuis l’enfance, de se jeter sur la nourriture et sur tout ce qui brille le jour où l’argent tombe du ciel.
Mais si user raisonnablement de son argent quand on est riche n’est pas courant, manger sainement paraît un privilège encore plus exclusif.
Sans éducation à l’alimentation, ce sont les frites, les sucreries, les chips et le Coca-Cola qui prennent le dessus. Le tube digestif se dérègle, la glycémie s’affole, le cœur s’épuise, l’obésité gagne. Bientôt, c’est la mort elle-même qui montre son hideux visage.
Alors en ces temps de difficultés financières, saisissons l’occasion de reconsidérer notre mode de vie pour plus de santé, de simplicité, et de bonheur vrai.
Faisons-le pour nous-mêmes… et pour les autres. Car un jour, forcément, des Qataris auront besoin d’aide et de conseils judicieux pour sortir de l’enfer doré, qui reste le fantasme de trop nombreux hommes modernes, pas assez sages.
Bien cordialement,
Jean-Marc Dupuis
***********************
(1) Source : International Obesity Taskforce
(2) Source : Wikipédia, article sur l’obésité, informations issue de Sciences & Avenir, http://fr.wikipedia.org/wiki/Ob%C3%A9sit%C3%A9
(3) The Atlantic, novembre 2011.
(4) Abokrysha, Pain Med, 2012 Jan
(5) The Atlantic, novembre 2011.
Κυριακή 8 Ιουλίου 2012
Η μάχη που… θα γίνει στο ΠΑΣΟΚ
Η μάχη που… θα γίνει στο ΠΑΣΟΚ: Πώς κρίνουν πράσινα στελέχη την Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ. Οι νικητές, αυτοί που πήραν κάρτα και εκείνοι που αποχώρησαν
Σάββατο 7 Ιουλίου 2012
Οι τέσσερις άξονες Στουρνάρα για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη
Οι τέσσερις άξονες Στουρνάρα για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη: Ποιες είναι οι προτεραιότητες του νέου υπουργού Οικονομικών για τη δημοσιονομική προσαρμογή, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης και το κοινωνικό κράτος
«Το Μνημόνιο δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα της κρίσης» 07/07/2012, 23:05 |
«Το Μνημόνιο δεν είναι η αιτία, αλλά το αποτέλεσμα της κρίσης». Αυτό τόνισε στην πρώτη του ομιλία στην ελληνική Βουλή ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος, στη συνέχεια ανέφερε τους παράγοντες που οδήγησαν την ελληνική οικονομία στο χείλος του γκρεμού».
Όπως είπε, η κρίση οφείλεται «στην κατάρρευση του οικονομικού προτύπου της χώρας, η οποία επί 35 συναπτά έτη δαπανά ετησίως 5% έως 10% περίπου περισσότερα απ' ότι παράγει», «στο παράδοξο της κοινωνικής πολιτικής, όπου οι υψηλές κοινωνικές δαπάνες συνυπάρχουν με ένα υψηλό ποσοστό φτώχειας», «στην υψηλή παράνομη φοροδιαφυγή, αλλά και τη νόμιμη φοροαπαφυγή λόγω των ποικίλων εξαιρέσεων και φοροαπαλλαγών», «στις υψηλές αμυντικές δαπάνες», «στη δημιουργία και αναποτελεσματική διαχείριση πληθώρας Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΚΟ)» και «στην απώλεια διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, κυρίως λόγω των περιορισμών που επιβάλλει το δημόσιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τις επενδύσεις».
Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε πως η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί σε τέσσερις άξονες οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής προκειμένου να στηρίξει ένα νέο βιώσιμο, αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο.
Οι άξονες αυτοί είναι: περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, αναπτυξιακή ώθηση και εγκαθίδρυση ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους.
Ο Γιάννης Στουρνάρας προανήγγειλε αποκρατικοποιήσεις σε τουλάχιστον 28 δημόσιες επιχειρήσεις.
Τέλος σημείωσε ότι παρατηρείται σημαντική επιστροφή των καταθέσεων που είχαν βγάλει από τις ελληνικές τράπεζες οι πολίτες, λόγω του φόβου μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.
Πηγή: newsbeast.gr
Όπως είπε, η κρίση οφείλεται «στην κατάρρευση του οικονομικού προτύπου της χώρας, η οποία επί 35 συναπτά έτη δαπανά ετησίως 5% έως 10% περίπου περισσότερα απ' ότι παράγει», «στο παράδοξο της κοινωνικής πολιτικής, όπου οι υψηλές κοινωνικές δαπάνες συνυπάρχουν με ένα υψηλό ποσοστό φτώχειας», «στην υψηλή παράνομη φοροδιαφυγή, αλλά και τη νόμιμη φοροαπαφυγή λόγω των ποικίλων εξαιρέσεων και φοροαπαλλαγών», «στις υψηλές αμυντικές δαπάνες», «στη δημιουργία και αναποτελεσματική διαχείριση πληθώρας Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών (ΔΕΚΟ)» και «στην απώλεια διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, κυρίως λόγω των περιορισμών που επιβάλλει το δημόσιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα και τις επενδύσεις».
