Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012
Ξαφνική εμπλοκή για την ελληνική διάσωση στις Βρυξέλλες
09.02.2012
19:50
0
Share
-A+A
Σοβαρές αντιρρήσεις σε σχέση με τον ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης αλλά και με το περιεχόμενο του PSI φαίνεται να εγείρονται από διάφορες πλευρές στην προσυνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες.
Ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες με πολιτικές εντολές ανωθεν, ζήτησαν τις υπογραφές των πολιτικών αρχηγών και δεν συμφώνησαν με την προθεσμία των 15 ημερών για να βρεθούν τα 300 εκ. ευρώ. Υπήρξαν σοβαρές επιφυλάξεις πριν από την έναρξη του Eurogroup κυρίως από την Γερμανία.
Προσερχόμενοι στην συνάντηση του Eurogroup αρκετοί υπουργοί αλλά και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έλεγαν ότι, απόφαση για το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα δεν πρόκειται να ληφθεί το βράδυ της Πέμπτης. Οπως αναφέρει το Bloomberg «οι Ευρωπαίοι υπουργοί φαίνεται ότι προτίθενται να μεταθέσουν χρονικά την απόφαση για τη χορήγηση του πακέτου των 130 δισ. ευρώ, καθώς υποστήριξαν ότι χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να εξετάσουν τη συμφωνία για τα μέτρα λιτότητας στην οποία κατέληξαν νωρίτερα οι Ελληνες πολιτικοί ηγέτες.
Δεν πιστεύω ότι θα έχουμε απόψε μια οριστική και τελική απόφαση. Εχουμε να συζητήσουμε αρκετά στοιχεία των προτάσεων που έχουμε ενώπιόν μας», δήλωσε ο Ζαν Κλοντ Γιουνκερ Γιουνκέρ.
Αλλά και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφανγκ Σόιμπλε επιβεβαίωσε την επιφυλακτικότητα των μελών του Eurogroup.
19:50
0
Share
-A+A
Σοβαρές αντιρρήσεις σε σχέση με τον ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης αλλά και με το περιεχόμενο του PSI φαίνεται να εγείρονται από διάφορες πλευρές στην προσυνεδρίαση του Eurogroup στις Βρυξέλλες.
Ευρωπαίοι εμπειρογνώμονες με πολιτικές εντολές ανωθεν, ζήτησαν τις υπογραφές των πολιτικών αρχηγών και δεν συμφώνησαν με την προθεσμία των 15 ημερών για να βρεθούν τα 300 εκ. ευρώ. Υπήρξαν σοβαρές επιφυλάξεις πριν από την έναρξη του Eurogroup κυρίως από την Γερμανία.
Προσερχόμενοι στην συνάντηση του Eurogroup αρκετοί υπουργοί αλλά και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έλεγαν ότι, απόφαση για το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα δεν πρόκειται να ληφθεί το βράδυ της Πέμπτης. Οπως αναφέρει το Bloomberg «οι Ευρωπαίοι υπουργοί φαίνεται ότι προτίθενται να μεταθέσουν χρονικά την απόφαση για τη χορήγηση του πακέτου των 130 δισ. ευρώ, καθώς υποστήριξαν ότι χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να εξετάσουν τη συμφωνία για τα μέτρα λιτότητας στην οποία κατέληξαν νωρίτερα οι Ελληνες πολιτικοί ηγέτες.
Δεν πιστεύω ότι θα έχουμε απόψε μια οριστική και τελική απόφαση. Εχουμε να συζητήσουμε αρκετά στοιχεία των προτάσεων που έχουμε ενώπιόν μας», δήλωσε ο Ζαν Κλοντ Γιουνκερ Γιουνκέρ.
Αλλά και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφανγκ Σόιμπλε επιβεβαίωσε την επιφυλακτικότητα των μελών του Eurogroup.
ZONE EURO La Grèce prend sa retraite 9 février 2012 TO VIMA ATHÈNES
Réagir4
Text larger
Text smaller
Envoyer
Imprimer
Haddad
Pour éviter le risque d'une sortie de la zone euro, Athènes a consenti à de nouvelles mesures d’austérité juste avant une réunion de l’Eurogroupe. Une alternative que les politiciens locaux n’ont pas su éviter, regrette To Vima.
Giorgos Malouhos
Dans les moments dramatiques que nous vivons depuis hier après midi [8 février] et durant toute la nuit, la Grèce n’a pas pu satisfaire, comme espéré, le chantage imposé par ses créanciers.
A priori, les partis ont dit "oui à tout" sauf à la baisse des retraites. Sur ce point, les créanciers semblent donner du temps pour rééquilibrer les objectifs, mais dans les faits, l’ultimatum de la troïka a été accepté.
La Grèce s’est battue pour les retraites et dans ce chaos, cela à de la valeur. Mais le chaos est là : la récession supplémentaire que vont apporter les nouvelles mesures n’a pas été comptabilisée.
Alors que les recettes de janvier ont plongé, les objectifs structurels [de réduction du déficit] ne sont pas atteints, de même que la tolérance sociale, la paix sociale et le développement sont absents.
Notre présence dans la monnaie unique reste, malgré tout, aussi menacée qu'avant, si ce n'est plus. Rien n'est garanti, tout simplement parce que tout ce qui va arriver ne servira pas ce but, rester dans l'euro, mais ira exclusivement au remboursement de la dette.
Et c'est cela le talon d'Achille de ces négociations. Ainsi, en réalité, la Grèce elle-même prend sa retraite : après les signatures des chefs de partis en faveur l'austérité, et si tout cela est voté au Parlement, notre souveraineté nationale perdra de son sens.
Comme un entre-deux guerres
Il devient possible de nous infliger n'importe quelle politique et les évolutions politiques, quelles qu’elles soient, nous conduisent vers une impasse, avec une explosion de la concurrence. Non pas dans l'économie grecque, mais entre la société et sa représentation politique, entre la recession et l'espoir de reprise qui est en train de mourir. Le pays semble se diriger vers une période semblable à un entre-deux guerres, ce qui amenuise les espoirs de "voir la lumière au bout du tunnel".
Sans avoir réussi, comme on peut l'entendre, la moindre réforme nationale. Nous avons abouti à la destruction de notre place dans la monnaie unique, et cela va continuer, car les restrictions vont s’alourdir plutôt que s'alléger.
Rester quoiqu’il arrive dans l'euro pour ne pas détruire la société. Voilà la seule chose que nos dirigeants auraient dû négocier. Et c'est la seule chose que n'a pas mentionnée le ministre des Finances en partance pour la réunion de l'Eurogroupe [le 9 février].
"Je pars pour Bruxelles en espérant que la réunion de l'Eurogroupe se tienne et qu'une décision positive en découle par rapport au programme [d’aide financière]. La survie du pays ces prochaines années dépend de ce financement et de la réduction ou non de la dette. De cela dépend la place du pays dans la zone euro et même de sa place en Europe". Mais le ministre des Finances est le seul à dire cela. Et la réalité montre le contraire.
Traduction : Alexia Kefalas
NÉGOCIATIONS
Accord de dernière minute et appel à la grève
Les partis qui soutiennent le Premier ministre Lucas Papadémos ont conclu un accord à l’arraché sur les nouvelles mesures d’austérité demandées par la troïka (UE, BCE, FMI) pour approuver un deuxième plan d’aides, rapporte le Financial Times. D’une valeur de 130 milliards d’euros il est censé éviter à Athènes le défaut de paiement. Le feu vert à été donné quelques heures avant une réunion cruciale des ministres des Finances des pays de la zone euro, à Bruxelles, qui devaient justement examiner le plan grec. Ce dernier est jugé injuste par les principaux syndicats, qui ont lancé un appel à une grève de deux jours à partir du 10 février.
Text larger
Text smaller
Envoyer
Imprimer
Haddad
Pour éviter le risque d'une sortie de la zone euro, Athènes a consenti à de nouvelles mesures d’austérité juste avant une réunion de l’Eurogroupe. Une alternative que les politiciens locaux n’ont pas su éviter, regrette To Vima.
Giorgos Malouhos
Dans les moments dramatiques que nous vivons depuis hier après midi [8 février] et durant toute la nuit, la Grèce n’a pas pu satisfaire, comme espéré, le chantage imposé par ses créanciers.
A priori, les partis ont dit "oui à tout" sauf à la baisse des retraites. Sur ce point, les créanciers semblent donner du temps pour rééquilibrer les objectifs, mais dans les faits, l’ultimatum de la troïka a été accepté.
La Grèce s’est battue pour les retraites et dans ce chaos, cela à de la valeur. Mais le chaos est là : la récession supplémentaire que vont apporter les nouvelles mesures n’a pas été comptabilisée.
Alors que les recettes de janvier ont plongé, les objectifs structurels [de réduction du déficit] ne sont pas atteints, de même que la tolérance sociale, la paix sociale et le développement sont absents.
Notre présence dans la monnaie unique reste, malgré tout, aussi menacée qu'avant, si ce n'est plus. Rien n'est garanti, tout simplement parce que tout ce qui va arriver ne servira pas ce but, rester dans l'euro, mais ira exclusivement au remboursement de la dette.
Et c'est cela le talon d'Achille de ces négociations. Ainsi, en réalité, la Grèce elle-même prend sa retraite : après les signatures des chefs de partis en faveur l'austérité, et si tout cela est voté au Parlement, notre souveraineté nationale perdra de son sens.
Comme un entre-deux guerres
Il devient possible de nous infliger n'importe quelle politique et les évolutions politiques, quelles qu’elles soient, nous conduisent vers une impasse, avec une explosion de la concurrence. Non pas dans l'économie grecque, mais entre la société et sa représentation politique, entre la recession et l'espoir de reprise qui est en train de mourir. Le pays semble se diriger vers une période semblable à un entre-deux guerres, ce qui amenuise les espoirs de "voir la lumière au bout du tunnel".
Sans avoir réussi, comme on peut l'entendre, la moindre réforme nationale. Nous avons abouti à la destruction de notre place dans la monnaie unique, et cela va continuer, car les restrictions vont s’alourdir plutôt que s'alléger.
Rester quoiqu’il arrive dans l'euro pour ne pas détruire la société. Voilà la seule chose que nos dirigeants auraient dû négocier. Et c'est la seule chose que n'a pas mentionnée le ministre des Finances en partance pour la réunion de l'Eurogroupe [le 9 février].
"Je pars pour Bruxelles en espérant que la réunion de l'Eurogroupe se tienne et qu'une décision positive en découle par rapport au programme [d’aide financière]. La survie du pays ces prochaines années dépend de ce financement et de la réduction ou non de la dette. De cela dépend la place du pays dans la zone euro et même de sa place en Europe". Mais le ministre des Finances est le seul à dire cela. Et la réalité montre le contraire.
Traduction : Alexia Kefalas
NÉGOCIATIONS
Accord de dernière minute et appel à la grève
Les partis qui soutiennent le Premier ministre Lucas Papadémos ont conclu un accord à l’arraché sur les nouvelles mesures d’austérité demandées par la troïka (UE, BCE, FMI) pour approuver un deuxième plan d’aides, rapporte le Financial Times. D’une valeur de 130 milliards d’euros il est censé éviter à Athènes le défaut de paiement. Le feu vert à été donné quelques heures avant une réunion cruciale des ministres des Finances des pays de la zone euro, à Bruxelles, qui devaient justement examiner le plan grec. Ce dernier est jugé injuste par les principaux syndicats, qui ont lancé un appel à une grève de deux jours à partir du 10 février.
Pour l'économiste Riccardo Petrella, la crise que nous vivons est la crise du capital financier dérégulé imposé par les élites depuis les années 70. Pourtant, explique-t-il, ces mêmes élites invitent les populations au sacrifice. Un rite!
Crise et retour aux pratiques du rite sacrificiel
OPINIONS | jeudi 9 février 2012 à 10h12
Article Images
ENVOYER
IMPRIMER
Images
Riccardo Petrella
Pour l'économiste Riccardo Petrella, la crise que nous vivons est la crise du capital financier dérégulé imposé par les élites depuis les années 70. Pourtant, explique-t-il, ces mêmes élites invitent les populations au sacrifice. Un rite!
L’Etat du Welfare, développé par des formes assez avancées en Europe occidentale et, dans une moindre mesure en Amérique du Nord, avait modifié sensiblement les rapports sociaux et de pouvoir entre les riches et puissants d’une part, les pauvres et le peuple, d’autre part. La " sécurité " sociale pour tous, fondée sur une dépense publique adéquate dans les infrastructures, les biens communs et les services publics, a fait décroître, dans la répartition de la richesse produite, la part revenant aux revenus de capital et favoriser celle revenant aux revenus de travail. Ainsi les égalités sociales ont été réduites et la "richesse" de nos pays a augmenté.
La remise en cause du Welfare
Cette modification n’a pas plu évidemment aux groupes dominants et riches. A partir des années ’70, leur lutte contre l’Etat de Welfare a commencé à donner des fruits. Partout en Occident, le pouvoir politique (Reagan, Thatcher...) est revenu aux forces qui leur sont favorables voire issues de leurs rangs. Profitant des grandes "révolutions technologiques" qui dès la décennie ’70 déferlent sur nos sociétés, notamment la "révolution des technologies d’information et de communication", ils réussissent à imposer l’impératif de la globalisation de l’économie, vendue comme "naturelle" et "inévitable" et source d’une nouvelle longue phase de croissance de l’économie et de la richesse mondiales. Prétextant ainsi que les économies nationales étaient désormais dépassées, devenues obsolètes, ils ont aussi convaincu les élites dirigeantes dites progressistes (celles de la "troisième voie" à la Blair, Schroeder, Clinton, Prodi, Gonzales, Jospin....), que la régulation économique par les Etats nationaux devait être démantelée et que le rôle de l’Etat était de favoriser l’ouverture et l’intégration des économies nationales à la globalisation, de "libérer" les énergies nationales à la compétitivité mondiale afin de bénéficier le plus, pour son propre pays, d’une part significative du gâteau de la croissance économique mondiale promise.
