Η Αριστερά, ας πούμε από το πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ μέχρι και τον ΣΥΝ, έχει συνειδητοποιήσει εδώ και αρκετό καιρό ότι υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού που δεν αρκείται στη στείρα συνθηματολογία. Επιλέγει λοιπόν να βάλει λούστρο στον αντιμνημονιασμό της, καταθέτοντας προτάσεις οι οποίες υποτίθεται θα έλυναν το πρόβλημα της ελληνικής κρίσης. Τις προτάσεις αυτές, βέβαια, δεν μπορεί ή δεν θέλει να δει, κατ’ αυτούς, η συντηρητική Ευρώπη. Έτσι, οι σύντροφοι έχουν και την πίτα ακέραιη και το σκύλο χορτάτο. Προβάλλουν εικόνα σοβαρότητας και με άνεση πια μπορούν να επιδίδονται σε αντιμνημονιακή ρητορεία, χωρίς να απαιτείται να αρθρώσουν ούτε λέξη για τις πραγματικές προοπτικές εξόδου από την κρίση. Θα συζητήσουμε μερικές απ’ αυτές.
Το κακοσχεδιασμένο Μνημόνιο
Ο πρώην πρωθυπουργός κ. Σημίτης από το Βερολίνο κήρυξε το σοβαροφανή αντιμνημονιασμό με τη διαπίστωση ενός ελλείμματος στο Μνημόνιο του 2010: Έπρεπε να υπάρχουν προβλέψεις ώστε η ικανοποίηση των στόχων να αναστέλλεται, όταν εμφανίζονται υφεσιακές καταστάσεις. Ωραίο ως ευχή, ας δούμε όμως τι σημαίνει.
Το Μνημόνιο ήταν ένα project με προϋπολογισμό € 183,2 δις (110 δάνεια, 8,2 αποκρατικοποιήσεις, 65 από την έξοδο στις αγορές). Οποιαδήποτε πρόβλεψη για καθυστέρηση εκτέλεσης των στόχων τη στιγμή της υπογραφής του σήμαινε απλούστατα project με ανοιχτό προϋπολογισμό. Το είδαμε καθαρά: το Μνημόνιο τελεύτησε με το τέλος του 2010, όταν έγινε σαφές πως η έξοδος στις αγορές δεν ήταν εφικτή. Η τρύπα των € 65 δις επιχειρήθηκε να καλυφθεί με τις αποκρατικοποιήσεις που δεν προεβλέποντο στο Μνημόνιο (€ 50 δις) και την επιμήκυνση των δανείων με μείωση του επιτοκίου του Μαρτίου 2011 (άλλα € 8,3 δις). Οι εναλλακτικές ήταν δύο: χρεοκοπία ή Μνημόνιο 2, με φυσικό επακόλουθο την κόλαση που ζούμε από την άνοιξη 2011.
Το ευχολόγιο Σημίτη, λοιπόν, απαιτούσε τη δέσμευση αγνώστου ύψους βοήθειας ώστε (α) να καλύπτονται ελλείμματα και (β) να αναχρηματοδοτείται το χρέος. Το πρωτογενές έλλειμμα την άνοιξη 2010 έτρεχε με ρυθμό € 24 δις ετησίως. Διετής αναστολή επίτευξης των στόχων (εύλογο, μιας και ζούμε τον πέμπτο χρόνο ύφεσης), ας πούμε 2012-2013, σήμαινε πρόβλεψη διαθεσιμότητας πρόσθετων κονδυλίων πάνω από € 120 δις (€ 58 δις αναχρηματοδότηση χρέους + δύο χρόνια πρωτογενή ελλείμματα + δύο χρόνια τόκων).
Μήπως θα ήταν σκόπιμο, η κοινοτοπία «όταν έχουμε ύφεση χαλαρώνουμε τα δημοσιονομικά», να συνοδευθεί από τις προτάσεις καλλιέργειας των πολιτικών όρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα επέτρεπαν κάτι τέτοιο; Δηλαδή, με ποιο τρόπο θα στέρξουν οι φορολογούμενοι της Ευρώπης την Ελλάδα και θα επιτρέψουν στις κυβερνήσεις τους να υπογράψουν λευκή επιταγή με δικαιούχο την ελληνική;
Το ευχολόγιο Σημίτη είναι απλώς κενός λόγος. Τον διευκολύνει όμως να είναι ταυτόχρονα αντιμνημονιακός και ευρωπαϊστής – η εξόφληση γραμματίων από την εποχή του προσωπικού του φιάσκο του 2004 με τον αποτυχημένο εκσυγχρονισμό και τη διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ είναι bonus για την υστεροφημία του και τους συνεργάτες του.
Το moratorium
Ο ΣΥΝ, κυρίως με την «τεχνική υποστήριξη» των κ.κ. Δραγασάκη και Μηλιού, υποστήριξε την πολιτική του moratorium με τους πιστωτές. Εν συντομία: Αναστολή πληρωμής κεφαλαίου και τόκων επί τρία χρόνια. Κατά την τριετία θα εκπονηθεί πρόγραμμα ανάταξης και οριστικής λύσης, θα προσδιορισθεί το βάθος του κουρέματος των πιστωτών και με το πέρας της τριετίας θα εφαρμοσθεί η λύση. Πολύ ελκυστικό και πολύ λογικό φαίνεται. Ας το δούμε για την τριετία 2012-2014.
Στην τριετία θα έχει συσσωρευθεί νέο χρέος πάνω από € 70 δις (τόκοι και πρωτογενές έλλειμμα, ύψους –αρχές 2012– € 18 δις και € 5,5 δις, αντιστοίχως). Αυτό είναι η μετάφραση σε οικονομικούς όρους του moratorium – εκτός εάν προϋπόθεση για να μας παράσχουν τη διευκόλυνση για την εκπόνηση του προγράμματος εξόδου από την κρίση είναι το a priori κούρεμα. Στην τριετία έληγαν ομόλογα ύψους πάνω από € 80 δις. Ο ΣΥΝ λοιπόν πρότεινε την ακόλουθη πολιτική: Λέμε στους ομολογιούχους που έχουν στα χέρια τους ομόλογα αξίας € 80 δις κάτι πολύ απλό, «έχουμε πρόβλημα να διαχειρισθούμε χρέος € 368 δις, περιμένετε τρία χρόνια να γίνει € 440 δις και τότε θα σας κουρέψουμε». Συνωστισμός θα γίνει από την προσέλευση εθελοντών!
Λόγω της βέβαιης απροθυμίας των ιδιωτών πιστωτών, ο ΣΥΝ ουσιαστικά ζητά από τους εταίρους μας να αναλάβουν πλήρως χρέος και ελλείμματα επί μια τριετία και μετά να αποφασίσουμε από κοινού, εμείς και οι εταίροι, πόσο θα κουρευθεί το εναπομείναν ιδιωτικό χρέος αλλά και πόσο θα κουρευθεί το θεσμικό χρέος, δηλαδή ο προϋπολογισμός κάθε μιας χώρας της Ευρωζώνης.
Η πρόταση για moratorium του ΣΥΝ μόνο από τρελούς θα μπορούσε να συζητηθεί. Πρόκειται για πρόταση εσωτερικής κατανάλωσης. Μια κενολογία που εμφανίζει τον ΣΥΝ να ανταποκρίνεται στις περιστάσεις – δυστυχώς με κάτι που δεν λέει απολύτως τίποτε. Το χαριτωμένο είναι ότι γίνεται αναφορά σε πρακτική που έχει ακολουθηθεί σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Αληθές βεβαίως, πλην όμως τα προς διακανονισμό ποσά σε άλλες περιπτώσεις ήταν της τάξεως μιας λήξης ενός ελληνικού ομολόγου. Η δε πιο διάσημη περίπτωση είναι η διαδικασία της Βιέννης, με την οποία μετατέθηκε χρονικά το χρέος χωρών της Ανατολικής Ευρώπης με την κρίση του 2008 –στη διαδικασία μετέσχον και ελληνικές τράπεζες ως πιστωτές– και παραλλαγή της οποίας επιχειρήθηκε το καλοκαίρι του 2011 για την Ελλάδα με την αλήστου μνήμης «γαλλική φόρμουλα». Ο ΣΥΝ, προφανώς, δεν είχε ανακαλύψει το moratorium ακόμη.
Η θετική αναδιάρθρωση
Ο κ. Κουβέλης διεκδικεί τα πρωτεία στις λύσεις θετικού διεξόδου. Τον Μάιο 2011 πρότεινε τη θετική αναδιάρθρωση. Τελευταία φορά την επανέφερε ως πραγματική συνολική λύση στις 6/11/2011, μόλις οι Παπανδρέου και Σαμαράς είχαν συμφωνήσει στη δημιουργία της κυβέρνησης «ειδικού σκοπού». Από την απόφαση της ΕΓ της ΔΗΜΑΡ της 31/5/2011 εξάγουμε τις προδιαγραφές της μαγικής λύσης: (α) οι πιστωτές δεν θα χάσουν χρήματα (β) η αποπληρωμή θα παραταθεί στα 30 με 40 χρόνια (γ) η αποπληρωμή του κεφαλαίου θα γίνει με ισοκατανεμημένες δόσεις μετά από μια περίοδο χάριτος (δ) η περίοδος χάριτος να είναι τρία με πέντε χρόνια (ε) το επιτόκιο να είναι κοντά στο γερμανικό. Το τελευταίο βέβαια μπορεί να είναι σε αντίφαση με την πρόβλεψη να μη χάσουν χρήματα οι πιστωτές και την επιμήκυνση. Πολύ αξιοπρεπής, απλή, καθαρή και δίκαιη λύση. Αξίζει να τη δούμε.
Δίνουμε λοιπόν τη μέγιστη περίοδο χάριτος των πέντε ετών και συνολικά 40 χρόνια εξόφλησης του χρέους. Το επιτόκιο για να ικανοποιεί την απαίτηση «να μη χάσουν χρήματα οι πιστωτές» προκύπτει περίπου μια μονάδα κάτω από το μέσο επιτόκιο των ελληνικών ομολόγων, κοντά στο γερμανικό. Το 2017, πρώτο χρόνο μετά την περίοδο χάριτος, για την εξυπηρέτηση του θετικώς αναδιαρθρωμένου χρέους απαιτείται το ευτελές ποσόν των € 24,6 δις, ή 12% του σημερινού ΑΕΠ. Το επάρατο 2ο πακέτο στήριξης προβλέπει κόστος εξυπηρέτησης δανεισμού για τον ίδιο χρόνο περίπου € 11 δις! Η διαφορά, μόνο για το 2017, είναι 30% μεγαλύτερη του συνόλου των επαχθών μέτρων που αναμένεται να ληφθούν από σήμερα μέχρι το 2015.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η επαχθέστερη δυνατή λύση πλασάρεται ως θετική αντιπρόταση στη «γερμανική ύβρι». Μια επικοινωνιακή κενολογία επιχειρείται να παρουσιασθεί ως εναλλακτική πολιτική πρόταση.
Με τις επικοινωνιακές κενολογίες, η συγκεκριμένη Aριστερά γράφει ιστορία. Στη συζήτηση για το Μνημόνιο 2 στις 12/2/2012 ζητάει πρόσθετα δάνεια € 30 δις για να προσέλθει και να αναδιαπραγματευθεί το PSI! Αν δεν κάνω λάθος, τα πρόσθετα δάνεια σημαίνουν και επιβάρυνση του προϋπολογισμού, δηλαδή είσοδο στο φαύλο κύκλο των πρόσθετων μέτρων. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι ότι ζητάει η ίδια αυτή Aριστερά, που καταψήφισε κάθε μέτρο του Μνημονίου 2, τα ανανεωτικά δάνεια να δίνονται ως bonus πιστής εκτέλεσης των προβλέψεων του απεχθούς και επαχθούς Μνημονίου 2, το οποίο διαλύει την κοινωνία! Η επικοινωνιακή κενολογία επιστρατεύεται για να χαϊδέψει τα αυτιά όσων ζητούν υπεύθυνες τοποθετήσεις από την πολιτική.
Η προοδευτική ευρωπαϊκή λύση
Επικειμένων των γαλλικών (τον Απρίλιο) και γερμανικών (το 2013) εκλογών, η περί ης ο λόγος Αριστερά παρουσιάζει ως λύση του ελληνικού προβλήματος την ευρωπαϊκή λύση την οποία έχει στα σκαριά η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία προς εφαρμογήν, μόλις αλλάξουν οι συσχετισμοί. Θαυμάσια!
Το γκανιάν των γαλλικών εκλογών, Φ. Ολάντ, λέει τέσσερα πράγματα: (α) αναδιαπραγμάτευση του Συμφώνου Σταθερότητας με τη Γερμανία (β) βραχυπρόθεσμα για την Ελλάδα δεν υπάρχει εναλλακτική από το να βουρλίζεται στο φαύλο κύκλο χρέους-ύφεσης (γ) δεν υπάρχει εναλλακτική για την Ελλάδα από το να εξαλείψει τα ελλείμματά της (δ) μακροπρόθεσμα η κατάσταση θα βελτιωθεί με τη βοήθεια της Ευρώπης να γυρίσει η χώρα σε παραγωγή. Ο Στάινμπρουκ, ο μόνος από το γερμανικό SPD που θεωρείται ότι έχει τύχη απέναντι στη Μέρκελ και αποκαλεί αφελή τον Ολάντ που φαντάζεται ότι θα επαναδιαπραγματευθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας, ήταν από μιας αρχής φανατικός υποστηρικτής των αναπόφευκτων βαθύτατων κουρεμάτων και –τι έκπληξη!– των μηδενικών ελλειμμάτων. Βεβαίως και αυτός βλέπει την ανάταξη της Ελλάδας, όταν με το καλό γίνει ξανά παραγωγική χώρα.
Το μόνο που δεν διακρίνεται είναι η λύση που ευαγγελίζονται οι δικοί μας ιδρυματικοί αριστεροί. Πιθανόν θα αναφέρονται στο ευρωομόλογο και στη λειτουργία της ΕΚΤ ως κεντρικής τράπεζας «ενιαίου κράτους». Πλην όμως, η ΕΚΤ ήδη τυπώνει αβέρτα χρήμα (€ 1 τρις το τελευταίο δίμηνο), το δε ευρωομόλογο φαίνεται να παίρνει τη σειρά του ως εργαλείο μετά το Σύμφωνο Σταθερότητας και την (προσωρινή έστω) ελληνική λύση.
Το ευρωομόλογο είναι μια μεταφυσική διαχωριστική γραμμή προοδευτικών-συντηρητικών. Μεταφυσική γιατί δεν προσφέρει τίποτε στην πορεία προς μια ελληνική λύση, πλην ίσως του δανεισμού των εταίρων για να μας δανείζουν! Δεν έχει κατατεθεί πρόταση ευρωομολόγου, από κανένα, η οποία να συνεισφέρει σε μια ελληνική λύση: (α) το ομόλογο Γιούνκερ-Τρεμόντι προβλέπει –σωστά– υψηλότατο κόστος ανταλλαγής όταν τα ομόλογα είναι πιεσμένα (β) το μπλε ομόλογο Bruegel αποκλείει εξ ορισμού την Ελλάδα (γ) οι προτάσεις της Κομισιόν προβλέπουν εμπράγματες εγγυήσεις των κρατών μελών για το ποσόν δανεισμού τους – casus belli για την καθ’ ημάς Αριστερά (δ) ο Πρόντι ζητάει εγγυήσεις κρατικού χρυσού και δικτύων υποδομών – άλλο casus belli.
Παραβλέπουμε βέβαια το απολύτως προφανές ότι ακόμη και στην περίπτωση ύπαρξης ευρωομολόγου από το οποίο να μπορεί να επωφεληθεί η Ελλάδα, τα «τεχνικά» χαρακτηριστικά του είναι ήσσονος σημασίας μπροστά στην προαπαιτούμενη πολιτική διευθέτηση σχετικά με τη συμμετοχή και το ύψος των πόρων οι οποίοι μπορεί να κατευθυνθούν νότια. Οι τοποθετήσεις Ολάντ και Στάινμπρουκ δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια παρεξηγήσεων.
Η καθ’ ημάς Κεντροαριστερά καταθέτει ως πολιτική μια πρόταση κενή περιεχομένου: τη λύση θα δώσει η αλλαγή των ευρωπαϊκών πολιτικών συσχετισμών. Είναι ο πολύ βολικός τρόπος να αποφύγει να τοποθετηθεί στα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, να διεκδικήσει την κληρονομιά του ανδρεοπαπανδρεϊσμού κι από πάνω να είναι ευρωπαΐστρια.
Το κούρεμα που άργησε δυο χρόνια
Η καθ’ ημάς Αριστερά για να μπορέσει να αντιπολιτευθεί ανέξοδα και να ψαρέψει ψήφους υιοθετεί, σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό, την άποψη ότι το κούρεμα έπρεπε να είχε γίνει από την άνοιξη του 2010. Μοιάζει ελκυστική ως άποψη, δεδομένου ότι οι πολίτες αυτής της χώρας δεν θα είχαν περάσει τα σχεδόν δύο χρόνια των μέτρων του Μνημονίου και η όποια αναπροσαρμογή θα ήταν πιο εύκολα αφομοιώσιμη.
Η άποψη αυτή κάνει το λογικό άλμα να θεωρεί ότι οι όροι της όποιας συμφωνίας μείωσης χρέους μπορεί να προσδιορίζονται αυθαίρετα. Ο βασικός λόγος που το PSI στέφθηκε από επιτυχία είναι η καταβαράθρωση των ελληνικών ομολόγων κατά το διάστημα Αυγούστου-Οκτωβρίου 2011 – περίοδο κατά την οποία όλα τα ομόλογα της ευρωπαϊκής περιφέρειας, ακόμη και τα ιταλικά που υπέστησαν φοβερή πίεση τον Αύγουστο, είχαν να επιδείξουν αξιοσημείωση βελτίωση. Με ονομαστική αξία το 100, από το 70 περίπου που διαπραγματεύονταν τον Ιούλιο, κατρακύλησαν στο 40 τον Οκτώβριο. Η περίφημη οικονομική διακυβέρνηση, καραμέλα στο στόμα της Αριστεράς, υποχρεώνει την καταγραφή των ζημιών σε τιμές αγορών από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η προθυμία των δανειστών να μετάσχουν στο PSI με τους εξαιρετικούς για τον οφειλέτη-Ελλάδα όρους, οφείλεται στο ότι σημαντικές ζημίες είναι ήδη καταγεγραμμένες, η δε απόφαση της Ευρωζώνης για τη στήριξή τους είναι ήδη ειλημμένη (27/10/2012). Τι απ’ αυτά ίσχυε το 2010;
Ας θυμηθούμε τις συνθήκες την άνοιξη του 2010. Τα ελληνικά ομόλογα διαπραγματεύονταν στο 75-80 και το πρωτογενές έλλειμμα «έτρεχε» με ρυθμό € 24 δις. Όποιος ισχυρίζεται ότι, πλην του εξαναγκασμού των πιστωτών, υπήρχε η δυνατότητα επιτυχίας μείωσης του χρέους σε ποσοστό ανάλογο του PSI+, είτε αγνοεί τα στοιχειώδη ή παραπλανά. Πολύ περισσότερο δε, εάν ο διακανονισμός δεν συνοδευόταν από ένα κάποιο Μνημόνιο στήριξης της Ελλάδας, η χώρα θα αναγκαζόταν στη βίαιη αφαίρεση ενός 10% του ΑΕΠ της σε μια νύχτα σχεδόν (το πρωτογενές έλλειμμα) με καταστροφικές συνέπειες, απείρως βαρύτερες απ’ αυτές που ζούμε σήμερα και θεωρούμε δυσβάσταχτες.
Αφού λοιπόν η καθ’ ημάς «επίσημη» Αριστερά προσφέρει τη μία κενή περιεχομένου πρόταση μετά την άλλη ως λύση στο πρόβλημα, έρχεται εκ των υστέρων να προσφέρει μια καταστροφική λύση ως τη γομολάστιχα που θα έσβηνε όλα τα μνημονιακά δεινά μας.
Και λοιπόν;
Από τα παραπάνω καθίσταται προφανές ότι το πρωταρχικό μέλημα της ελληνικής Αριστεράς, από το πάλαι ποτέ ακκιζόμενο ως εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ (όσο υπάρχει κάτι τέτοιο) μέχρι το λογικό κομμάτι του ΣΥΝ (όσο υπάρχει κάτι τέτοιο), είναι η συστράτευση σε ένα α-πολιτικό αντιμνημονιακό μπλοκ. Για να μπορέσει να προβάλει ως αντίβαρο στον πνέοντα τα λοίσθια μεταπολιτευτικό δικομματισμό χρειάζεται να προσφέρει την παραμυθία των μαγικών λύσεων σε μια αποσβολωμένη κοινωνία, με σοβαροφάνεια και δήθεν υπευθυνότητα που δεν έχουν ο Καζάκης και ο Μίκης. Υπό τις συνθήκες αυτές, το διαφαινόμενο μετεκλογικό σκηνικό φαντάζει εφιαλτικό.
Στον ένα ή άλλο βαθμό, η καθ’ ημάς Αριστερά, ζαλισμένη από τα δημοσκοπικά ευρήματα, υιοθετεί την επιτυχημένη συνταγή Σαμαρά με την αναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Υποτίθεται με τις σοβαρές προτάσεις τις οποίες για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο κανείς άλλος δεν βάζει στο τραπέζι. Οι σοβαροφανείς κενολογίες, όμως, έχουν έναν κοινό παρανομαστή: λευκή επιταγή στην ελληνική κυβέρνηση. Η Αριστερά μας ευαγγελίζεται την επιστροφή στο λαμπερό 2008 χωρίς ιδιαίτερο κόπο. Αυτό το ευαγγέλιο είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ο τόπος.
Υπάρχει καιρός μέχρι τις εκλογές η Κεντροαριστερά και το έλλογο κομμάτι της Αριστεράς να σταθούν υπεύθυνα μπροστά στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας και στο τεράστιο πρόβλημα της διαχείρισης της κρίσης. Με προτάσεις και διεκδικήσεις οι οποίες να αφορούν πραγματικά τους δοκιμαζόμενους πολίτες, που θα αναγνωρίζουν το δύσκολο δρόμο που έχουμε μπροστά μας ως κοινωνία και θα επιχειρούν τη δίκαιη κατανομή των αναπόφευκτων βαρών, που θα χτυπούν το πελατειακό κράτος αντί να το κανακεύουν για να περάσει και επισήμως υπό την προστασία της Αριστεράς. Οι κενολογίες, όσο βαρύγδουπες και να είναι, δεν παύει να είναι κενολογίες. Απλώς σπρώχνουν προς το κενό.
Κυριακή 8 Απριλίου 2012
Ουκ εν τω πολλώ το ευ Μη αναγκαίες και ίσως επικίνδυνες οι συχνές ιατρικές εξετάσεις
Δημοσίευση: 05 Απρ. 2012, 15:16 | Τελευταία ενημέρωση: 05 Απρ. 2012, 15:27
Σε λιγότερες ιατρικές εξετάσεις πρέπει να υποβαλλόμαστε και μόνο όταν ειναι αναγκαίες, υποστηρίζουν εννέα ιατρικές εταιρείες των ΗΠΑ
0
Ads by Google
Αιματολογικές εξετάσεις
Σύγχρονο μικροβιολογικό εργαστήριο Σύμβαση με όλα τα ταμεία
www.apostolakopoulos.gr
Νέα Υόρκη
Λιγότερες ιατρικές εξετάσεις συστήνουν εννέα ιατρικές ενώσεις των ΗΠΑ, καθώς συχνά είναι μπορεί να αποβούν επιζήμιες για τους ασθενείς.
Η Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας, η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας και άλλες επτά επιστημονικές ενώσεις που συνολικά εκπροσωπούν περισσότερους από 370.000 γιατρούς, επαναξιολόγησαν τις 45 συνηθέστερες εξετάσεις και διαδικασίες πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας.
Στην λίστα των εξετάσεων που διενεργούνται με υπερβολική συχνότητα και ενίοτε μάταια, είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα (εξέταση ρουτίνας στο πλαίσιο ενός ετήσιου check-up), η μαγνητική τομογραφία (γίνεται συστηματικά όταν ο ασθενής παραπονείται για πόνους στην πλάτη) καθώς και η συνταγογράφηση αντιβιοτικών για την θεραπεία της ιγμορίτιδας (η οποία τις περισσότερες φορές εξομαλύνεται εντός δέκα ημέρων).
Όπως εξηγεί ο Δρ Γκλεν Μπρόνστάιν του Τμήματος Κλινικής Καινοτομίας του Ιατρικού Κέντρου «Κέδροι του Σινά» στο Λος Άντζελες «οι ιατρικές αυτές εξετάσεις ενδεχομένως να είναι μάταιες για ασθενείς που διανύουν το τελευταίο στάδιο της ζωής τους, αλλά αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων των ετησίων δαπανών υγείας στις ΗΠΑ».
Η Αμερικανική Εταιρία Κλινικής Ογκολογίας συνιστά τη μείωση του αριθμού των υπερηχογραφημάτων για τις γυναίκες με πρώιμο όγκο στο μαστό και της αιματολογικής εξέτασης PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο) για την ανίχνευση καρκίνου του προστάτη σε ορισμένους άνδρες των οποίων ένας ενδεχόμενος όγκος
παρουσιάζει ελάχιστον κίνδυνο να αναπτυχθεί.