Ο υπουργός Οικονομικών τόνισε πως η Ελλάδα πρέπει να κινηθεί σε τέσσερις άξονες οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής προκειμένου να στηρίξει ένα νέο βιώσιμο, αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο.
Οι άξονες αυτοί είναι: περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή, ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, αναπτυξιακή ώθηση και εγκαθίδρυση ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους.
Ο Γιάννης Στουρνάρας προανήγγειλε αποκρατικοποιήσεις σε τουλάχιστον 28 δημόσιες επιχειρήσεις.
Τέλος σημείωσε ότι παρατηρείται σημαντική επιστροφή των καταθέσεων που είχαν βγάλει από τις ελληνικές τράπεζες οι πολίτες, λόγω του φόβου μιας ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.
Πηγή: newsbeast.gr
Αποκρατικοποιήσεις 28 δημοσίων επιχειρήσεων προανήγγειλε ο Γ. Στουρνάρας Σαρωτικές αποκρατικοποιήσεις, σε τουλάχιστον 28 δημόσιες επιχειρήσεις προανήγγειλε ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας μιλώντας στη Βουλή κατά τη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων.
Το κύριο βάρος, είπε θα δοθεί στην ολοκλήρωση των 6 αποκρατικοποιήσεων, για τις οποίες ήδη εξελίσσονται οι διαγωνιστικές διαδικασίες [Κρατικά Λαχεία, Ελληνικό, ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, IBC, Κασσιώπη, Αφάντου], στην εκκίνηση 9 ακόμη αποκρατικοποιήσεων [lease back 28 Ακινήτων, ΕΥΑΘ, ΕΛΠΕ, ΕΓΝΑΤΙΑ, ΕΛΤΑ, ΟΠΑΠ, ΛΑΡΚΟ, ΟΔΙΕ, ΕΥΔΑΠ], οι οποίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο προετοιμασίας, καθώς και 13 ακόμη αποκρατικοποιήσεων, πχ. λιμάνια, αεροδρόμια, μαρίνες, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, κ.λπ.,
«Κάθε ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι ένα Ευρώ λιγότερο από μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, που θα βάθαιναν περισσότερο την ύφεση και την κοινωνική κρίση στην χώρα», είπε αναφερόμενος στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.
Ο κ. Στουρνάρας απέδωσε την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, όχι στην ύπαρξη του Μνημονίου, αλλά (α) στην κατάρρευση του κρατικοδίαιτου μοντέλου ανάπτυξης «που επί 35 συναπτά έτη δαπανά ετησίως 5% έως 10% περίπου περισσότερα απ' ότι παράγει, κυρίως μέσω της αλόγιστης επέκτασης ενός αναποτελεσματικού, ισοπεδωτικού, κομματοκρατούμενου και διαχειριστικά εντόνως ελλειμματικού κράτους», (β) στην σπατάλη και την κακοδιαχείριση των κοινωνικών παροχών, (γ) στην υψηλή παράνομη φοροδιαφυγή, (δ) στις υψηλές αμυντικές δαπάνες, (ε) στην αναποτελεσματική διαχείριση πληθώρας Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και (στ) στην απώλεια διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, κυρίως λόγω των περιορισμών που επιβάλλει το δημόσιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα και των δεκάδων κλειστών επαγγελμάτων και αγορών. Γενενικότερα όμως λόγω του πνεύματος κοινωνικής αποστροφής που αυτοί οι περιορισμοί έχουν δημιουργήσει γύρω από τις έννοιες: Ανταγωνισμός, αξιοκρατία, ανταγωνιστικότητα, αριστεία, δημιουργικότητα, επιχειρηματικότητα, παραγωγικότητα.
Παρέθεσε στη συνέχεια τους τέσσερις άξονες οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα προκειμένου να στηρίξει ένα νέο βιώσιμο, αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο. (Α) Περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή, (Β) Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, (Γ) Αναπτυξιακή ώθηση (Δ) Εγκαθίδρυση ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους.
«Κάθε ευρώ από την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας είναι ένα Ευρώ λιγότερο από μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, που θα βάθαιναν περισσότερο την ύφεση και την κοινωνική κρίση στην χώρα», είπε αναφερόμενος στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων.
Ο κ. Στουρνάρας απέδωσε την τρέχουσα οικονομική συγκυρία, όχι στην ύπαρξη του Μνημονίου, αλλά (α) στην κατάρρευση του κρατικοδίαιτου μοντέλου ανάπτυξης «που επί 35 συναπτά έτη δαπανά ετησίως 5% έως 10% περίπου περισσότερα απ' ότι παράγει, κυρίως μέσω της αλόγιστης επέκτασης ενός αναποτελεσματικού, ισοπεδωτικού, κομματοκρατούμενου και διαχειριστικά εντόνως ελλειμματικού κράτους», (β) στην σπατάλη και την κακοδιαχείριση των κοινωνικών παροχών, (γ) στην υψηλή παράνομη φοροδιαφυγή, (δ) στις υψηλές αμυντικές δαπάνες, (ε) στην αναποτελεσματική διαχείριση πληθώρας Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών και (στ) στην απώλεια διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, κυρίως λόγω των περιορισμών που επιβάλλει το δημόσιο στην επιχειρηματική δραστηριότητα και των δεκάδων κλειστών επαγγελμάτων και αγορών. Γενενικότερα όμως λόγω του πνεύματος κοινωνικής αποστροφής που αυτοί οι περιορισμοί έχουν δημιουργήσει γύρω από τις έννοιες: Ανταγωνισμός, αξιοκρατία, ανταγωνιστικότητα, αριστεία, δημιουργικότητα, επιχειρηματικότητα, παραγωγικότητα.