Dans ce contexte, se formèrent et l’emportèrent les grandes vagues de libéralisation de tous les mouvements de capitaux, des marchandises, des services, de dérégulation étatique et de privatisation de tout ce qui était privatisable et pouvait devenir source considérable de profit pour les plus forts, les plus "développés", les plus compétitifs. A partir de la mi-’90, l’économie mondiale est devenue un espace libre pour la mainmise des grands groupes financiers industriels et commerciaux. Ils purent finalement traiter la planète Terre et l’humanité comme un énorme potentiel de ressources à exploiter le plus vite et le plus massivement possible pour maximiser les taux de retour les plus élevés pour les détenteurs de capitaux privés.
L'explosion des inégalités
Résultat : depuis une vingtaine d’années les inégalités entre les groupes sociaux au sein des pays et entre les pays ont ré-explosées, la grande pauvreté revenant au cœur même des sociétés "riches" ; tandis que les lieux de la prédation et d’exploitation étaient déplacés en Asie notamment. Les crises économiques, d’abord locales et/ou sectorielles, se sont multipliées pour se transformer rapidement en crises globales et mondiales jusqu’à la crise de 2008. Une crise pour laquelle les dominants n’ont pas de solution, puisque c'est la crise structurelle de l’économie capitaliste financière du libre marché mondial. De cette incapacité vient le rite sacrificiel.
Les groupes dominants, qui ont imposé cette économie et sont donc les responsables premiers et déterminants de la crise actuelle, n’ont évidemment, aucune intention de l’admettre. Bien au contraire, ils crient, en mentant sans pudeur, que la cause principale de la crise est l’endettement public, provoqué par les dépenses publiques notamment sociales. Pour eux, la logique folle et spéculative de leur système financier prédateur n’y est pour rien. Ils reconnaissent, de temps à autre, que les libéralisations et les dérégulations ont parfois favorisé certaines dérives, mais l’essentiel reste bon et inévitable. Ces derniers mois encore, ils continuent à proclamer bêtement "il n’y a pas d’alternative" comme si l’on pouvait raisonnablement construire le devenir de nos sociétés et du monde sur l’absence d’alternatives (sur le "non futur") !
Dès lors, puisqu'ils gardent la mainmise totale sur les rouages du pouvoir, notamment la finance et les médias, les responsables de la crise ont fait adopter une série de mesures et de lois qui se traduisent par le détricotage total et définitif de l’Etat du Welfare et le rejet conséquent des droits humains et sociaux afférents. Pour "purifier" leur mal agir, ils ont recours au rite sacrificiel, ils demandent des sacrifices, faisant croire par là que nos sociétés doivent expier le mal commis en laissant les dépenses publiques, notamment, alimenter un endettement public insoutenable. Présentant l’appel aux sacrifices comme un appel adressé à tous, l’hypocrisie des dominants ajoute la dérision à la farce. Où sont les sacrifices payés et à payer par les groupes dominants, les propriétaires des fonds d’investissements spéculatifs, les responsables des sociétés financières de notation, les ministres des finances et les membres des banques centrales qui pendant 40 ans ont soutenu la libéralisation, la déréglementation et la privatisation du système bancaire et financier ? En revanche on sait bien que la réduction des dépenses sociales et le recours à l’augmentation des taxes indirectes ont toujours été les formes les plus criantes d’injustice sociale.
Le rite sacrificiel
Le rite sacrificiel a toujours atteint ses formes les plus violentes et les plus inacceptables dans la guerre où ce sont les peuples, les jeunes et les plus faibles qui meurent sur le terrain du sacrifice. La "guerre aux dépenses publiques sociales" laissera beaucoup de victimes. Il n’y a rien de juste et bon en cela. Si rien ne change, les dominants se retrouveront d’ici deux-trois ans pour "fêter" le retour à la croissance des profits et de la richesse revenant aux revenus de capital. Qui plus est, ils auront le "courage" de dire qu’ils ont sauvé l’Europe et...l’euro.
Riccardo Petrella, Professeur émérite de l’Université Catholique de Louvain (B)
Economiste et politologue, Riccardo Petrella est considéré comme un des penseurs de l’altermondialisme Il a fondé en 91 le groupe de Lisbonne, qui réfléchit de manière critique sur les formes de la mondialisation. Depuis des années, il se bat pour le droit à l’accès à l’eau. Son dernier ouvrage : " Pour une nouvelles narration du monde ", (Ecosociété 2007) est une critique du fonctionnement de la société capitaliste actuelle.
OPINIONS | jeudi 9 février 2012 à 10h12
Article Images
ENVOYER
IMPRIMER
Images
Riccardo Petrella
Pour l'économiste Riccardo Petrella, la crise que nous vivons est la crise du capital financier dérégulé imposé par les élites depuis les années 70. Pourtant, explique-t-il, ces mêmes élites invitent les populations au sacrifice. Un rite!
L’Etat du Welfare, développé par des formes assez avancées en Europe occidentale et, dans une moindre mesure en Amérique du Nord, avait modifié sensiblement les rapports sociaux et de pouvoir entre les riches et puissants d’une part, les pauvres et le peuple, d’autre part. La " sécurité " sociale pour tous, fondée sur une dépense publique adéquate dans les infrastructures, les biens communs et les services publics, a fait décroître, dans la répartition de la richesse produite, la part revenant aux revenus de capital et favoriser celle revenant aux revenus de travail. Ainsi les égalités sociales ont été réduites et la "richesse" de nos pays a augmenté.
La remise en cause du Welfare
Cette modification n’a pas plu évidemment aux groupes dominants et riches. A partir des années ’70, leur lutte contre l’Etat de Welfare a commencé à donner des fruits. Partout en Occident, le pouvoir politique (Reagan, Thatcher...) est revenu aux forces qui leur sont favorables voire issues de leurs rangs. Profitant des grandes "révolutions technologiques" qui dès la décennie ’70 déferlent sur nos sociétés, notamment la "révolution des technologies d’information et de communication", ils réussissent à imposer l’impératif de la globalisation de l’économie, vendue comme "naturelle" et "inévitable" et source d’une nouvelle longue phase de croissance de l’économie et de la richesse mondiales. Prétextant ainsi que les économies nationales étaient désormais dépassées, devenues obsolètes, ils ont aussi convaincu les élites dirigeantes dites progressistes (celles de la "troisième voie" à la Blair, Schroeder, Clinton, Prodi, Gonzales, Jospin....), que la régulation économique par les Etats nationaux devait être démantelée et que le rôle de l’Etat était de favoriser l’ouverture et l’intégration des économies nationales à la globalisation, de "libérer" les énergies nationales à la compétitivité mondiale afin de bénéficier le plus, pour son propre pays, d’une part significative du gâteau de la croissance économique mondiale promise.
Dans ce contexte, se formèrent et l’emportèrent les grandes vagues de libéralisation de tous les mouvements de capitaux, des marchandises, des services, de dérégulation étatique et de privatisation de tout ce qui était privatisable et pouvait devenir source considérable de profit pour les plus forts, les plus "développés", les plus compétitifs. A partir de la mi-’90, l’économie mondiale est devenue un espace libre pour la mainmise des grands groupes financiers industriels et commerciaux. Ils purent finalement traiter la planète Terre et l’humanité comme un énorme potentiel de ressources à exploiter le plus vite et le plus massivement possible pour maximiser les taux de retour les plus élevés pour les détenteurs de capitaux privés.
L'explosion des inégalités
Résultat : depuis une vingtaine d’années les inégalités entre les groupes sociaux au sein des pays et entre les pays ont ré-explosées, la grande pauvreté revenant au cœur même des sociétés "riches" ; tandis que les lieux de la prédation et d’exploitation étaient déplacés en Asie notamment. Les crises économiques, d’abord locales et/ou sectorielles, se sont multipliées pour se transformer rapidement en crises globales et mondiales jusqu’à la crise de 2008. Une crise pour laquelle les dominants n’ont pas de solution, puisque c'est la crise structurelle de l’économie capitaliste financière du libre marché mondial. De cette incapacité vient le rite sacrificiel.
Les groupes dominants, qui ont imposé cette économie et sont donc les responsables premiers et déterminants de la crise actuelle, n’ont évidemment, aucune intention de l’admettre. Bien au contraire, ils crient, en mentant sans pudeur, que la cause principale de la crise est l’endettement public, provoqué par les dépenses publiques notamment sociales. Pour eux, la logique folle et spéculative de leur système financier prédateur n’y est pour rien. Ils reconnaissent, de temps à autre, que les libéralisations et les dérégulations ont parfois favorisé certaines dérives, mais l’essentiel reste bon et inévitable. Ces derniers mois encore, ils continuent à proclamer bêtement "il n’y a pas d’alternative" comme si l’on pouvait raisonnablement construire le devenir de nos sociétés et du monde sur l’absence d’alternatives (sur le "non futur") !
Dès lors, puisqu'ils gardent la mainmise totale sur les rouages du pouvoir, notamment la finance et les médias, les responsables de la crise ont fait adopter une série de mesures et de lois qui se traduisent par le détricotage total et définitif de l’Etat du Welfare et le rejet conséquent des droits humains et sociaux afférents. Pour "purifier" leur mal agir, ils ont recours au rite sacrificiel, ils demandent des sacrifices, faisant croire par là que nos sociétés doivent expier le mal commis en laissant les dépenses publiques, notamment, alimenter un endettement public insoutenable. Présentant l’appel aux sacrifices comme un appel adressé à tous, l’hypocrisie des dominants ajoute la dérision à la farce. Où sont les sacrifices payés et à payer par les groupes dominants, les propriétaires des fonds d’investissements spéculatifs, les responsables des sociétés financières de notation, les ministres des finances et les membres des banques centrales qui pendant 40 ans ont soutenu la libéralisation, la déréglementation et la privatisation du système bancaire et financier ? En revanche on sait bien que la réduction des dépenses sociales et le recours à l’augmentation des taxes indirectes ont toujours été les formes les plus criantes d’injustice sociale.
Le rite sacrificiel
Le rite sacrificiel a toujours atteint ses formes les plus violentes et les plus inacceptables dans la guerre où ce sont les peuples, les jeunes et les plus faibles qui meurent sur le terrain du sacrifice. La "guerre aux dépenses publiques sociales" laissera beaucoup de victimes. Il n’y a rien de juste et bon en cela. Si rien ne change, les dominants se retrouveront d’ici deux-trois ans pour "fêter" le retour à la croissance des profits et de la richesse revenant aux revenus de capital. Qui plus est, ils auront le "courage" de dire qu’ils ont sauvé l’Europe et...l’euro.
Riccardo Petrella, Professeur émérite de l’Université Catholique de Louvain (B)
Economiste et politologue, Riccardo Petrella est considéré comme un des penseurs de l’altermondialisme Il a fondé en 91 le groupe de Lisbonne, qui réfléchit de manière critique sur les formes de la mondialisation. Depuis des années, il se bat pour le droit à l’accès à l’eau. Son dernier ouvrage : " Pour une nouvelles narration du monde ", (Ecosociété 2007) est une critique du fonctionnement de la société capitaliste actuelle.
Έκανε πίσω ο Σαμαράς υπό την απειλή παραίτησης Παπαδήμου
09.02.2012
15:16
0
6
Share
-A+A
Ένα ακόμα βήμα οπισθοχώρησης έκανε -κυριολεκτικά στο παραπέντε- ο Αντώνης Σαμαράς καθώς έπιασε τόπο η ομοβροντία απειλών από το εξωτερικό και το εσωτερικό.
Συγκεκριμένα, μετά από το τελεσίγραφο παραίτησης του Λουκά Παπαδήμου για να βρεθεί συμβιβαστική λύση μέχρι τις 7 το απόγευμα, ώστε να πάει η Ελλάδα, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στην συνεδρίαση του Eurogroup με ολοκληρωμένη πρόταση, ο Αντώνης Σαμαράς έκανε πίσω και φαίνεται πως δέχτηκε να συμβιβαστεί στο θέμα των επικουρικών συντάξεων προκειμένου να μην διακινδυνεύσει η Ελλάδα να μπει στην σφαίρα της χρεοκοπίας, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος.
Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Σαμαράς δέχτηκε μια συμβιβαστική λύση για τα 300 εκ. ευρώ που έλειπαν από τη χτεσινή συμφωνία των πολιτικών αρχηγών, λόγω της άρνησής του για περικοπές στις επικουρικές συντάξεις. Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, ένα μεγάλο κομμάτι από αυτά τα 300 εκ. ευρώ που λείπουν θα προέλθουν από νέες μεγαλύτερες περικοπές στον τομέα της Άμυνας, ενώ τα υπόλοιπα θα είναι χρήματα από τις περικοπές στις επικουρικές συντάξεις για τις οποίες -όπως φαίνεται- βρέθηκε τελικά μια φόρμουλα για να τις αποδεχτεί ο πρόεδρος της ΝΔ.