Στην περίπτωση που οι συστάσεις αυτές εισακουστούν, θα εξοικονομηθούν δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το εθνικό σύστημα υγείας, οι δαπάνες του οποίου συνεχίζουν να αυξάνονται στις ΗΠΑ.
«Οι επιστημονικές αυτές εταιρείες έχουν υποδειγματική αίσθηση της ευθύνης τους. Πρόκειται για γιατρούς που συνεργάζονται με τους ασθενείς ώστε να μπορούν να εγγυηθούν την παροχή της βέλτιστης φροντίδας υγείας», επισημαίνει η Δρ Κριστίν Κάσελ πρόεδρος του Ιδρύματος ΑΒΙΜ, το οποίο διεξάγει την εκστρατεία «Choosing Wisely» (Επιλέγοντας με Σύνεση).
«Ο διάλογος που ξεκινά με αφορμή τις συστάσεις των σημαντικότερων ιατρικών εταιρειών των ΗΠΑ, ελπίζουμε ότι τελικά θα οδηγήσει τον ασθενή να κατανοεί καλύτερα το είδος της θεραπείας που πραγματικά είναι απαραίτητη για την ασθένειά του», συμπληρώνει.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι εκτός από το γεγονός ότι οι γιατροί πολλές φορές δίνουν εντολή για τη διενέργεια μη αναγκαίων εξετάσεων με σκοπό την προστασία τους από τυχόν δικαστικές περιπέτειες, πολύ συχνά οι ασθενείς επιθυμούν να υποβληθούν σε «άχρηστες» εξετάσεις έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ενδεχομένως να εντοπίσουν κάποια πάθηση σε αρχικό στάδιο και άρα να έχουν καλύτερες πιθανότητες ίασης.
«Το πολιτιστικό αυτό πρόβλημα» κατά τον Δρ Μπρόνστάιν αφορά συχνότερα τα υπερηχογραφήματα και άλλες παρόμοιες εξετάσεις, που οδηγούν μετά σε επώδυνες και ψυχοφθόρες βιοψίες, θέτοντας τους ασθενείς σε κίνδυνο παρενεργειών αλλά ίσως και θανάτου.
health.in.gr
Σε λιγότερες ιατρικές εξετάσεις πρέπει να υποβαλλόμαστε και μόνο όταν ειναι αναγκαίες, υποστηρίζουν εννέα ιατρικές εταιρείες των ΗΠΑ
0
Ads by Google
Αιματολογικές εξετάσεις
Σύγχρονο μικροβιολογικό εργαστήριο Σύμβαση με όλα τα ταμεία
www.apostolakopoulos.gr
Νέα Υόρκη
Λιγότερες ιατρικές εξετάσεις συστήνουν εννέα ιατρικές ενώσεις των ΗΠΑ, καθώς συχνά είναι μπορεί να αποβούν επιζήμιες για τους ασθενείς.
Η Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας, η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας και άλλες επτά επιστημονικές ενώσεις που συνολικά εκπροσωπούν περισσότερους από 370.000 γιατρούς, επαναξιολόγησαν τις 45 συνηθέστερες εξετάσεις και διαδικασίες πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας.
Στην λίστα των εξετάσεων που διενεργούνται με υπερβολική συχνότητα και ενίοτε μάταια, είναι το ηλεκτροκαρδιογράφημα (εξέταση ρουτίνας στο πλαίσιο ενός ετήσιου check-up), η μαγνητική τομογραφία (γίνεται συστηματικά όταν ο ασθενής παραπονείται για πόνους στην πλάτη) καθώς και η συνταγογράφηση αντιβιοτικών για την θεραπεία της ιγμορίτιδας (η οποία τις περισσότερες φορές εξομαλύνεται εντός δέκα ημέρων).
Όπως εξηγεί ο Δρ Γκλεν Μπρόνστάιν του Τμήματος Κλινικής Καινοτομίας του Ιατρικού Κέντρου «Κέδροι του Σινά» στο Λος Άντζελες «οι ιατρικές αυτές εξετάσεις ενδεχομένως να είναι μάταιες για ασθενείς που διανύουν το τελευταίο στάδιο της ζωής τους, αλλά αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων των ετησίων δαπανών υγείας στις ΗΠΑ».
Η Αμερικανική Εταιρία Κλινικής Ογκολογίας συνιστά τη μείωση του αριθμού των υπερηχογραφημάτων για τις γυναίκες με πρώιμο όγκο στο μαστό και της αιματολογικής εξέτασης PSA (ειδικό προστατικό αντιγόνο) για την ανίχνευση καρκίνου του προστάτη σε ορισμένους άνδρες των οποίων ένας ενδεχόμενος όγκος
παρουσιάζει ελάχιστον κίνδυνο να αναπτυχθεί.
Στην περίπτωση που οι συστάσεις αυτές εισακουστούν, θα εξοικονομηθούν δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως για το εθνικό σύστημα υγείας, οι δαπάνες του οποίου συνεχίζουν να αυξάνονται στις ΗΠΑ.
«Οι επιστημονικές αυτές εταιρείες έχουν υποδειγματική αίσθηση της ευθύνης τους. Πρόκειται για γιατρούς που συνεργάζονται με τους ασθενείς ώστε να μπορούν να εγγυηθούν την παροχή της βέλτιστης φροντίδας υγείας», επισημαίνει η Δρ Κριστίν Κάσελ πρόεδρος του Ιδρύματος ΑΒΙΜ, το οποίο διεξάγει την εκστρατεία «Choosing Wisely» (Επιλέγοντας με Σύνεση).
«Ο διάλογος που ξεκινά με αφορμή τις συστάσεις των σημαντικότερων ιατρικών εταιρειών των ΗΠΑ, ελπίζουμε ότι τελικά θα οδηγήσει τον ασθενή να κατανοεί καλύτερα το είδος της θεραπείας που πραγματικά είναι απαραίτητη για την ασθένειά του», συμπληρώνει.
Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι εκτός από το γεγονός ότι οι γιατροί πολλές φορές δίνουν εντολή για τη διενέργεια μη αναγκαίων εξετάσεων με σκοπό την προστασία τους από τυχόν δικαστικές περιπέτειες, πολύ συχνά οι ασθενείς επιθυμούν να υποβληθούν σε «άχρηστες» εξετάσεις έχοντας την ψευδαίσθηση ότι ενδεχομένως να εντοπίσουν κάποια πάθηση σε αρχικό στάδιο και άρα να έχουν καλύτερες πιθανότητες ίασης.
«Το πολιτιστικό αυτό πρόβλημα» κατά τον Δρ Μπρόνστάιν αφορά συχνότερα τα υπερηχογραφήματα και άλλες παρόμοιες εξετάσεις, που οδηγούν μετά σε επώδυνες και ψυχοφθόρες βιοψίες, θέτοντας τους ασθενείς σε κίνδυνο παρενεργειών αλλά ίσως και θανάτου.
health.in.gr
Μήνυμα για ψήφο σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στέλνει το ΔΝΤ
Μήνυμα για ψήφο σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στέλνει το ΔΝΤ: Οι εκλογές δημιουργούν μια αβεβαιότητα για την εφαρμογή των δημόσιων πολιτικών, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Ταμείου Τζέρι Ράις
Σαμαράς: Οι εκλογές θα γίνουν 6 Μαΐου θέλουν δεν θέλουν
Σαμαράς: Οι εκλογές θα γίνουν 6 Μαΐου θέλουν δεν θέλουν: Η Ελλάδα θα τα καταφέρει, υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς κατά την ομιλία του στο Αιγάλεω με την οποία άνοιξε ουσιαστικά η προεκλογική εκστρατεία της ΝΔ. Τι είπε για συγκυβέρνηση, κομματίδια και δανειολήπτες
Σάββατο 7 Απριλίου 2012
La théorie du tout: [Recueil] Les conférences citoyennes (Théorie du T...
La théorie du tout: [Recueil] Les conférences citoyennes (Théorie du T...: Nous repartageons aujourd'hui les 3 conférences données par Magali Pernin (blog ContreLaCour ) et moi-même sur internet grâce à l'initiativ...
Εκβίαζαν ιδιοκτήτες οίκων ανοχής
Εκτύπωση E-mail Σχολιάστε πρώτοι!
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο1 2 3 4 5 (2 ψήφοι)
Οργανωμένο κύκλωμα Αλβανών, που εκβίαζαν ιδιοκτήτριες οίκων ανοχής στην περιοχή της Ομόνοιας, αποκομίζοντας μεγάλα κέρδη για «προστασία» εξαρθρώθηκε μετά από συντονισμένη επιχείρηση αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Ομόνοιας.
Οι εκβιαστές, σε όποια από τις ιδιοκτήτριες δεν ενέδιδαν τους έκαιγαν τους οίκους ανοχής για εκφοβισμό. Υπολογίζεται ότι τα κέρδη τους ανέρχονταν σε 500.000 ευρώ το χρόνο.
Οι αστυνομικοί συνέλαβαν επτά Αλβανούς μέλη του κυκλώματος και άλλους πέντε ομοεθνείς τους, σε βάρος των οποίων εκκρεμούσαν καταδικαστικές αποφάσεις.
Οι συλληφθέντες, με τη δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος τους, οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο1 2 3 4 5 (2 ψήφοι)
Οργανωμένο κύκλωμα Αλβανών, που εκβίαζαν ιδιοκτήτριες οίκων ανοχής στην περιοχή της Ομόνοιας, αποκομίζοντας μεγάλα κέρδη για «προστασία» εξαρθρώθηκε μετά από συντονισμένη επιχείρηση αστυνομικών του Τμήματος Ασφάλειας Ομόνοιας.
Οι εκβιαστές, σε όποια από τις ιδιοκτήτριες δεν ενέδιδαν τους έκαιγαν τους οίκους ανοχής για εκφοβισμό. Υπολογίζεται ότι τα κέρδη τους ανέρχονταν σε 500.000 ευρώ το χρόνο.
Οι αστυνομικοί συνέλαβαν επτά Αλβανούς μέλη του κυκλώματος και άλλους πέντε ομοεθνείς τους, σε βάρος των οποίων εκκρεμούσαν καταδικαστικές αποφάσεις.
Οι συλληφθέντες, με τη δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος τους, οδηγήθηκαν στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.
7 Απριλίου 2012, 12:56 | Εμφανίσεις: 71 Λεμονιά: φύτεψέ την στο μπαλκόνι – Οι «έξυπνες» χρήσεις του λεμονιού
Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:
Η λεμονιά ευδοκιμεί σε τροπικά και εύκρατα κλίματα. Δεν αγαπά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται ηλιοφάνεια και θερμοκρασίες μεταξύ των 15 έως 30ο C.
Χρειάζεται αρκετό νερό, αλλά ανάμεσα στα ποτίσματα το έδαφος να στεγνώνει. Δένδρο το οποίο μπορεί να φτάσει πέντε μέτρα ίσως και περισσότερο.
Το κλάδεμα στα υγιή δένδρα γίνεται μετά την συλλογή των καρπών , περίπου στο τέλος του χειμώνα και ακολουθεί απολύμανση των τομών.Το κλάδεμα πρέπει να γίνεται σε πολλά στάδια , κλαδεύοντας κάθε φορά από λίγη επιφάνεια , να μην αφαιρούνται όλοι οι λαίμαργοι βλαστοί , διότι μερικοί από αυτούς θα γίνουν παραγωγικοί.
Το λεμόνι προσφέρει πλούσιο χυμό και αιθέριο άρωμα. Έχει βιταμίνη C και είναι το ιδανικό φάρμακο για τις χειμωνιάτικες λοιμώξεις .
Είναι το καλύτερο φάρμακο για τους καπνιστές . Ρυθμιστής του κυκλοφορικού συστήματος , για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης και κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης. Είναι το καλύτερο αντιπηκτικό αίματος που μειώνει τις θρομβώσεις.
Επειδή το λεμόνι περιέχει κιτρικό οξύ το χρησιμοποιούμε κατά της δυσπεψίας διότι εμποδίζει την έκχυση του υδροχλωρικού οξέος άμα το πιούμε όταν έχουμε καούρες στο στομάχι.
Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό της κεφαλής δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ στο ξέβγαλμα των μαλλιών με λίγο χυμό δίνει λάμψη στα μαλλιά. Το λεμόνι βοηθά στην εξάλειψη των φακίδων.
Ο χυμός του λεμονιού χρησιμοποιείται σε πολλά φαγητά και τους δίνει πολύ καλή γεύση. Πρέπει να αποφεύγεται να συνδυάζεται με αμυλούχες τροφές γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.Από τα λεμόνια φτιάχνουμε λεμονάδα , γλυκό του κουταλιού και λικέρ.
Διαβάστε περισσότερες έξυπνες χρήσεις του λεμονιού στο econews.
Δείτε το video εδώ.
Η λεμονιά ευδοκιμεί σε τροπικά και εύκρατα κλίματα. Δεν αγαπά τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Χρειάζεται ηλιοφάνεια και θερμοκρασίες μεταξύ των 15 έως 30ο C.
Χρειάζεται αρκετό νερό, αλλά ανάμεσα στα ποτίσματα το έδαφος να στεγνώνει. Δένδρο το οποίο μπορεί να φτάσει πέντε μέτρα ίσως και περισσότερο.
Το κλάδεμα στα υγιή δένδρα γίνεται μετά την συλλογή των καρπών , περίπου στο τέλος του χειμώνα και ακολουθεί απολύμανση των τομών.Το κλάδεμα πρέπει να γίνεται σε πολλά στάδια , κλαδεύοντας κάθε φορά από λίγη επιφάνεια , να μην αφαιρούνται όλοι οι λαίμαργοι βλαστοί , διότι μερικοί από αυτούς θα γίνουν παραγωγικοί.
Το λεμόνι προσφέρει πλούσιο χυμό και αιθέριο άρωμα. Έχει βιταμίνη C και είναι το ιδανικό φάρμακο για τις χειμωνιάτικες λοιμώξεις .
Είναι το καλύτερο φάρμακο για τους καπνιστές . Ρυθμιστής του κυκλοφορικού συστήματος , για την καταπολέμηση της υψηλής πίεσης και κατά της χοληστερίνης και της αρτηριοσκλήρυνσης. Είναι το καλύτερο αντιπηκτικό αίματος που μειώνει τις θρομβώσεις.
Επειδή το λεμόνι περιέχει κιτρικό οξύ το χρησιμοποιούμε κατά της δυσπεψίας διότι εμποδίζει την έκχυση του υδροχλωρικού οξέος άμα το πιούμε όταν έχουμε καούρες στο στομάχι.
Εντριβές με λεμόνι στο τριχωτό της κεφαλής δυναμώνουν τα μαλλιά, ενώ στο ξέβγαλμα των μαλλιών με λίγο χυμό δίνει λάμψη στα μαλλιά. Το λεμόνι βοηθά στην εξάλειψη των φακίδων.
Ο χυμός του λεμονιού χρησιμοποιείται σε πολλά φαγητά και τους δίνει πολύ καλή γεύση. Πρέπει να αποφεύγεται να συνδυάζεται με αμυλούχες τροφές γιατί ο συνδυασμός στα ευαίσθητα στομάχια προκαλεί συνήθως δυσπεψία.Από τα λεμόνια φτιάχνουμε λεμονάδα , γλυκό του κουταλιού και λικέρ.
Διαβάστε περισσότερες έξυπνες χρήσεις του λεμονιού στο econews.
Δείτε το video εδώ.
Η πολυτέλεια της άπρακτης διανόησης και οι ανάγκες των καιρών Κώστας Σοφούλης, 04/04/2012
Βάλτε ένα διοικητή τράπεζας να εξηγήσει και να πείσει το διοικητικό συμβούλιο αγροτικού συνεταιρισμού που διαχειρίζεται ένα εξαιρετικά δυναμικό εξαγώγιμο προϊόν ότι η κακοδαιμονία του, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε πτώχευση, οφείλεται στο ότι ο συνεταιρισμός λειτουργεί χωρίς στοιχειώδες καν επιχειρησιακό πρόγραμμα. Θα διαπιστώσετε αμέσως την πραγματική έννοια (και σημασία) της απόστασης που χωρίζει τον εμπειρογνώμονα από την καθημερινή πρακτική. Δοκιμάστε μετά να επαναλάβετε το πείραμα με έναν καθηγητή πανεπιστημίου. Θα διαπιστώσετε τότε την απόσταση που χωρίζει τον διανοούμενο από το πρακτικό πεδίο όπου ο διανοούμενος δρέπει θεωρητικές δάφνες. Την διπλή αυτή εμπειρία την έζησα στο πετσί μου τα τελευταία πέντε χρόνια, ξεκινώντας για να λύσω μια απορία μου: Πως εξηγείται το ότι ένα προϊόν μπορεί να πουληθεί με 37 ευρώ το λίτρο στην ευρωπαϊκή αγορά (σύμφωνα με ισχυρές ενδείξεις από άτυπη έρευνα αγοράς) και παραταύτα να πουλιέται με 1,5 ευρώ με αποτέλεσμα ο συνεταιρισμός να βουλιάζει μέρα με την μέρα. Σε αυτή την πενταετή πειραματική προσπάθεια κατάλαβα σε βάθος τι σημαίνει να μιλάς σε εντελώς διαφορετικές γλώσσες και να επιμένεις να συνεννοηθείς. Ήταν κι αυτό ένα δίδαγμα στην αφελή μου προσπάθεια «να γυρίσω πίσω στη βάση για νοιώσω τον παλμό του λαού», όπως έλεγαν οι παλιοί κουκουέδες (όχι αθώα πάντοτε).
Την εικόνα αυτή μπορούμε να την γενικεύσουμε. Και αξίζει για να χτυπήσουν οι καμπάνες του κινδύνου μπας και τις ακούσουμε κι εμείς εδώ στα ψηλώματα που παίζουμε το παιχνίδι των διανοουμένων με αυταρέσκεια. Σκέφτομαι, μερικές φορές, με διάθεση αυτοσαρκασμού τι θα έλεγαν αυτά τα ανθρωπάκια του συνεταιρισμού αν τα προσκαλούσαμε να παρακολουθήσουν κάποια από τις περισπούδαστες συναντήσεις μας σε στρογγυλά τραπέζια, πάνελ και άλλες παραστάσεις υπέρ της περιπόθητης μεταρρύθμισης και ανάπτυξης.
Μελετώντας αυτό το χάσμα επικοινωνίας, ίσως καταλάβουμε και το γιατί ο τρέχον ελληνικός διάλογος για την αριστερά και τις προοπτικές της μοιάζει πλέον να στερεύει. Το αναμάσημα των ίδιων και των ίδιων κριτικών αναλύσεων σε επίπεδο περίπου μεταφυσικής αφαίρεσης, μάλλον εξάντλησε την κατανόηση της κατάστασης αμηχανίας που έχει περιέλθει η σκέψη των αριστερών διανοητών, μικρών και μεγάλων. Η ανακύκλωση των θεωρητικών στερεοτύπων, παλιότερων και νεώτερων, κουράζει πλέον αφού δεν οδηγεί σε σχέδια δράσης. Αυτοαναιρείται έτσι ο λόγος της αριστεράς, αφού παύει να είναι μέθοδος για την αλλαγή του κόσμου και γίνεται δικαιολογία για αυτονόμηση της διαμαρτυρίας ως πολιτικής δράσης. Όλο συζητάμε περί εξουσίας αλλά δεν λέμε ποτέ ξεκάθαρα τι ακριβώς την θέλουμε. Όμως, η ζωή δεν είναι ποτέ αμήχανη. Συνεχίζεται με όσα μέσα μπορεί να διαθέτει κάθε στιγμή και αφήνει τους άπρακτους φλύαρους πίσω της. Άλλοτε για καλό και άλλοτε- συχνότερα- για κακό. Μας το έχει έξυπνα επισημάνει ο παρεξηγημένος Μαρξ με την λιγόλογη αλλά μεστή νοήματος θέση του (Θέσεις για τον Feuerbach) ότι οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα εξηγούν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, αλλά το ζήτημα είναι πώς να τον αλλάξουμε. Η πολιτική φιλοσοφία της όποιας αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι φιλοσοφία της πράξης, αλλά φαίνεται ότι την θέση αυτή την ξεχνάει όταν βρεθεί μπροστά σε καταστάσεις που η απλή ανατροπή της κατάστασης δεν εγγυάται αυτονόητα και την λύση. Άλλο, όμως, να ανατρέψεις μια βάρκα στη φουρτούνα και άλλο να ξέρεις πως ακριβώς θα σώσεις τους επιβάτες της. Με τους δογματισμούς και τις υπεγενικεύσεις σε μια κρίσιμη τέτοια στιγμή αμηχανίας ο μαρξισμός χρειάστηκε να μεταλλαχθεί σε λενινισμό και ο λενινισμός σε σταλινισμό, μαοϊσμό ή πολποτισμό με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Έτσι, το μεν κομμάτι της αριστεράς, που διεκδικεί την πιο κοντινή συγγένεια με τον Μάρξ και τους επιγόνους του μένει μετέωρο με την προσδοκία της ριζικής ανατροπής χωρίς να τολμά να περιγράψει την επόμενη μέρα ( καραδοκεί γάρ η σοβιετική και κινέζικη κατάρρευση), η δε δημοκρατική σοσιαλιστική αριστερά περιμένει κάποιο τεχνικό πρόσκαιρο σφάλμα της νεοφιλελεύθερης συντήρησης για να στριμωχθεί στην εικόνα με κάποια συνήθως νεφελώδη διορθωτική πρόταση. Στο μεταξύ, ο κόσμος αλλάζει και αλλάζει ερήμην της αριστεράς. Η αγορά αγροτικών προϊόντων βρίσκει το δρόμο της προς τις πατάτες των δημάρχων και η αγορά εργατικής δύναμης καταρρέει με τους μύθους του χαμηλού μεροκάματου ως πανάκειας για την κρίση. Η κοινωνία αυτοσχεδιάζει χωρίς καθοδήγηση, χωρίς να μπορεί να απολαύσει τα πλεονεκτήματα της κοινωνίας της γνώσης που έχει αναδείξει τους διανοούμενος σε προπετείς καλοπερασάκηδες. Αλήθεια, τι προδοσία της κοινωνικής μας ευθύνη είναι κι αυτή!
Δεν είναι, όμως, μόνο η Μαρξική πλατφόρμα που προειδοποιεί για την περιθωριοποίηση της αριστεράς όταν πάψει να είναι φορέας πρακτικής πολιτικής. Μας το λέει έμμεσα και η παραγνωρισμένη στις μέρες μας (ως μη όφειλε) Hannah Arendt από την φιλελεύθερη υψηλή σκοπιά της. Μας επισημαίνει ότι η Δυτική πολιτική φιλοσοφία κατά κανόνα παραμένει εστιασμένη στην ζωή του στοχασμού (vita cotemplativa) και έτσι αγνοεί την ενεργή ζωή (vita activa). Γιαυτό το λόγο η ανθρωπότητα έχει χάσει πάμπολες ευκαιρίες να αξιοποιήσει το μεγαλείο της φιλοσοφικής σκέψεις που θα μπορούσε να της λύσει πολλά από τα καθημερινά προβλήματά της. Φτάνει μάλιστα να υποστηρίξει, ότι με την υπερβολή μας αυτή χάνουμε το θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασής μας που βρίσκεται στην δυνατότητα που άνθρωπος έχει να αναλύει τις ιδέες, να παλεύει με αυτές κριτικά και το τέλος να επιδίδεται στην πράξη σοφότερος.
Έτσι, όμως, μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για τραγικά λαθεμένες πορείες και ισχυροποιούνται δομές που παρασιτούν στο κενό που αφήνει η αριστερή σκέψη. Καιρός, νομίζω, να περιορίσουμε την αυταρέσκειά μας και να κατεβούμε μαζικά στο χωράφι της καθημερινότητας. Να το πούμε «επιστροφή στα grassroots politics”; Λίγο με ενδιαφέρει πως θα το πούμε, αλλά πολύ με πονάει που δεν το κάνουμε και περισσότερο που δεν το μελετούμε καν ως ενδεχόμενο.
Πιστέψτε με. Μόνο όταν κάποτε προσγειωθείς στις ρίζες της κοινωνικής καθημερινότητας μπορείς να καταλάβεις την αυταπάτη που έζησες όταν για χρόνια θήτεψες στις κορυφές της προοδευτικής διανόησης. Θα ιδείς τότε ευκρινώς ότι η αριστερά σήμερα φαίνεται να πάσχει από ένα επικίνδυνο σύνδρομο που θα το ονομάσω «σύνδρομο της κομμένης κεφαλής». Μιλάει όπως στα παλιά τσίρκα μιλούσαν οι «κομμένες κεφαλές» λέγοντας τα ίδια και τα ίδια με μονότονο τρόπο που όμως εντυπωσίαζε (επειδή έβγαινε από μια κομμένη κεφαλή). Με εξαίρεση βέβαια την νεοσταλινική κομμουνιστική αριστερά που πάσχει από ένα δικό της αποκλειστικό σύνδρομο που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «σύνδρομο του καμένου εγκεφάλου». Αυτή φαίνεται ότι έχει παραδώσει το μυαλό της στους ανατόμους και πορεύεται με κεκαυμένη την κεφαλήν μέχρις ότου βρεθεί ένας χριστιανός να της επιστρέψει τον αφαιρεθέντα εγκέφαλο. Αυτή, όμως, δεν με πολυενδιαφέρει παρά μόνο ως ενδεχόμενο ολοκληρωτισμού που προφανώς θα με βρει στα κάγκελα αν ποτέ εμφανιστεί ως ρεαλιστικός κίνδυνος. Με κόφτει, όμως, η δημοκρατική αριστερά και η αρρώστια της γιατί όσο πορεύεται με κομμένη την κεφαλή από το σώμα της, που είναι κύριο σώμα της κοινωνίας, δεν έχω καμιά παρηγοριά για το μέλλον αυτού του ζοφερού παρόντος.