Παρέθεσε στη συνέχεια τους τέσσερις άξονες οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα προκειμένου να στηρίξει ένα νέο βιώσιμο, αναπτυξιακό και κοινωνικό πρότυπο. (Α) Περαιτέρω δημοσιονομική προσαρμογή, (Β) Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, (Γ) Αναπτυξιακή ώθηση (Δ) Εγκαθίδρυση ενός αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους.
Μικρή αύξηση στα δημόσια έσοδα τον Ιούνιο
Μικρή αύξηση στα δημόσια έσοδα τον Ιούνιο: Μειωμένα τα έσοδα από ΦΠΑ και εισόδημα
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ποιος θα κλείσει πρώτος μια άχρηστη κρατική υπηρεσ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ποιος θα κλείσει πρώτος μια άχρηστη κρατική υπηρεσ...: του Λεωνίδα Καστανά (από την Μαργαρίτα και την Μεταρρύθμιση ) Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης δεν μας γέμισε αισιοδοξία για το μέλ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ευρωπαίοι Εργοδότες: "Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ευρωπαίοι Εργοδότες: "Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευ...: "Είμαστε υπέρ ενός Ευρωπαϊκού Υπουργείου Οικονομικών, που θα πρέπει να υπόλογο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο" ΠΗΓΗ: euractiv.gr Μεγαλ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Μετά τις αποφάσεις της ΕΕ: Ένα "τεράστιο by pass" ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Μετά τις αποφάσεις της ΕΕ: Ένα "τεράστιο by pass" ...: Μια ΝΕΠ* για την Ελλάδα, τώρα! ακόμη και ο Λένιν τόκανε (ΝΕΠ), παρακάμπτοντας τα ρώσικα Σοβιέτ! - δεν μπορούμε εμείς να κάνουμε το ίδιο...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πολιτικοί στο παράλληλο ελληνικό σύμπαν
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πολιτικοί στο παράλληλο ελληνικό σύμπαν: Αναζητώντας το λουλούδι της ερήμου; "Οι λίγοι σοβαροί στην κυβέρνηση ας μας δώσουν ελπίδα, ας αντισταθούν στον πολτό και στη δίνη του, ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ιδού η τρόϊκα, ιδού και η διαπραγμάτευση!
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ιδού η τρόϊκα, ιδού και η διαπραγμάτευση!: Κατ΄ευθείαν στα βαθειά... Αν σκεφτεί κανείς ότι η " Πιστή εφαρμογή του Μνημονίου και ανάκτηση της αξιοπιστίας, (είναι) προϋπόθεση γι...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Η ώρα της μετεκλογικής αλήθειας: Υπάρχει πραγματικ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Η ώρα της μετεκλογικής αλήθειας: Υπάρχει πραγματικ...: Η εμμονή στην υπεράσπιση του πελατειακού κράτους στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα, περιορίζει τις επιλογές μας μεταξύ "από μηχανής Θεού...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πως θα σκάσουν τα πυρηνικά του Τσίπρα στα χέρια μα...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πως θα σκάσουν τα πυρηνικά του Τσίπρα στα χέρια μα...: Όταν οι φίλοι μας στην Ευρώπη, λένε ό,τι ο σοσιαλδημοκράτης, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ο άνεμος της Ελλάδας θα μπορούσε να μονοπωλεί την ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ο άνεμος της Ελλάδας θα μπορούσε να μονοπωλεί την ...: Αιολική ενέργεια για τις τοπικές κοινωνίες από την dw Με αφορμή το Παγκόσμιο Συνέδριο Αιολικής Ενέργειας, μια ματιά σε ένα επιτυχημένο...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Τελικά, το ότι η Ελλάδα είναι "ειδική περίπτωση", ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Τελικά, το ότι η Ελλάδα είναι "ειδική περίπτωση", ...: Η ευρωπαϊκή κινητικότητα σε ιδέες και προτάσεις δεν έχει τελειωμό. Αποδεικνύεται, ότι την ώρα που οι ντόπιοι πολιτικοί ήσαν απασχολημένοι π...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Υπάρχουν και τα πόμολα, Alexis...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Υπάρχουν και τα πόμολα, Alexis...: Ο Κόναν πληροφορείται ότι στην άλλη άκρη του κόσμου υπάρχει ένα πανύψηλο βουνό, στην κορυφή του οποίου βρίσκεται ένα παλάτι και μέσα στο ο...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)