Ρόλο στην υπαναχώρηση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται πως έπαιξαν και τα μηνύματα από τη Γερμανία, από όπου διαρρεόταν ότι δεν θα υπάρξει απόφαση στο σημερινό Eurogroup.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Eurogroup Αντώνης Σαμαράς Γιώργος Παπανδρέου επικουρικές συντάξεις Ευάγγελος Βενιζέλος παραίτηση
15:16
0
6
Share
-A+A
Ένα ακόμα βήμα οπισθοχώρησης έκανε -κυριολεκτικά στο παραπέντε- ο Αντώνης Σαμαράς καθώς έπιασε τόπο η ομοβροντία απειλών από το εξωτερικό και το εσωτερικό.
Συγκεκριμένα, μετά από το τελεσίγραφο παραίτησης του Λουκά Παπαδήμου για να βρεθεί συμβιβαστική λύση μέχρι τις 7 το απόγευμα, ώστε να πάει η Ελλάδα, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, στην συνεδρίαση του Eurogroup με ολοκληρωμένη πρόταση, ο Αντώνης Σαμαράς έκανε πίσω και φαίνεται πως δέχτηκε να συμβιβαστεί στο θέμα των επικουρικών συντάξεων προκειμένου να μην διακινδυνεύσει η Ελλάδα να μπει στην σφαίρα της χρεοκοπίας, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις στο εσωτερικό του κόμματος.
Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Σαμαράς δέχτηκε μια συμβιβαστική λύση για τα 300 εκ. ευρώ που έλειπαν από τη χτεσινή συμφωνία των πολιτικών αρχηγών, λόγω της άρνησής του για περικοπές στις επικουρικές συντάξεις. Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, ένα μεγάλο κομμάτι από αυτά τα 300 εκ. ευρώ που λείπουν θα προέλθουν από νέες μεγαλύτερες περικοπές στον τομέα της Άμυνας, ενώ τα υπόλοιπα θα είναι χρήματα από τις περικοπές στις επικουρικές συντάξεις για τις οποίες -όπως φαίνεται- βρέθηκε τελικά μια φόρμουλα για να τις αποδεχτεί ο πρόεδρος της ΝΔ.
Ρόλο στην υπαναχώρηση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας φαίνεται πως έπαιξαν και τα μηνύματα από τη Γερμανία, από όπου διαρρεόταν ότι δεν θα υπάρξει απόφαση στο σημερινό Eurogroup.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Eurogroup Αντώνης Σαμαράς Γιώργος Παπανδρέου επικουρικές συντάξεις Ευάγγελος Βενιζέλος παραίτηση
Απειλεί να παραιτηθεί στις 7 το απόγευμα ο Παπαδήμος
09.02.2012
14:56
0
20
Share
-A+A
Δραματικές οι εξελίξεις μέσα στη σημερινή ημέρα καθώς ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος απείλησε με παραίτηση αν δεν υπήρχε συμφωνία των πολιτικών αρχηγών και ολοκληρωμένη ελληνική πρόταση την οποία θα κατάθετε ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος στη συνεδρίαση του Eurogroup.
Τα μηνύματα από τις Βρυξέλλες ήταν σαφέστατα και εξόχως ανησυχητικά. Αν σήμερα δεν υπήρχε συμφωνία των κυβερνητικών εταίρων σε όσα ζητά η Τρόικα, τότε το όλο θέμα δεν θα έμπαινε στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης και θα παραπεμπόταν στο μέλλον.
Τι θα σήμαινε αυτό; Ότι η συμφωνία του PSI θα έμενε στον αέρα, ενώ υπάρχει η δεσμευτική ημερομηνία της Δευτέρας 13ης Φεβρουαρίου κατά την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να υποβάλλει τις προτάσεις της προς τους ομολογιούχους για να ξεκινήσει η διαδικασία ανταλλαγής των μετοχών, άρα και το κούρεμα του χρέους.
Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr ο κ. Παπαδήμος αναζητεί τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά για να του επισημάνει την κρισιμότητα της κατάστασης που μπορεί να μας οδηγήσει στην άτακτη χρεοκοπία.
Με την εξέλιξη αυτή καθίσταται δώρο άδωρο η προθεσμία των 15 ημερών που έδωσε τα ξημερώματα η Τρόικα στην ελληνική πλευρά προκειμένου να βρει πρόταση ισόποση των 300 εκατομμυρίων ευρώ για να αντικαταστήσει τις περικοπές στις επικουρικές συντάξεις.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Eurogroup psi Αντώνης Σαμαράς απειλή παραίτησης επικουρικές συντάξεις Ευάγγελος Βενιζέλος Λουκάς Παπαδήμος Μέγαρο Μαξίμου μέτρα παραίτηση πρωθυπουργός τελεσίγραφο
14:56
0
20
Share
-A+A
Δραματικές οι εξελίξεις μέσα στη σημερινή ημέρα καθώς ο πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος απείλησε με παραίτηση αν δεν υπήρχε συμφωνία των πολιτικών αρχηγών και ολοκληρωμένη ελληνική πρόταση την οποία θα κατάθετε ο υπουργός Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος στη συνεδρίαση του Eurogroup.
Τα μηνύματα από τις Βρυξέλλες ήταν σαφέστατα και εξόχως ανησυχητικά. Αν σήμερα δεν υπήρχε συμφωνία των κυβερνητικών εταίρων σε όσα ζητά η Τρόικα, τότε το όλο θέμα δεν θα έμπαινε στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης και θα παραπεμπόταν στο μέλλον.
Τι θα σήμαινε αυτό; Ότι η συμφωνία του PSI θα έμενε στον αέρα, ενώ υπάρχει η δεσμευτική ημερομηνία της Δευτέρας 13ης Φεβρουαρίου κατά την οποία η Ελλάδα θα πρέπει να υποβάλλει τις προτάσεις της προς τους ομολογιούχους για να ξεκινήσει η διαδικασία ανταλλαγής των μετοχών, άρα και το κούρεμα του χρέους.
Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr ο κ. Παπαδήμος αναζητεί τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά για να του επισημάνει την κρισιμότητα της κατάστασης που μπορεί να μας οδηγήσει στην άτακτη χρεοκοπία.
Με την εξέλιξη αυτή καθίσταται δώρο άδωρο η προθεσμία των 15 ημερών που έδωσε τα ξημερώματα η Τρόικα στην ελληνική πλευρά προκειμένου να βρει πρόταση ισόποση των 300 εκατομμυρίων ευρώ για να αντικαταστήσει τις περικοπές στις επικουρικές συντάξεις.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Eurogroup psi Αντώνης Σαμαράς απειλή παραίτησης επικουρικές συντάξεις Ευάγγελος Βενιζέλος Λουκάς Παπαδήμος Μέγαρο Μαξίμου μέτρα παραίτηση πρωθυπουργός τελεσίγραφο
Στέφανος Μάνος Άκουσα για λίγο τον κ. Κουβέλη στο ΣΚΑΪ σήμερα το πρωί. Είναι έτοιμος να συμπράξει στην επόμενη κυβέρνηση στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας, είπε. Ως υποψήφιο κυβερνητικό εταίρο θα τον καλούσα να συμμετέχει εφεξής ως παρατηρητής στις διαπραγματεύσεις των αρχηγών. Θα του ήταν ένα χρήσιμο σεμινάριο εφαρμοσμένης πολιτικής εδρασμένο στην πραγματικότητα της υπερχρέωσης. Ήδη διακρίνω τα πρώτα σημάδια της χρησιμότητας της σεμιναριακής αγωγής στη συμπεριφορά του κ. Σαμαρά. Τον κ. Παπανδρέου δεν φαίνεται δυστυχώς να τον αγγίζει.
Παραίτηση Μανώλη από τη γραμματεία Συνδικαλισμού της ΝΔ
Παραίτηση Μανώλη από τη γραμματεία Συνδικαλισμού της ΝΔ: Τα μέτρα αυτά «οδηγούν σε μισθούς Βουλγαρίας με τιμές Βρυξελλών» υποστήριξε ο κ. Μανώλης
Ιδού τα μέτρα-σοκ του Νέου Μνημονίου -Στην πρέσα οι μισθωτοί
09.02.2012
07:54
0
9
Share
-A+A
Ένα πραγματικό υφεσιακό τσουνάμι είναι το Νέο Μνημόνιο στο οποίο συμφώνησαν οι τρεις αρχηγοί στην πολύωρη χτεσινοβραδυνη σύσκεψη, παρότι μένει να διευκρινιστεί το τι θα γίνει τελικά με τις επικουρικές συντάξεις.
Τα βασικά μέτρα που προβλέπει το Νέο Μνημόνιο και αφορούν τους μισθωτούς είναι:
Μείωση -22% στον κατώτατο μισθό της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, καθώς και σε όλα τα κλιμάκια του βασικού μισθού!
Μείωση -32% στον κατώτατο μισθό για όλους τους νεοεισερχόμενους στην εργασία μέχρι 25 ετών
Πάγωμα μισθών μέχρι να λήξει το Πρόγραμμα, χωρίς να προσδιορίζεται το πότε προβλέπεται να γίνει αυτό.
Αναθεώρηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ώστε οι μισθοί να είναι παρόμοιοι με χώρες που «ανταγωνίζονται» την Ελλάδα, με παράδειγμα την Τουρκία και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
150.000 αποχωρήσεις από το Δημόσιο έως το 2015 με επαναφορά της εργασιακής εφεδρείας που ο Δημήτρης Ρέππας είχε ανακηρύξει «νεκρή»!
Ως προς την μετενέργεια, το διάστημα μετά τη λήξη της κλαδικής σύμβασης, από έξι μήνες που είναι σήμερα, θα περιοριστεί στους τρεις. Μετά τη λήξη του τριμήνου, εάν δεν έχει υπογραφεί νέα κλαδική σύμβαση, οι εργαζόμενοι θα αμείβονται με βάση την εθνική συλλογική σύμβαση.
Στις ΔΕΚΟ η βασική αλλαγή είναι η κατάργηση της μονιμότητας, ενώ παράλληλα προβλέπεται μείωση των ειδικών μισθολογίων έως τον Ιούνιο, επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων και αποχώρηση 150.000 υπαλλήλων έως το 2015.
Αναλυτικότερα τα σκληρά μέτρα που περιλαμβάνει το Νέο Μνημόνιο είναι:
Συντάξεις
Μείωση της ασφαλιστικής δαπάνης κατά 0,4% του ΑΕΠ (ή 600 εκ. ευρώ) με νόμο-πλαίσιο για τα επικουρικά Ταμεία.
Μειώνονται -δεν υπάρχει οριστική συμφωνία επ' αυτού- με αναδρομική ισχύ από 1/1/2012 κατά 15% οι κύριες συντάξεις των ταμείων ΔΕΗ, ΟΤΕ, και των Τραπεζών και 7% στο ΝΑΤ.
Επανεξετάζονται τα εφάπαξ των ταμείων στα τέλη Ιουνίου.
Αναθεώρηση της μεθόδου συλλογής ασφαλιστικών εισφορών. Ολοκλήρωση προγράμματος έως Σεπτέμβριο 2012. Από το Μάρτιο 2012 ενοποίηση είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών και φόρων και ενοποίηση ελέγχου καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.
Επιδόματα
Μειώνονται τα διάφορα επιδόματα και μπαίνει εισοδηματικό όριο με στόχο να εξοικονομηθεί το 1,5% του ΑΕΠ. Το μέτρο ισχύει μέχρι το 2015.
Αγορά Εργασίας
Μειώνεται ο κατώτατος μισθός κατά 22% σε όλα τα μισθολογικά κλιμάκια.
Παγώνει ο κατώτατος μισθός στα νέα επίπεδα (μετά την παραπάνω μείωση) έως το τέλος του Προγράμματος.
Μειώνεται περαιτέρω κατά 10% ο κατώτατος μισθός για τους νέους έως 25 ετών.
Έως τέλη Ιουλίου 2012, θα υπάρξει χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ με σκοπό την ευθυγράμμιση αυτής με τις ανταγωνιστικές χώρες, όπως Τουρκία και Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η μέγιστη διάρκεια των συλλογικών συμβάσεων ορίζεται στα τρία χρόνια.
Οι ισχύουσες συμβάσεις λήγουν ένα χρόνο μετά τη νομοθέτηση του προγράμματος.
Μείωνεται η ισχύς της μετενέργειας των συμβάσεων από έξι μήνες σε τρεις.
Αν δεν υπάρχει νέα συλλογική σύμβαση εργασίας μέσα σε τρεις μήνες, τότε θα υπολογίζεται ως «βάση» ο βασικός μισθός της ΕΓΣΣΕ. Διατηρούνται έως τη σύναψη νέας συμφωνίας (συλλογικής ή ατομικής). γενικά επιδόματα όπως: θέσης, παιδιών, εκπαίδευσης, επικινδυνότητας.
Καταργείται με νόμο η μονιμότητα σε όλες τις εταιρίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΔΕΚΟ, τράπεζες).
Παγώνουν οι ωριμάνσεις (αυτόματες αυξήσεις ανά τριετία) μέχρις ότου η ανεργία μειωθεί κάτω από 10%!
Καταργείται η μονομερής προσφυγής στη διαιτησία. Στη διαιτησία μπαίνουν μόνο οι βασικοί μισθοί. Λαμβάνονται υπόψη η οικονομική κατάσταση της εταιρίας.
Μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές κατά 2% με κατάργηση των εισφορών για ΟΕΚ-ΟΕΕ. Οι δύο αυτοί οργανισμοί κλείνουν.