Για να αποφύγω κι εγώ το σύνδρομο της κομμένης κεφαλής, θα προσπαθήσω τώρα να γίνω πιο συγκεκριμένος. Θέτοντας μόνο ερωτήματα, επί του παρόντος, που φωτίζουν καλλίτερα την κατάσταση.
Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο και κυριότερο: Γιατί οι διανοούμενοι της αριστεράς (με ελάχιστες εξαιρέσεις) ενεργοποιούνται μόνο είτε στις παραμονές εκλογών είτε σε αγώνες που σχετίζονται με την νομή της εξουσίας και τα συστήματά της στον χώρο όπου επαγγελματικά ψωμίζονται; Δέστε ως κατ’ εξοχήν χαρακτηριστικό το συμβαίνει στα πανεπιστήμια. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει στα ύψη γύρω από τον τρόπο διοίκησης των πανεπιστημίων, αλλά ούτε λέξη για την περιπέτεια στην οποία έχουν μπει τα πανεπιστήμια διεθνώς καθώς μεταλλάσσονται σε αυτό το εξαιρετικά αντικοινωνικό σύστημα που έχει ονομαστεί multiversity. Αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να αναφερθούν στα ζητήματα ποιότητας σπουδών, κοινωνικής αξίας της έρευνας, παιδαγωγικού υποδείγματος των πανεπιστημίων μας, κρυφού ακαδημαϊκού προγράμματος (hidden curricullum) και ακαδημαϊκής κουλτούρας του ακαδημαϊκού προσωπικού. Η μονομανία τους με τα ζητήματα θέσμισης της εξουσίας έχει αφήσει έξω από το πεδίο όρασής μας αυτά τα σημαντικά ζητήματα που, φευ, βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της διεθνούς έρευνας και αναζήτησης. Δηλαδή πάλι είμαστε μερικές δεκάδες χρόνια πίσω από την αιχμή των εξελίξεων του χώρους μας. Επομένως, για όσους πιστεύουν στην ουσία της δυναμικής της μεταρρύθμισης (που άλλωστε είναι διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ) υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Ίσως να μη υπήρχε καν θέμα θέσμισης της εξουσίας (διοικητικού συστήματος) αν η ακαδημαϊκή κοινότητά είχε συζητήσει και αντιμετωπίσει εξ ιδίων τα μεγάλα αυτά θέματα. Έστω να τα συζητήσει, ρε αδελφέ. Τι σημαίνουν άραγε όλ’ αυτά;
Το δεύτερο ερώτημα έρχεται αυτομάτως ως συνέχεια του πρώτου: Τι κάνει η αριστερά στον τομέα των κινημάτων; Υποπτεύομαι ότι απλώς τρέχει όπου μαζεύεται κόσμος και προσπαθεί να του φορέσει το καπέλο της δικής της φράξιας. Εξηγούμαι: Τι κάνει στον τομέα των καταναλωτικών συνεταιρισμών, των προμηθευτικών και των παραγωγικών συνεταιρισμών; Τι κάνει για την προβολή εναλλακτικών παιδαγωγικών πρακτικών εκεί όπου έχει μάλιστα την πολιτική ηγεμονία; Τι κάνει στους άλλους τομείς της κοινωνικής οικονομίας; Τι κάνει ακόμη στον τομέα του περιβάλλοντος εκτός από του να οργανώνει μαζώξεις και να φανατίζει «τις τοπικές κοινωνίες» σε ένα καθολικό αρνητισμό; Τι κάνει για την δικτύωση της πεπαλαιωμένης ελληνικής κοινωνίας με δομές της εκσυγχρονισμένης Δύσης; Τι κάνει για την διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς στις αξίες των δικαιωμάτων του ανθρώπου, του πολίτη και στις υποχρεώσεις του έναντι του κράτους δικαίου; Δηλαδή τι κάνει στο πεδίο της δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης εκτός από να προβάλλει την οχλοκρατία ως δείγμα τάχα άμεσης δημοκρατίας; Τι κάνει στον τομέα της οργάνωσης της εργασίας εκτός από το να ζητάει από το κράτος να λύσει προβλήματα και να χρηματοδοτήσει τους συνδικαλιστές (κρατικοδίαιτους ούτως ή άλλως);
Να και το τρίτο: Γιατί κατάντησε τα κόμματά της απλώς αδίστακτους εκλογικούς μηχανισμούς αντί να λειτουργούν ως κομμάτι του δημόσιου χώρου δημοκρατικής διαβούλευσης σε καθημερινή βάση;
Το τέταρτο και τελευταίο: Πως κατάντησε έτσι, ώστε να μη τολμάει να κατεβάσει στη κοινωνία μια αναλυτική πλατφόρμα δράσης απαντώντας με τρόπο συγκεκριμένο στα προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά αιδημόνως περιορίζεται σε σοσιαλθολούρες γενικών «θα» και «όχι»;
Έχω γράψει εξομολογητικά σε ένα βιβλίο μου, ότι στην αρχή της εφηβείας μου έχρισα τον εαυτό μου κομμουνιστή για ένα και κύριο λόγο: Στο νησί της μάνας μου όλους τους «καλούς ανθρώπους» τους έλεγαν κομμουνιστές. Και για μένα «καλός άνθρωπος» δεν ήταν κάτι το αφηρημένο: ‘Ηταν ο άνθρωπος που διάβαζε βιβλία, ήξερε ποιήματα, πρόστρεχε σε όσους είχαν πρόβλημα, έτρεχε να βοηθήσει με την αγγαρεία του να ανοίξει ο δρόμος για το χωριό τους, να χτιστεί η κοινόχρηστη βρύση, να κτιστεί το σχολείο. Ήταν ο ίδιος που έτρεχε να μεσολαβήσει σε ένα ζευγάρι που κινδύνευε με χωρισμό για να τους συνετίσει και που στο πανηγύρι έμπαινε στη μέση στους καυγάδες για αποτρέψει ένα μαχαίρωμα. Ήταν ένας …. πρακτικός κομμουνιστής. Αυτή η εντύπωση με οδήγησε στη βιβλιοθήκη του καλού μου σχολείου για τα περαιτέρω. Όχι το ανάποδο. Ποιος θα μπορούσε να πει το ίδιο για τους σημερινούς σοσιαλιστές και πολύ περισσότερο για τους διανοούμενος της αριστεράς που –έτσι μου φαίνεται- ξύνονται για πολεμικές και εξαφανίζονται όταν χρειαστεί να βάλουν χέρι με προσωπικό κόστος;
Για να κοντύνουμε τον λόγο. Οι διανοούμενοι ήταν ανέκαθεν και θα είναι το «άλας της γης» γενικά, και οι αριστεροί διανοούμενοι ασφαλώς οφείλουν να είναι το άλας της αλλαγής. Αν, ως φαίνεται, το άλας αυτό μωραίνεται πως θα πάνε μπροστά τα πράγματα;
Ο Κωνσταντίνος Μ. Σοφούλης είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Την εικόνα αυτή μπορούμε να την γενικεύσουμε. Και αξίζει για να χτυπήσουν οι καμπάνες του κινδύνου μπας και τις ακούσουμε κι εμείς εδώ στα ψηλώματα που παίζουμε το παιχνίδι των διανοουμένων με αυταρέσκεια. Σκέφτομαι, μερικές φορές, με διάθεση αυτοσαρκασμού τι θα έλεγαν αυτά τα ανθρωπάκια του συνεταιρισμού αν τα προσκαλούσαμε να παρακολουθήσουν κάποια από τις περισπούδαστες συναντήσεις μας σε στρογγυλά τραπέζια, πάνελ και άλλες παραστάσεις υπέρ της περιπόθητης μεταρρύθμισης και ανάπτυξης.
Μελετώντας αυτό το χάσμα επικοινωνίας, ίσως καταλάβουμε και το γιατί ο τρέχον ελληνικός διάλογος για την αριστερά και τις προοπτικές της μοιάζει πλέον να στερεύει. Το αναμάσημα των ίδιων και των ίδιων κριτικών αναλύσεων σε επίπεδο περίπου μεταφυσικής αφαίρεσης, μάλλον εξάντλησε την κατανόηση της κατάστασης αμηχανίας που έχει περιέλθει η σκέψη των αριστερών διανοητών, μικρών και μεγάλων. Η ανακύκλωση των θεωρητικών στερεοτύπων, παλιότερων και νεώτερων, κουράζει πλέον αφού δεν οδηγεί σε σχέδια δράσης. Αυτοαναιρείται έτσι ο λόγος της αριστεράς, αφού παύει να είναι μέθοδος για την αλλαγή του κόσμου και γίνεται δικαιολογία για αυτονόμηση της διαμαρτυρίας ως πολιτικής δράσης. Όλο συζητάμε περί εξουσίας αλλά δεν λέμε ποτέ ξεκάθαρα τι ακριβώς την θέλουμε. Όμως, η ζωή δεν είναι ποτέ αμήχανη. Συνεχίζεται με όσα μέσα μπορεί να διαθέτει κάθε στιγμή και αφήνει τους άπρακτους φλύαρους πίσω της. Άλλοτε για καλό και άλλοτε- συχνότερα- για κακό. Μας το έχει έξυπνα επισημάνει ο παρεξηγημένος Μαρξ με την λιγόλογη αλλά μεστή νοήματος θέση του (Θέσεις για τον Feuerbach) ότι οι φιλόσοφοι μέχρι τώρα εξηγούν με διάφορους τρόπους τον κόσμο, αλλά το ζήτημα είναι πώς να τον αλλάξουμε. Η πολιτική φιλοσοφία της όποιας αριστεράς δεν μπορεί παρά να είναι φιλοσοφία της πράξης, αλλά φαίνεται ότι την θέση αυτή την ξεχνάει όταν βρεθεί μπροστά σε καταστάσεις που η απλή ανατροπή της κατάστασης δεν εγγυάται αυτονόητα και την λύση. Άλλο, όμως, να ανατρέψεις μια βάρκα στη φουρτούνα και άλλο να ξέρεις πως ακριβώς θα σώσεις τους επιβάτες της. Με τους δογματισμούς και τις υπεγενικεύσεις σε μια κρίσιμη τέτοια στιγμή αμηχανίας ο μαρξισμός χρειάστηκε να μεταλλαχθεί σε λενινισμό και ο λενινισμός σε σταλινισμό, μαοϊσμό ή πολποτισμό με τα γνωστά τραγικά αποτελέσματα. Έτσι, το μεν κομμάτι της αριστεράς, που διεκδικεί την πιο κοντινή συγγένεια με τον Μάρξ και τους επιγόνους του μένει μετέωρο με την προσδοκία της ριζικής ανατροπής χωρίς να τολμά να περιγράψει την επόμενη μέρα ( καραδοκεί γάρ η σοβιετική και κινέζικη κατάρρευση), η δε δημοκρατική σοσιαλιστική αριστερά περιμένει κάποιο τεχνικό πρόσκαιρο σφάλμα της νεοφιλελεύθερης συντήρησης για να στριμωχθεί στην εικόνα με κάποια συνήθως νεφελώδη διορθωτική πρόταση. Στο μεταξύ, ο κόσμος αλλάζει και αλλάζει ερήμην της αριστεράς. Η αγορά αγροτικών προϊόντων βρίσκει το δρόμο της προς τις πατάτες των δημάρχων και η αγορά εργατικής δύναμης καταρρέει με τους μύθους του χαμηλού μεροκάματου ως πανάκειας για την κρίση. Η κοινωνία αυτοσχεδιάζει χωρίς καθοδήγηση, χωρίς να μπορεί να απολαύσει τα πλεονεκτήματα της κοινωνίας της γνώσης που έχει αναδείξει τους διανοούμενος σε προπετείς καλοπερασάκηδες. Αλήθεια, τι προδοσία της κοινωνικής μας ευθύνη είναι κι αυτή!
Δεν είναι, όμως, μόνο η Μαρξική πλατφόρμα που προειδοποιεί για την περιθωριοποίηση της αριστεράς όταν πάψει να είναι φορέας πρακτικής πολιτικής. Μας το λέει έμμεσα και η παραγνωρισμένη στις μέρες μας (ως μη όφειλε) Hannah Arendt από την φιλελεύθερη υψηλή σκοπιά της. Μας επισημαίνει ότι η Δυτική πολιτική φιλοσοφία κατά κανόνα παραμένει εστιασμένη στην ζωή του στοχασμού (vita cotemplativa) και έτσι αγνοεί την ενεργή ζωή (vita activa). Γιαυτό το λόγο η ανθρωπότητα έχει χάσει πάμπολες ευκαιρίες να αξιοποιήσει το μεγαλείο της φιλοσοφικής σκέψεις που θα μπορούσε να της λύσει πολλά από τα καθημερινά προβλήματά της. Φτάνει μάλιστα να υποστηρίξει, ότι με την υπερβολή μας αυτή χάνουμε το θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης υπόστασής μας που βρίσκεται στην δυνατότητα που άνθρωπος έχει να αναλύει τις ιδέες, να παλεύει με αυτές κριτικά και το τέλος να επιδίδεται στην πράξη σοφότερος.
Έτσι, όμως, μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για τραγικά λαθεμένες πορείες και ισχυροποιούνται δομές που παρασιτούν στο κενό που αφήνει η αριστερή σκέψη. Καιρός, νομίζω, να περιορίσουμε την αυταρέσκειά μας και να κατεβούμε μαζικά στο χωράφι της καθημερινότητας. Να το πούμε «επιστροφή στα grassroots politics”; Λίγο με ενδιαφέρει πως θα το πούμε, αλλά πολύ με πονάει που δεν το κάνουμε και περισσότερο που δεν το μελετούμε καν ως ενδεχόμενο.
Πιστέψτε με. Μόνο όταν κάποτε προσγειωθείς στις ρίζες της κοινωνικής καθημερινότητας μπορείς να καταλάβεις την αυταπάτη που έζησες όταν για χρόνια θήτεψες στις κορυφές της προοδευτικής διανόησης. Θα ιδείς τότε ευκρινώς ότι η αριστερά σήμερα φαίνεται να πάσχει από ένα επικίνδυνο σύνδρομο που θα το ονομάσω «σύνδρομο της κομμένης κεφαλής». Μιλάει όπως στα παλιά τσίρκα μιλούσαν οι «κομμένες κεφαλές» λέγοντας τα ίδια και τα ίδια με μονότονο τρόπο που όμως εντυπωσίαζε (επειδή έβγαινε από μια κομμένη κεφαλή). Με εξαίρεση βέβαια την νεοσταλινική κομμουνιστική αριστερά που πάσχει από ένα δικό της αποκλειστικό σύνδρομο που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «σύνδρομο του καμένου εγκεφάλου». Αυτή φαίνεται ότι έχει παραδώσει το μυαλό της στους ανατόμους και πορεύεται με κεκαυμένη την κεφαλήν μέχρις ότου βρεθεί ένας χριστιανός να της επιστρέψει τον αφαιρεθέντα εγκέφαλο. Αυτή, όμως, δεν με πολυενδιαφέρει παρά μόνο ως ενδεχόμενο ολοκληρωτισμού που προφανώς θα με βρει στα κάγκελα αν ποτέ εμφανιστεί ως ρεαλιστικός κίνδυνος. Με κόφτει, όμως, η δημοκρατική αριστερά και η αρρώστια της γιατί όσο πορεύεται με κομμένη την κεφαλή από το σώμα της, που είναι κύριο σώμα της κοινωνίας, δεν έχω καμιά παρηγοριά για το μέλλον αυτού του ζοφερού παρόντος.
Για να αποφύγω κι εγώ το σύνδρομο της κομμένης κεφαλής, θα προσπαθήσω τώρα να γίνω πιο συγκεκριμένος. Θέτοντας μόνο ερωτήματα, επί του παρόντος, που φωτίζουν καλλίτερα την κατάσταση.
Ας ξεκινήσουμε από το πρώτο και κυριότερο: Γιατί οι διανοούμενοι της αριστεράς (με ελάχιστες εξαιρέσεις) ενεργοποιούνται μόνο είτε στις παραμονές εκλογών είτε σε αγώνες που σχετίζονται με την νομή της εξουσίας και τα συστήματά της στον χώρο όπου επαγγελματικά ψωμίζονται; Δέστε ως κατ’ εξοχήν χαρακτηριστικό το συμβαίνει στα πανεπιστήμια. Η αδρεναλίνη ανεβαίνει στα ύψη γύρω από τον τρόπο διοίκησης των πανεπιστημίων, αλλά ούτε λέξη για την περιπέτεια στην οποία έχουν μπει τα πανεπιστήμια διεθνώς καθώς μεταλλάσσονται σε αυτό το εξαιρετικά αντικοινωνικό σύστημα που έχει ονομαστεί multiversity. Αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι να αναφερθούν στα ζητήματα ποιότητας σπουδών, κοινωνικής αξίας της έρευνας, παιδαγωγικού υποδείγματος των πανεπιστημίων μας, κρυφού ακαδημαϊκού προγράμματος (hidden curricullum) και ακαδημαϊκής κουλτούρας του ακαδημαϊκού προσωπικού. Η μονομανία τους με τα ζητήματα θέσμισης της εξουσίας έχει αφήσει έξω από το πεδίο όρασής μας αυτά τα σημαντικά ζητήματα που, φευ, βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της διεθνούς έρευνας και αναζήτησης. Δηλαδή πάλι είμαστε μερικές δεκάδες χρόνια πίσω από την αιχμή των εξελίξεων του χώρους μας. Επομένως, για όσους πιστεύουν στην ουσία της δυναμικής της μεταρρύθμισης (που άλλωστε είναι διαδικασία που δεν τελειώνει ποτέ) υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Ίσως να μη υπήρχε καν θέμα θέσμισης της εξουσίας (διοικητικού συστήματος) αν η ακαδημαϊκή κοινότητά είχε συζητήσει και αντιμετωπίσει εξ ιδίων τα μεγάλα αυτά θέματα. Έστω να τα συζητήσει, ρε αδελφέ. Τι σημαίνουν άραγε όλ’ αυτά;
Το δεύτερο ερώτημα έρχεται αυτομάτως ως συνέχεια του πρώτου: Τι κάνει η αριστερά στον τομέα των κινημάτων; Υποπτεύομαι ότι απλώς τρέχει όπου μαζεύεται κόσμος και προσπαθεί να του φορέσει το καπέλο της δικής της φράξιας. Εξηγούμαι: Τι κάνει στον τομέα των καταναλωτικών συνεταιρισμών, των προμηθευτικών και των παραγωγικών συνεταιρισμών; Τι κάνει για την προβολή εναλλακτικών παιδαγωγικών πρακτικών εκεί όπου έχει μάλιστα την πολιτική ηγεμονία; Τι κάνει στους άλλους τομείς της κοινωνικής οικονομίας; Τι κάνει ακόμη στον τομέα του περιβάλλοντος εκτός από του να οργανώνει μαζώξεις και να φανατίζει «τις τοπικές κοινωνίες» σε ένα καθολικό αρνητισμό; Τι κάνει για την δικτύωση της πεπαλαιωμένης ελληνικής κοινωνίας με δομές της εκσυγχρονισμένης Δύσης; Τι κάνει για την διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς στις αξίες των δικαιωμάτων του ανθρώπου, του πολίτη και στις υποχρεώσεις του έναντι του κράτους δικαίου; Δηλαδή τι κάνει στο πεδίο της δημοκρατικής διαπαιδαγώγησης εκτός από να προβάλλει την οχλοκρατία ως δείγμα τάχα άμεσης δημοκρατίας; Τι κάνει στον τομέα της οργάνωσης της εργασίας εκτός από το να ζητάει από το κράτος να λύσει προβλήματα και να χρηματοδοτήσει τους συνδικαλιστές (κρατικοδίαιτους ούτως ή άλλως);
Να και το τρίτο: Γιατί κατάντησε τα κόμματά της απλώς αδίστακτους εκλογικούς μηχανισμούς αντί να λειτουργούν ως κομμάτι του δημόσιου χώρου δημοκρατικής διαβούλευσης σε καθημερινή βάση;
Το τέταρτο και τελευταίο: Πως κατάντησε έτσι, ώστε να μη τολμάει να κατεβάσει στη κοινωνία μια αναλυτική πλατφόρμα δράσης απαντώντας με τρόπο συγκεκριμένο στα προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά αιδημόνως περιορίζεται σε σοσιαλθολούρες γενικών «θα» και «όχι»;
Έχω γράψει εξομολογητικά σε ένα βιβλίο μου, ότι στην αρχή της εφηβείας μου έχρισα τον εαυτό μου κομμουνιστή για ένα και κύριο λόγο: Στο νησί της μάνας μου όλους τους «καλούς ανθρώπους» τους έλεγαν κομμουνιστές. Και για μένα «καλός άνθρωπος» δεν ήταν κάτι το αφηρημένο: ‘Ηταν ο άνθρωπος που διάβαζε βιβλία, ήξερε ποιήματα, πρόστρεχε σε όσους είχαν πρόβλημα, έτρεχε να βοηθήσει με την αγγαρεία του να ανοίξει ο δρόμος για το χωριό τους, να χτιστεί η κοινόχρηστη βρύση, να κτιστεί το σχολείο. Ήταν ο ίδιος που έτρεχε να μεσολαβήσει σε ένα ζευγάρι που κινδύνευε με χωρισμό για να τους συνετίσει και που στο πανηγύρι έμπαινε στη μέση στους καυγάδες για αποτρέψει ένα μαχαίρωμα. Ήταν ένας …. πρακτικός κομμουνιστής. Αυτή η εντύπωση με οδήγησε στη βιβλιοθήκη του καλού μου σχολείου για τα περαιτέρω. Όχι το ανάποδο. Ποιος θα μπορούσε να πει το ίδιο για τους σημερινούς σοσιαλιστές και πολύ περισσότερο για τους διανοούμενος της αριστεράς που –έτσι μου φαίνεται- ξύνονται για πολεμικές και εξαφανίζονται όταν χρειαστεί να βάλουν χέρι με προσωπικό κόστος;
Για να κοντύνουμε τον λόγο. Οι διανοούμενοι ήταν ανέκαθεν και θα είναι το «άλας της γης» γενικά, και οι αριστεροί διανοούμενοι ασφαλώς οφείλουν να είναι το άλας της αλλαγής. Αν, ως φαίνεται, το άλας αυτό μωραίνεται πως θα πάνε μπροστά τα πράγματα;
Ο Κωνσταντίνος Μ. Σοφούλης είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Ο Αλ. Παπαδιαμάντης μιλάει για την χρεοκοπία του ελληνικού κράτους Από την εφημερίδα Ακρόπολη το 1896
Τις ημύνθη περί πάτρης;
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
Και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια.
Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.
Αυτοί οι πολιτικοί, αυτοί οι βουλευταί, εκατάστρεψαν το έθνος, ανάθεμά τους.
Κάψιμο θέλουν όλοι τους! Τότε σ’ εξεθέωναν οι προεστοί κ’ οι «γυφτοχαρατζήδες», τώρα σε «αθεώνουν» οι βουλευταί κ’ οι δήμαρχοι.
Αυτοί που είχαν το λύειν και το δεσμείν εις τα δύο κόμματα, τους έταζαν «φούρνους με καρβέλια», δώσαντες αυτοίς ουχί πλείονας των είκοσι δραχμών μετρητά, απέναντι, καθώς τους είπαν, και παρακινήσαντες αυτούς να εξοδεύσουν κι απ’ τη σακκούλα τους όσα θέλουν άφοβα, διότι θα πληρωθούν μέχρι λεπτού, σύμφωνα με τον λογαριασμόν, ον ήθελαν παρουσιάσουν.
Το τέρας το καλούμενον επιφανής τρέφει την φυγοπονίαν, την θεσιθηρίαν, τον τραμπουκισμόν, τον κουτσαβακισμόν, την εις τους νόμους απείθειαν. Πλάττει αυλήν εξ αχρήστων ανθρώπων, στοιχείων φθοροποιών τα οποία τον περιστοιχίζουσι, παρασίτων τα οποία αποζώσιν εξ αυτού…
Μεταξύ δύο αντιπάλων μετερχομένων την αυτήν διαφθοράν, θα επιτύχει εκείνος όστις ευπρεπέστερον φορεί το προσωπείον κ’ επιδεξιώτερον τον κόθορνον.
Άμυνα περί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και πιθηκισμού, του διαφθείροντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεοκοπίας.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Δεύτερο μέρος τού Αφιερώματος
τής ''Ελεύθερης Έρευνας'':
Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Έγραψε στις 16.01.2012 ο/η: Μαυρομμάτης Βασίλειος
234869 προβολές
Επιστροφή
«Οι γιατροί, όπως και οι ασθενείς, είναι όμηροι δύο ισχυρών βιομηχανιών. Από τη μια μεριά υπάρχει η φαρμακοβιομηχανία, που προσφέρει εύκολες φαρμακευτικές λύσεις αντί να ενθαρρύνει τους ασθενείς να αλλάξουν συνήθειες. Και από την άλλη, η βιομηχανία των τροφίμων προστατεύει ζηλότυπα τα συμφέροντά της εμποδίζοντας τη διάδοση ρητών συστάσεων γύρω από τις συνδέσεις ανάμεσα στις τροφές και την αρρώστια. Το κοινό στοιχείο και των δύο είναι μια βαθιά επιθυμία να μην αλλάξει τίποτα».
Αποσπάσματα από το παγκόσμιο μπεστ σέλερ τού Νταβίντ Σερβάν Σρεμπέρ: «Anticancer - Ένας νέος τρόπος ζωής».
Είδαμε (βλ. Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου), ότι το φαινόμενο ή αποτέλεσμα nocebo αποτελεί ένα βασικό αίτιο επιδείνωσης τής πορείας τού καρκίνου ή ακόμα μπορεί να προκαλέσει νέο καρκίνο. Ποια είναι όμως, τα αρχικά αίτια τής δημιουργίας τού καρκίνου; Οι περισσότεροι θεραπευτικοί κύκλοι έχουν από κοινού αποφανθεί, ότι ο καρκίνος αποτελεί πολυπαραγοντική νόσο, δηλαδή τα αίτιά του είναι πολλά και διαφορετικά. Αναφέρουμε τα κυριότερα από αυτά:
- Ψυχολογικές επιβαρύνσεις-stress. Ο σύγχρονος παραφυσικός άνθρωπος, ζει κάτω από την επίδραση έντονου στρες. Άγχος, αγωνία, ανασφάλειες, φανατισμός και άλλα άρρωστα εξωτερικά ερεθίσματα, εμπλέκονται με τα προσωπικά μας πάθη (λύπη, θυμό, αλαζονεία, φθόνο, οργή, μίσος, ζήλεια, φιλαυτία κ.ά.) και δημιουργούν ψυχολογικές επιβαρύνσεις, που επιδεινώνουν σοβαρά την υγεία μας. Ξαφνικές και έντονες ψυχικές ρήξεις, όπως θάνατοι φιλικών ή αγαπημένων προσώπων, απογοητεύσεις, θλίψεις, φοβίες, επαγγελματικές αποτυχίες και άλλα τέτοια πάθη, αποτελούν τον βασικό μηχανισμό πυροδότησης τού καρκίνου.
Τοξίνωση. Η τοξίνωση είναι η συσσώρευση τοξικών υποπροϊόντων, που δημιουργούνται από τις λειτουργίες τού μεταβολισμού, σε ποσότητες μεγαλύτερες από εκείνες, που μπορεί να απομακρύνει το σώμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση τού οξειδωτικού στρες και τής παραγωγής μυκήτων (candida) και των καταστροφικών ελευθέρων ριζών. Αν οι ψυχολογικές επιβαρύνσεις αποτελούν τον πυροδοτικό μηχανισμό τού καρκίνου, η τοξίνωση αποτελεί το υπόβαθρο.
Τι προκαλεί την τοξίνωση τού οργανισμού:
- Το κάπνισμα αποτελεί μία βαριά τοξική συνήθεια, που βλάπτει τούς καπνιστές αλλά και τούς γύρω τους. Γύρω στις δύο χιλιάδες χημικές ουσίες εισέρχονται με την εισπνοή τού καπνού στα σώματα των καπνιστών και μαζί κάποια ραδιενεργά στοιχεία!
Το κάπνισμα αποτελεί το υπόβαθρο για διάφορους καρκίνους και κυρίως αυτού των πνευμόνων. Όμως, ο πυροδοτικός μηχανισμός τού καρκίνου των πνευμόνων και των λεμφαδένων, είναι μία έντονη ψυχολογική ρήξη και συγκεκριμένα ο φόβος τού θανάτου.
- Το αλκοόλ και ο εθισμός του σε αυτό. Το αλκοόλ αποτελεί ένα θανάσιμο ναρκωτικό, που καταστρέφει την ανθρωπότητα εδώ και χιλιετίες.
- Η ιατροφαρμακευτική μόλυνση (εμβόλια, αντιβιοτικά, αναλγητικά και κάθε είδους χημικά συνθετικά φάρμακα), αποτελεί ένα καίριο χτύπημα στην υγεία των ανθρώπων τού αιώνα μας. Τα χημικά συνθετικά φάρμακα είναι ξένες και άγνωστες ουσίες για το σώμα, το οποίο είναι υποχρεωμένο να εργαστεί πολύ σκληρά για να τις απομακρύνει.
Ο ευκολόπιστος μεταπολεμικός κόσμος ξεγελάστηκε από την τεχνοκρατική Ιατρική και οδηγήθηκε στο φαρμακευτικό εθισμό. Ατελείωτα εκατομμύρια συνταγογραφημένα και μη χημικά συνθετικά φάρμακα ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους και την υποβάθμιση τής υγείας των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Ως παράδειγμα ας εξετάσουμε τα πλέον «ακίνδυνα» αναλγητικά φάρμακα, που καταναλώνει ο καθένας από εμάς σαν καραμέλες...
Η ασπιρίνη το τόσο γνωστό και «αθώο» αυτό αναλγητικό, περιέχει τη χημική ουσία σαλικιλικό οξύ. Η ουσία αυτή δημιουργεί πολλές παρενέργειες, όπως αιμορραγίες στο στομάχι, αιμορραγικά εγκεφαλικά επεισόδια (κυρίως στις ομάδες αίματος Ο και Β), έλκος στομάχου, άσθμα, πολύποδες, σύνδρομο Reye στα παιδιά και ελαττώνει την ποσότητα βιταμινών και αρκετών μετάλλων στον οργανισμό.
Η παρακεταμόλη (πουλάει ετησίως 4 δισεκατομμύρια χάπια!) είναι άλλη μία χημική ουσία «ακίνδυνη» όπως διαφημίζεται, βρίσκεται σε πολλά αναλγητικά χάπια (όπως το Depon) κι έχει πολλές παρενέργειες όπως: Καταστρέφει αποδεδειγμένα το ήπαρ, συνδέεται με καρκίνους και λευχαιμίες, με νέκρωση των νεφρικών θηλών και καταστροφή των νεφρών. Πρόσφατο είναι το θέμα απαγόρευσης τού αναλγητικού χαπιού Mesulid που απαγορεύτηκε σε Η.Π.Α. και στον Καναδά, ενώ στην Ευρώπη συνταγογραφείται σπάνια. Το Mesulid αποδείχτηκε, ότι καταστρέφει το ήπαρ και τα νεφρά. Ο κατάλογος των παρενεργειών των χημικών χαπιών και σκευασμάτων είναι πραγματικά ατελείωτος…
Υπολογίσθηκε, ότι μόνο το 1994, στις Η.Π.Α., 106.000 άρρωστοι πέθαναν στο νοσοκομείο από τα φάρμακα τής συμβατικής Ιατρικής. Αυτά, σύμφωνα με το περιοδικό τού Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου («Incidence of adverse drug reactions in hospitalised patients», vol. 279). Επίσης, 39 μακροχρόνιες έρευνες αναφέρονται για τις παρενέργειες των φαρμάκων στα νοσοκομεία στις Η.Π.Α. κι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι οι παρενέργειες των χημικών φαρμάκων επηρεάζουν 2,2 εκ. αρρώστους το χρόνο και προκαλούν πολύ σοβαρές παρενέργειες.
- Οι ναρκωτικές ουσίες (κάνναβη, κοκαΐνη, ηρωίνη, LSD, κρακ κ.ά.), που διακινούνται και κυκλοφορούν σχεδόν ελεύθερα ανάμεσά μας.
- Καλλυντικά. Βαριά μορφής τοξίνωσης επιφέρουν τα δήθεν «αθώα» χημικά καλλυντικά, που περνούν κατευθείαν από το δέρμα στο αίμα και χρησιμοποιούνται κατά κόρον κυρίως από γυναίκες, όπως κρέμες (προσώπου, χεριών, σώματος, αντηλιακές κ.ά.), σαμπουάν, αρώματα, αποσμητικά κ.ά. Ουσιαστικά, οι σύγχρονοι «πολιτισμένοι» άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε τοξικοχημικές αποθήκες.
- Ανθυγιεινή διατροφή. Είναι γνωστό, ότι η ανθυγιεινή και η λανθασμένη διατροφή τοξινώνει βαριά τον οργανισμό και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες εκδήλωσης τού καρκίνου, αλλά και των άλλων εκφυλιστικών ασθενειών, που μαστίζουν την ανθρωπότητα. Τα trans-λιπαρά οξέα, όπως οι μαργαρίνες, τα τηγανισμένα ή ψημένα σπορέλαια, ακόμα και το μαγειρεμένο ελαιόλαδο, αποτελούν την ωρολογιακή βόμβα στα πιάτα των καταναλωτών. Επίσης, τα βαριά επεξεργασμένα τρόφιμα, τα λευκά ραφιναρισμένα δημητριακά, το σιτάρι κάθε μορφής και η αλλεργιογόνος γλουτένη που περιέχει, η λευκή ζάχαρη, το επεξεργασμένο αλάτι, τα πολλά επεξεργασμένα και υπερφορτωμένα από χημικά γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα, αποτελούν τη βάση τής ανθυγιεινής διατροφής τού σύγχρονου ανθρώπου.
Τα άδεια από θρεπτικά συστατικά (ορθά μόρια) επεξεργασμένα τρόφιμα, τα trans-λιπαρά και οι μαργαρίνες είναι υπεύθυνα σε μεγάλο ποσοστό για την αύξηση των καρκινογενέσεων.
Η διατροφή των ανθρώπων πρέπει να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένη και επιλεγμένη για κάθε άτομο και ιδιοσυγκρασία και όχι γενικευμένη. Π.χ. η μεσογειακή δίαιτα ταιριάζει εν μέρει ή αρκετά σε κάποιους ανθρώπους, όμως σε κάποιους άλλους μπορεί να αποβεί καταστροφική. Παρομοίως συμβαίνει και με τις πρωτεϊνικές δίαιτες, σε κάποιους ταιριάζουν αρκετά, ενώ σε κάποιους δημιουργούν βαριά τοξίνωση. Τέλος, οι τροφές πρέπει να μην είναι μολυσμένες με παθογόνους μικροοργανισμούς.
Ο διατροφικός κατήφορος τού ανθρώπου έχει αρχίσει από την εποχή, που εκείνος οργανώθηκε σε κοινωνίες και πόλεις, εγκαταλείποντας τις φρέσκιες ωμές τροφές τού φυτικού (άγρια φρούτα, λαχανικά και καρπούς) και ζωικού βασιλείου (κυνήγι, ψάρεμα). Μάλιστα, τα τελευταία εκατό χρόνια, αυτός ο κατήφορος κυριολεκτικά δεν έχει τελειωμό (χημικά στις τροφές, μεταλλαγμένα, βαρέα μέταλλα, διοξίνες κ.ά.).
Ο καρκίνος και οι άλλες εκφυλιστικές ασθένειες μπορούν να προληφθούν αν αλλάξει ο τρόπος διατροφής των ανθρώπων και ο τρόπος παραγωγής και παρασκευής των τροφίμων. Όμως, η υπόθεση πρόληψη δεν ενδιαφέρει το παγκόσμιο κατεστημένο, διότι απλά τα ατελείωτα εκατομμύρια αρρώστων, που συνωστίζονται στα άπειρα πλέον νοσοκομεία τού πλανήτη, θα σταματήσουν να είναι πελάτες τους.
Έτσι εξηγείται ο μακάβριος δείκτης τού ΑΕΠ και η σχέση του με τη νοσηρότητα των ανθρώπων! ΑΕΠ είναι ο δείκτης, που υποτίθεται, ότι μετράει την ευημερία μιας χώρας, ενός λαού και βασίζεται στο πόσο καταναλώνει προϊόντα και υπηρεσίες μια κοινωνία. Όσο πιο πολύ είναι μία κοινωνία καταναλωτική, τόσο πιο πολύ θεωρείται και ευημερούσα.
Όμως, ένα μεγάλο ποσοστό τού ΑΕΠ, 25-30%. στηρίζεται στις υγειονομικές και νοσοκομειακές δαπάνες. Δηλαδή: Όσο πιο πολύ αρρωσταίνει μια κοινωνία και χρησιμοποιεί τα νοσοκομειακά αναλώσιμα (φάρμακα, εμβόλια, χειρουργεία, νοσήλεια κ.ά.) τόσο πιο ευημερούσα είναι! Και για να γίνω ακόμα πιο σαφής: Για να έχουμε πρόοδο και ευημερία, πρέπει να αυξηθούν οι αρρώστειές μας και οι θάνατοί μας! Ουσιαστικά το σύστημα τής παγκόσμιας εξουσίας θέλει να βρίσκει, αλλά και να δημιουργεί συνεχώς νέους πελάτες, δηλαδή αρρώστους…
- Ανεπάρκεια θρεπτικών στοιχείων στις τροφές. Η διαδικασία τής προσαρμογής ενός οργανισμού σε προκλήσεις τού περιβάλλοντος, στο οποίο διαβιεί, εξαναγκάζει τον οργανισμό να θυσιάσει ένα μέρος τής ενέργειάς του, που σε φυσιολογικές συνθήκες θα θυσιαζόταν σε κυτταρική αναπαραγωγή. Η παραγωγή τής ενέργειας αυτής απαιτεί κατά την δημιουργία της διατροφικές ουσίες (ορθά μόρια). Λόγω της σύγχρονης παραφυσικής διατροφής παρουσιάζεται σημαντική έλλειψη των ουσιών αυτών, με αποτέλεσμα την έλλειψη ενέργειας. Έτσι, οι σημερινοί άνθρωποι παρουσιάζουν στέρηση πλείστων θρεπτικών ουσιών (μετάλλων, βιταμινών, ενζύμων, αμινοξέων, αντιοξειδωτικών κ.ά.). Ως αποτέλεσμα τα κύτταρα στερούνται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό από την πολύτιμη ενέργεια, που είναι απαραίτητη για την αναπαραγωγή τους. Όταν τα ελλείμματα αυτά είναι μικρά, η φθορά που επέρχεται οδηγεί αργά στη διαδικασία τού γήρατος, όταν όμως είναι μεγαλύτερη, η διαδικασία αυτή οδηγεί τον οργανισμό στην αρρώστεια.
Τα τελευταία εξήντα με εβδομήντα χρόνια, έχει παρατηρηθεί μία κατακόρυφη πτώση σε παγκόσμιο επίπεδο τής ποιότητας των τροφών και των θρεπτικών συστατικών, που περιέχονται σε αυτές. Οι εντατικές καλλιέργειες και τα χημικά έχουν εξασθενήσει και μολύνει τα υπεδάφη, με αποτέλεσμα τις πολύ φτωχές σε θρεπτικά συστατικά και ιχνοστοιχεία τροφές. Η μόλυνση τού υδροφόρου ορίζοντα έχει συμβάλλει επίσης στην υποβάθμιση των προϊόντων. Οι βιομηχανίες με τις βαριές επεξεργασίες τους στις τροφές και την αλόγιστη χρήση χημικών έχουν μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα θρεπτικά συστατικά των τροφών υποβαθμίζοντάς τες, καθιστώντας τες επικίνδυνες κι ανεπαρκείς. Έτσι, παρατηρείται μεγάλη έλλειψη ορθών μορίων στις τροφές, που καταναλώνουμε. Αυτό αποτελεί μία μεγάλη και γενικευμένη διατροφική κατολίσθηση με αποτέλεσμα την εξασθένιση τού κάθε οργανισμού και τη δημιουργία εκφυλιστικών ασθενειών και καρκίνων.
Τα συμπληρώματα διατροφής είναι απαραίτητα στη σύγχρονη ανεπαρκή σε ορθά μόρια διατροφή.
Ένα πορτοκάλι τού 19ου αιώνα είχε 1.000 mg βιταμίνη Γ (C). Τα σημερινά πορτοκάλια έχουν 30-40 mg έκαστο. Οι καθημερινές απαιτήσεις τού σύγχρονου ανθρώπου είναι 1.000-2000 mg ημερησίως (λόγω των επιβαρυμένων συνθηκών διαβίωσης και τού υπερβολικού στρες) ανεξαρτήτως αν η «συνιστώμενη ημερήσια δόση» από τους διαιτολόγους είναι 60 mg! Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία, η μεγάλη έλλειψή τους προκαλεί πρόωρη γήρανση και αρρώστειες. Επομένως, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής είναι απαραίτητη σε καθημερινή βάση, αποτελώντας ένα είδος προληπτικής θεραπείας για τις εκφυλιστικές ασθένειες και τον καρκίνο, που μαστίζουν την ανθρωπότητα.
- Ραδιενέργεια. Η αυξητική τάση των καρκινογενέσεων τα τελευταία χρόνια ανά τον πλανήτη αποδίδεται και στην πυρηνική ενέργεια. Σε περιοχές ή και χώρες, που έχουν χτυπηθεί τα τελευταία 100 χρόνια από τη ραδιενέργεια, όπως η Ιαπωνία, η Ουκρανία και η Ρωσία (μάλιστα η πρώτη επλήγη πρόσφατα από το τσουνάμι, που προκάλεσε το πυρηνικό ατύχημα), έχει διαπιστωθεί, ότι οι καρκίνοι έχουν αυξηθεί σε πολύ μεγάλα ποσοστά.
- Ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Ο ηλεκτρισμός αποτελεί μία μεγάλη ανακάλυψη για την ανθρωπότητα, αλλά ταυτόχρονα και μια μάστιγα. Γραμμές υψηλής τάσης, κεραίες κινητής τηλεφωνίας, ηλεκτρικές συσκευές, ηλεκτρικά καλώδια, computers, τηλεοράσεις, κουζίνες, ψυγεία, κινητά τηλέφωνα και όσες συσκευές λειτουργούν με ρεύμα, παράγουν επικίνδυνα για την υγεία μας ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Στις μεγαλουπόλεις διαβιούμε μέσα σε τεράστιες ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες, που δεν γίνονται αντιληπτές από τους ανθρώπους και έχουν ως αποτέλεσμα την εξασθένηση και αποδιοργάνωση των οργανισμών μας. Πολλές μελέτες πανεπιστημίων έχουν αποδείξει, ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελούν ένα βασικό αίτιο καρκινογενέσεων και άλλων εκφυλιστικών νοσημάτων.
- Γεωπαθητικό stress. Έχει γίνει επιστημονικά γνωστό τα τελευταία χρόνια, ότι ο χώρος που κοιμόμαστε ή εργαζόμαστε, μπορεί να αποτελέσει βασικό αίτιο πρόκλησης ασθένειας. Σύμφωνα με την επιστήμη τής γεωπαθολογίας, υπάρχει άμεση σύνδεση τής ανθρώπινης υγείας με το γεωπαθητικό στρες, που εκπέμπει η γη. Πρόκειται για ολόκληρες γεωδαιτικές ενεργειακές ζώνες ηλεκτρομαγνητικής φύσης, που περικλείουν τη γη κι έχουν άμεση επίπτωση θετική ή αρνητική επί τής υγείας των όντων. Οι βλάβες από τις ακτινοβολίες αυτές προκαλούνται συνήθως κατά την διάρκεια τού ύπνου, όταν ο οργανισμός ρίχνει τις άμυνές του και είναι πιο ευάλωτος. Οι πόλεις μας και τα σπίτια μας έχουν όλα χτιστεί τυχαία χωρίς καμμία μελέτη για τις ζώνες αυτές. Αποτέλεσμα είναι, να βομβαρδιζόμαστε από τις γεωπαθητικές ακτινοβολίες σε καθημερινή βάση.
-Ελλιπής και κακός ύπνος. Κατά την διάρκεια της ανάπαυσης και του ύπνου το ανθρώπινο σώμα ανανεώνεται μέσω της αναπαραγωγής των κυττάρων του. Όμως για να υπάρχουν τα φυσικά αυτά σωτήρια αποτελέσματα, πρέπει ο ύπνος να συντελείται τις ώρες που έχει ορίσει η Φύση και όχι οι παραφυσικές συνήθειές μας. Δηλαδή ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να κοιμάται νωρίς και αρκετές ώρες για να έχει καλή υγεία και ευεξία.
- Ελλιπής άσκηση. Όσο σημαντική είναι η υγιεινή και σωστή διατροφή για τον κάθε άνθρωπο, άλλο τόσο σημαντική είναι η άσκηση. Δεν γίνεται με κανένα τρόπο κάποιος να είναι υγιής αν δεν γυμνάζεται. Με τη γυμναστική ενεργοποιείται το λεμφικό σύστημα (ο καθαριστής τού σώματος) και γίνεται σωστά η κυκλοφορία τού αίματος. Τα οστά δυναμώνουν, ο μεταβολισμός ξεμπλοκάρεται, ο νους χαλαρώνει και όλες οι ψυχολογικές επιβαρύνσεις μειώνονται. Ένα αίσθημα ευφορίας ψυχικής και σωματικής ακολουθεί όλους τους ασκούμενους. Η έλλειψη άσκησης αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο επιβάρυνσης τού ανθρώπινου οργανισμού και ένα σημαντικό αίτιο για καρκινογενέσεις.
Η παράβαση τού νόμου τής ακινησίας αποτελεί άλλο ένα κύριο αίτιο ασθένειας. Όλα τα φαινόμενα τού σύμπαντος και φυσικά ο άνθρωπος είναι αποτελέσματα μιας διαρκούς κίνησης. Ο άνθρωπος, που δεν κινείται και δεν γυμνάζεται επαρκώς, εκφυλίζεται σε βιολογικό και οργανικό επίπεδο.
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός (επάνω), αποτελεί αίτιο πρόληψης όλων των ασθενειών, όπως και τού καρκίνου.
Αντίθετα, ο πρωταθλητισμός (κάτω φωτογραφίες), λόγω τής υπερβολικής εξάσκησης και των αναβολικών, που κυκλοφορούν ευρέως, αποτελεί αίτιο πολλών ασθενειών, όπως και καρκινογενέσεων.
- Μολυσμένη φύση και ανθυγιεινό περιβάλλον. Οι σύγχρονοι άνθρωποι ζουν μέσα σε μεγαλουπόλεις τέρατα, που έχουν χτιστεί από ανθυγιεινά υλικά και σε λάθος σημεία. Τσιμέντο, μέταλλο, τούβλο, πίσσα, pvc είναι μερικά απ΄ τα ανθυγιεινά υλικά, που χτίζονται οι μεγαλουπόλεις μας, ενώ διάφοροι ρύποι όπως καυσαέρια, τοξικά νέφη, διοξείδιο τού άνθρακα, σκόνη, ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες μάς πνίγουν καθημερινά και υποβαθμίζουν την υγεία μας. Οι ατελείωτοι τόνοι σκουπιδιών των μεγαλουπόλεων αποτελούν ένα μεγάλο οικολογικό πρόβλημα μόλυνσης. Οι σύγχρονοι άνθρωποι καταναλώνουν ακόρεστα και χρησιμοποιούν προϊόντα φτιαγμένα από φθηνά και επιβλαβή υλικά, όπως το πλαστικό, που επιβαρύνουν τη φύση και την υγεία μας. Το πόσιμο ανενεργό νερό των μεγαλουπόλεων, που πίνουμε καθημερινά, είναι μολυσμένο με χλώριο ή φθόριο, βαρέα μέταλλα, χημικά κατάλοιπα, λάσπη και άλλα δηλητήρια.
-Έλλειψη των φυσικών στοιχείων, ήλιος, καθαρό νερό, καθαρός αέρας και η ελλιπής έκθεσή τους σ΄ αυτά, αποτελούν ένα πολύ αρνητικό παράγοντα για κάθε άνθρωπο, που ζει στις μεγαλουπόλεις. Το ιατρικό κατεστημένο και οι εταιρείες καλλυντικών έχουν φροντίσει επιμελώς να δαιμονοποιήσουν τον ήλιο και τις ευεργετικές του ιδιότητες με αποτέλεσμα την ελλιπή έκθεση των ανθρώπων σε αυτόν. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η συνωμοσία τού Ήλιου και Ήλιος: Ευεργέτης τής υγείας μας). Οι ανθυγιεινές συνθήκες των μεγαλουπόλεων αποτελούν ένα σημαντικό παράγοντα νόσησης και φυσικά καρκινογενέσεων.
Φύση και υγεία - μόλυνση και γέννηση ασθενειών.
Candida Albicans, η κρυφή παγκόσμια επιδημία
Η καντιντίαση αποτελεί μια κρυφή επιδημική νόσο, που επηρεάζει περίπου το 50% του συνολικού πληθυσμού όλων των χωρών τής Δύσης. Στη χώρα μας, το ποσοστό των νοσούντων αγγίζει το 70%! Η καντιντίαση είναι το αποτέλεσμα τής φαρμακευτικής και διατροφικής τοξίνωσης, που αναφέραμε προηγουμένως. Αρχικά, εμφανίζεται με μια γενικευμένη μυκητιασική λοίμωξη, που παράγεται από τον μικροοργανισμό, που κάποτε ήταν γνωστός σαν Monilia Albicans, αλλά τώρα αποκαλείται Candida Albicans. Δηλαδή, πρόκειται για μετάλλαξη. Η μυκητίαση αυτή προκαλεί ένα σύνδρομο με συμπτώματα χρόνιων διαταραχών, που γενικά επηρεάζουν τα εννέα διαφορετικά συστήματα τού σώματος: το πεπτικό, το νευρικό, το καρδιαγγειακό, το λεμφικό, το αναπνευστικό, το αναπαραγωγικό, το ουροποιητικό, το ενδοκρινικό και μυοσκελετικό, αλλά και τον εγκέφαλο!