Περαιτέρω μείωση κατά 3% των εισφορών ΙΚΑ από 1.1.2013 χωρίς να επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός. Και η πιο απίστευτη πρόβλεψη; Εάν από τη μείωση των εισφορών προκύψει επιπρόσθετο κόστος στον προϋπολογισμό τότε προβλέπεται αναπροσαρμογή των συντάξεων!
Μετά από αναλογιστικές μελέτες και διάλογο τα ειδικά επικουρικά ταμεία εταιριών με ιδιαίτερο κόστος ασφαλιστικών εισφορών να εξομοιωθούν με τις εισφορές άλλων επιχειρήσεων που καλύπτει το ΙΚΑ. Σε κάθε περίπτωση δεν θα επιβαρυνθεί κρατικός προϋπολογισμός.
Τσεκούρι σε όλο το Δημόσιο
Επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων με στόχο εξοικονόμηση ποσού 0,2% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση.
Επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων.
Μείωση αριθμού δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 ως το 2015.
Διατήρηση προσλήψεων 1:5.
Επαναφορά της εργασιακής εφεδρείας.
Μείωση συμβασιούχων.
Περιορισμός εισαγωγών σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές και γενικά σε σχολές που εξασφαλίζουν αυτόματη πρόσληψη στο δημόσιο.
Διαβάστε περισσότερα:Οικονομία δημόσιο επικουρικές συντάξεις εργασιακή εφεδρεία μισθοί νέα μέτρα νέο Μνημόνιο πάγωμα μισθών περικοπές τρόικα
07:54
0
9
Share
-A+A
Ένα πραγματικό υφεσιακό τσουνάμι είναι το Νέο Μνημόνιο στο οποίο συμφώνησαν οι τρεις αρχηγοί στην πολύωρη χτεσινοβραδυνη σύσκεψη, παρότι μένει να διευκρινιστεί το τι θα γίνει τελικά με τις επικουρικές συντάξεις.
Τα βασικά μέτρα που προβλέπει το Νέο Μνημόνιο και αφορούν τους μισθωτούς είναι:
Μείωση -22% στον κατώτατο μισθό της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, καθώς και σε όλα τα κλιμάκια του βασικού μισθού!
Μείωση -32% στον κατώτατο μισθό για όλους τους νεοεισερχόμενους στην εργασία μέχρι 25 ετών
Πάγωμα μισθών μέχρι να λήξει το Πρόγραμμα, χωρίς να προσδιορίζεται το πότε προβλέπεται να γίνει αυτό.
Αναθεώρηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ώστε οι μισθοί να είναι παρόμοιοι με χώρες που «ανταγωνίζονται» την Ελλάδα, με παράδειγμα την Τουρκία και τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.
150.000 αποχωρήσεις από το Δημόσιο έως το 2015 με επαναφορά της εργασιακής εφεδρείας που ο Δημήτρης Ρέππας είχε ανακηρύξει «νεκρή»!
Ως προς την μετενέργεια, το διάστημα μετά τη λήξη της κλαδικής σύμβασης, από έξι μήνες που είναι σήμερα, θα περιοριστεί στους τρεις. Μετά τη λήξη του τριμήνου, εάν δεν έχει υπογραφεί νέα κλαδική σύμβαση, οι εργαζόμενοι θα αμείβονται με βάση την εθνική συλλογική σύμβαση.
Στις ΔΕΚΟ η βασική αλλαγή είναι η κατάργηση της μονιμότητας, ενώ παράλληλα προβλέπεται μείωση των ειδικών μισθολογίων έως τον Ιούνιο, επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων και αποχώρηση 150.000 υπαλλήλων έως το 2015.
Αναλυτικότερα τα σκληρά μέτρα που περιλαμβάνει το Νέο Μνημόνιο είναι:
Συντάξεις
Μείωση της ασφαλιστικής δαπάνης κατά 0,4% του ΑΕΠ (ή 600 εκ. ευρώ) με νόμο-πλαίσιο για τα επικουρικά Ταμεία.
Μειώνονται -δεν υπάρχει οριστική συμφωνία επ' αυτού- με αναδρομική ισχύ από 1/1/2012 κατά 15% οι κύριες συντάξεις των ταμείων ΔΕΗ, ΟΤΕ, και των Τραπεζών και 7% στο ΝΑΤ.
Επανεξετάζονται τα εφάπαξ των ταμείων στα τέλη Ιουνίου.
Αναθεώρηση της μεθόδου συλλογής ασφαλιστικών εισφορών. Ολοκλήρωση προγράμματος έως Σεπτέμβριο 2012. Από το Μάρτιο 2012 ενοποίηση είσπραξης ασφαλιστικών εισφορών και φόρων και ενοποίηση ελέγχου καταβολής φόρων και ασφαλιστικών εισφορών.
Επιδόματα
Μειώνονται τα διάφορα επιδόματα και μπαίνει εισοδηματικό όριο με στόχο να εξοικονομηθεί το 1,5% του ΑΕΠ. Το μέτρο ισχύει μέχρι το 2015.
Αγορά Εργασίας
Μειώνεται ο κατώτατος μισθός κατά 22% σε όλα τα μισθολογικά κλιμάκια.
Παγώνει ο κατώτατος μισθός στα νέα επίπεδα (μετά την παραπάνω μείωση) έως το τέλος του Προγράμματος.
Μειώνεται περαιτέρω κατά 10% ο κατώτατος μισθός για τους νέους έως 25 ετών.
Έως τέλη Ιουλίου 2012, θα υπάρξει χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ με σκοπό την ευθυγράμμιση αυτής με τις ανταγωνιστικές χώρες, όπως Τουρκία και Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Η μέγιστη διάρκεια των συλλογικών συμβάσεων ορίζεται στα τρία χρόνια.
Οι ισχύουσες συμβάσεις λήγουν ένα χρόνο μετά τη νομοθέτηση του προγράμματος.
Μείωνεται η ισχύς της μετενέργειας των συμβάσεων από έξι μήνες σε τρεις.
Αν δεν υπάρχει νέα συλλογική σύμβαση εργασίας μέσα σε τρεις μήνες, τότε θα υπολογίζεται ως «βάση» ο βασικός μισθός της ΕΓΣΣΕ. Διατηρούνται έως τη σύναψη νέας συμφωνίας (συλλογικής ή ατομικής). γενικά επιδόματα όπως: θέσης, παιδιών, εκπαίδευσης, επικινδυνότητας.
Καταργείται με νόμο η μονιμότητα σε όλες τις εταιρίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα (ΔΕΚΟ, τράπεζες).
Παγώνουν οι ωριμάνσεις (αυτόματες αυξήσεις ανά τριετία) μέχρις ότου η ανεργία μειωθεί κάτω από 10%!
Καταργείται η μονομερής προσφυγής στη διαιτησία. Στη διαιτησία μπαίνουν μόνο οι βασικοί μισθοί. Λαμβάνονται υπόψη η οικονομική κατάσταση της εταιρίας.
Μειώνονται οι ασφαλιστικές εισφορές κατά 2% με κατάργηση των εισφορών για ΟΕΚ-ΟΕΕ. Οι δύο αυτοί οργανισμοί κλείνουν.
Περαιτέρω μείωση κατά 3% των εισφορών ΙΚΑ από 1.1.2013 χωρίς να επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός. Και η πιο απίστευτη πρόβλεψη; Εάν από τη μείωση των εισφορών προκύψει επιπρόσθετο κόστος στον προϋπολογισμό τότε προβλέπεται αναπροσαρμογή των συντάξεων!
Μετά από αναλογιστικές μελέτες και διάλογο τα ειδικά επικουρικά ταμεία εταιριών με ιδιαίτερο κόστος ασφαλιστικών εισφορών να εξομοιωθούν με τις εισφορές άλλων επιχειρήσεων που καλύπτει το ΙΚΑ. Σε κάθε περίπτωση δεν θα επιβαρυνθεί κρατικός προϋπολογισμός.
Τσεκούρι σε όλο το Δημόσιο
Επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων με στόχο εξοικονόμηση ποσού 0,2% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση.
Επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων.
Μείωση αριθμού δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 ως το 2015.
Διατήρηση προσλήψεων 1:5.
Επαναφορά της εργασιακής εφεδρείας.
Μείωση συμβασιούχων.
Περιορισμός εισαγωγών σε στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές και γενικά σε σχολές που εξασφαλίζουν αυτόματη πρόσληψη στο δημόσιο.
Διαβάστε περισσότερα:Οικονομία δημόσιο επικουρικές συντάξεις εργασιακή εφεδρεία μισθοί νέα μέτρα νέο Μνημόνιο πάγωμα μισθών περικοπές τρόικα
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
Ελλείμματα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων
8 Φεβρουαρίου 2012 Πολιτική
0
Tου Πασχου Μανδραβελη
Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν ότι οι περικοπές δεν αρκούν για να ορθοποδήσει η ελληνική οικονομία. Για την ανάγκη διαρθρωτικών αλλαγών μίλησε ο επικεφαλής των Φιλελευθέρων του Ευρωκοινοβουλίου κ. Γκι Φερχόφσταντ σε συνάντηση που είχαν χθες στην Αθήνα κορυφαίοι ευρωβουλευτές όλων των χωρών της Ε.Ε., το ίδιο υπογράμμισε και η κ. Μπακογιάννη, κάνοντας κριτική στην τρόικα διότι πίεσε για τα δημοσιονομικά, αλλά όχι για την απελευθέρωση της οικονομίας.
Η αλήθεια είναι ότι για το ίδιο προσπαθούσε να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας από το 2009 και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Τους έλεγε ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οικονομικό, αλλά πελατειακού, διεφθαρμένου και σπάταλου κράτους. Μπορούσε, όμως, ο τέως πρωθυπουργός να προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές αν έλειπε το Μνημόνιο; Η διετής διακυβέρνησή του δείχνει πως όχι. Κάποιες μεταρρυθμίσεις, όπως το ασφαλιστικό, ο «Καλλικράτης», ο νόμος για την ανωτάτη Παιδεία, η ΕΛΣTΑΤ κ.ά., προχώρησαν. Ο βασικός πυρήνας, όμως, του μεγάλου και παρεμβατικού κράτους έμεινε ανέπαφος. Δεν ξέρουμε τι καλύτερο θα κατάφερνε αν οι περικοπές μισθών και συντάξεων δεν υπονόμευαν κάθε απόπειρα αλλαγής, όπως δεν ξέρουμε αν οι υπουργοί του θα μπορούσαν, σε περιόδους «πολιτικής ειρήνης», να κάνουν κάτι καλύτερο. Κρίνοντας από την πολιτεία (ειδικά των παλιότερων) πρέπει να απαντήσουμε αρνητικά. Το πολιτικό προσωπικό έχει εκλεγεί από το πελατειακό κράτος κι έχει μεγαλώσει μ’ αυτό. Δύσκολα μπορεί να κάνει υπέρβαση.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όμως, αντιμετωπίζουν κι άλλα προβλήματα. Το πρώτο είναι ότι, σε αντίθεση με τις περικοπές, δεν έχουν άμεσα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Ο νόμος, π.χ., για τα ΑΕΙ θα αποδώσει, αλλά πρέπει πρώτα να λειτουργήσει το νέο σύστημα, να βγουν οι πρώτοι απόφοιτοι κ.λπ. Η μεταρρύθμιση είχε άμεσο κόστος (καταλήψεις, πορείες κ.λπ.) αλλά το όφελος θα εμφανιστεί έμμεσα στον κρατικό προϋπολογισμό τη δεκαετία του 2030. Το ζητούμενο, όμως, ήταν ότι για να επιβιώσει η Ελλάδα έπρεπε να δανειστεί το 2010 ή έστω (κατά το Μνημόνιο) το 2012.
Η πίεση των αγορών μεταμορφώθηκε σε πίεση των θεσμικών εταίρων και τελικώς ευνόησε τα βραχυπρόθεσμα σε αποτελεσματικότητα μέτρα· αυτά που θεραπεύουν τους αριθμούς, αλλά όχι και τις δομές που παράγουν ελλείμματα.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι οι δομικές μεταρρυθμίσεις έχουν μικρό κοινωνικό κόστος, αλλά μεγάλο πολιτικό. Η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, π.χ., θα έπληττε ομάδες πληθυσμού, αλλά όχι ολόκληρη την κοινωνία οριζόντια. Οι προσοδοθηρικές ομάδες, όμως, είναι οργανωμένες και έχουν μεγαλύτερο πολιτικό βάρος. Οι υπουργοί λειτουργούν πρωτίστως ως υποψήφιοι βουλευτές και μια οργανωμένη ψηφοδότηση είναι λαχείο. Τις περικοπές μπορούν κάλλιστα να τις φορτώσουν στην τρόικα, στον υπουργό Οικονομικών ή στην αμέλειά τους να διαβάσουν το σημαντικότερο κείμενο της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας.
Το βασικότερο, όμως, πρόβλημα είναι ότι η ελληνική κοινωνία είναι υπέρ των δομικών μεταρρυθμίσεων γενικώς, αλλά υπέρ καμίας ειδικώς. Συνεπικουρούμενες από τα ΜΜΕ, οι προσοδοθηρικές ομάδες τρομάζουν για τα «δεινά» που θα επιφέρει στον λαό κάθε μεταρρύθμιση. Ετσι δημιουργείται πρόσθετη πολιτική πίεση και όλα μένουν στάσιμα. Μέχρι να αναγκαστούμε να περικόψουμε συντάξεις και μισθούς.