Η Candida Albicans είναι ένας μύκητας, που υπάρχει σχεδόν σε όλους μας. Σε φυσιολογικές συνθήκες ελέγχεται από το ανοσολογικό μας σύστημα και από την βακτηριακή χλωρίδα, που υπάρχει στο έντερο. Όμως, με την επιρροή των επιβαρυντικών παραγόντων, που αναφέραμε προηγουμένως και την εξασθένηση τού ανοσοποιητικού συστήματος, εμφανίζεται μια οικολογική αλλαγή στο εσωτερικό περιβάλλον τού εντέρου, με αποτέλεσμα τη μείωση των «φιλικών» βακτηρίων. Τότε, ο μύκητας αρχίζει να αυξάνει μέσα στο σώμα, ειδικά στο παχύ έντερο. Οι αποικίες αυτές τού μύκητα απελευθερώνουν ισχυρές τοξίνες, οι οποίες μπορεί να απορροφηθούν στην κυκλοφορία τού αίματος προκαλώντας μια πλειάδα συμπτωμάτων. Τα προβλήματα αυτά συχνά είναι προάγγελοι τής έναρξης πιο βαθιών και πιο επικίνδυνων εσωτερικών λοιμώξεων. Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την κρυφή αυτή εσωτερική λοίμωξη, ως το υπόβαθρο πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου και τού καρκίνου.
Η Candida Albicans είναι ένας μικροοργανισμός, που φυσιολογικά ζει τρώγοντας νεκρούς ιστούς. Τα αντιβιοτικά και τα συνθετικά χημικά φάρμακα, που εισέρχονται σε αφθονία στους οργανισμούς των σύγχρονων ανθρώπων, μεταβάλλουν τους σαπροφυτικούς μικροοργανισμούς σε παθογόνους. Η καντιντίαση επιδεινώνεται επίσης από τα φαγητά, που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε μύκητες και υγρασία όπως το μπλε τυρί (ροκφόρ), το ψωμί, η μαγιά τής μπύρας, τα μανιτάρια κ.ά. Τα άμυλα, οι ραφιναρισμένοι σύνθετοι υδατάνθρακες, η γλουτένη που περιέχεται στο σιτάρι, και η ζάχαρη, αποτελούν την κύρια τροφή τού μύκητα.
Ένα ακόμη βασικό αίτιο των καρκινογενέσεων είναι η άγνοια και η παραπληροφόρηση των μαζών. Αποτέλεσμα των λανθασμένων επιλογών και τού λάθος τρόπου ζωής είναι οι αρρώστιες και ο καρκίνος. Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, για τον τρόπο ζωής του, αλλά και για τις θεραπείες, που επιλέγει. Ο σύγχρονος παραπληροφορημένος και ευθυνόφοβος άνθρωπος, ρίχνει πάντοτε τις ευθύνες για την αρρώστεια του σε άλλους (στη μοίρα, στην ατυχία, στο θεό, στούς γιατρούς κ.ά.). Έτσι προτιμά να αποφεύγει την ευθύνη τής επιλογής του σε θέματα αρρώστειας.
Στο σώμα μας υπάρχει μια ομάδα λεμφοκυττάρων, τα οποία αποκαλούνται suppressor cells (κύτταρα υποστήριξης), που εμποδίζουν μια ανοσολογική επίθεση τού δικού μας οργανισμού απέναντι στα δικά μας όργανα. Στις αυτοάνοσες νόσους, όπως είναι και ο καρκίνος, τόσο οι κλινικές όσο και οι εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει, ότι η Candida Αlbicans επηρεάζει τα κύτταρα αυτά εμποδίζοντας τη δράση τους, δηλαδή να εμποδίζουν την επίθεση τού ανοσολογικού μας συστήματος στα όργανά μας. Η μόλυνση τού οργανισμού με τον μύκητα μπορεί να μειώσει δραστικά το ποσοστό των φυσικών suppressor cells στα υγρά των ιστών και στο αίμα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύκητας μπορεί να μειώσει το ποσοστό των suppressor cells στο 1%, δηλαδή μπορεί να εξαλείψει το 99% των κυττάρων αυτών από το σώμα μας!
Όλοι μας σχεδόν στις δυτικές βιομηχανοποιημένες κοινωνίες είμαστε ευαίσθητοι στο να νοσήσουμε από τον μύκητα Candida Albicans.
Εάν ο μύκητας Candida Αlbicans δεν θεραπευτεί, μπορεί να επιφέρει πολύ έντονη διαταραχή στην ισορροπία τού ανθρώπινου συστήματος, αφού αποτελεί την βάση πολλών και βαριών ασθενειών. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές από αυτές: Δερματοπάθειες, χρόνιες λοιμώξεις τού αναπνευστικού, θυρεοειδίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, λύκος στο αίμα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, εντερικές παθήσεις, νευρολογικές παθήσεις, καρκίνος…
Επίλογος
Πραγματικά είναι περίεργο και άξιο προσοχής, τα αίτια αυτά, που αναφέρουμε παραπάνω, να μην λαμβάνονται σχεδόν καθόλου υπ΄ όψη από τη συμβατική Ιατρική. Είναι επίσης λυπηρό και συνάμα τραγικό οι γιατροί να παραμένουν σιωπηλοί και δέσμιοι των οικονομικών και εξουσιαστικών συμφερόντων των φαρμακοβιομηχανιών. Πρέπει κάποια στιγμή για το κοινό καλό η παραφυσική αυτή σχέση να κοπεί, να σταματήσει. Η Ιατρική, συμβατική και εναλλακτική, πρέπει σε κάποια χρονική στιγμή να ενοποιηθούν και να προχωρήσουν μαζί στον κοινό αγώνα, που δεν είναι άλλος από την θεραπεία όλων των ασθενειών, που μαστίζουν την ανθρωπότητα. Αυτά για το καλό όλων μας…
Βασίλειος Μαυρομμάτης
Ομοιοπαθητικός
Κέντρο Εναλλακτικών Θεραπειών
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Το παραπάνω άρθρο αποτελεί το δεύτερο μέρος τής έρευνας - αφιερώματος τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Η απομυθοποίηση τού καρκίνου.
Διαβάστε:
Α΄ μέρος: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου
Γ΄ μέρος: Καρκίνος: ‘Υστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή
0
τής ''Ελεύθερης Έρευνας'':
Η ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
Έγραψε στις 16.01.2012 ο/η: Μαυρομμάτης Βασίλειος
234869 προβολές
Επιστροφή
«Οι γιατροί, όπως και οι ασθενείς, είναι όμηροι δύο ισχυρών βιομηχανιών. Από τη μια μεριά υπάρχει η φαρμακοβιομηχανία, που προσφέρει εύκολες φαρμακευτικές λύσεις αντί να ενθαρρύνει τους ασθενείς να αλλάξουν συνήθειες. Και από την άλλη, η βιομηχανία των τροφίμων προστατεύει ζηλότυπα τα συμφέροντά της εμποδίζοντας τη διάδοση ρητών συστάσεων γύρω από τις συνδέσεις ανάμεσα στις τροφές και την αρρώστια. Το κοινό στοιχείο και των δύο είναι μια βαθιά επιθυμία να μην αλλάξει τίποτα».
Αποσπάσματα από το παγκόσμιο μπεστ σέλερ τού Νταβίντ Σερβάν Σρεμπέρ: «Anticancer - Ένας νέος τρόπος ζωής».
Είδαμε (βλ. Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου), ότι το φαινόμενο ή αποτέλεσμα nocebo αποτελεί ένα βασικό αίτιο επιδείνωσης τής πορείας τού καρκίνου ή ακόμα μπορεί να προκαλέσει νέο καρκίνο. Ποια είναι όμως, τα αρχικά αίτια τής δημιουργίας τού καρκίνου; Οι περισσότεροι θεραπευτικοί κύκλοι έχουν από κοινού αποφανθεί, ότι ο καρκίνος αποτελεί πολυπαραγοντική νόσο, δηλαδή τα αίτιά του είναι πολλά και διαφορετικά. Αναφέρουμε τα κυριότερα από αυτά:
- Ψυχολογικές επιβαρύνσεις-stress. Ο σύγχρονος παραφυσικός άνθρωπος, ζει κάτω από την επίδραση έντονου στρες. Άγχος, αγωνία, ανασφάλειες, φανατισμός και άλλα άρρωστα εξωτερικά ερεθίσματα, εμπλέκονται με τα προσωπικά μας πάθη (λύπη, θυμό, αλαζονεία, φθόνο, οργή, μίσος, ζήλεια, φιλαυτία κ.ά.) και δημιουργούν ψυχολογικές επιβαρύνσεις, που επιδεινώνουν σοβαρά την υγεία μας. Ξαφνικές και έντονες ψυχικές ρήξεις, όπως θάνατοι φιλικών ή αγαπημένων προσώπων, απογοητεύσεις, θλίψεις, φοβίες, επαγγελματικές αποτυχίες και άλλα τέτοια πάθη, αποτελούν τον βασικό μηχανισμό πυροδότησης τού καρκίνου.
Τοξίνωση. Η τοξίνωση είναι η συσσώρευση τοξικών υποπροϊόντων, που δημιουργούνται από τις λειτουργίες τού μεταβολισμού, σε ποσότητες μεγαλύτερες από εκείνες, που μπορεί να απομακρύνει το σώμα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση τού οξειδωτικού στρες και τής παραγωγής μυκήτων (candida) και των καταστροφικών ελευθέρων ριζών. Αν οι ψυχολογικές επιβαρύνσεις αποτελούν τον πυροδοτικό μηχανισμό τού καρκίνου, η τοξίνωση αποτελεί το υπόβαθρο.
Τι προκαλεί την τοξίνωση τού οργανισμού:
- Το κάπνισμα αποτελεί μία βαριά τοξική συνήθεια, που βλάπτει τούς καπνιστές αλλά και τούς γύρω τους. Γύρω στις δύο χιλιάδες χημικές ουσίες εισέρχονται με την εισπνοή τού καπνού στα σώματα των καπνιστών και μαζί κάποια ραδιενεργά στοιχεία!
Το κάπνισμα αποτελεί το υπόβαθρο για διάφορους καρκίνους και κυρίως αυτού των πνευμόνων. Όμως, ο πυροδοτικός μηχανισμός τού καρκίνου των πνευμόνων και των λεμφαδένων, είναι μία έντονη ψυχολογική ρήξη και συγκεκριμένα ο φόβος τού θανάτου.
- Το αλκοόλ και ο εθισμός του σε αυτό. Το αλκοόλ αποτελεί ένα θανάσιμο ναρκωτικό, που καταστρέφει την ανθρωπότητα εδώ και χιλιετίες.
- Η ιατροφαρμακευτική μόλυνση (εμβόλια, αντιβιοτικά, αναλγητικά και κάθε είδους χημικά συνθετικά φάρμακα), αποτελεί ένα καίριο χτύπημα στην υγεία των ανθρώπων τού αιώνα μας. Τα χημικά συνθετικά φάρμακα είναι ξένες και άγνωστες ουσίες για το σώμα, το οποίο είναι υποχρεωμένο να εργαστεί πολύ σκληρά για να τις απομακρύνει.
Ο ευκολόπιστος μεταπολεμικός κόσμος ξεγελάστηκε από την τεχνοκρατική Ιατρική και οδηγήθηκε στο φαρμακευτικό εθισμό. Ατελείωτα εκατομμύρια συνταγογραφημένα και μη χημικά συνθετικά φάρμακα ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους και την υποβάθμιση τής υγείας των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Ως παράδειγμα ας εξετάσουμε τα πλέον «ακίνδυνα» αναλγητικά φάρμακα, που καταναλώνει ο καθένας από εμάς σαν καραμέλες...
Η ασπιρίνη το τόσο γνωστό και «αθώο» αυτό αναλγητικό, περιέχει τη χημική ουσία σαλικιλικό οξύ. Η ουσία αυτή δημιουργεί πολλές παρενέργειες, όπως αιμορραγίες στο στομάχι, αιμορραγικά εγκεφαλικά επεισόδια (κυρίως στις ομάδες αίματος Ο και Β), έλκος στομάχου, άσθμα, πολύποδες, σύνδρομο Reye στα παιδιά και ελαττώνει την ποσότητα βιταμινών και αρκετών μετάλλων στον οργανισμό.
Η παρακεταμόλη (πουλάει ετησίως 4 δισεκατομμύρια χάπια!) είναι άλλη μία χημική ουσία «ακίνδυνη» όπως διαφημίζεται, βρίσκεται σε πολλά αναλγητικά χάπια (όπως το Depon) κι έχει πολλές παρενέργειες όπως: Καταστρέφει αποδεδειγμένα το ήπαρ, συνδέεται με καρκίνους και λευχαιμίες, με νέκρωση των νεφρικών θηλών και καταστροφή των νεφρών. Πρόσφατο είναι το θέμα απαγόρευσης τού αναλγητικού χαπιού Mesulid που απαγορεύτηκε σε Η.Π.Α. και στον Καναδά, ενώ στην Ευρώπη συνταγογραφείται σπάνια. Το Mesulid αποδείχτηκε, ότι καταστρέφει το ήπαρ και τα νεφρά. Ο κατάλογος των παρενεργειών των χημικών χαπιών και σκευασμάτων είναι πραγματικά ατελείωτος…
Υπολογίσθηκε, ότι μόνο το 1994, στις Η.Π.Α., 106.000 άρρωστοι πέθαναν στο νοσοκομείο από τα φάρμακα τής συμβατικής Ιατρικής. Αυτά, σύμφωνα με το περιοδικό τού Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου («Incidence of adverse drug reactions in hospitalised patients», vol. 279). Επίσης, 39 μακροχρόνιες έρευνες αναφέρονται για τις παρενέργειες των φαρμάκων στα νοσοκομεία στις Η.Π.Α. κι έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι οι παρενέργειες των χημικών φαρμάκων επηρεάζουν 2,2 εκ. αρρώστους το χρόνο και προκαλούν πολύ σοβαρές παρενέργειες.
- Οι ναρκωτικές ουσίες (κάνναβη, κοκαΐνη, ηρωίνη, LSD, κρακ κ.ά.), που διακινούνται και κυκλοφορούν σχεδόν ελεύθερα ανάμεσά μας.
- Καλλυντικά. Βαριά μορφής τοξίνωσης επιφέρουν τα δήθεν «αθώα» χημικά καλλυντικά, που περνούν κατευθείαν από το δέρμα στο αίμα και χρησιμοποιούνται κατά κόρον κυρίως από γυναίκες, όπως κρέμες (προσώπου, χεριών, σώματος, αντηλιακές κ.ά.), σαμπουάν, αρώματα, αποσμητικά κ.ά. Ουσιαστικά, οι σύγχρονοι «πολιτισμένοι» άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε τοξικοχημικές αποθήκες.
- Ανθυγιεινή διατροφή. Είναι γνωστό, ότι η ανθυγιεινή και η λανθασμένη διατροφή τοξινώνει βαριά τον οργανισμό και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες εκδήλωσης τού καρκίνου, αλλά και των άλλων εκφυλιστικών ασθενειών, που μαστίζουν την ανθρωπότητα. Τα trans-λιπαρά οξέα, όπως οι μαργαρίνες, τα τηγανισμένα ή ψημένα σπορέλαια, ακόμα και το μαγειρεμένο ελαιόλαδο, αποτελούν την ωρολογιακή βόμβα στα πιάτα των καταναλωτών. Επίσης, τα βαριά επεξεργασμένα τρόφιμα, τα λευκά ραφιναρισμένα δημητριακά, το σιτάρι κάθε μορφής και η αλλεργιογόνος γλουτένη που περιέχει, η λευκή ζάχαρη, το επεξεργασμένο αλάτι, τα πολλά επεξεργασμένα και υπερφορτωμένα από χημικά γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα, αποτελούν τη βάση τής ανθυγιεινής διατροφής τού σύγχρονου ανθρώπου.
Τα άδεια από θρεπτικά συστατικά (ορθά μόρια) επεξεργασμένα τρόφιμα, τα trans-λιπαρά και οι μαργαρίνες είναι υπεύθυνα σε μεγάλο ποσοστό για την αύξηση των καρκινογενέσεων.
Η διατροφή των ανθρώπων πρέπει να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένη και επιλεγμένη για κάθε άτομο και ιδιοσυγκρασία και όχι γενικευμένη. Π.χ. η μεσογειακή δίαιτα ταιριάζει εν μέρει ή αρκετά σε κάποιους ανθρώπους, όμως σε κάποιους άλλους μπορεί να αποβεί καταστροφική. Παρομοίως συμβαίνει και με τις πρωτεϊνικές δίαιτες, σε κάποιους ταιριάζουν αρκετά, ενώ σε κάποιους δημιουργούν βαριά τοξίνωση. Τέλος, οι τροφές πρέπει να μην είναι μολυσμένες με παθογόνους μικροοργανισμούς.
Ο διατροφικός κατήφορος τού ανθρώπου έχει αρχίσει από την εποχή, που εκείνος οργανώθηκε σε κοινωνίες και πόλεις, εγκαταλείποντας τις φρέσκιες ωμές τροφές τού φυτικού (άγρια φρούτα, λαχανικά και καρπούς) και ζωικού βασιλείου (κυνήγι, ψάρεμα). Μάλιστα, τα τελευταία εκατό χρόνια, αυτός ο κατήφορος κυριολεκτικά δεν έχει τελειωμό (χημικά στις τροφές, μεταλλαγμένα, βαρέα μέταλλα, διοξίνες κ.ά.).
Ο καρκίνος και οι άλλες εκφυλιστικές ασθένειες μπορούν να προληφθούν αν αλλάξει ο τρόπος διατροφής των ανθρώπων και ο τρόπος παραγωγής και παρασκευής των τροφίμων. Όμως, η υπόθεση πρόληψη δεν ενδιαφέρει το παγκόσμιο κατεστημένο, διότι απλά τα ατελείωτα εκατομμύρια αρρώστων, που συνωστίζονται στα άπειρα πλέον νοσοκομεία τού πλανήτη, θα σταματήσουν να είναι πελάτες τους.
Έτσι εξηγείται ο μακάβριος δείκτης τού ΑΕΠ και η σχέση του με τη νοσηρότητα των ανθρώπων! ΑΕΠ είναι ο δείκτης, που υποτίθεται, ότι μετράει την ευημερία μιας χώρας, ενός λαού και βασίζεται στο πόσο καταναλώνει προϊόντα και υπηρεσίες μια κοινωνία. Όσο πιο πολύ είναι μία κοινωνία καταναλωτική, τόσο πιο πολύ θεωρείται και ευημερούσα.
Όμως, ένα μεγάλο ποσοστό τού ΑΕΠ, 25-30%. στηρίζεται στις υγειονομικές και νοσοκομειακές δαπάνες. Δηλαδή: Όσο πιο πολύ αρρωσταίνει μια κοινωνία και χρησιμοποιεί τα νοσοκομειακά αναλώσιμα (φάρμακα, εμβόλια, χειρουργεία, νοσήλεια κ.ά.) τόσο πιο ευημερούσα είναι! Και για να γίνω ακόμα πιο σαφής: Για να έχουμε πρόοδο και ευημερία, πρέπει να αυξηθούν οι αρρώστειές μας και οι θάνατοί μας! Ουσιαστικά το σύστημα τής παγκόσμιας εξουσίας θέλει να βρίσκει, αλλά και να δημιουργεί συνεχώς νέους πελάτες, δηλαδή αρρώστους…
- Ανεπάρκεια θρεπτικών στοιχείων στις τροφές. Η διαδικασία τής προσαρμογής ενός οργανισμού σε προκλήσεις τού περιβάλλοντος, στο οποίο διαβιεί, εξαναγκάζει τον οργανισμό να θυσιάσει ένα μέρος τής ενέργειάς του, που σε φυσιολογικές συνθήκες θα θυσιαζόταν σε κυτταρική αναπαραγωγή. Η παραγωγή τής ενέργειας αυτής απαιτεί κατά την δημιουργία της διατροφικές ουσίες (ορθά μόρια). Λόγω της σύγχρονης παραφυσικής διατροφής παρουσιάζεται σημαντική έλλειψη των ουσιών αυτών, με αποτέλεσμα την έλλειψη ενέργειας. Έτσι, οι σημερινοί άνθρωποι παρουσιάζουν στέρηση πλείστων θρεπτικών ουσιών (μετάλλων, βιταμινών, ενζύμων, αμινοξέων, αντιοξειδωτικών κ.ά.). Ως αποτέλεσμα τα κύτταρα στερούνται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό από την πολύτιμη ενέργεια, που είναι απαραίτητη για την αναπαραγωγή τους. Όταν τα ελλείμματα αυτά είναι μικρά, η φθορά που επέρχεται οδηγεί αργά στη διαδικασία τού γήρατος, όταν όμως είναι μεγαλύτερη, η διαδικασία αυτή οδηγεί τον οργανισμό στην αρρώστεια.
Τα τελευταία εξήντα με εβδομήντα χρόνια, έχει παρατηρηθεί μία κατακόρυφη πτώση σε παγκόσμιο επίπεδο τής ποιότητας των τροφών και των θρεπτικών συστατικών, που περιέχονται σε αυτές. Οι εντατικές καλλιέργειες και τα χημικά έχουν εξασθενήσει και μολύνει τα υπεδάφη, με αποτέλεσμα τις πολύ φτωχές σε θρεπτικά συστατικά και ιχνοστοιχεία τροφές. Η μόλυνση τού υδροφόρου ορίζοντα έχει συμβάλλει επίσης στην υποβάθμιση των προϊόντων. Οι βιομηχανίες με τις βαριές επεξεργασίες τους στις τροφές και την αλόγιστη χρήση χημικών έχουν μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα θρεπτικά συστατικά των τροφών υποβαθμίζοντάς τες, καθιστώντας τες επικίνδυνες κι ανεπαρκείς. Έτσι, παρατηρείται μεγάλη έλλειψη ορθών μορίων στις τροφές, που καταναλώνουμε. Αυτό αποτελεί μία μεγάλη και γενικευμένη διατροφική κατολίσθηση με αποτέλεσμα την εξασθένιση τού κάθε οργανισμού και τη δημιουργία εκφυλιστικών ασθενειών και καρκίνων.
Τα συμπληρώματα διατροφής είναι απαραίτητα στη σύγχρονη ανεπαρκή σε ορθά μόρια διατροφή.
Ένα πορτοκάλι τού 19ου αιώνα είχε 1.000 mg βιταμίνη Γ (C). Τα σημερινά πορτοκάλια έχουν 30-40 mg έκαστο. Οι καθημερινές απαιτήσεις τού σύγχρονου ανθρώπου είναι 1.000-2000 mg ημερησίως (λόγω των επιβαρυμένων συνθηκών διαβίωσης και τού υπερβολικού στρες) ανεξαρτήτως αν η «συνιστώμενη ημερήσια δόση» από τους διαιτολόγους είναι 60 mg! Το ίδιο συμβαίνει και με τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία, η μεγάλη έλλειψή τους προκαλεί πρόωρη γήρανση και αρρώστειες. Επομένως, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής είναι απαραίτητη σε καθημερινή βάση, αποτελώντας ένα είδος προληπτικής θεραπείας για τις εκφυλιστικές ασθένειες και τον καρκίνο, που μαστίζουν την ανθρωπότητα.
- Ραδιενέργεια. Η αυξητική τάση των καρκινογενέσεων τα τελευταία χρόνια ανά τον πλανήτη αποδίδεται και στην πυρηνική ενέργεια. Σε περιοχές ή και χώρες, που έχουν χτυπηθεί τα τελευταία 100 χρόνια από τη ραδιενέργεια, όπως η Ιαπωνία, η Ουκρανία και η Ρωσία (μάλιστα η πρώτη επλήγη πρόσφατα από το τσουνάμι, που προκάλεσε το πυρηνικό ατύχημα), έχει διαπιστωθεί, ότι οι καρκίνοι έχουν αυξηθεί σε πολύ μεγάλα ποσοστά.
- Ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Ο ηλεκτρισμός αποτελεί μία μεγάλη ανακάλυψη για την ανθρωπότητα, αλλά ταυτόχρονα και μια μάστιγα. Γραμμές υψηλής τάσης, κεραίες κινητής τηλεφωνίας, ηλεκτρικές συσκευές, ηλεκτρικά καλώδια, computers, τηλεοράσεις, κουζίνες, ψυγεία, κινητά τηλέφωνα και όσες συσκευές λειτουργούν με ρεύμα, παράγουν επικίνδυνα για την υγεία μας ηλεκτρομαγνητικά πεδία. Στις μεγαλουπόλεις διαβιούμε μέσα σε τεράστιες ηλεκτρομαγνητικές καταιγίδες, που δεν γίνονται αντιληπτές από τους ανθρώπους και έχουν ως αποτέλεσμα την εξασθένηση και αποδιοργάνωση των οργανισμών μας. Πολλές μελέτες πανεπιστημίων έχουν αποδείξει, ότι τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία αποτελούν ένα βασικό αίτιο καρκινογενέσεων και άλλων εκφυλιστικών νοσημάτων.
- Γεωπαθητικό stress. Έχει γίνει επιστημονικά γνωστό τα τελευταία χρόνια, ότι ο χώρος που κοιμόμαστε ή εργαζόμαστε, μπορεί να αποτελέσει βασικό αίτιο πρόκλησης ασθένειας. Σύμφωνα με την επιστήμη τής γεωπαθολογίας, υπάρχει άμεση σύνδεση τής ανθρώπινης υγείας με το γεωπαθητικό στρες, που εκπέμπει η γη. Πρόκειται για ολόκληρες γεωδαιτικές ενεργειακές ζώνες ηλεκτρομαγνητικής φύσης, που περικλείουν τη γη κι έχουν άμεση επίπτωση θετική ή αρνητική επί τής υγείας των όντων. Οι βλάβες από τις ακτινοβολίες αυτές προκαλούνται συνήθως κατά την διάρκεια τού ύπνου, όταν ο οργανισμός ρίχνει τις άμυνές του και είναι πιο ευάλωτος. Οι πόλεις μας και τα σπίτια μας έχουν όλα χτιστεί τυχαία χωρίς καμμία μελέτη για τις ζώνες αυτές. Αποτέλεσμα είναι, να βομβαρδιζόμαστε από τις γεωπαθητικές ακτινοβολίες σε καθημερινή βάση.
-Ελλιπής και κακός ύπνος. Κατά την διάρκεια της ανάπαυσης και του ύπνου το ανθρώπινο σώμα ανανεώνεται μέσω της αναπαραγωγής των κυττάρων του. Όμως για να υπάρχουν τα φυσικά αυτά σωτήρια αποτελέσματα, πρέπει ο ύπνος να συντελείται τις ώρες που έχει ορίσει η Φύση και όχι οι παραφυσικές συνήθειές μας. Δηλαδή ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να κοιμάται νωρίς και αρκετές ώρες για να έχει καλή υγεία και ευεξία.
- Ελλιπής άσκηση. Όσο σημαντική είναι η υγιεινή και σωστή διατροφή για τον κάθε άνθρωπο, άλλο τόσο σημαντική είναι η άσκηση. Δεν γίνεται με κανένα τρόπο κάποιος να είναι υγιής αν δεν γυμνάζεται. Με τη γυμναστική ενεργοποιείται το λεμφικό σύστημα (ο καθαριστής τού σώματος) και γίνεται σωστά η κυκλοφορία τού αίματος. Τα οστά δυναμώνουν, ο μεταβολισμός ξεμπλοκάρεται, ο νους χαλαρώνει και όλες οι ψυχολογικές επιβαρύνσεις μειώνονται. Ένα αίσθημα ευφορίας ψυχικής και σωματικής ακολουθεί όλους τους ασκούμενους. Η έλλειψη άσκησης αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο επιβάρυνσης τού ανθρώπινου οργανισμού και ένα σημαντικό αίτιο για καρκινογενέσεις.
Η παράβαση τού νόμου τής ακινησίας αποτελεί άλλο ένα κύριο αίτιο ασθένειας. Όλα τα φαινόμενα τού σύμπαντος και φυσικά ο άνθρωπος είναι αποτελέσματα μιας διαρκούς κίνησης. Ο άνθρωπος, που δεν κινείται και δεν γυμνάζεται επαρκώς, εκφυλίζεται σε βιολογικό και οργανικό επίπεδο.
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός (επάνω), αποτελεί αίτιο πρόληψης όλων των ασθενειών, όπως και τού καρκίνου.
Αντίθετα, ο πρωταθλητισμός (κάτω φωτογραφίες), λόγω τής υπερβολικής εξάσκησης και των αναβολικών, που κυκλοφορούν ευρέως, αποτελεί αίτιο πολλών ασθενειών, όπως και καρκινογενέσεων.
- Μολυσμένη φύση και ανθυγιεινό περιβάλλον. Οι σύγχρονοι άνθρωποι ζουν μέσα σε μεγαλουπόλεις τέρατα, που έχουν χτιστεί από ανθυγιεινά υλικά και σε λάθος σημεία. Τσιμέντο, μέταλλο, τούβλο, πίσσα, pvc είναι μερικά απ΄ τα ανθυγιεινά υλικά, που χτίζονται οι μεγαλουπόλεις μας, ενώ διάφοροι ρύποι όπως καυσαέρια, τοξικά νέφη, διοξείδιο τού άνθρακα, σκόνη, ηλεκτρομαγνητικές ακτινοβολίες μάς πνίγουν καθημερινά και υποβαθμίζουν την υγεία μας. Οι ατελείωτοι τόνοι σκουπιδιών των μεγαλουπόλεων αποτελούν ένα μεγάλο οικολογικό πρόβλημα μόλυνσης. Οι σύγχρονοι άνθρωποι καταναλώνουν ακόρεστα και χρησιμοποιούν προϊόντα φτιαγμένα από φθηνά και επιβλαβή υλικά, όπως το πλαστικό, που επιβαρύνουν τη φύση και την υγεία μας. Το πόσιμο ανενεργό νερό των μεγαλουπόλεων, που πίνουμε καθημερινά, είναι μολυσμένο με χλώριο ή φθόριο, βαρέα μέταλλα, χημικά κατάλοιπα, λάσπη και άλλα δηλητήρια.
-Έλλειψη των φυσικών στοιχείων, ήλιος, καθαρό νερό, καθαρός αέρας και η ελλιπής έκθεσή τους σ΄ αυτά, αποτελούν ένα πολύ αρνητικό παράγοντα για κάθε άνθρωπο, που ζει στις μεγαλουπόλεις. Το ιατρικό κατεστημένο και οι εταιρείες καλλυντικών έχουν φροντίσει επιμελώς να δαιμονοποιήσουν τον ήλιο και τις ευεργετικές του ιδιότητες με αποτέλεσμα την ελλιπή έκθεση των ανθρώπων σε αυτόν. (Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Η συνωμοσία τού Ήλιου και Ήλιος: Ευεργέτης τής υγείας μας). Οι ανθυγιεινές συνθήκες των μεγαλουπόλεων αποτελούν ένα σημαντικό παράγοντα νόσησης και φυσικά καρκινογενέσεων.
Φύση και υγεία - μόλυνση και γέννηση ασθενειών.
Candida Albicans, η κρυφή παγκόσμια επιδημία
Η καντιντίαση αποτελεί μια κρυφή επιδημική νόσο, που επηρεάζει περίπου το 50% του συνολικού πληθυσμού όλων των χωρών τής Δύσης. Στη χώρα μας, το ποσοστό των νοσούντων αγγίζει το 70%! Η καντιντίαση είναι το αποτέλεσμα τής φαρμακευτικής και διατροφικής τοξίνωσης, που αναφέραμε προηγουμένως. Αρχικά, εμφανίζεται με μια γενικευμένη μυκητιασική λοίμωξη, που παράγεται από τον μικροοργανισμό, που κάποτε ήταν γνωστός σαν Monilia Albicans, αλλά τώρα αποκαλείται Candida Albicans. Δηλαδή, πρόκειται για μετάλλαξη. Η μυκητίαση αυτή προκαλεί ένα σύνδρομο με συμπτώματα χρόνιων διαταραχών, που γενικά επηρεάζουν τα εννέα διαφορετικά συστήματα τού σώματος: το πεπτικό, το νευρικό, το καρδιαγγειακό, το λεμφικό, το αναπνευστικό, το αναπαραγωγικό, το ουροποιητικό, το ενδοκρινικό και μυοσκελετικό, αλλά και τον εγκέφαλο!
Η Candida Albicans είναι ένας μύκητας, που υπάρχει σχεδόν σε όλους μας. Σε φυσιολογικές συνθήκες ελέγχεται από το ανοσολογικό μας σύστημα και από την βακτηριακή χλωρίδα, που υπάρχει στο έντερο. Όμως, με την επιρροή των επιβαρυντικών παραγόντων, που αναφέραμε προηγουμένως και την εξασθένηση τού ανοσοποιητικού συστήματος, εμφανίζεται μια οικολογική αλλαγή στο εσωτερικό περιβάλλον τού εντέρου, με αποτέλεσμα τη μείωση των «φιλικών» βακτηρίων. Τότε, ο μύκητας αρχίζει να αυξάνει μέσα στο σώμα, ειδικά στο παχύ έντερο. Οι αποικίες αυτές τού μύκητα απελευθερώνουν ισχυρές τοξίνες, οι οποίες μπορεί να απορροφηθούν στην κυκλοφορία τού αίματος προκαλώντας μια πλειάδα συμπτωμάτων. Τα προβλήματα αυτά συχνά είναι προάγγελοι τής έναρξης πιο βαθιών και πιο επικίνδυνων εσωτερικών λοιμώξεων. Θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την κρυφή αυτή εσωτερική λοίμωξη, ως το υπόβαθρο πολλών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου και τού καρκίνου.
Η Candida Albicans είναι ένας μικροοργανισμός, που φυσιολογικά ζει τρώγοντας νεκρούς ιστούς. Τα αντιβιοτικά και τα συνθετικά χημικά φάρμακα, που εισέρχονται σε αφθονία στους οργανισμούς των σύγχρονων ανθρώπων, μεταβάλλουν τους σαπροφυτικούς μικροοργανισμούς σε παθογόνους. Η καντιντίαση επιδεινώνεται επίσης από τα φαγητά, που έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε μύκητες και υγρασία όπως το μπλε τυρί (ροκφόρ), το ψωμί, η μαγιά τής μπύρας, τα μανιτάρια κ.ά. Τα άμυλα, οι ραφιναρισμένοι σύνθετοι υδατάνθρακες, η γλουτένη που περιέχεται στο σιτάρι, και η ζάχαρη, αποτελούν την κύρια τροφή τού μύκητα.
Ένα ακόμη βασικό αίτιο των καρκινογενέσεων είναι η άγνοια και η παραπληροφόρηση των μαζών. Αποτέλεσμα των λανθασμένων επιλογών και τού λάθος τρόπου ζωής είναι οι αρρώστιες και ο καρκίνος. Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, για τον τρόπο ζωής του, αλλά και για τις θεραπείες, που επιλέγει. Ο σύγχρονος παραπληροφορημένος και ευθυνόφοβος άνθρωπος, ρίχνει πάντοτε τις ευθύνες για την αρρώστεια του σε άλλους (στη μοίρα, στην ατυχία, στο θεό, στούς γιατρούς κ.ά.). Έτσι προτιμά να αποφεύγει την ευθύνη τής επιλογής του σε θέματα αρρώστειας.
Στο σώμα μας υπάρχει μια ομάδα λεμφοκυττάρων, τα οποία αποκαλούνται suppressor cells (κύτταρα υποστήριξης), που εμποδίζουν μια ανοσολογική επίθεση τού δικού μας οργανισμού απέναντι στα δικά μας όργανα. Στις αυτοάνοσες νόσους, όπως είναι και ο καρκίνος, τόσο οι κλινικές όσο και οι εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει, ότι η Candida Αlbicans επηρεάζει τα κύτταρα αυτά εμποδίζοντας τη δράση τους, δηλαδή να εμποδίζουν την επίθεση τού ανοσολογικού μας συστήματος στα όργανά μας. Η μόλυνση τού οργανισμού με τον μύκητα μπορεί να μειώσει δραστικά το ποσοστό των φυσικών suppressor cells στα υγρά των ιστών και στο αίμα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύκητας μπορεί να μειώσει το ποσοστό των suppressor cells στο 1%, δηλαδή μπορεί να εξαλείψει το 99% των κυττάρων αυτών από το σώμα μας!
Όλοι μας σχεδόν στις δυτικές βιομηχανοποιημένες κοινωνίες είμαστε ευαίσθητοι στο να νοσήσουμε από τον μύκητα Candida Albicans.
Εάν ο μύκητας Candida Αlbicans δεν θεραπευτεί, μπορεί να επιφέρει πολύ έντονη διαταραχή στην ισορροπία τού ανθρώπινου συστήματος, αφού αποτελεί την βάση πολλών και βαριών ασθενειών. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικές από αυτές: Δερματοπάθειες, χρόνιες λοιμώξεις τού αναπνευστικού, θυρεοειδίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, λύκος στο αίμα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, εντερικές παθήσεις, νευρολογικές παθήσεις, καρκίνος…
Επίλογος
Πραγματικά είναι περίεργο και άξιο προσοχής, τα αίτια αυτά, που αναφέρουμε παραπάνω, να μην λαμβάνονται σχεδόν καθόλου υπ΄ όψη από τη συμβατική Ιατρική. Είναι επίσης λυπηρό και συνάμα τραγικό οι γιατροί να παραμένουν σιωπηλοί και δέσμιοι των οικονομικών και εξουσιαστικών συμφερόντων των φαρμακοβιομηχανιών. Πρέπει κάποια στιγμή για το κοινό καλό η παραφυσική αυτή σχέση να κοπεί, να σταματήσει. Η Ιατρική, συμβατική και εναλλακτική, πρέπει σε κάποια χρονική στιγμή να ενοποιηθούν και να προχωρήσουν μαζί στον κοινό αγώνα, που δεν είναι άλλος από την θεραπεία όλων των ασθενειών, που μαστίζουν την ανθρωπότητα. Αυτά για το καλό όλων μας…
Βασίλειος Μαυρομμάτης
Ομοιοπαθητικός
Κέντρο Εναλλακτικών Θεραπειών
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Το παραπάνω άρθρο αποτελεί το δεύτερο μέρος τής έρευνας - αφιερώματος τής «Ελεύθερης Έρευνας»: Η απομυθοποίηση τού καρκίνου.
Διαβάστε:
Α΄ μέρος: Η σύγχρονη βιομηχανία τού καρκίνου
Γ΄ μέρος: Καρκίνος: ‘Υστατη προσπάθεια τού οργανισμού για επιβίωση!
Επιστροφή Επιστροφή στην κορυφή
0
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
Le curcuma au fil du temps
Curcuma
Accueil > Nutrition > Encyclopédie des aliments
Profil santé
Usages culinaires
Conservation
Jardinage biologique
Écologie et environnement
Références
Noms communs : curcuma, souchet des Indes, safran des Indes, safran de Bourbon, terre-mérite.
Nom scientifique : Cucurma longa.
Famille : zingibéracées.
POURQUOI METTRE LE CURCUMA AU MENU?
Il donne une belle pigmentation jaune au riz, aux pommes de terre et autres plats peu colorés.
Il corrige l’acidité de certains mets.
Il parfume les soupes, les currys, les tajines, même les glaces.
Cette épice fortement antioxydante pourrait exercer des effets anticancer.
Le curcuma moulu est une source de fer et de manganèse, deux minéraux essentiels.
Profil santé
haut
Le curcuma est utilisé autant comme épice que comme colorant dans les préparations alimentaires. Il est d’ailleurs l’un des principaux constituants du cari (curry), un mélange d’épices particulièrement employé en cuisine indienne. Encore peu d’études ont évalué les effets de la consommation de curcuma. De plus, la plupart d’entre elles ont utilisé du curcuma (ou ses principes actifs) en quantités supérieures à ce qui pourrait être consommé couramment, relevant alors davantage du supplément que de l’épice usuelle (à ce sujet, voir la fiche Curcuma (psn)).
Principes actifs et propriétés
Absorption de la curcumine
Au moment de l’ingestion de curcuma, seulement une faible proportion de la curcumine est absorbée dans l’organisme30. Par contre, la consommation simultanée de poivre augmente grandement la biodisponibilité de la curcumine31. Ainsi, l’ajout de poivre à un mets contenant du curcuma est une façon simple d’accroître le potentiel thérapeutique de la curcumine.
Antioxydants. Les antioxydants sont des composés qui protègent les cellules du corps des dommages causés par les radicaux libres. Ces derniers sont des molécules très réactives qui seraient impliquées dans le développement des maladies cardiovasculaires, de certains cancers et d’autres maladies liées au vieillissement1. Dans une étude, le curcuma se situe au cinquième rang quant à son contenu en antioxydants parmi plus de 1 000 aliments analysés2 (calculé à partir de 100 g d’aliment). Comme une portion usuelle de curcuma se situe plutôt autour de 2 g (5 ml), il contribue tout de même moins que d’autres aliments à notre apport quotidien en antioxydants. Le curcuma contient des flavonoïdes et des composés phénoliques3, mais c’est la curcumine qui est considérée comme étant son principal composé antioxydant.
Curcumine. La curcumine est un composé de la famille des curcuminoïdes4. Elle présente différentes propriétés qui ont principalement été démontrées par des études effectuées in vitro ainsi que chez l’animal5. Entre autres, l’effet antioxydant de la curcumine laisse entrevoir un effet protecteur contre les maladies reliées au stress oxydatif (telles les maladies cardiovasculaires et la maladie d’Alzheimer)5. La curcumine présente aussi des propriétés anti-inflammatoires et pourrait participer à la prévention du cancer à plusieurs étapes de son développement5. Ces effets bénéfiques n’ont pas tous été étudiés chez l’humain et les quantités de curcuma nécessaires pour les observer ne sont pas toujours précisées.
Cancer. Le curcuma occupe une place importante dans l’alimentation des populations de l’Inde, qui en consomment jusqu’à 2 g par jour6. Bien qu’aucune étude ne le démontre directement, il semble y avoir un lien entre la consommation particulièrement élevée de curcuma et la faible incidence de certains cancers (comme le cancer colorectal) en Inde et dans d’autres pays asiatiques6. Chez des fumeurs, un essai clinique a démontré que la consommation quotidienne de 1,5 g de curcuma pendant 30 jours diminuait les composés cancérigènes présents dans l’organisme7. D’autres études préliminaires démontrent une potentielle activité anticancer de la curcumine lorsque consommée en quantités souvent supérieures à ce qui pourrait être consommé quotidiennement sous forme de curcuma4,8. Plusieurs études réalisées chez l’animal et in vitro appuient cet effet protecteur de la curcumine, particulièrement contre les cancers gastro-intestinal et colorectal9,10. Même si les mécanismes d’action restent encore à être élucidés9, c’est par ses propriétés antioxydantes et anti-inflammatoires que la curcumine pourrait exercer ses effets anticancer11. Certains auteurs supposent que la consommation de 1 c. à thé (5 ml) de curcuma par jour pourrait fournir la quantité de curcumine nécessaire pour exercer un effet préventif contre le cancer6.
Troubles gastro-intestinaux. Le curcuma est traditionnellement utilisé pour traiter différents troubles gastro-intestinaux, tels l’inflammation et les ulcères d’estomac. En ce sens, il a été démontré qu’un extrait de curcuma inhibe la sécrétion d’acide gastrique chez l’animal, pouvant ainsi diminuer la formation d’ulcères12. La curcumine ne semblant pas être responsable de ces effets, d’autres études devront être faites pour découvrir quels principes actifs contribuent à ces effets12. Par ailleurs, la consommation quotidienne de 3 g de curcuma pendant 12 semaines s’est soldée en une régression complète des ulcères d’estomac chez 75 % des sujets13. Par contre, cette étude n’a pas utilisé de groupe témoin (placebo) et d’autres études réalisées chez l’animal ont démontré des effets opposés14. Ainsi, des études cliniques mieux contrôlées devront être réalisées avant d’encourager la consommation de curcuma pour le traitement des ulcères d’estomac.
Système cardiovasculaire. Quelques études ont démontré l’efficacité d’un extrait de curcuma dans la prévention de l’oxydation du cholestérol-LDL (« mauvais » cholestérol)15 ainsi que pour diminuer le cholestérol total chez l’animal15,16. Il est de plus en plus clair que la curcumine ainsi que ses métabolites (obtenus durant la conversion de la curcumine en d’autres composés dans l’organisme) seraient en partie responsables de ces effets15,17,18. Ces résultats laissent présager que le curcuma pourrait prévenir l’apparition d’athérosclérose et d’autres facteurs de risque de maladies cardiovasculaires, mais davantage d’études chez l’humain sont requises15.
Maladie d’Alzheimer. Des études épidémiologiques ont démontré que la prévalence de maladie d’Alzheimer était plus faible dans certaines populations de l’Inde comparativement à d’autres pays19,20. Une des raisons invoquées pour expliquer cette observation était la consommation plus élevée de curcuma en Inde, mais cette explication n’est toujours pas appuyée par des données scientifiques. Il a été démontré chez l’animal que la consommation de curcumine améliorait les déficits cognitifs reliés à la maladie d’Alzheimer, par des mécanismes encore peu connus21,22. Probablement que les différentes propriétés de la curcumine (telles les propriétés antioxydante, anti-inflammatoire et hypocholestérolémiante) pourraient être associées à cet effet23. Une étude est en cours chez des sujets atteints de la maladie d’Alzheimer afin d’évaluer l’efficacité de la curcumine pour le ralentissement de cette maladie23.
Autres effets. Le curcuma est traditionnellement utilisé pour protéger le foie contre diverses agressions24. Certaines études ont démontré un effet hépatoprotecteur du curcuma in vitro et chez l’animal, mais aucune donnée chez l’humain n’est disponible actuellement25. De plus, des extraits de curcuma ont démontré des propriétés antimicrobiennes contre une variété de bactéries, parasites et champignons pathogènes, in vitro et chez l’animal24,26.
Autres propriétés
Le curcuma est-il antioxydant?
Fortement : l’indice TAC du curcuma est de 1 593 umol.
Le curcuma est-il acidifiant?
Donnée non disponible
Le curcuma a-t-il une charge glycémique élevée ?
Donnée non disponible
Nutriments les plus importants
Voir la signification des symboles de classification des sources des nutriments
Fer. Le curcuma moulu est une source de fer. Chaque cellule du corps contient du fer. Ce minéral est essentiel au transport de l’oxygène et à la formation des globules rouges dans le sang. Il joue aussi un rôle dans la fabrication de nouvelles cellules, d’hormones et de neurotransmetteurs (messagers dans l’influx nerveux). Il est à noter que le fer contenu dans les aliments d’origine végétale (comme le curcuma) est moins bien absorbé par l’organisme que le fer contenu dans les aliments d’origine animale. L’absorption du fer des végétaux est toutefois favorisée lorsqu’il est consommé avec certains nutriments, telle la vitamine C.
Manganèse. Le curcuma moulu est une source de manganèse. Le manganèse agit comme cofacteur de plusieurs enzymes qui facilitent une douzaine de différents processus métaboliques. Il participe également à la prévention des dommages causés par les radicaux libres.
Que vaut une « portion » de curcuma?
Poids/volume
Curcuma moulu 2 g (5 ml)
Calories
8
Protéines
0,2 g
Glucides
1,5 g
Lipides
0,2 g
Fibres alimentaires
0,5 g
Source : Santé Canada. Fichier canadien sur les éléments nutritifs, 2005.
Précautions
Il est bien démontré que certains composés contenus dans le curcuma possèdent un effet antiplaquettaire in vitro27. Ainsi, même si cela n’a pas été évalué chez l’humain, la consommation de grandes quantités de curcuma avec la prise de médicaments pour le sang (tels l’héparine, le coumadin ou l’aspirine) pourrait avoir un effet anticoagulant additionnel et augmenter les risques de saignement28,29. Il est fortement conseillé aux personnes sous anticoagulothérapie de consulter un professionnel de la santé pour connaître les interactions possibles entre leurs médicaments et certaines épices.
De façon générale, la consommation usuelle de curcuma ne procure pas d’effet indésirable. Par contre, la consommation de curcuma sous forme de suppléments est contre-indiquée dans certains cas (grossesse, ulcère d’estomac). À ce sujet, voir la fiche Curcuma (psn).
Section Profil santé
Recherche : Annie Bédard, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Rédaction : Caroline Trudeau, Dt.P. nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Révision scientifique : Sonia Pomerleau, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Collaboration : Jasmine Coulombe et Hélène Gagnon, étudiantes en nutrition, Université Laval
Coordination : Louise Corneau, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
(novembre 2006)
Le curcuma au fil du temps
haut
Le terme « curcuma » vient de l’espagnol qui l’a lui-même emprunté à l’arabe kurkum, lequel désignait originellement le safran. Il est apparu dans la langue française en 1559.
Une épice qui a du mérite
En anglais, curcuma se traduit par turmeric, mot qui dérive du français « terre-mérite »; c’est ainsi qu’on appelait jadis cette plante, probablement par allusion à la poudre jaune, qui rappelle des pigments minéraux.
Le curcuma est une épice qui fait l’objet d’échanges commerciaux depuis tellement longtemps que l’on ne peut déterminer avec certitude son centre d’origine. Mais on pense qu’il vient du sud ou du sud-est de l’Asie, peut-être plus spécifiquement de l’Inde, d’où il se serait diffusé dans toute l’Asie, de même qu’au Proche et au Moyen-Orient, il y a des milliers d’années. Son emploi en Inde remonte aux temps védiques, c’est-à-dire à 4 000 ans, voire plus. Il servait en cuisine, en médecine, de même que dans les cérémonies religieuses. Les Chinois et les Arabes l’emploient également depuis longtemps. Par contre, en Occident, en dehors de ses usages médicinaux et tinctoriaux, son emploi n’a jamais été très répandu. Dans l’Europe médiévale, il n’y avait pratiquement que les Espagnols pour l’apprécier, peut-être sous l’influence des Arabes qui ont occupé leur pays pendant plusieurs siècles. Aujourd’hui, il est plus populaire, quoique généralement restreint à la cuisine indienne ou arabe.
L’Inde est le plus grand producteur et le plus grand consommateur de curcuma au monde. La Chine, le Bengale, Taiwan, le Pérou, Java, l’Australie, les Antilles, l’Indonésie, les Philippines en cultivent également.
D’autres espèces de curcuma sont cultivées dans le Sud-Est asiatique pour leurs jeunes pousses, leurs feuilles, leur inflorescence ou leur rhizome, dont on se sert en cuisine ou en herboristerie.