0
Tου Πασχου Μανδραβελη
Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποιούν ότι οι περικοπές δεν αρκούν για να ορθοποδήσει η ελληνική οικονομία. Για την ανάγκη διαρθρωτικών αλλαγών μίλησε ο επικεφαλής των Φιλελευθέρων του Ευρωκοινοβουλίου κ. Γκι Φερχόφσταντ σε συνάντηση που είχαν χθες στην Αθήνα κορυφαίοι ευρωβουλευτές όλων των χωρών της Ε.Ε., το ίδιο υπογράμμισε και η κ. Μπακογιάννη, κάνοντας κριτική στην τρόικα διότι πίεσε για τα δημοσιονομικά, αλλά όχι για την απελευθέρωση της οικονομίας.
Η αλήθεια είναι ότι για το ίδιο προσπαθούσε να πείσει τους Ευρωπαίους εταίρους μας από το 2009 και ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Τους έλεγε ότι το πρόβλημα της χώρας δεν είναι οικονομικό, αλλά πελατειακού, διεφθαρμένου και σπάταλου κράτους. Μπορούσε, όμως, ο τέως πρωθυπουργός να προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές αν έλειπε το Μνημόνιο; Η διετής διακυβέρνησή του δείχνει πως όχι. Κάποιες μεταρρυθμίσεις, όπως το ασφαλιστικό, ο «Καλλικράτης», ο νόμος για την ανωτάτη Παιδεία, η ΕΛΣTΑΤ κ.ά., προχώρησαν. Ο βασικός πυρήνας, όμως, του μεγάλου και παρεμβατικού κράτους έμεινε ανέπαφος. Δεν ξέρουμε τι καλύτερο θα κατάφερνε αν οι περικοπές μισθών και συντάξεων δεν υπονόμευαν κάθε απόπειρα αλλαγής, όπως δεν ξέρουμε αν οι υπουργοί του θα μπορούσαν, σε περιόδους «πολιτικής ειρήνης», να κάνουν κάτι καλύτερο. Κρίνοντας από την πολιτεία (ειδικά των παλιότερων) πρέπει να απαντήσουμε αρνητικά. Το πολιτικό προσωπικό έχει εκλεγεί από το πελατειακό κράτος κι έχει μεγαλώσει μ’ αυτό. Δύσκολα μπορεί να κάνει υπέρβαση.
Οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, όμως, αντιμετωπίζουν κι άλλα προβλήματα. Το πρώτο είναι ότι, σε αντίθεση με τις περικοπές, δεν έχουν άμεσα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Ο νόμος, π.χ., για τα ΑΕΙ θα αποδώσει, αλλά πρέπει πρώτα να λειτουργήσει το νέο σύστημα, να βγουν οι πρώτοι απόφοιτοι κ.λπ. Η μεταρρύθμιση είχε άμεσο κόστος (καταλήψεις, πορείες κ.λπ.) αλλά το όφελος θα εμφανιστεί έμμεσα στον κρατικό προϋπολογισμό τη δεκαετία του 2030. Το ζητούμενο, όμως, ήταν ότι για να επιβιώσει η Ελλάδα έπρεπε να δανειστεί το 2010 ή έστω (κατά το Μνημόνιο) το 2012.
Η πίεση των αγορών μεταμορφώθηκε σε πίεση των θεσμικών εταίρων και τελικώς ευνόησε τα βραχυπρόθεσμα σε αποτελεσματικότητα μέτρα· αυτά που θεραπεύουν τους αριθμούς, αλλά όχι και τις δομές που παράγουν ελλείμματα.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι οι δομικές μεταρρυθμίσεις έχουν μικρό κοινωνικό κόστος, αλλά μεγάλο πολιτικό. Η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, π.χ., θα έπληττε ομάδες πληθυσμού, αλλά όχι ολόκληρη την κοινωνία οριζόντια. Οι προσοδοθηρικές ομάδες, όμως, είναι οργανωμένες και έχουν μεγαλύτερο πολιτικό βάρος. Οι υπουργοί λειτουργούν πρωτίστως ως υποψήφιοι βουλευτές και μια οργανωμένη ψηφοδότηση είναι λαχείο. Τις περικοπές μπορούν κάλλιστα να τις φορτώσουν στην τρόικα, στον υπουργό Οικονομικών ή στην αμέλειά τους να διαβάσουν το σημαντικότερο κείμενο της πρόσφατης πολιτικής ιστορίας.
Το βασικότερο, όμως, πρόβλημα είναι ότι η ελληνική κοινωνία είναι υπέρ των δομικών μεταρρυθμίσεων γενικώς, αλλά υπέρ καμίας ειδικώς. Συνεπικουρούμενες από τα ΜΜΕ, οι προσοδοθηρικές ομάδες τρομάζουν για τα «δεινά» που θα επιφέρει στον λαό κάθε μεταρρύθμιση. Ετσι δημιουργείται πρόσθετη πολιτική πίεση και όλα μένουν στάσιμα. Μέχρι να αναγκαστούμε να περικόψουμε συντάξεις και μισθούς.
Σοκ και δέος για τους Έλληνες
Σοκ και δέος για τους Έλληνες: Στο 22% η μείωση του κατώτατου μισθού, επιπλέον 10% για τους νέους, μαχαίρι 15% σε επικουρικές συντάξεις και στις κύριες συντάξεις ΔΕΗ-ΟΤΕ-τραπεζών, πλήρης κατάργηση φοροαπαλλαγών
Η ΚΡΙΣΙΜΟΤΕΡΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Σε εξέλιξη η σύσκεψη - Βόμβα μείωσης έως και 30% στους μισθούς κρύβει το νέο μνημόνιο
Ξεκίνησε στις 5.00 στο Μέγαρο Μαξίμου, η σύσκεψη των τριών πολιτικών αρχηγών υπό τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Στο Μαξίμου έχουν επίσης μεταβεί οι υπουργοί Οικονομικών Ευάγγελος Βενιζέλος και Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης και θα συμμετάσχουν στη σύσκεψη όποτε κληθούν από τους αρχηγούς.
Η εικόνα εμπλοκής που πήγε νωρίτερα να δημιουργηθεί με την απειλή του κ. Καρατζαφέρη ότι θα χρειαστεί πολυήμερη μελέτη του μνημονίου -που μετά από δική του απίτηση μεταφράστηκε και στα ελληνικά- ξεπεράστηκε και η σύσκεψη βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Προσερχόμενος στο Μέγαρο Μαξίμου ο κ. Καρατζαφέρης δήλωσε: «Ο χρόνος ως σημείο εκβιασμού από τους δανειστές μας με προβληματίζει για τις βαθιές τους προθέσεις».
Ενστάσεις για το ζήτημα της μετάφρασης διατυπώθηκαν πάντως και από τη Νέα Δημοκρατία, καθώς εντοπίστηκαν διαφορές μεταξύ του πρωτοτύπου και μεταφρασμένου κειμένου.
Σύμφωνα με πληροφορίες το έκτασης 50 σελίδων που έοχυν μπροστά τους οι δύο αρχηγοί μεταξύ άλλων προβλέπει, μειώσεις σε κατώτατους και τους βασικούς μισθούς κατά 22%, η οποία στους νέους έως 25 ετών θα είναι επιβεβαρυμένη κατά επιπλέον 10%, (a further 10%) κατάργηση μονιμότητας σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες, μείωση των επικουρικών χωρίς πλαφόν, με νόμο πλαίσιο και των κύριων συντάξεων σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τράπεζες και ΝΑΤ, επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων, κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών και περικοπή όλων των επικουρικών συντάξεων κατά 15% χωρίς όριο έναρξης
Ειδικότερα ανά τομέα οι παρεμβάσεις
Δημόσιο
Επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων
Επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων.
Μείωση αριθμού δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 έως το 2015.
Διατήρηση της αναλογίας προσλήψεων στο 1:5.
Εργασιακή εφεδρεία.
Μείωση συμβασιούχων.
Περιορισμός εισαγωγών σε σχολές που εξασφαλίζουν αυτόματη πρόσληψη στο δημόσιο.
Εργασιακά
Μέγιστη διάρκεια συλλογικών συμβάσεων τρία χρόνια.
Οι ισχύουσες συμβάσεις λήγουν ένα χρόνο μετά τη νομοθέτηση του προγράμματος.
Μετενέργεια: μείωση του χρόνου της από έξι μήνες σε τρεις.
Στο βαθμό που δεν υπάρξει νέα συλλογική σύμβαση εντός τριών μηνών ως βάση θεωρείται ο βασικός μισθός της ΕΓΣΣΕ. Επιπρόσθετα διατηρούνται γενικά επιδόματα όπως: θέσης, παιδιών, εκπαίδευσης, επικινδυνότητας. Αυτά διατηρούνται έως τη σύναψη νέας συμφωνίας (συλλογικής ή ατομικής).
Κατάργηση μονιμότητας σε όλες τις εταιρίες (ΔΕΚΟ, τράπεζες).
Πάγωμα ωριμάνσεων μέχρις ότου η ανεργία μειωθεί κάτω από 10%.
Κατάργηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Στη διαιτησία μπαίνουν μόνο οι βασικοί μισθοί. Λαμβάνονται υπόψη η οικονομική κατάσταση της εταιρίας.
Βασικός μισθός
Μείωσή του κατά 22% σε όλα τα επίπεδα.
Πάγωμα του κατώτατου στα επίπεδα που θα διαμορφωθούν μετά τη μείωση έως το πέρας της προγραμματικής περιόδου.
Επιπρόσθετη μείωση κατά 10% για τους νέους
Έως τέλη Ιουλίου 2012, σαφές χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ με σκοπό την ευθυγράμμιση αυτής με τις ανταγωνιστικές χώρες.
Η εικόνα εμπλοκής που πήγε νωρίτερα να δημιουργηθεί με την απειλή του κ. Καρατζαφέρη ότι θα χρειαστεί πολυήμερη μελέτη του μνημονίου -που μετά από δική του απίτηση μεταφράστηκε και στα ελληνικά- ξεπεράστηκε και η σύσκεψη βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
Προσερχόμενος στο Μέγαρο Μαξίμου ο κ. Καρατζαφέρης δήλωσε: «Ο χρόνος ως σημείο εκβιασμού από τους δανειστές μας με προβληματίζει για τις βαθιές τους προθέσεις».
Ενστάσεις για το ζήτημα της μετάφρασης διατυπώθηκαν πάντως και από τη Νέα Δημοκρατία, καθώς εντοπίστηκαν διαφορές μεταξύ του πρωτοτύπου και μεταφρασμένου κειμένου.
Σύμφωνα με πληροφορίες το έκτασης 50 σελίδων που έοχυν μπροστά τους οι δύο αρχηγοί μεταξύ άλλων προβλέπει, μειώσεις σε κατώτατους και τους βασικούς μισθούς κατά 22%, η οποία στους νέους έως 25 ετών θα είναι επιβεβαρυμένη κατά επιπλέον 10%, (a further 10%) κατάργηση μονιμότητας σε ΔΕΚΟ και Τράπεζες, μείωση των επικουρικών χωρίς πλαφόν, με νόμο πλαίσιο και των κύριων συντάξεων σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, Τράπεζες και ΝΑΤ, επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων, κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών και περικοπή όλων των επικουρικών συντάξεων κατά 15% χωρίς όριο έναρξης
Ειδικότερα ανά τομέα οι παρεμβάσεις
Δημόσιο
Επανεξέταση όλων των ειδικών μισθολογίων
Επανεξέταση μισθολογικών κλιμακίων.
Μείωση αριθμού δημοσίων υπαλλήλων κατά 150.000 έως το 2015.
Διατήρηση της αναλογίας προσλήψεων στο 1:5.
Εργασιακή εφεδρεία.
Μείωση συμβασιούχων.
Περιορισμός εισαγωγών σε σχολές που εξασφαλίζουν αυτόματη πρόσληψη στο δημόσιο.
Εργασιακά
Μέγιστη διάρκεια συλλογικών συμβάσεων τρία χρόνια.
Οι ισχύουσες συμβάσεις λήγουν ένα χρόνο μετά τη νομοθέτηση του προγράμματος.
Μετενέργεια: μείωση του χρόνου της από έξι μήνες σε τρεις.
Στο βαθμό που δεν υπάρξει νέα συλλογική σύμβαση εντός τριών μηνών ως βάση θεωρείται ο βασικός μισθός της ΕΓΣΣΕ. Επιπρόσθετα διατηρούνται γενικά επιδόματα όπως: θέσης, παιδιών, εκπαίδευσης, επικινδυνότητας. Αυτά διατηρούνται έως τη σύναψη νέας συμφωνίας (συλλογικής ή ατομικής).
Κατάργηση μονιμότητας σε όλες τις εταιρίες (ΔΕΚΟ, τράπεζες).
Πάγωμα ωριμάνσεων μέχρις ότου η ανεργία μειωθεί κάτω από 10%.
Κατάργηση μονομερούς προσφυγής στη διαιτησία. Στη διαιτησία μπαίνουν μόνο οι βασικοί μισθοί. Λαμβάνονται υπόψη η οικονομική κατάσταση της εταιρίας.
Βασικός μισθός
Μείωσή του κατά 22% σε όλα τα επίπεδα.
Πάγωμα του κατώτατου στα επίπεδα που θα διαμορφωθούν μετά τη μείωση έως το πέρας της προγραμματικής περιόδου.
Επιπρόσθετη μείωση κατά 10% για τους νέους
Έως τέλη Ιουλίου 2012, σαφές χρονοδιάγραμμα για την αναθεώρηση της ΕΓΣΣΕ με σκοπό την ευθυγράμμιση αυτής με τις ανταγωνιστικές χώρες.
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ο σοφός λαός κινείται προς την σωστή κατεύθυνση κα...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ο σοφός λαός κινείται προς την σωστή κατεύθυνση κα...: έργο του Ron Mueck Η τελευταία πανελλαδική δημοσκόπηση δείχνει την ραγδαία συνειδητοποίηση του κόσμου, ότι το σημερινό πολιτικό ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ένα οργανωμένο και δίκαιο πλάνο εσωτερικής υποτίμη...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Ένα οργανωμένο και δίκαιο πλάνο εσωτερικής υποτίμη...: Έχουμε ξαναγράψει σε αυτό το ιστολόγιο -και το υπογραμμίζουμε αποφασιστικά τούτες τις κρίσιμες ώρες- ότι οι δυο παρατάξεις δεν είναι οι...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν; Περίπτωση ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν; Περίπτωση ...: - Έχασες Τόμσεν ...απελαύνεσαι!! "Να παίξουμε το χαρτί της χρεοκοπίας", προτείνει ο Αλ. Τσίπρας Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απέλαυνε τους "υπαλληλ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πράγματα που μπορούν να γίνουν ...χτες! Τα "ισοδύ...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Πράγματα που μπορούν να γίνουν ...χτες! Τα "ισοδύ...: του Γιώργου Προκοπάκη (από το fb και την ομάδα Μεταρρυθμιστική Αριστερά ) Πολλή κουβέντα γίνεται για τα περίφημα ισοδύναμα μέτρα. ό...
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Οι κατώτατοι μισθοί στην Ελλάδα της κρίσης
η αριστερή στρουθοκάμηλος: Οι κατώτατοι μισθοί στην Ελλάδα της κρίσης: Εάν τα συνδικάτα μας θέλουν να προσφέρουν στους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα ελπίδα και προοπτική, ας αναλάβουν μια γενναία πρωτοβουλί...
Israël veut sa base aérienne à Chypre
Posted: 08 Feb 2012 05:59 AM PST
Selon la presse chypriote, l’Etat Juif devrait demander, par la voix du Premier Ministre Netanyahu, l’ouverture d’une base aérienne israélienne sur l’île de Chypre.
La base de Paphos
Il est pour l’heure impossible de savoir s’il s’agit d’une présence permanente de l’Air force israélienne qui est demandée ou simplement la présence d’un soutien logistique israélien aux opérations en cours dans la région.
L’analyste géopolitique israélien, le Professeur Genheim de Beer Sheva, estime mercredi dans une interview à JSSNews qu’Israël « cherche à protéger ses champs énergétiques, principalement de gaz, en Méditerranée. C’est là la seule raison pour laquelle Israël veut sa base à Chypre : par pour aller surveiller Gaza! »
Inscrivez-vous à la newletter de JSSNews
Pour l’heure, les pourparlers n’en sont qu’à leur stade initial mais il semble que Netanyahu fera le déplacement dans l’ile d’ici la fin du mois pour proposer un accord. La Grèce, qui est elle-même propriétaire d’une base aérienne à Chypre, aurait accepté la demande de Netanyahu et pousserait en faveur d’une résolution positive auprès du gouvernement chypriote. De fait : Israël partagerait la base aérienne de Paphos avec les chasseurs F-16 grecs.
Ni l’ambassade de Chypre à Tel Aviv, ni le bureau du Premier ministre n’ont confirmé les rapports.
Le mois dernier, le ministre de la Défense Ehud Barak et son homologue chypriote Demetris Eliades ont signé deux accords visant à renforcer la coopération de défense entre les pays. Les liens entre les deux pays se sont considérablement améliorés ces trois dernières années, surtout depuis la crise israélo-turque.
Selon la presse chypriote, l’Etat Juif devrait demander, par la voix du Premier Ministre Netanyahu, l’ouverture d’une base aérienne israélienne sur l’île de Chypre.
La base de Paphos
Il est pour l’heure impossible de savoir s’il s’agit d’une présence permanente de l’Air force israélienne qui est demandée ou simplement la présence d’un soutien logistique israélien aux opérations en cours dans la région.
L’analyste géopolitique israélien, le Professeur Genheim de Beer Sheva, estime mercredi dans une interview à JSSNews qu’Israël « cherche à protéger ses champs énergétiques, principalement de gaz, en Méditerranée. C’est là la seule raison pour laquelle Israël veut sa base à Chypre : par pour aller surveiller Gaza! »
Inscrivez-vous à la newletter de JSSNews
Pour l’heure, les pourparlers n’en sont qu’à leur stade initial mais il semble que Netanyahu fera le déplacement dans l’ile d’ici la fin du mois pour proposer un accord. La Grèce, qui est elle-même propriétaire d’une base aérienne à Chypre, aurait accepté la demande de Netanyahu et pousserait en faveur d’une résolution positive auprès du gouvernement chypriote. De fait : Israël partagerait la base aérienne de Paphos avec les chasseurs F-16 grecs.
Ni l’ambassade de Chypre à Tel Aviv, ni le bureau du Premier ministre n’ont confirmé les rapports.
Le mois dernier, le ministre de la Défense Ehud Barak et son homologue chypriote Demetris Eliades ont signé deux accords visant à renforcer la coopération de défense entre les pays. Les liens entre les deux pays se sont considérablement améliorés ces trois dernières années, surtout depuis la crise israélo-turque.
Πρωθυπουργός ο Αντ. Σαμαράς με αντιπρόεδρο τον Ευ. Βενιζέλο! ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
Αυτό το σενάριο διακινούν οι βαρόνοι των ΜΜΕ
και οι αρχιερείς της ντόπιας διαπλοκής για να μη γίνουν εκλογές
Όργιο ζυμώσεων, επαφών και τηλεπικοινωνιακών συζητήσεις βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Οι βαρώνοι των ΜΜΕ και οι αρχιερείς της εγχώριας διαπλοκής φοβούνται την πιθανότητα ευρύτερης κοινωνικής αναταραχής με όσα απαιτούν τόσο η τρόικα, όσο και οι δανειστές, γι’ αυτό σπεύδουν να προλάβουν καταστάσεις καταστρώνοντας σχέδια και σενάρια για την επόμενη ημέρα.
Το σίγουρο είναι ότι η δραματική πτώση στη δημοτικότητα του μεταβατικού πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου και οι αγκυλώσεις στην κυβέρνησή του δίνουν αφορμές για πολλά σχόλια που θέλει – δεν θέλει κανείς πρέπει να τα λαμβάνει υπ’ όψιν του κι ας μην είναι πιστευτά. Τις τελευταίες ώρες πάντως, οι αποκαλούμενοι κύκλοι της διαπλοκής έχουν ετοιμάσει ένα σενάριο που εξελίσσεται σαν παρτίδα σκάκι βήμα προς βήμα. Δεν είναι τυχαίο ότι εξέχον στέλεχος του επιχειρηματικού κόσμου, το οποίο κατέχει θεσμική θέση και τυγχάνει να είναι πρόεδρος επιμελητηρίου που εκφράζει πανελλαδικά συγκεκριμένη τάξη επιχειρηματιών να διακινεί το συγκεκριμένο σενάριο.
Τι προβλέπει το σενάριο; Αυτό που επιζητεί η καθεστηκυία τάξη: την αναβολή των εκλογών αλλά όχι μέσω της συνέχισης του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου (σ.σ. ιδέα που απορρίπτει ήδη ο πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντ. Σαμαράς επιμένοντας για εκλογές το αργότερο στις 8 Απριλίου), αλλά με τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης των τριών κομμάτων που στηρίζουν και την κυβέρνηση Παπαδήμου με:
Πρωθυπουργό τον κ. Αντ. Σαμαρά και αντιπρόεδρο το κ. Ευ. Βενιζέλο!
Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθεί ο σκόπελος των εκλογών, θα παραχωρηθεί η πρωθυπουργία στον κ. Σαμαρά, θα μπει στο κύριο παιγνίδι της διακυβέρνησης και ο επόμενος –σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και εκτιμήσεις- αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ενώ αμφότεροι θα δώσουν στην τρόικα τις εγγυήσεις που απαιτεί για την τήρηση των όσων πρόκειται να συμφωνηθούν στο πλαίσιο της νέας δανειακής σύμβασης!
Μάλιστα οι αποκλειστικές πληροφορίες του “Newsbomb.gr” αναφέρουν, ότι το εν λόγω σενάριο έχει συζητηθεί και με βαρόνους των ΜΜΕ, οι οποίοι δεν είναι κατ’ αρχήν αντίθετοι!
Ορισμένες δε σχετικές συναντήσεις έχουν πραγματοποιηθεί και τις αμέσως προηγούμενες μέρες…
Κατά τις ίδιες αποκλειστικές πληροφορίες, είναι σύμφωνοι με το σενάριο τόσο ο κ. Ευ. Βενιζέλος, όσο και ο κ. Α. Λοβέρδος, καθώς επίσης και πρόσωπα από το στενό κομματικό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας
Απομένει να δούμε, αν κι ο κ. Αντ. Σαμαράς θα αποφύγει την παγίδα που του στήνουν ή αν θα επιμείνει αποφασιστικά στο αίτημά του για εκλογές άμεσα, το αργότερο στις 8 Απριλίου, κάτι το οποίο φαίνεται ότι ζητεί η πλειοψηφία του λαού σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.
και οι αρχιερείς της ντόπιας διαπλοκής για να μη γίνουν εκλογές
Όργιο ζυμώσεων, επαφών και τηλεπικοινωνιακών συζητήσεις βρίσκεται σε εξέλιξη τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Οι βαρώνοι των ΜΜΕ και οι αρχιερείς της εγχώριας διαπλοκής φοβούνται την πιθανότητα ευρύτερης κοινωνικής αναταραχής με όσα απαιτούν τόσο η τρόικα, όσο και οι δανειστές, γι’ αυτό σπεύδουν να προλάβουν καταστάσεις καταστρώνοντας σχέδια και σενάρια για την επόμενη ημέρα.
Το σίγουρο είναι ότι η δραματική πτώση στη δημοτικότητα του μεταβατικού πρωθυπουργού κ. Λουκά Παπαδήμου και οι αγκυλώσεις στην κυβέρνησή του δίνουν αφορμές για πολλά σχόλια που θέλει – δεν θέλει κανείς πρέπει να τα λαμβάνει υπ’ όψιν του κι ας μην είναι πιστευτά. Τις τελευταίες ώρες πάντως, οι αποκαλούμενοι κύκλοι της διαπλοκής έχουν ετοιμάσει ένα σενάριο που εξελίσσεται σαν παρτίδα σκάκι βήμα προς βήμα. Δεν είναι τυχαίο ότι εξέχον στέλεχος του επιχειρηματικού κόσμου, το οποίο κατέχει θεσμική θέση και τυγχάνει να είναι πρόεδρος επιμελητηρίου που εκφράζει πανελλαδικά συγκεκριμένη τάξη επιχειρηματιών να διακινεί το συγκεκριμένο σενάριο.
Τι προβλέπει το σενάριο; Αυτό που επιζητεί η καθεστηκυία τάξη: την αναβολή των εκλογών αλλά όχι μέσω της συνέχισης του βίου της κυβέρνησης Παπαδήμου (σ.σ. ιδέα που απορρίπτει ήδη ο πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντ. Σαμαράς επιμένοντας για εκλογές το αργότερο στις 8 Απριλίου), αλλά με τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης των τριών κομμάτων που στηρίζουν και την κυβέρνηση Παπαδήμου με:
Πρωθυπουργό τον κ. Αντ. Σαμαρά και αντιπρόεδρο το κ. Ευ. Βενιζέλο!
Με τον τρόπο αυτό θα αποφευχθεί ο σκόπελος των εκλογών, θα παραχωρηθεί η πρωθυπουργία στον κ. Σαμαρά, θα μπει στο κύριο παιγνίδι της διακυβέρνησης και ο επόμενος –σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και εκτιμήσεις- αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, ενώ αμφότεροι θα δώσουν στην τρόικα τις εγγυήσεις που απαιτεί για την τήρηση των όσων πρόκειται να συμφωνηθούν στο πλαίσιο της νέας δανειακής σύμβασης!
Μάλιστα οι αποκλειστικές πληροφορίες του “Newsbomb.gr” αναφέρουν, ότι το εν λόγω σενάριο έχει συζητηθεί και με βαρόνους των ΜΜΕ, οι οποίοι δεν είναι κατ’ αρχήν αντίθετοι!
Ορισμένες δε σχετικές συναντήσεις έχουν πραγματοποιηθεί και τις αμέσως προηγούμενες μέρες…
Κατά τις ίδιες αποκλειστικές πληροφορίες, είναι σύμφωνοι με το σενάριο τόσο ο κ. Ευ. Βενιζέλος, όσο και ο κ. Α. Λοβέρδος, καθώς επίσης και πρόσωπα από το στενό κομματικό πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας
Απομένει να δούμε, αν κι ο κ. Αντ. Σαμαράς θα αποφύγει την παγίδα που του στήνουν ή αν θα επιμείνει αποφασιστικά στο αίτημά του για εκλογές άμεσα, το αργότερο στις 8 Απριλίου, κάτι το οποίο φαίνεται ότι ζητεί η πλειοψηφία του λαού σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις.