Usages culinaires
haut
Bien choisir
Le rhizome frais est nettement plus savoureux que la poudre, mais on le trouve rarement en Occident. Chercher du côté des épiceries asiatiques. N’acheter la poudre qu’en petites quantités, car son arôme se dissipe rapidement.
Comme beaucoup d’épices, le curcuma est de plus en plus irradié en vue d’augmenter sa durée de conservation et limiter les infestations d’insectes ou de maladies durant l’entreposage. Les personnes qui s’opposent à ce processus peuvent se procurer du curcuma issu de l’agriculture biologique dans les magasins de produits naturels ou dans la section des produits bio des épiceries.
Apprêts culinaires
En Inde, on l’emploie libéralement dans le riz, les pommes de terre, les lentilles et les légumes, et il entre dans la composition de pratiquement tous les plats de curry ainsi que dans les chutneys.
À la Réunion, on s’en sert pour lier les sauces et corriger l’acidité de certains mets.
Nasi kuning (riz jaune) : ce plat festif de l’Indonésie se prépare avec du riz à long grain, du lait de coco, du bouillon de poulet (que l’on peut remplacer par du bouillon de légumes), du curcuma, de la citronnelle, de la cannelle, du clou de girofle, des feuilles de pandanus (vendues dans les épiceries asiatiques), des feuilles de salam (une plante de la famille des myrtacées, qu’on peut remplacer par du laurier) et du rhizome de galanga (frais ou en conserve dans les épiceries asiatiques). Mettre tous les ingrédients dans une casserole ou un cuiseur pour le riz. Retirer les feuilles avant de servir. Le riz est généralement présenté sous la forme d’un gros cône entouré de légumes et de viande, poisson ou fruits de mer.
Il peut colorer diverses préparations, comme la pâte à crêpes ou à gaufres, ou encore, du chou-fleur, qu’on aura d’abord cuit quelques minutes à l’eau bouillante, puis fait revenir avec des oignons. Ajouter un peu d’eau, un piment fort haché, de la noix de coco râpée, du curcuma, saler, poivrer et cuire jusqu’à tendreté. À la fin de la cuisson, arroser d’un filet de jus de citron.
Ou on en colorera les vinaigrettes et, pourquoi pas, les glaces ou les sorbets.
Piccalilli : cette marinade créée par les Anglais lors de leur occupation de l’Inde comprend divers légumes (petits oignons, concombre, chou-fleur, haricots verts, tomates vertes) qui sont mis à macérer 24 heures avec du sel, puis égouttés. On les fait ensuite cuire avec du vinaigre, de la farine, du sucre (ou du miel) et du curcuma, puis on les met dans des pots de conserve.
On en mettra également dans les marinades de concombre, avec des feuilles et des graines d’aneth.
Poulet à la marocaine : mélanger 1 c. à soupe de farine avec 1 c. à thé de cannelle, de cumin et de curcuma. En enrober des morceaux de poulet que l’on fera ensuite revenir cinq minutes de chaque côté dans un peu d’huile. Diluer 1 c. à soupe de farine dans du bouillon, ajouter au poulet avec des dattes et des amandes, couvrir et cuire une dizaine de minutes ou jusqu’à ce que le poulet soit à point.
Rendang indonésien : ce plat à base de fines tranches de boeuf se prépare en faisant mariner la viande 30 minutes dans une préparation composée de sauce soya, oignon, ail, gingembre, galanga, curcuma et eau. Passer tous les ingrédients au mélangeur. N’employer que la moitié de la sauce pour mariner la viande. L’autre moitié sera mélangée avec du lait de coco et de la citronnelle, puis chauffée à feu doux jusqu’à réduction de moitié. Puis, mélanger les deux préparations et cuire environ 50 minutes. Servir sur du riz.
On peut en assaisonner une soupe, une crème ou un velouté, par exemple une crème de courgette ou de courge. Pour lui donner un peu de consistance, y faire cuire du riz avant de passer la préparation au mélangeur, et pour lui donner une petite note acidulée, ajouter un filet de jus de citron à la fin de la cuisson.
Pilaf : en ajouter au pilaf de boulghour, quinoa, amaranthe, riz sauvage, etc.
Conservation
haut
Conserver la poudre dans un contenant hermétique au frais, au sec et à l’abri de la lumière. Le rhizome frais se conservera une ou deux semaines au réfrigérateur dans un sac de plastique perforé.
Jardinage biologique
haut
Toute l’année!
On peut cultiver le curcuma en pots à l’extérieur pendant toute la belle saison et les rentrer lorsque le gel menace.
Bien qu’il s’agisse d’une plante tropicale, on peut cultiver quelques pieds de curcuma chez soi si on les démarre à l’intérieur en janvier ou février pour les mettre en pleine terre une fois le risque de gel écarté.
On plantera un morceau de rhizome frais ou l’on se procurera un plant chez un pépiniériste spécialisé.
Pour la production en contenant, utiliser un gros pot à fleurs (au moins 30 cm de diamètre), rempli d’un très riche terreau, le curcuma étant très exigeant. Veiller à garder la terre humide sans qu’elle soit détrempée pour autant.
La récolte se fait de neuf à dix mois après la plantation. Pour la conservation, on fait bouillir le rhizome, puis on le pèle et le fait sécher dans un déshydrateur ou un four réglé à très basse température jusqu’à ce qu’il ait perdu environ 75 % de son volume.
Écologie et environnement
haut
Des chercheurs indiens ont découvert que la poudre de curcuma pouvait inhiber diverses maladies du riz transmises par la graine. Cette plante réputée pour ses propriétés antioxydantes pourrait donc permettre de diminuer, voire éliminer, les fongicides et bactéricides chimiques dans les plantations de riz.
Sections Le curcuma au fil du temps, Usages culinaires, Conservation, Jardinage biologique, Écologie et environnement
Recherche et rédaction : Paulette Vanier
Coordination du contenu : Josiane Cyr, Dt. P., nutritionniste
Fiche mise à jour : décembre 2006
Références
Note : les liens hypertextes menant vers d'autres sites ne sont pas mis à jour de façon continue. Il est possible qu'un lien devienne introuvable. Veuillez alors utiliser les outils de recherche pour retrouver l'information désirée.
Bibliographie
Dauzat Albert, Dubois Jean, Mitterand, Henri. Nouveau dictionnaire étymologique et historique, Librairie Larousse, France, 1971.
Encyclopedia Britannica. Turmeric. Britannica.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.britannica.com
George Mateljan Foundation. The World’s Healthiest Foods : Turmeric. Whfoods.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.whfoods.com
Grieve Maud. A Modern Herbal : turmeric. In: Botanical.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.botanical.com
Katzer Gernot. Turmeric. Gernot Katzer’s Spice Pages. Uni-graz.at [Consulté le 25 septembre 2005]. www.uni-graz.at
Kiple Denneth F, Ornelas Kriemhild Coneè (Dir.) The Cambridge World History of Food, Cambridge University Press, 2000.
Mansfeld’s World Database of Agricultural and Horticultural Crops. Curcuma longa. Mansfeld.ipk-gaterleben.de [Consulté le 25 septembre 2005]. http://mansfeld.ipk-gatersleben.de
Multilingual Multiscript Plant Name Database. Sorting Curcuma Names. Plantnames.unimelb.edu.au [Consulté le 25 septembre 2005]. www.plantnames.unimelb.edu.au
Santé Canada. Curcuma – Ébauche.
Santé Canada. Fichier canadien sur les éléments nutritifs, version 2005.[Consulté le 26 avril 2006].
Tannahill Reay. Food in History, Three Rivers Press, États-Unis, 1988.
The Epicentre. Encyclopedia of Spices: Turmeric. Theepicentre.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.theepicentre.com
Toil’ d’épices. Curcuma. Toildepices.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.toildepices.com
Toussaint-Samat Maguelonne. Histoire naturelle et morale de la nourriture, Bordas, France, 1987.
USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, États-Unis. Ars-grin.gov [Consulté le 25 septembre 2005]. www.ars-grin.gov
Notes
1. Willcox JK, Ash SL, Catignani GL. Antioxidants and prevention of chronic disease. Crit Rev Food Sci Nutr 2004;44(4):275-95.
2. Halvorsen BL, Carlsen MH, et al. Content of redox-active compounds (ie, antioxidants) in foods consumed in the United States. Am J Clin Nutr 2006;84:95-135.
3. Tilak JC, Banerjee M, et al. Antioxidant availability of turmeric in relation to its medicinal and culinary uses. Phytother Res 2004 October;18(10):798-804.
4. Sharma RA, Euden SA, et al. Phase I clinical trial of oral curcumin: biomarkers of systemic activity and compliance. Clin Cancer Res 2004 October 15;10(20):6847-54.
5. Maheshwari RK, Singh AK, et al. Multiple biological activities of curcumin: a short review. Life Sci 2006 March 27;78(18):2081-7.
6. Béliveau R, Gingras D. Les aliments contre le cancer. La prévention et le traitement du cancer par l'alimentation. Éditions du Trécarré ed. Outremont, Canada: 2005.
7. Polasa K, Raghuram TC, et al. Effect of turmeric on urinary mutagens in smokers. Mutagenesis 1992 March;7(2):107-9.
8. Garcea G, Berry DP, et al. Consumption of the putative chemopreventive agent curcumin by cancer patients: assessment of curcumin levels in the colorectum and their pharmacodynamic consequences. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2005 January;14(1):120-5.
9. Chauhan DP. Chemotherapeutic potential of curcumin for colorectal cancer. Curr Pharm Des 2002;8(19):1695-706.
10. Campbell FC, Collett GP. Chemopreventive properties of curcumin. Future Oncol 2005 June;1(3):405-14.
11. Duvoix A, Blasius R, et al. Chemopreventive and therapeutic effects of curcumin. Cancer Lett 2005 June 8;223(2):181-90.
12. Kim DC, Kim SH, et al. Curcuma longa extract protects against gastric ulcers by blocking H2 histamine receptors. Biol Pharm Bull 2005 December;28(12):2220-4.
13. Prucksunand C, Indrasukhsri B, et al. Phase II clinical trial on effect of the long turmeric (Curcuma longa Linn) on healing of peptic ulcer. Southeast Asian J Trop Med Public Health 2001 March;32(1):208-15.
14. Mukhopadhyay A, Basu N, et al. Anti-inflammatory and irritant activities of curcumin analogues in rats. Agents Actions 1982 October;12(4):508-15.
15. Ramirez-Tortosa MC, Mesa MD, et al. Oral administration of a turmeric extract inhibits LDL oxidation and has hypocholesterolemic effects in rabbits with experimental atherosclerosis. Atherosclerosis 1999 December;147(2):371-8.
16. Vanisree AJ, Sudha N. Curcumin combats against cigarette smoke and ethanol-induced lipid alterationsin rat lung and liver. Mol Cell Biochem 2006 August;288(1-2):115-23.
17. Chen WF, Deng SL, et al. Curcumin and its analogues as potent inhibitors of low density lipoprotein oxidation: H-atom abstraction from the phenolic groups and possible involvement of the 4-hydroxy-3-methoxyphenyl groups. Free Radic Biol Med 2006 February 1;40(3):526-35.
18. Durgaprasad S, Pai CG, et al. A pilot study of the antioxidant effect of curcumin in tropical pancreatitis. Indian J Med Res 2005 October;122(4):315-8.
19. Vas CJ, Pinto C, et al. Prevalence of dementia in an urban Indian population. Int Psychogeriatr 2001 December;13(4):439-50.
20. Chandra V, Pandav R, et al. Incidence of Alzheimer's disease in a rural community in India: the Indo-US study. Neurology 2001 September 25;57(6):985-9.
21. Lim GP, Chu T, et al. The curry spice curcumin reduces oxidative damage and amyloid pathology in an Alzheimer transgenic mouse. J Neurosci 2001 November 1;21(21):8370-7.
22. Frautschy SA, Hu W, et al. Phenolic anti-inflammatory antioxidant reversal of Abeta-induced cognitive deficits and neuropathology. Neurobiol Aging 2001 November;22(6):993-1005.
23. Ringman JM, Frautschy SA, et al. A potential role of the curry spice curcumin in Alzheimer's disease. Curr Alzheimer Res 2005 April;2(2):131-6.
24. Curcuma longa (turmeric). Monograph. Altern Med Rev 2001 September;6 Suppl:S62-S66.
25. Luper S. A review of plants used in the treatment of liver disease: part two. Altern Med Rev 1999 June;4(3):178-88.
26. Kim KJ, Yu HH, et al. Antibacterial activity of Curcuma longa L. against methicillin-resistant Staphylococcus aureus. PhytotherRes 2005 July;19(7):599-604.
27. Shah BH, Nawaz Z, et al. Inhibitory effect of curcumin, a food spice from turmeric, on platelet-activating factor- and arachidonic acid-mediated platelet aggregation through inhibition of thromboxane formation and Ca2+ signaling. Biochem Pharmacol 1999 October 1;58(7):1167-72.
28. Heck AM, DeWitt BA, Lukes AL. Potential interactions between alternative therapies and warfarin. Am J Health Syst Pharm 2000 July 1;57(13):1221-7.
29. Abebe W. Herbal medication: potential for adverse interactions with analgesic drugs. J Clin Pharm Ther 2002 December;27(6):391-401.
30. Sharma RA, McLelland HR, et al. Pharmacodynamic and pharmacokinetic study of oral Curcuma extract in patients with colorectal cancer. Clin Cancer Res 2001 July;7(7):1894-900.
31. Shoba G, Joy D, et al. Influence of piperine on the pharmacokinetics of curcumin in animals and human volunteers. Planta Med 1998 May;64(4):353-6.
Accueil > Nutrition > Encyclopédie des aliments
Profil santé
Usages culinaires
Conservation
Jardinage biologique
Écologie et environnement
Références
Noms communs : curcuma, souchet des Indes, safran des Indes, safran de Bourbon, terre-mérite.
Nom scientifique : Cucurma longa.
Famille : zingibéracées.
POURQUOI METTRE LE CURCUMA AU MENU?
Il donne une belle pigmentation jaune au riz, aux pommes de terre et autres plats peu colorés.
Il corrige l’acidité de certains mets.
Il parfume les soupes, les currys, les tajines, même les glaces.
Cette épice fortement antioxydante pourrait exercer des effets anticancer.
Le curcuma moulu est une source de fer et de manganèse, deux minéraux essentiels.
Profil santé
haut
Le curcuma est utilisé autant comme épice que comme colorant dans les préparations alimentaires. Il est d’ailleurs l’un des principaux constituants du cari (curry), un mélange d’épices particulièrement employé en cuisine indienne. Encore peu d’études ont évalué les effets de la consommation de curcuma. De plus, la plupart d’entre elles ont utilisé du curcuma (ou ses principes actifs) en quantités supérieures à ce qui pourrait être consommé couramment, relevant alors davantage du supplément que de l’épice usuelle (à ce sujet, voir la fiche Curcuma (psn)).
Principes actifs et propriétés
Absorption de la curcumine
Au moment de l’ingestion de curcuma, seulement une faible proportion de la curcumine est absorbée dans l’organisme30. Par contre, la consommation simultanée de poivre augmente grandement la biodisponibilité de la curcumine31. Ainsi, l’ajout de poivre à un mets contenant du curcuma est une façon simple d’accroître le potentiel thérapeutique de la curcumine.
Antioxydants. Les antioxydants sont des composés qui protègent les cellules du corps des dommages causés par les radicaux libres. Ces derniers sont des molécules très réactives qui seraient impliquées dans le développement des maladies cardiovasculaires, de certains cancers et d’autres maladies liées au vieillissement1. Dans une étude, le curcuma se situe au cinquième rang quant à son contenu en antioxydants parmi plus de 1 000 aliments analysés2 (calculé à partir de 100 g d’aliment). Comme une portion usuelle de curcuma se situe plutôt autour de 2 g (5 ml), il contribue tout de même moins que d’autres aliments à notre apport quotidien en antioxydants. Le curcuma contient des flavonoïdes et des composés phénoliques3, mais c’est la curcumine qui est considérée comme étant son principal composé antioxydant.
Curcumine. La curcumine est un composé de la famille des curcuminoïdes4. Elle présente différentes propriétés qui ont principalement été démontrées par des études effectuées in vitro ainsi que chez l’animal5. Entre autres, l’effet antioxydant de la curcumine laisse entrevoir un effet protecteur contre les maladies reliées au stress oxydatif (telles les maladies cardiovasculaires et la maladie d’Alzheimer)5. La curcumine présente aussi des propriétés anti-inflammatoires et pourrait participer à la prévention du cancer à plusieurs étapes de son développement5. Ces effets bénéfiques n’ont pas tous été étudiés chez l’humain et les quantités de curcuma nécessaires pour les observer ne sont pas toujours précisées.
Cancer. Le curcuma occupe une place importante dans l’alimentation des populations de l’Inde, qui en consomment jusqu’à 2 g par jour6. Bien qu’aucune étude ne le démontre directement, il semble y avoir un lien entre la consommation particulièrement élevée de curcuma et la faible incidence de certains cancers (comme le cancer colorectal) en Inde et dans d’autres pays asiatiques6. Chez des fumeurs, un essai clinique a démontré que la consommation quotidienne de 1,5 g de curcuma pendant 30 jours diminuait les composés cancérigènes présents dans l’organisme7. D’autres études préliminaires démontrent une potentielle activité anticancer de la curcumine lorsque consommée en quantités souvent supérieures à ce qui pourrait être consommé quotidiennement sous forme de curcuma4,8. Plusieurs études réalisées chez l’animal et in vitro appuient cet effet protecteur de la curcumine, particulièrement contre les cancers gastro-intestinal et colorectal9,10. Même si les mécanismes d’action restent encore à être élucidés9, c’est par ses propriétés antioxydantes et anti-inflammatoires que la curcumine pourrait exercer ses effets anticancer11. Certains auteurs supposent que la consommation de 1 c. à thé (5 ml) de curcuma par jour pourrait fournir la quantité de curcumine nécessaire pour exercer un effet préventif contre le cancer6.
Troubles gastro-intestinaux. Le curcuma est traditionnellement utilisé pour traiter différents troubles gastro-intestinaux, tels l’inflammation et les ulcères d’estomac. En ce sens, il a été démontré qu’un extrait de curcuma inhibe la sécrétion d’acide gastrique chez l’animal, pouvant ainsi diminuer la formation d’ulcères12. La curcumine ne semblant pas être responsable de ces effets, d’autres études devront être faites pour découvrir quels principes actifs contribuent à ces effets12. Par ailleurs, la consommation quotidienne de 3 g de curcuma pendant 12 semaines s’est soldée en une régression complète des ulcères d’estomac chez 75 % des sujets13. Par contre, cette étude n’a pas utilisé de groupe témoin (placebo) et d’autres études réalisées chez l’animal ont démontré des effets opposés14. Ainsi, des études cliniques mieux contrôlées devront être réalisées avant d’encourager la consommation de curcuma pour le traitement des ulcères d’estomac.
Système cardiovasculaire. Quelques études ont démontré l’efficacité d’un extrait de curcuma dans la prévention de l’oxydation du cholestérol-LDL (« mauvais » cholestérol)15 ainsi que pour diminuer le cholestérol total chez l’animal15,16. Il est de plus en plus clair que la curcumine ainsi que ses métabolites (obtenus durant la conversion de la curcumine en d’autres composés dans l’organisme) seraient en partie responsables de ces effets15,17,18. Ces résultats laissent présager que le curcuma pourrait prévenir l’apparition d’athérosclérose et d’autres facteurs de risque de maladies cardiovasculaires, mais davantage d’études chez l’humain sont requises15.
Maladie d’Alzheimer. Des études épidémiologiques ont démontré que la prévalence de maladie d’Alzheimer était plus faible dans certaines populations de l’Inde comparativement à d’autres pays19,20. Une des raisons invoquées pour expliquer cette observation était la consommation plus élevée de curcuma en Inde, mais cette explication n’est toujours pas appuyée par des données scientifiques. Il a été démontré chez l’animal que la consommation de curcumine améliorait les déficits cognitifs reliés à la maladie d’Alzheimer, par des mécanismes encore peu connus21,22. Probablement que les différentes propriétés de la curcumine (telles les propriétés antioxydante, anti-inflammatoire et hypocholestérolémiante) pourraient être associées à cet effet23. Une étude est en cours chez des sujets atteints de la maladie d’Alzheimer afin d’évaluer l’efficacité de la curcumine pour le ralentissement de cette maladie23.
Autres effets. Le curcuma est traditionnellement utilisé pour protéger le foie contre diverses agressions24. Certaines études ont démontré un effet hépatoprotecteur du curcuma in vitro et chez l’animal, mais aucune donnée chez l’humain n’est disponible actuellement25. De plus, des extraits de curcuma ont démontré des propriétés antimicrobiennes contre une variété de bactéries, parasites et champignons pathogènes, in vitro et chez l’animal24,26.
Autres propriétés
Le curcuma est-il antioxydant?
Fortement : l’indice TAC du curcuma est de 1 593 umol.
Le curcuma est-il acidifiant?
Donnée non disponible
Le curcuma a-t-il une charge glycémique élevée ?
Donnée non disponible
Nutriments les plus importants
Voir la signification des symboles de classification des sources des nutriments
Fer. Le curcuma moulu est une source de fer. Chaque cellule du corps contient du fer. Ce minéral est essentiel au transport de l’oxygène et à la formation des globules rouges dans le sang. Il joue aussi un rôle dans la fabrication de nouvelles cellules, d’hormones et de neurotransmetteurs (messagers dans l’influx nerveux). Il est à noter que le fer contenu dans les aliments d’origine végétale (comme le curcuma) est moins bien absorbé par l’organisme que le fer contenu dans les aliments d’origine animale. L’absorption du fer des végétaux est toutefois favorisée lorsqu’il est consommé avec certains nutriments, telle la vitamine C.
Manganèse. Le curcuma moulu est une source de manganèse. Le manganèse agit comme cofacteur de plusieurs enzymes qui facilitent une douzaine de différents processus métaboliques. Il participe également à la prévention des dommages causés par les radicaux libres.
Que vaut une « portion » de curcuma?
Poids/volume
Curcuma moulu 2 g (5 ml)
Calories
8
Protéines
0,2 g
Glucides
1,5 g
Lipides
0,2 g
Fibres alimentaires
0,5 g
Source : Santé Canada. Fichier canadien sur les éléments nutritifs, 2005.
Précautions
Il est bien démontré que certains composés contenus dans le curcuma possèdent un effet antiplaquettaire in vitro27. Ainsi, même si cela n’a pas été évalué chez l’humain, la consommation de grandes quantités de curcuma avec la prise de médicaments pour le sang (tels l’héparine, le coumadin ou l’aspirine) pourrait avoir un effet anticoagulant additionnel et augmenter les risques de saignement28,29. Il est fortement conseillé aux personnes sous anticoagulothérapie de consulter un professionnel de la santé pour connaître les interactions possibles entre leurs médicaments et certaines épices.
De façon générale, la consommation usuelle de curcuma ne procure pas d’effet indésirable. Par contre, la consommation de curcuma sous forme de suppléments est contre-indiquée dans certains cas (grossesse, ulcère d’estomac). À ce sujet, voir la fiche Curcuma (psn).
Section Profil santé
Recherche : Annie Bédard, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Rédaction : Caroline Trudeau, Dt.P. nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Révision scientifique : Sonia Pomerleau, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
Collaboration : Jasmine Coulombe et Hélène Gagnon, étudiantes en nutrition, Université Laval
Coordination : Louise Corneau, Dt.P., M.Sc., nutritionniste, Institut des nutraceutiques et des aliments fonctionnels (INAF), Université Laval
(novembre 2006)
Le curcuma au fil du temps
haut
Le terme « curcuma » vient de l’espagnol qui l’a lui-même emprunté à l’arabe kurkum, lequel désignait originellement le safran. Il est apparu dans la langue française en 1559.
Une épice qui a du mérite
En anglais, curcuma se traduit par turmeric, mot qui dérive du français « terre-mérite »; c’est ainsi qu’on appelait jadis cette plante, probablement par allusion à la poudre jaune, qui rappelle des pigments minéraux.
Le curcuma est une épice qui fait l’objet d’échanges commerciaux depuis tellement longtemps que l’on ne peut déterminer avec certitude son centre d’origine. Mais on pense qu’il vient du sud ou du sud-est de l’Asie, peut-être plus spécifiquement de l’Inde, d’où il se serait diffusé dans toute l’Asie, de même qu’au Proche et au Moyen-Orient, il y a des milliers d’années. Son emploi en Inde remonte aux temps védiques, c’est-à-dire à 4 000 ans, voire plus. Il servait en cuisine, en médecine, de même que dans les cérémonies religieuses. Les Chinois et les Arabes l’emploient également depuis longtemps. Par contre, en Occident, en dehors de ses usages médicinaux et tinctoriaux, son emploi n’a jamais été très répandu. Dans l’Europe médiévale, il n’y avait pratiquement que les Espagnols pour l’apprécier, peut-être sous l’influence des Arabes qui ont occupé leur pays pendant plusieurs siècles. Aujourd’hui, il est plus populaire, quoique généralement restreint à la cuisine indienne ou arabe.
L’Inde est le plus grand producteur et le plus grand consommateur de curcuma au monde. La Chine, le Bengale, Taiwan, le Pérou, Java, l’Australie, les Antilles, l’Indonésie, les Philippines en cultivent également.
D’autres espèces de curcuma sont cultivées dans le Sud-Est asiatique pour leurs jeunes pousses, leurs feuilles, leur inflorescence ou leur rhizome, dont on se sert en cuisine ou en herboristerie.