Γερμανία: Θα εγκρίνει προς το παρόν μόνο τα 30 από τα 130 δισ. της βοήθειας
08.02.2012
13:38
0
Share
-A+A
Την καθυστέρηση της έγκρισης του συνολικού πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα «μέχρι νεοτέρας» σκοπεύει η γερμανική κυβέρνηση, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα των «Financial Times Deutschland». Συγκεκριμένα, προτίθεται να εγκρίνει την εκταμίευση το πολύ 30 δισ. ευρώ, έναντι του συνόλου των 130 δισ., που προβλέπει το νέο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η γερμανική κυβέρνηση σκοπεύει να συμφωνήσει άμεσα στην καταβολή των 30 δισεκατομμυρίων, τα οποία, ούτως ή άλλως, απαιτούνται για την στήριξη των τραπεζών μετά το «κούρεμα», σχεδιάζει ωστόσο να μεταθέσει την έγκριση του υπόλοιπου ποσού, το νωρίτερο για το τέλος Μαρτίου, όπως δηλώνει υψηλόβαθμο στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών, το οποίο επικαλείται η εφημερίδα.
Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η καγκελάριος της Γερμανίας Άνκελα Μέρκελ δεν είναι βέβαιη ότι μπορεί να εξασφαλίσει την απαραίτητη πλειοψηφία από τον κυβερνητικό συνασπισμό, ενώ στο επιτελείο της επικρατεί η άποψη ότι με αυτόν τον τρόπο θα συνεχιστεί η πίεση προς την Αθήνα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
Η πληροφορία έχει, αναφέρουν οι «Financial Times» της Γερμανίας, ενοχλήσει τα υπόλοιπα μέλη του Eurogroup που υπολόγιζαν στην έγκριση του συνόλου των κεφαλαίων που προβλέπει το νέο πακέτο βοήθειας, ενώ το σχέδιο χαρακτηρίζεται από την εφημερίδα «ριψοκίνδυνο», διότι, στην περίπτωση επιτυχούς κουρέματος του χρέους, θα είναι διασφαλισμένος ο ιδιωτικός τομέας, αλλά όχι οι δημόσιοι πιστωτές, όπως η Γερμανία.
Η εφημερίδα πάντως, επικαλούμενη πηγές της τρόικα, εκτιμά ότι βρισκόμαστε κοντά στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, ενώ μεταφέρει την ελπίδα ότι «οι αρχηγοί των ελληνικών κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού θα υπογράψουν την συμφωνία» σε μια συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμου και σημειώνει ότι η χθεσινή συνάντηση του Λουκά Παπαδήμου με τον επικεφαλής της Deutsche Bank Γιόζεφ Άκερμαν ήταν απλώς τυπική, καθώς το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους έχει συμφωνηθεί εδώ και μέρες.
Διαβάστε περισσότερα:Οικονομία psi Άνκελα Μέρκελ Γερμανία γερμανική κυβέρνηση Γιόζεφ Ακερμαν έγκριση βοήθειας κούρεμα χρέους Λουκάς Παπαδήμος πακέτο βοήθειας πακέτο στήριξης
13:38
0
Share
-A+A
Την καθυστέρηση της έγκρισης του συνολικού πακέτου βοήθειας προς την Ελλάδα «μέχρι νεοτέρας» σκοπεύει η γερμανική κυβέρνηση, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα των «Financial Times Deutschland». Συγκεκριμένα, προτίθεται να εγκρίνει την εκταμίευση το πολύ 30 δισ. ευρώ, έναντι του συνόλου των 130 δισ., που προβλέπει το νέο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα.
Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, η γερμανική κυβέρνηση σκοπεύει να συμφωνήσει άμεσα στην καταβολή των 30 δισεκατομμυρίων, τα οποία, ούτως ή άλλως, απαιτούνται για την στήριξη των τραπεζών μετά το «κούρεμα», σχεδιάζει ωστόσο να μεταθέσει την έγκριση του υπόλοιπου ποσού, το νωρίτερο για το τέλος Μαρτίου, όπως δηλώνει υψηλόβαθμο στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών, το οποίο επικαλείται η εφημερίδα.
Στο δημοσίευμα υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η καγκελάριος της Γερμανίας Άνκελα Μέρκελ δεν είναι βέβαιη ότι μπορεί να εξασφαλίσει την απαραίτητη πλειοψηφία από τον κυβερνητικό συνασπισμό, ενώ στο επιτελείο της επικρατεί η άποψη ότι με αυτόν τον τρόπο θα συνεχιστεί η πίεση προς την Αθήνα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
Η πληροφορία έχει, αναφέρουν οι «Financial Times» της Γερμανίας, ενοχλήσει τα υπόλοιπα μέλη του Eurogroup που υπολόγιζαν στην έγκριση του συνόλου των κεφαλαίων που προβλέπει το νέο πακέτο βοήθειας, ενώ το σχέδιο χαρακτηρίζεται από την εφημερίδα «ριψοκίνδυνο», διότι, στην περίπτωση επιτυχούς κουρέματος του χρέους, θα είναι διασφαλισμένος ο ιδιωτικός τομέας, αλλά όχι οι δημόσιοι πιστωτές, όπως η Γερμανία.
Η εφημερίδα πάντως, επικαλούμενη πηγές της τρόικα, εκτιμά ότι βρισκόμαστε κοντά στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, ενώ μεταφέρει την ελπίδα ότι «οι αρχηγοί των ελληνικών κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού θα υπογράψουν την συμφωνία» σε μια συνάντηση με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμου και σημειώνει ότι η χθεσινή συνάντηση του Λουκά Παπαδήμου με τον επικεφαλής της Deutsche Bank Γιόζεφ Άκερμαν ήταν απλώς τυπική, καθώς το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους έχει συμφωνηθεί εδώ και μέρες.
Διαβάστε περισσότερα:Οικονομία psi Άνκελα Μέρκελ Γερμανία γερμανική κυβέρνηση Γιόζεφ Ακερμαν έγκριση βοήθειας κούρεμα χρέους Λουκάς Παπαδήμος πακέτο βοήθειας πακέτο στήριξης
Τα νέα της Υγείας Η μετακόμιση «πληγώνει» τα παιδιά
Δημοσίευση: 7-2-2012, 14:47 Τελευταία ανανέωση: 7-2-2012, 15:44
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα
Τα παιδιά που αλλάζουν συχνά σπίτι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να έχουν κακή υγεία και να αντιμετωπίσουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα μεγαλώνοντας, προειδοποιούν βρετανοί ερευνητές.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 850 εθελοντές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μετακόμιση δύο ή τρεις φορές πριν από την ηλικία των 18 ετών έχει μακροχρόνιο αντίκτυπο στην ψυχοσωματική υγεία και αυξάνει τον κίνδυνο υπερκατανάλωσης αλκοόλ και χρήσης ουσιών.
Όπως γράφουν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Επιδημιολογίας & Κοινοτικής Υγείας» (JECH), αξιολόγησαν την υγεία και κατέγραψαν τις συνήθειες των εθελοντών τους όταν είχαν ηλικία 15, 35 και 55 ετών.
Στην ανάλυσή τους συμπεριέλαβαν στοιχεία για το σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, την πνευμονική λειτουργία, τα τυχόν προβλήματα υγείας, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και τις ανθυγιεινές συνήθειες όπως η υπερκατανάλωση αλκοόλ και η χρήση ουσιών.
Κατέγραψαν επίσης πόσες φορές είχαν αλλάξει σπίτι μέχρι την ηλικία των 18 ετών.
Το 59% των εθελοντών είχαν αλλάξει σπίτι μία ή δύο φορές, το 21% είχε μετακομίσει τουλάχιστον τρεις φορές, ενώ μόλις το 20% πέρασαν την παιδική και εφηβική ηλικία τους στο ίδιο σπίτι.
Τα παιδιά των μονογονεϊκών οικογενειών ή όσα ζούσαν με θετούς γονείς είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να μετακομίσουν. Το ίδιο ίσχυε και για όσα είχαν δύο ή τρία αδέλφια. Αντιθέτως, όσα είχαν τέσσερα ή περισσότερα αδέλφια, είχαν τις λιγότερες πιθανότητες να μετακομίσουν.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσα είχαν μετακομίσει τουλάχιστον μία φορά, διέτρεχαν μεγαλώνοντας αυξημένο κίνδυνο κακής γενικής υγείας – ένα εύρημα που ίσως σχετίζεται και με την αλλαγή σχολείων.
Όσα είχαν μετακομίσει τρεις ή περισσότερες φορές, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν κάνει χρήση ουσιών και σχεδόν τριπλάσιες να έχουν παρουσιάσει κάποια στιγμή αυτοκτονικό ιδεασμό, απ’ ό,τι όσα είχαν παραμείνει μέχρι τα 18 τους στο ίδιο σπίτι.
Ωστόσο, ο κίνδυνος φάνηκε να υποχωρεί μετά την ηλικία των 35 ετών.
«Για πολλούς ανθρώπους, η μετακόμιση είναι μία θετική εμπειρία, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης της οικογένειας», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ντενίζ Μπράουν, από την Μονάδα Κοινωνικών Επιστημών & Δημόσιας Υγείας της Γλασκόβης.
«Ωστόσο, για μερικά μέλη της οικογένειας, ιδίως για τα παιδιά, η μετακόμιση μπορεί να είναι στρεσογόνος και να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε κακή υγεία και επιζήμιες συμπεριφορές. Αυτό υποδηλώνει πως όταν μετακομίζει μία οικογένεια, τα παιδιά χρειάζονται στήριξη, ώστε να διαχειριστούν την αλλαγή στη ζωή τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα
Τα παιδιά που αλλάζουν συχνά σπίτι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να έχουν κακή υγεία και να αντιμετωπίσουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα μεγαλώνοντας, προειδοποιούν βρετανοί ερευνητές.
Σε μελέτη που πραγματοποίησαν με 850 εθελοντές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μετακόμιση δύο ή τρεις φορές πριν από την ηλικία των 18 ετών έχει μακροχρόνιο αντίκτυπο στην ψυχοσωματική υγεία και αυξάνει τον κίνδυνο υπερκατανάλωσης αλκοόλ και χρήσης ουσιών.
Όπως γράφουν οι ερευνητές στην «Επιθεώρηση Επιδημιολογίας & Κοινοτικής Υγείας» (JECH), αξιολόγησαν την υγεία και κατέγραψαν τις συνήθειες των εθελοντών τους όταν είχαν ηλικία 15, 35 και 55 ετών.
Στην ανάλυσή τους συμπεριέλαβαν στοιχεία για το σωματικό βάρος, την αρτηριακή πίεση, την πνευμονική λειτουργία, τα τυχόν προβλήματα υγείας, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και τις ανθυγιεινές συνήθειες όπως η υπερκατανάλωση αλκοόλ και η χρήση ουσιών.
Κατέγραψαν επίσης πόσες φορές είχαν αλλάξει σπίτι μέχρι την ηλικία των 18 ετών.
Το 59% των εθελοντών είχαν αλλάξει σπίτι μία ή δύο φορές, το 21% είχε μετακομίσει τουλάχιστον τρεις φορές, ενώ μόλις το 20% πέρασαν την παιδική και εφηβική ηλικία τους στο ίδιο σπίτι.
Τα παιδιά των μονογονεϊκών οικογενειών ή όσα ζούσαν με θετούς γονείς είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες να μετακομίσουν. Το ίδιο ίσχυε και για όσα είχαν δύο ή τρία αδέλφια. Αντιθέτως, όσα είχαν τέσσερα ή περισσότερα αδέλφια, είχαν τις λιγότερες πιθανότητες να μετακομίσουν.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσα είχαν μετακομίσει τουλάχιστον μία φορά, διέτρεχαν μεγαλώνοντας αυξημένο κίνδυνο κακής γενικής υγείας – ένα εύρημα που ίσως σχετίζεται και με την αλλαγή σχολείων.
Όσα είχαν μετακομίσει τρεις ή περισσότερες φορές, είχαν διπλάσιες πιθανότητες να έχουν κάνει χρήση ουσιών και σχεδόν τριπλάσιες να έχουν παρουσιάσει κάποια στιγμή αυτοκτονικό ιδεασμό, απ’ ό,τι όσα είχαν παραμείνει μέχρι τα 18 τους στο ίδιο σπίτι.
Ωστόσο, ο κίνδυνος φάνηκε να υποχωρεί μετά την ηλικία των 35 ετών.
«Για πολλούς ανθρώπους, η μετακόμιση είναι μία θετική εμπειρία, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης της οικογένειας», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Ντενίζ Μπράουν, από την Μονάδα Κοινωνικών Επιστημών & Δημόσιας Υγείας της Γλασκόβης.
«Ωστόσο, για μερικά μέλη της οικογένειας, ιδίως για τα παιδιά, η μετακόμιση μπορεί να είναι στρεσογόνος και να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε κακή υγεία και επιζήμιες συμπεριφορές. Αυτό υποδηλώνει πως όταν μετακομίζει μία οικογένεια, τα παιδιά χρειάζονται στήριξη, ώστε να διαχειριστούν την αλλαγή στη ζωή τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
«Γιατί μόνο στην Ελλάδα; Να στείλουμε επίτροπο σε 14 χώρες!» Αυστηρή γλώσσα Φέρχοφσταντ για την ευρωπαϊκή στάση απέναντι στην κρίση
ΡΕΠΟΡΤΑΖ Διονύσης Νασόπουλος
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 08 Φεβρουαρίου 2012
«Η Ευρώπη άργησε και το χειρότερο είναι ότι προσπαθεί να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη με ημίμετρα...». Ο βέλγος επικεφαλής της ομάδας των Φιλελεύθερων Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Γκι Φέρχοφσταντ δεν κρύβει τα λόγια του. Μιλώντας για την ευρωπαϊκή στάση απέναντι στην κρίση, δείχνει χωρίς περιστροφές τον γαλλογερμανικό άξονα και το δίδυμο Μέρκελ - Σαρκοζί, τονίζοντας ότι οι αποφάσεις τους «κοστίζουν ακριβότερα και δεν λύνουν το πρόβλημα». Υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους πρωθυπουργούς του Βελγίου (1999-2008) και εργάστηκε επί χρόνια από την πρώτη γραμμή για την οικοδόμηση της ευρωζώνης. Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που ξιφουλκεί εναντίον όσων θέτουν υπό αμφισβήτηση το μέλλον του ενιαίου νομίσματος ή προτείνουν τον ορισμό ειδικών επιτρόπων για τα απείθαρχα κράτη. «Εγώ ξέρω πολλές χώρες στις οποίες η Κομισιόν θα μπορούσε να στείλει κάποιον για να αναλάβει την ευθύνη να ελέγξει, να καθοδηγήσει, να λάβει αποφάσεις. Υπάρχουν πολλές τέτοιες χώρες, ο κατάλογος είναι μακρύς. Θα μπορούσε να έχει τις 14 χώρες από τις 17 της ευρωζώνης. Η Εσθονία, το Λουξεμβούργο και η Φινλανδία είναι οι μόνες που πληρούσαν στο σύνολό τους τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Οι υπόλοιπες χώρες, ακόμη και η Γερμανία ή η Γαλλία, δεν πληρούν όλα τα κριτήρια. Αν είναι λοιπόν να στείλουμε κάποιον επίτροπο, να στείλουμε σε όλες αυτές τις χώρες, όχι μόνο στην Ελλάδα...».
ο αξονας. Το προηγούμενο διήμερο ο Γκι Φέρχοφσταντ βρέθηκε στην Αθήνα προεδρεύοντας των εργασιών του Πολιτικού Γραφείου των Ευρωπαίων Φιλελεύθερων Δημοκρατών, στην ομάδα των οποίων έχει ενταχθεί και η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη. Και παράλληλα με τις ενστάσεις του για το σχέδιο του γαλλογερμανικού άξονα τόνισε ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο (plan b) για την Ελλάδα στην περίπτωση που αποτύχει η διαπραγμάτευση για το κούρεμα του χρέους και τη νέα δανειακή σύμβαση. «Τα τελευταία δύο χρόνια, Μέρκελ και Σαρκοζί έχουν καταθέσει ένα σωρό ιδέες που δεν έλυσαν όμως το πρόβλημα. Αυτό που κάνουν είναι να λαμβάνουν ημίμετρα τα οποία πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Αν, για παράδειγμα, προωθούσαν από την αρχή τα ευρωομόλογα ή δημιουργούσαν ένα πραγματικό ταμείο διάσωσης με δύο τρισεκατομμύρια ευρώ, όπως πρότειναν και οι γερμανοί οικονομολόγοι, αυτό θα κόστιζε πολύ λιγότερα και θα δημιουργούσε ρευστότητα». Επικριτικός είναι και για το σχέδιο της τρόικας στην Ελλάδα: «Εχω να τους πω κάτι, ότι δεν έδωσαν έμφαση στην προώθηση περισσότερων μεταρρυθμίσεων. Και τώρα είμαστε στριμωγμένοι και συζητούμε τη μείωση του ελάχιστου μισθού... Η δύσκολη δουλειά είναι η μεταρρύθμιση του ελληνικού κράτους».
νεο σκηνικο. Ο Γκι Φέρχοφσταντ προσέφερε ανοικτή στήριξη στην Ντόρα Μπακογιάννη, υιοθετώντας την πρότασή της ένα σημαντικό τμήμα των ποσών που θα συγκεντρωθούν από το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων να διατεθεί για τη στήριξη επενδυτικών προγραμμάτων στη χώρα μας και όχι για την αποπληρωμή του χρέους. Τοποθετώντας, εξάλλου, τη Δημοκρατική Συμμαχία σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό, ανέφερε ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης και την προώθηση των μεταρρυθμίσεων «χρειαζόμαστε νέες πολιτικές δυνάμεις και ένα νέο πολιτικό τοπίο», ενώ υποστήριξε ότι τα δύο μεγάλα ελληνικά κόμματα «δεν διαφέρουν στην πολιτική τους για το πελατειακό σύστημα».
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 08 Φεβρουαρίου 2012
«Η Ευρώπη άργησε και το χειρότερο είναι ότι προσπαθεί να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και την ευρωζώνη με ημίμετρα...». Ο βέλγος επικεφαλής της ομάδας των Φιλελεύθερων Δημοκρατών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Γκι Φέρχοφσταντ δεν κρύβει τα λόγια του. Μιλώντας για την ευρωπαϊκή στάση απέναντι στην κρίση, δείχνει χωρίς περιστροφές τον γαλλογερμανικό άξονα και το δίδυμο Μέρκελ - Σαρκοζί, τονίζοντας ότι οι αποφάσεις τους «κοστίζουν ακριβότερα και δεν λύνουν το πρόβλημα». Υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους πρωθυπουργούς του Βελγίου (1999-2008) και εργάστηκε επί χρόνια από την πρώτη γραμμή για την οικοδόμηση της ευρωζώνης. Αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος που ξιφουλκεί εναντίον όσων θέτουν υπό αμφισβήτηση το μέλλον του ενιαίου νομίσματος ή προτείνουν τον ορισμό ειδικών επιτρόπων για τα απείθαρχα κράτη. «Εγώ ξέρω πολλές χώρες στις οποίες η Κομισιόν θα μπορούσε να στείλει κάποιον για να αναλάβει την ευθύνη να ελέγξει, να καθοδηγήσει, να λάβει αποφάσεις. Υπάρχουν πολλές τέτοιες χώρες, ο κατάλογος είναι μακρύς. Θα μπορούσε να έχει τις 14 χώρες από τις 17 της ευρωζώνης. Η Εσθονία, το Λουξεμβούργο και η Φινλανδία είναι οι μόνες που πληρούσαν στο σύνολό τους τα κριτήρια του Μάαστριχτ. Οι υπόλοιπες χώρες, ακόμη και η Γερμανία ή η Γαλλία, δεν πληρούν όλα τα κριτήρια. Αν είναι λοιπόν να στείλουμε κάποιον επίτροπο, να στείλουμε σε όλες αυτές τις χώρες, όχι μόνο στην Ελλάδα...».
ο αξονας. Το προηγούμενο διήμερο ο Γκι Φέρχοφσταντ βρέθηκε στην Αθήνα προεδρεύοντας των εργασιών του Πολιτικού Γραφείου των Ευρωπαίων Φιλελεύθερων Δημοκρατών, στην ομάδα των οποίων έχει ενταχθεί και η Δημοκρατική Συμμαχία της Ντόρας Μπακογιάννη. Και παράλληλα με τις ενστάσεις του για το σχέδιο του γαλλογερμανικού άξονα τόνισε ότι δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο (plan b) για την Ελλάδα στην περίπτωση που αποτύχει η διαπραγμάτευση για το κούρεμα του χρέους και τη νέα δανειακή σύμβαση. «Τα τελευταία δύο χρόνια, Μέρκελ και Σαρκοζί έχουν καταθέσει ένα σωρό ιδέες που δεν έλυσαν όμως το πρόβλημα. Αυτό που κάνουν είναι να λαμβάνουν ημίμετρα τα οποία πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Αν, για παράδειγμα, προωθούσαν από την αρχή τα ευρωομόλογα ή δημιουργούσαν ένα πραγματικό ταμείο διάσωσης με δύο τρισεκατομμύρια ευρώ, όπως πρότειναν και οι γερμανοί οικονομολόγοι, αυτό θα κόστιζε πολύ λιγότερα και θα δημιουργούσε ρευστότητα». Επικριτικός είναι και για το σχέδιο της τρόικας στην Ελλάδα: «Εχω να τους πω κάτι, ότι δεν έδωσαν έμφαση στην προώθηση περισσότερων μεταρρυθμίσεων. Και τώρα είμαστε στριμωγμένοι και συζητούμε τη μείωση του ελάχιστου μισθού... Η δύσκολη δουλειά είναι η μεταρρύθμιση του ελληνικού κράτους».
νεο σκηνικο. Ο Γκι Φέρχοφσταντ προσέφερε ανοικτή στήριξη στην Ντόρα Μπακογιάννη, υιοθετώντας την πρότασή της ένα σημαντικό τμήμα των ποσών που θα συγκεντρωθούν από το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων να διατεθεί για τη στήριξη επενδυτικών προγραμμάτων στη χώρα μας και όχι για την αποπληρωμή του χρέους. Τοποθετώντας, εξάλλου, τη Δημοκρατική Συμμαχία σε ένα νέο πολιτικό σκηνικό, ανέφερε ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης και την προώθηση των μεταρρυθμίσεων «χρειαζόμαστε νέες πολιτικές δυνάμεις και ένα νέο πολιτικό τοπίο», ενώ υποστήριξε ότι τα δύο μεγάλα ελληνικά κόμματα «δεν διαφέρουν στην πολιτική τους για το πελατειακό σύστημα».
Παπουτσής: «Ο Παπαδήμος υπερέβη πλέον τα εσκαμμένα...»
08.02.2012
08:30
0
Share
-A+A
Ένα ακόμα φραστικό επεισόδιο στην διάρκεια της τελευταίας συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ που αποκαλύπτει σήμερα το iefimerida.gr δείχνει την ένταση που επικρατεί πλέον ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη του κόμματος αλλά και τις σχέσεις τους με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο.
Σε κάποια στιγμή της συνεδρίασης κι ενώ οι τόνοι είχαν ανέβει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής αναφέρθηκε με αιχμηρό τρόπο στον πρωθυπουργό λέγοντας χαρακτηριστικά «ο Παπαδήμος υπερέβη πλέον τα εσκαμμένα...»
Η φράση αυτή αντιμετωπίστηκε για λίγο με αμηχανία από τους παριστάμενους μέχρι που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος στράφηκε προς την μεριά του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου . «Γιώργο, τι λες εσύ; Εσύ δεν υπέδειξες τον κ. Παπαδήμο; Δεν θα απαντήσεις στον Χρήστο;» αναρωτήθηκε ο κ. Βενιζέλος.
Ο κ. Παπανδρέου αντιμετώπισε με ακόμα μεγαλύτερη αμηχανία το ερώτημα αλλά επέλεξε να μην απαντήσει ενώ και ο κ. Παπουτσής δεν θέλησε να πει κάτι περισσότερο, με αποτέλεσμα η συζήτηση για το θέμα να λήξει εκεί.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Γιώργος Παπανδρέου Ευάγγελος Βενιζέλος Λουκάς Παπαδήμος ΠΑΣΟΚ πολιτικό συμβούλιο Χρήστος Παπουτσής
08:30
0
Share
-A+A
Ένα ακόμα φραστικό επεισόδιο στην διάρκεια της τελευταίας συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ που αποκαλύπτει σήμερα το iefimerida.gr δείχνει την ένταση που επικρατεί πλέον ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη του κόμματος αλλά και τις σχέσεις τους με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο.
Σε κάποια στιγμή της συνεδρίασης κι ενώ οι τόνοι είχαν ανέβει ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής αναφέρθηκε με αιχμηρό τρόπο στον πρωθυπουργό λέγοντας χαρακτηριστικά «ο Παπαδήμος υπερέβη πλέον τα εσκαμμένα...»
Η φράση αυτή αντιμετωπίστηκε για λίγο με αμηχανία από τους παριστάμενους μέχρι που ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος στράφηκε προς την μεριά του πρόεδρου του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου . «Γιώργο, τι λες εσύ; Εσύ δεν υπέδειξες τον κ. Παπαδήμο; Δεν θα απαντήσεις στον Χρήστο;» αναρωτήθηκε ο κ. Βενιζέλος.
Ο κ. Παπανδρέου αντιμετώπισε με ακόμα μεγαλύτερη αμηχανία το ερώτημα αλλά επέλεξε να μην απαντήσει ενώ και ο κ. Παπουτσής δεν θέλησε να πει κάτι περισσότερο, με αποτέλεσμα η συζήτηση για το θέμα να λήξει εκεί.
Διαβάστε περισσότερα:Πολιτική Γιώργος Παπανδρέου Ευάγγελος Βενιζέλος Λουκάς Παπαδήμος ΠΑΣΟΚ πολιτικό συμβούλιο Χρήστος Παπουτσής
To-GaMaTo: Επιδόματα για... γέλια και για κλάματα
To-GaMaTo: Επιδόματα για... γέλια και για κλάματα: Αίσθηση προκαλούν τα χρήματα που δόθηκαν στους δημοσίους υπαλλήλους εν είδει επιδομάτων το 2010, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, η οπο...
Σταθερά... πέμπτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ
Σταθερά... πέμπτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ: Νέα δημοσκόπηση-κόλαφος για το ΠΑΣΟΚ, στις 23 μονάδες η διαφορά από τη ΝΔ. Σαρώνει η Δημοκρατική Αριστερά που καταγράφεται ως δεύτερο κόμμα με 18%, στη Βουλή η Χρυσή Αυγή!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)