Usages culinaires
haut
Bien choisir
Le rhizome frais est nettement plus savoureux que la poudre, mais on le trouve rarement en Occident. Chercher du côté des épiceries asiatiques. N’acheter la poudre qu’en petites quantités, car son arôme se dissipe rapidement.
Comme beaucoup d’épices, le curcuma est de plus en plus irradié en vue d’augmenter sa durée de conservation et limiter les infestations d’insectes ou de maladies durant l’entreposage. Les personnes qui s’opposent à ce processus peuvent se procurer du curcuma issu de l’agriculture biologique dans les magasins de produits naturels ou dans la section des produits bio des épiceries.
Apprêts culinaires
En Inde, on l’emploie libéralement dans le riz, les pommes de terre, les lentilles et les légumes, et il entre dans la composition de pratiquement tous les plats de curry ainsi que dans les chutneys.
À la Réunion, on s’en sert pour lier les sauces et corriger l’acidité de certains mets.
Nasi kuning (riz jaune) : ce plat festif de l’Indonésie se prépare avec du riz à long grain, du lait de coco, du bouillon de poulet (que l’on peut remplacer par du bouillon de légumes), du curcuma, de la citronnelle, de la cannelle, du clou de girofle, des feuilles de pandanus (vendues dans les épiceries asiatiques), des feuilles de salam (une plante de la famille des myrtacées, qu’on peut remplacer par du laurier) et du rhizome de galanga (frais ou en conserve dans les épiceries asiatiques). Mettre tous les ingrédients dans une casserole ou un cuiseur pour le riz. Retirer les feuilles avant de servir. Le riz est généralement présenté sous la forme d’un gros cône entouré de légumes et de viande, poisson ou fruits de mer.
Il peut colorer diverses préparations, comme la pâte à crêpes ou à gaufres, ou encore, du chou-fleur, qu’on aura d’abord cuit quelques minutes à l’eau bouillante, puis fait revenir avec des oignons. Ajouter un peu d’eau, un piment fort haché, de la noix de coco râpée, du curcuma, saler, poivrer et cuire jusqu’à tendreté. À la fin de la cuisson, arroser d’un filet de jus de citron.
Ou on en colorera les vinaigrettes et, pourquoi pas, les glaces ou les sorbets.
Piccalilli : cette marinade créée par les Anglais lors de leur occupation de l’Inde comprend divers légumes (petits oignons, concombre, chou-fleur, haricots verts, tomates vertes) qui sont mis à macérer 24 heures avec du sel, puis égouttés. On les fait ensuite cuire avec du vinaigre, de la farine, du sucre (ou du miel) et du curcuma, puis on les met dans des pots de conserve.
On en mettra également dans les marinades de concombre, avec des feuilles et des graines d’aneth.
Poulet à la marocaine : mélanger 1 c. à soupe de farine avec 1 c. à thé de cannelle, de cumin et de curcuma. En enrober des morceaux de poulet que l’on fera ensuite revenir cinq minutes de chaque côté dans un peu d’huile. Diluer 1 c. à soupe de farine dans du bouillon, ajouter au poulet avec des dattes et des amandes, couvrir et cuire une dizaine de minutes ou jusqu’à ce que le poulet soit à point.
Rendang indonésien : ce plat à base de fines tranches de boeuf se prépare en faisant mariner la viande 30 minutes dans une préparation composée de sauce soya, oignon, ail, gingembre, galanga, curcuma et eau. Passer tous les ingrédients au mélangeur. N’employer que la moitié de la sauce pour mariner la viande. L’autre moitié sera mélangée avec du lait de coco et de la citronnelle, puis chauffée à feu doux jusqu’à réduction de moitié. Puis, mélanger les deux préparations et cuire environ 50 minutes. Servir sur du riz.
On peut en assaisonner une soupe, une crème ou un velouté, par exemple une crème de courgette ou de courge. Pour lui donner un peu de consistance, y faire cuire du riz avant de passer la préparation au mélangeur, et pour lui donner une petite note acidulée, ajouter un filet de jus de citron à la fin de la cuisson.
Pilaf : en ajouter au pilaf de boulghour, quinoa, amaranthe, riz sauvage, etc.
Conservation
haut
Conserver la poudre dans un contenant hermétique au frais, au sec et à l’abri de la lumière. Le rhizome frais se conservera une ou deux semaines au réfrigérateur dans un sac de plastique perforé.
Jardinage biologique
haut
Toute l’année!
On peut cultiver le curcuma en pots à l’extérieur pendant toute la belle saison et les rentrer lorsque le gel menace.
Bien qu’il s’agisse d’une plante tropicale, on peut cultiver quelques pieds de curcuma chez soi si on les démarre à l’intérieur en janvier ou février pour les mettre en pleine terre une fois le risque de gel écarté.
On plantera un morceau de rhizome frais ou l’on se procurera un plant chez un pépiniériste spécialisé.
Pour la production en contenant, utiliser un gros pot à fleurs (au moins 30 cm de diamètre), rempli d’un très riche terreau, le curcuma étant très exigeant. Veiller à garder la terre humide sans qu’elle soit détrempée pour autant.
La récolte se fait de neuf à dix mois après la plantation. Pour la conservation, on fait bouillir le rhizome, puis on le pèle et le fait sécher dans un déshydrateur ou un four réglé à très basse température jusqu’à ce qu’il ait perdu environ 75 % de son volume.
Écologie et environnement
haut
Des chercheurs indiens ont découvert que la poudre de curcuma pouvait inhiber diverses maladies du riz transmises par la graine. Cette plante réputée pour ses propriétés antioxydantes pourrait donc permettre de diminuer, voire éliminer, les fongicides et bactéricides chimiques dans les plantations de riz.
Sections Le curcuma au fil du temps, Usages culinaires, Conservation, Jardinage biologique, Écologie et environnement
Recherche et rédaction : Paulette Vanier
Coordination du contenu : Josiane Cyr, Dt. P., nutritionniste
Fiche mise à jour : décembre 2006
Références
Note : les liens hypertextes menant vers d'autres sites ne sont pas mis à jour de façon continue. Il est possible qu'un lien devienne introuvable. Veuillez alors utiliser les outils de recherche pour retrouver l'information désirée.
Bibliographie
Dauzat Albert, Dubois Jean, Mitterand, Henri. Nouveau dictionnaire étymologique et historique, Librairie Larousse, France, 1971.
Encyclopedia Britannica. Turmeric. Britannica.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.britannica.com
George Mateljan Foundation. The World’s Healthiest Foods : Turmeric. Whfoods.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.whfoods.com
Grieve Maud. A Modern Herbal : turmeric. In: Botanical.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.botanical.com
Katzer Gernot. Turmeric. Gernot Katzer’s Spice Pages. Uni-graz.at [Consulté le 25 septembre 2005]. www.uni-graz.at
Kiple Denneth F, Ornelas Kriemhild Coneè (Dir.) The Cambridge World History of Food, Cambridge University Press, 2000.
Mansfeld’s World Database of Agricultural and Horticultural Crops. Curcuma longa. Mansfeld.ipk-gaterleben.de [Consulté le 25 septembre 2005]. http://mansfeld.ipk-gatersleben.de
Multilingual Multiscript Plant Name Database. Sorting Curcuma Names. Plantnames.unimelb.edu.au [Consulté le 25 septembre 2005]. www.plantnames.unimelb.edu.au
Santé Canada. Curcuma – Ébauche.
Santé Canada. Fichier canadien sur les éléments nutritifs, version 2005.[Consulté le 26 avril 2006].
Tannahill Reay. Food in History, Three Rivers Press, États-Unis, 1988.
The Epicentre. Encyclopedia of Spices: Turmeric. Theepicentre.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.theepicentre.com
Toil’ d’épices. Curcuma. Toildepices.com [Consulté le 25 septembre 2005]. www.toildepices.com
Toussaint-Samat Maguelonne. Histoire naturelle et morale de la nourriture, Bordas, France, 1987.
USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, États-Unis. Ars-grin.gov [Consulté le 25 septembre 2005]. www.ars-grin.gov
Notes
1. Willcox JK, Ash SL, Catignani GL. Antioxidants and prevention of chronic disease. Crit Rev Food Sci Nutr 2004;44(4):275-95.
2. Halvorsen BL, Carlsen MH, et al. Content of redox-active compounds (ie, antioxidants) in foods consumed in the United States. Am J Clin Nutr 2006;84:95-135.
3. Tilak JC, Banerjee M, et al. Antioxidant availability of turmeric in relation to its medicinal and culinary uses. Phytother Res 2004 October;18(10):798-804.
4. Sharma RA, Euden SA, et al. Phase I clinical trial of oral curcumin: biomarkers of systemic activity and compliance. Clin Cancer Res 2004 October 15;10(20):6847-54.
5. Maheshwari RK, Singh AK, et al. Multiple biological activities of curcumin: a short review. Life Sci 2006 March 27;78(18):2081-7.
6. Béliveau R, Gingras D. Les aliments contre le cancer. La prévention et le traitement du cancer par l'alimentation. Éditions du Trécarré ed. Outremont, Canada: 2005.
7. Polasa K, Raghuram TC, et al. Effect of turmeric on urinary mutagens in smokers. Mutagenesis 1992 March;7(2):107-9.
8. Garcea G, Berry DP, et al. Consumption of the putative chemopreventive agent curcumin by cancer patients: assessment of curcumin levels in the colorectum and their pharmacodynamic consequences. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2005 January;14(1):120-5.
9. Chauhan DP. Chemotherapeutic potential of curcumin for colorectal cancer. Curr Pharm Des 2002;8(19):1695-706.
10. Campbell FC, Collett GP. Chemopreventive properties of curcumin. Future Oncol 2005 June;1(3):405-14.
11. Duvoix A, Blasius R, et al. Chemopreventive and therapeutic effects of curcumin. Cancer Lett 2005 June 8;223(2):181-90.
12. Kim DC, Kim SH, et al. Curcuma longa extract protects against gastric ulcers by blocking H2 histamine receptors. Biol Pharm Bull 2005 December;28(12):2220-4.
13. Prucksunand C, Indrasukhsri B, et al. Phase II clinical trial on effect of the long turmeric (Curcuma longa Linn) on healing of peptic ulcer. Southeast Asian J Trop Med Public Health 2001 March;32(1):208-15.
14. Mukhopadhyay A, Basu N, et al. Anti-inflammatory and irritant activities of curcumin analogues in rats. Agents Actions 1982 October;12(4):508-15.
15. Ramirez-Tortosa MC, Mesa MD, et al. Oral administration of a turmeric extract inhibits LDL oxidation and has hypocholesterolemic effects in rabbits with experimental atherosclerosis. Atherosclerosis 1999 December;147(2):371-8.
16. Vanisree AJ, Sudha N. Curcumin combats against cigarette smoke and ethanol-induced lipid alterationsin rat lung and liver. Mol Cell Biochem 2006 August;288(1-2):115-23.
17. Chen WF, Deng SL, et al. Curcumin and its analogues as potent inhibitors of low density lipoprotein oxidation: H-atom abstraction from the phenolic groups and possible involvement of the 4-hydroxy-3-methoxyphenyl groups. Free Radic Biol Med 2006 February 1;40(3):526-35.
18. Durgaprasad S, Pai CG, et al. A pilot study of the antioxidant effect of curcumin in tropical pancreatitis. Indian J Med Res 2005 October;122(4):315-8.
19. Vas CJ, Pinto C, et al. Prevalence of dementia in an urban Indian population. Int Psychogeriatr 2001 December;13(4):439-50.
20. Chandra V, Pandav R, et al. Incidence of Alzheimer's disease in a rural community in India: the Indo-US study. Neurology 2001 September 25;57(6):985-9.
21. Lim GP, Chu T, et al. The curry spice curcumin reduces oxidative damage and amyloid pathology in an Alzheimer transgenic mouse. J Neurosci 2001 November 1;21(21):8370-7.
22. Frautschy SA, Hu W, et al. Phenolic anti-inflammatory antioxidant reversal of Abeta-induced cognitive deficits and neuropathology. Neurobiol Aging 2001 November;22(6):993-1005.
23. Ringman JM, Frautschy SA, et al. A potential role of the curry spice curcumin in Alzheimer's disease. Curr Alzheimer Res 2005 April;2(2):131-6.
24. Curcuma longa (turmeric). Monograph. Altern Med Rev 2001 September;6 Suppl:S62-S66.
25. Luper S. A review of plants used in the treatment of liver disease: part two. Altern Med Rev 1999 June;4(3):178-88.
26. Kim KJ, Yu HH, et al. Antibacterial activity of Curcuma longa L. against methicillin-resistant Staphylococcus aureus. PhytotherRes 2005 July;19(7):599-604.
27. Shah BH, Nawaz Z, et al. Inhibitory effect of curcumin, a food spice from turmeric, on platelet-activating factor- and arachidonic acid-mediated platelet aggregation through inhibition of thromboxane formation and Ca2+ signaling. Biochem Pharmacol 1999 October 1;58(7):1167-72.
28. Heck AM, DeWitt BA, Lukes AL. Potential interactions between alternative therapies and warfarin. Am J Health Syst Pharm 2000 July 1;57(13):1221-7.
29. Abebe W. Herbal medication: potential for adverse interactions with analgesic drugs. J Clin Pharm Ther 2002 December;27(6):391-401.
30. Sharma RA, McLelland HR, et al. Pharmacodynamic and pharmacokinetic study of oral Curcuma extract in patients with colorectal cancer. Clin Cancer Res 2001 July;7(7):1894-900.
31. Shoba G, Joy D, et al. Influence of piperine on the pharmacokinetics of curcumin in animals and human volunteers. Planta Med 1998 May;64(4):353-6.
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Μαρίνα Πετκανά: Πρώτο βραβείο στο Γαλλοφωνίας διαγ...
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Μαρίνα Πετκανά: Πρώτο βραβείο στο Γαλλοφωνίας διαγ...: «Το ταξίδι και οι περιπέτειες του Οδυσσέα», ήταν το θέμα του ποιήματος που έδωσε το πρώτο βραβείο στην Καστοριανή φοιτήτρια της Νομικής Σχολ...
To χαμομηλάκι: Προβληματική η στοματική υγεία των παιδιών στην Ελ...
To χαμομηλάκι: Προβληματική η στοματική υγεία των παιδιών στην Ελ...: Μ έτρια ως κακή στοματική υγεία έχει το 78,5% των 12χρονων στην Ελλάδα. Πρόγραμμα αγωγής στοματικής υγείας «Γερά δόντια, χαρούμενα παιδιά...
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Ανιχνευτής ψεύδους
Μπέτσκας Blog για την Καστοριά και οχι μόνο...: Ανιχνευτής ψεύδους: Η πιο αστεία συνέντευξη για δουλειά... videoman
Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
«Ολοκαύτωμα» προκαλεί ο νομπελίστας Γκίντερ Γκρας με ποίημα κατά του Ισραήλ
05.04.2012
12:13
0
Share
-A+A
Θύελλα αντιδράσεων προκαλεί στη Γερμανία ένα ποίημα που φέρει την υπογραφή του μεγαλύτερου εν ζωή λογοτέχνη της χώρας και το οποίο καταγγέλει το Ισραήλ για την πολιτική του έναντι του Ιράν.
Ο βραβευμένος με Νομπέλ Λογοτεχνίας Γκίντερ Γκρας έστρεψε τα βέλη του μέσω της ποίησης κατά της πολιτικής του Ισραήλ έναντι του Ιράν καταγγέλλοντας τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα του Τελ Αβίβ όσο και τη στάση της Γερμανίας που έχοντας αισθήματα ενοχής εξοπλίζει το Ισραήλ.
Ο 84χρονος Γκρας δέχθηκε πυρά ακόμη για την καλλιτεχνική αξία του έργου του. Το ποίημα υπό τον τίτλο «Αυτό που πρέπει να ειπωθεί» δημοσιεύθηκε χθες σε πέντε ευρωπαϊκές εφημερίδες.
Ο Γερμανικός τύπος αντέδρασε με αμηχανία με την «Die Zeit» να αρνείται τη δημοσίευση ενώ αντίθετα την «Sueddeutsche Zeitung» να δηλώνει πρόθυμη να το δημοσιεύση.
ΤΟ κείμενο προκάλεσε αίσθηση, ενώ η «Die Welt» δε δίστασε να χαρακτηρίσει τον Γκρας «αιώνιο αντισημίτη». Στο ίδιο μήκος κύμματος ήταν και το περιοδικό «Der Spiegel» το οποίο επισήμανε ότι «ποτέ στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας ένας διάσημος διανοούμενος δεν έχει επιτεθεί με τόσα κλισέ στο Ισραήλ».
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γκρας προκαλεί αμηχανία με τις θέσεις του. Τη δεκαετία του '80 είχε προξενήσει έκπληξη η στήριξή του στον προεκλογικό αγώνα του Σοσιαλδημοκράτη Βίλι Μπραντ ενώ πρόσφατα είχε συγκρίνει τα θύματα του Ολοκαυ τώματος με «τα έξι εκατομμύρια των Γερμανών στρατιωτών που εξολόθρευσε ο Στάλιν».
Τίποτα όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με το αυτοβιογραφικό του κείμενο «Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι».
Εκεί ο Γκρας ομολογούσε ότι στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί εθελοντικά στη νεολαία των SS. Η είδηση σόκαρε όμως ο Γκρας επαινέθηκε για το θάρρος του να αποκαλύψει το φοβερό μυστικό του.
Όμως από χθες η αμηχανία έδωσε τη θέση της σε οργή.
«Ο Γκρας είναι το αρχέτυπο του μορφωμένου αντισημίτη που έχει καλές προθέσεις απέναντι στους Εβραίους. Τον κατατρύχουν οι τύψεις και η ντροπή και παράλληλα τον ωθεί η επιθυμία του να αποτιμήσει την Ιστορία» έγραψε η «Die Welt» προσθέτοντας ότι ο Γερμανός συγγραφέας «είχε πάντοτε ένα πρόβλημα με τους Εβραίους».
Το «Spiegel» χαρακτηρίζει το ποίημα ως το «πρώτο λυρικό χτύπημα, από γερμανικό έδαφος». «Ο Γκρας είναι τόσο ματαιόδοξος ώστε όταν του ζητήθηκε να γράψει στην «Die Zeit» για τον θάνατο του συγγραφέα Χάνριχ Μπελ, έγραψε σχεδόν αποκλειστικά για τον εαυτό του» αναφέρει το περιοδικό στην ηλεκτρονική του έκδοση. «Τώρα συ γκέντρωσε τις πολιτικές του απόψεις σε ένα ποίημα που είναι σχεδόν απλοϊκό. Τι πάθος! Θα ήταν καλύτερα εάν δεν χρησιμοποιούσε τη λέξη "Εγώ" στην αρχή κάθε πρότασης».
Παρόλα αυτά ο Γκίντερ Γκρας δεν φαίνεται να πτοείται από τις αντιδράσεις. Δηλώνει φίλος του Ισραήλ αλλά δηλώνει ότι τον «έχει κουράσει η υποκρισία της Δύσης»
Το θέμα πήρε και πολιτικές διαστάσεις αφού ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκί ντο Βεστερβέλε εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι «το να υποτιμάμε τους κινδύνους του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος ση μαίνει ότι αρνούμαστε τη σοβαρό τητα της κατάστασης». Πιο σκληρή ήταν η στάση των Χριστιανοδημοκρατών, που δια του Φίλι Μίσφελντερ χαρακτήρισαν
το ποίημα «άνοστο, ανιστόρητο και δείχνει έλλειψη γνώσης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή»
Το γερμανικό Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβού λιο εξέφρασε τη λύπη του για το «επιθετικό» και «ανεύθυνο» ποί ημα, ενώ ο πρόεδρο του Ντίτερ Γκράουμαν σχολίασε πως «ένας εξαιρετικός συγγραφέας δεν είναι απαραιτήτως κι ένας εξαιρετικός αναλυτής της κατάστασης στη Μέση Ανατολή»
Διαβάστε περισσότερα:Κόσμος Der Spiegel Die Welt Die
12:13
0
Share
-A+A
Θύελλα αντιδράσεων προκαλεί στη Γερμανία ένα ποίημα που φέρει την υπογραφή του μεγαλύτερου εν ζωή λογοτέχνη της χώρας και το οποίο καταγγέλει το Ισραήλ για την πολιτική του έναντι του Ιράν.
Ο βραβευμένος με Νομπέλ Λογοτεχνίας Γκίντερ Γκρας έστρεψε τα βέλη του μέσω της ποίησης κατά της πολιτικής του Ισραήλ έναντι του Ιράν καταγγέλλοντας τόσο το πυρηνικό πρόγραμμα του Τελ Αβίβ όσο και τη στάση της Γερμανίας που έχοντας αισθήματα ενοχής εξοπλίζει το Ισραήλ.
Ο 84χρονος Γκρας δέχθηκε πυρά ακόμη για την καλλιτεχνική αξία του έργου του. Το ποίημα υπό τον τίτλο «Αυτό που πρέπει να ειπωθεί» δημοσιεύθηκε χθες σε πέντε ευρωπαϊκές εφημερίδες.
Ο Γερμανικός τύπος αντέδρασε με αμηχανία με την «Die Zeit» να αρνείται τη δημοσίευση ενώ αντίθετα την «Sueddeutsche Zeitung» να δηλώνει πρόθυμη να το δημοσιεύση.
ΤΟ κείμενο προκάλεσε αίσθηση, ενώ η «Die Welt» δε δίστασε να χαρακτηρίσει τον Γκρας «αιώνιο αντισημίτη». Στο ίδιο μήκος κύμματος ήταν και το περιοδικό «Der Spiegel» το οποίο επισήμανε ότι «ποτέ στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας ένας διάσημος διανοούμενος δεν έχει επιτεθεί με τόσα κλισέ στο Ισραήλ».
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Γκρας προκαλεί αμηχανία με τις θέσεις του. Τη δεκαετία του '80 είχε προξενήσει έκπληξη η στήριξή του στον προεκλογικό αγώνα του Σοσιαλδημοκράτη Βίλι Μπραντ ενώ πρόσφατα είχε συγκρίνει τα θύματα του Ολοκαυ τώματος με «τα έξι εκατομμύρια των Γερμανών στρατιωτών που εξολόθρευσε ο Στάλιν».
Τίποτα όμως δεν μπορεί να συγκριθεί με το αυτοβιογραφικό του κείμενο «Ξεφλουδίζοντας το κρεμμύδι».
Εκεί ο Γκρας ομολογούσε ότι στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε ενταχθεί εθελοντικά στη νεολαία των SS. Η είδηση σόκαρε όμως ο Γκρας επαινέθηκε για το θάρρος του να αποκαλύψει το φοβερό μυστικό του.
Όμως από χθες η αμηχανία έδωσε τη θέση της σε οργή.
«Ο Γκρας είναι το αρχέτυπο του μορφωμένου αντισημίτη που έχει καλές προθέσεις απέναντι στους Εβραίους. Τον κατατρύχουν οι τύψεις και η ντροπή και παράλληλα τον ωθεί η επιθυμία του να αποτιμήσει την Ιστορία» έγραψε η «Die Welt» προσθέτοντας ότι ο Γερμανός συγγραφέας «είχε πάντοτε ένα πρόβλημα με τους Εβραίους».
Το «Spiegel» χαρακτηρίζει το ποίημα ως το «πρώτο λυρικό χτύπημα, από γερμανικό έδαφος». «Ο Γκρας είναι τόσο ματαιόδοξος ώστε όταν του ζητήθηκε να γράψει στην «Die Zeit» για τον θάνατο του συγγραφέα Χάνριχ Μπελ, έγραψε σχεδόν αποκλειστικά για τον εαυτό του» αναφέρει το περιοδικό στην ηλεκτρονική του έκδοση. «Τώρα συ γκέντρωσε τις πολιτικές του απόψεις σε ένα ποίημα που είναι σχεδόν απλοϊκό. Τι πάθος! Θα ήταν καλύτερα εάν δεν χρησιμοποιούσε τη λέξη "Εγώ" στην αρχή κάθε πρότασης».
Παρόλα αυτά ο Γκίντερ Γκρας δεν φαίνεται να πτοείται από τις αντιδράσεις. Δηλώνει φίλος του Ισραήλ αλλά δηλώνει ότι τον «έχει κουράσει η υποκρισία της Δύσης»
Το θέμα πήρε και πολιτικές διαστάσεις αφού ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γκί ντο Βεστερβέλε εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει ότι «το να υποτιμάμε τους κινδύνους του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος ση μαίνει ότι αρνούμαστε τη σοβαρό τητα της κατάστασης». Πιο σκληρή ήταν η στάση των Χριστιανοδημοκρατών, που δια του Φίλι Μίσφελντερ χαρακτήρισαν
το ποίημα «άνοστο, ανιστόρητο και δείχνει έλλειψη γνώσης της κατάστασης στη Μέση Ανατολή»
Το γερμανικό Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβού λιο εξέφρασε τη λύπη του για το «επιθετικό» και «ανεύθυνο» ποί ημα, ενώ ο πρόεδρο του Ντίτερ Γκράουμαν σχολίασε πως «ένας εξαιρετικός συγγραφέας δεν είναι απαραιτήτως κι ένας εξαιρετικός αναλυτής της κατάστασης στη Μέση Ανατολή»
Διαβάστε περισσότερα:Κόσμος Der Spiegel Die Welt Die
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)